Occupy Wall Street: de kunstmatige oppositie van de New World Order

“Twee dingen zijn oneindig, het universum en de menselijke domheid, maar van het universum ben ik niet helemaal zeker”. Mijn lievelingscitaat van Albert Einstein zou boven vele artikelen kunnen staan, maar als het om de Occupy-beweging gaat, slaat dit citaat de spijker op de kop.

Even vooraf. Ik denk niet, dat iedereen die er aan meedoet een idioot is. Velen hebben terechte twijfels bij het systeem en willen gewoon iets doen. Men kan ook niet van iedereen, die de straat opgaat, verlangen, dat hij eerst ontelbare boeken over het geldsysteem leest. Maar van de raddraaiers en van diegenen, die zich door de televisie laten uitnodigen, mag men dat toch wel eisen.

Het is altijd moeilijk te onderscheiden of iets met boze opzet of uit domheid plaatsvindt. Was Angela Merkel in 2010 bij de eerste Griekenlandhulp, toen de ramp begon, toevallig in Moskou of heeft ze de bevelen van haar leidinggevende officier opgehaald? Zijn de afgevaardigden het eens met de plundering van Duitsland, omdat iemand hen in de hand heeft of zijn ze gewoon zo stom? Wie kan dat weten?

In het geval van de Occupy-beweging is dat ook zo. Zoals ik in mijn boek “Het kapitalisme-complot” schets, treedt de globale elite steeds volgens hetzelfde schema op: de Hegeliaanse dialectiek. Hij creëert een probleem (these), kent de reactie van de massa (antithese) en biedt dan de oplossing (synthese) aan, die hem vanaf het begin voor ogen stond. Wat de doelen van de globalisten zijn, weten we, omdat ze deze in ontelbare boeken en artikelen hebben beschreven: globale politieke structuren (= definitie van een wereldregering, Mitterand-adviseur Jacques Attali en anderen schrijven dat heel openlijk), uitschakeling van vrijheid- en eigendomsrechten, centrale planeconomie, opheffing van het individu, alleen het collectief telt). H.G. Wells beschrijft deze New World Order gedetailleerd in zijn boek “The New World Order”. Als voorbeeld en tussenstap geldt de EU. Het lievelingsdoel is een globale belasting, die alle mensen moeten betalen en waarmee deze globale structuren gefinancierd worden.

Wat willen nu die Occupy-mensen? In het begin hielden ze zich in, maar zo langzamerhand komt de aap uit de mouw: hogere belastingen en meer regulering. Ook op de Duitse website is praktisch iedere wens van de socialistische globalisten te vinden: “Het op gang brengen van een sociaalecologische transformatie van de Europese economie. Invoering van een belasting op financiële transacties, voor een grondwettelijk gegarandeerd recht op volgens vastgestelde tarieven betaald werk” en andere dwangmaatregelen tegenover de burger, die de beweging zogenaamd vertegenwoordigt. De Duitse vertegenwoordiger van Occupy komt er bij Alexander Benesch heel brutaal mee weg door te beweren, dat iedereen die website zou kunnen bewerken. Hij heeft de eisen echter ook na de uitzending niet van de website gehaald. Of ik ook de afschaffing van de Europese Centrale Bank kan eisen? Lezers, probeert u het maar eens.

Uiteraard komt het ook weer tot de gebruikelijke verdachtmakingen verdenkingen: opperglobalist George Soros, die de beweging vermoedelijk via omwegen financiert. De door Wall Street gesponsorde Obama toont “begrip” en de op dit moment grootste bandiet van allemaal, Ben Bernanke, toont solidariteit. Geen wonder dus, dat deze beweging niet aan het belangrijkste probleem komt: het door de staat gegarandeerde geldmonopolie van de FED of van de ECB, die constant geld vanuit het niets produceren, wat de ware oorzaak van de crisis is. Integendeel, aanhangers van Ron Paul, die al tientallen jaren de afschaffing van dit grote bankenkartel eist, worden openlijk getreiterd en buitengesloten. In de bezienswaardige video´s van Adam Kokesh spreiden de deelnemers heel openlijk hun (linkse) totalitaire zienswijze op de wereld ten toon. Ze ondermijnen de persvrijheid als ze zelf niet gefilmd willen worden, maar zitten er met de camera bovenop als ze een confrontatie met de politie hebben, propageren het gebruik van geweld als een individu graag zelf verantwoordelijkheid wil nemen enz. enz.

De initiatiefnemers van de beweging willen anoniem blijven, wat verdacht genoeg is. Links loopt tijdens de bijeenkomsten de deur plat. Maar het echt verraderlijke is opnieuw weer eens de omgang van de media met het fenomeen. In Duitsland vond tot nu toe geen enkele demonstratie van Occupy plaats en nu al wordt de initiatiefnemer bij Maybrit Illner uitgenodigd om daar reclame te maken voor de eerstkomende demonstratie. De “Partij van het Verstand” organiseert al maandenlang demonstraties tegen de euro en niemand van de verantwoordelijken (van wie ik er eentje ben) werd door de redactie uitgenodigd. Hoe kan dat?

Deze demonstraties worden net zo genegeerd als de Ron-Paul-beweging in Amerika. Waarom? Omdat het daar om het eigenlijke probleem gaat: het systeem van centrale banken, het kartel van de grote banken. De bankiers zijn zó bang voor de afschaffing van de kartels, dat ze hun eigen oppositie hebben gekweekt. Een niveau daarboven wrijven diegenen zich al in de handen, van wie het motto “orde uit de chaos” is. Zij hopen, dat er mogelijk veel buitenparlementaire acties zullen plaatsvinden, zodat ze de staat verder kunnen uitbreiden, een Europese regering kunnen installeren en de laatste vrijheidsrechten kunnen afschaffen. Curieus genoeg eisen de deelnemers aan de Occupy-demonstraties meer van datgene, dat het probleem heeft veroorzaakt: planeconomisch handelen van de staat onder gebruikmaking van dwang. Dat is het, dat iemand direct doet denken aan het citaat van Einstein.

Ongeacht de concrete eisen van Occupy, die als het zo uitkomt ook weer worden ontkend, hebben de eigenlijke initiatiefnemers een niet meer uit te wissen spoor achtergelaten. Op de officiële website bevindt zich een handleiding tot collectivisme, die niet verraderlijker zou kunnen zijn. Afgezien van het feit, dat duidelijk wordt dat het individu (= de mens) onbelangrijk is tegenover de massa, bevat de tekst de sleutel tot de mannen achter de schermen. Deze spookachtige manier van groepsbesturing is rechtstreeks afkomstig uit de laboratoria van het Tavistock-Instituut. Vanaf pagina 183 beschrijf ik in mijn, voor het ontstaan van de Occupy-beweging, geschreven boek. De door Kurt Lewin ontwikkelde technieken van groepsdynamiek, die hier gebruikt worden. Het doel van zulke methodes: “De mens wordt gereduceerd tot een dier. De enorm gedifferentieerde veelzijdige vaardigheden verdwijnen.” De aanhangers van deze beweging winden zich op, maar zijn echter niet meer in staat tot een diepere analyse. Als u bij het bekijken van deze beelden wordt herinnerd aan een sekte, ziet u dat juist. Het herhalen van de voorgezegde teksten door de massa dient voor een groepsgevoel te zorgen, dat het individu laat verdwijnen. Deze communistische propaganda probeert de natuur van de mens te ontkennen. Hij komt in werkelijkheid alleen en vrij op de wereld en niet als groep. De mens is weliswaar een sociaal wezen, maar dat is hij vrijwillig en niet, omdat hij daartoe gedwongen moet worden. Van deze omstandigheid maakt de “elite” gebruik om de bevolking te controleren. De elite suggereert, dat de staat deze gemeenschap is. Daarbij hebben de mensen helemaal geen bureaucraten en politici nodig om gezamenlijk te leven, te werken en vrijwillig zaken uit te wisselen.

Het Tavistock-Instituut is verantwoordelijk voor bijna iedere angstpropaganda, die de planeet de afgelopen decennia over zich heen moest laten komen. De globale “elite” maakt gebruik van dit instituut om mensen te beïnvloeden en tot datgene te laten worden wat hij wil: een kudde schapen.

Intussen definieert Hans Dietrich Genscher alvast de rol van de EU in de New World Order: “Beslist Europa voor de weg uit de gezamenlijke toekomstverantwoordelijkheid, d.w.z. met de uiteindelijke consequentie van de vlucht in nationale solo´s, of beslist de EU voor meer Europa, d.w.z. ook voor een Europa van interne solidariteit met alle lidstaten, een Europa, dat zich klaarmaakt voor haar plaats in de New World Order?” Solidariteit betekent uiteraard socialisme. Nog nooit bloeiden de tulpen mooier.

Bron:

http://tinyurl.com/66mho9b

Auteur: Oliver Janich

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, EU, Eurocrisis, Europa, Europeanisering, Graaien, Socialisten, Wereldcrisis. Bookmark de permalink .

Een reactie op Occupy Wall Street: de kunstmatige oppositie van de New World Order

  1. ‘De “Partij van het Verstand” organiseert al maandenlang demonstraties tegen de euro en niemand van de verantwoordelijken (van wie ik er eentje ben) werd door de redactie uitgenodigd. Hoe kan dat?’ – dat zal in Duitsland al niet veel anders zijn dan in Nederland: omdat de media in linkse handen zijn. Buikpijn van Hilversum? Oog om oog, tand om tand: steun de Populistische Omroep Nederland (www.popned.nl)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s