“Arabische winter”: Egypte´s bittere oogst

Het was geen verrassing, dat de islamisten in Egypte de verkiezingen hebben gewonnen. Verrassend voor velen was echter, dat de radicaalislamitische Salafisten nu de op één na sterkste kracht van het land zijn. In het nieuwe Egyptische parlement bestaat de meerderheid nu uit islamisten, de ene groepering nog radicaler dan de andere. De radicaalislamitische Moslimbroeders, de wolven in schaapskleren, doen alsof ze gematigd zijn, de Salafisten van de Al-Nur-partij (Partij van het Licht)echter pleiten openlijk voor een staat, waarin alleen de islam het dagelijks leven van de mensen bepaalt. Beide partijen willen de invoering van de sharia en geen van beide partijen heeft duidelijke concepten voor het door crises geschokte land aan de Nijl. De Al-Nur-partij uit het kamp van de Salafisten kreeg bij de verkiezingen 24,4% van de stemmen en daarmee 123 van de in totaal 489 parlementszetels. Hoe kon deze partij de op één na sterkste kracht van het land worden en hoe valt het succes van de Moslimbroeders te verklaren?

De verkiezingen in Egypte

De liberale en democratische stromingen werden al voor de verkiezingen gehinderd om tot ontplooiing te komen. De traditionele liberale Wafd-partij neemt met 7,1% van de stemmen volgens de kiescommissie de derde plaats in met 36 parlementszetels, gevolgd door de nieuwe liberale “Egyptische Alliantie” van multimiljonair Naguib Sawiris met 33 zetels. De Facebook-jeugd echter, die op 25 januari 2011 het initiatief nam tot de massale protesten tegen Hosni Moebarak en gezorgd had voor zijn val, speelt in het nieuwe parlement met maar zeven zetels zo goed als geen rol. Als het om de invoering van het islamitische recht, de sharia, gaat, zijn de Salafisten nog compromislozer dan de moslimbroeders. De Salafisten zijn nauwelijks te onderscheiden van de Saoedische Wahabieten en hun strenge interpretatie van de islam. De salafistische beweging aan het eind van de 19e eeuw is niets anders dan een voorloper van het islamisme in de zin van een politieke ideologie, die altijd al een islamitische staat wilde oprichten.

Nog tijdens het begin van de revolutie noemden de Salafisten de democratie een godslastering en de deelname aan verkiezingen onislamitisch. Demonstraties, zeiden ze, zouden een daad van de duivel zijn, omdat ze zouden zorgen voor onenigheid en onrust binnen de oemma, de islamitische gemeenschap. De trouw aan heerschappij in de soennitische islam kent een lange traditie om onlusten en burgeroorlogen te vermijden. Deze trouw aan het regime is in de oemma bewaard gebleven, daarom kwam het in de soennitische machtssfeer nooit tot revoluties, die islamitisch gemotiveerd waren.

Dat is anders in de sjiietische islam, waar de sharia vanuit een revolutie werd geboren. Toen midden januari van het afgelopen jaar de jonge activisten tot de revolutie opriepen, noemde de perswoordvoerder van de Salafisten de Facebook-jeugd collaborateurs van het Westen, die aangestuurd werd van buitenaf en zei, dat de westerse landen zouden proberen Egypte in puin te leggen. Maar het zijn juist de Salafisten, die Egypte in puin willen leggen. Ze worden door Saoedi-Arabië gesteund. Alleen vorig jaar al ondersteunde Saoedi-Arabië hun verkiezingsstrijd met 4 miljard Amerikaanse dollars en financierden hun verkiezingscampagnes en video´s, terwijl de Moslimbroeders werden gefinancierd door de Amerikaanse CIA en de Britse MI6. Ook de ondersteuning van de Salafisten door Saoedi-Arabië, naast Israël de belangrijkste bondgenoot van de VS in de regio, betekent in principe: ondersteuning door de VS. Niet iedereen, die op de Salafisten heeft gestemd, ondersteunt deze ideologie. Het zijn vooral arme mensen. Meer dan 40% van de Egyptenaren is werkloos en leeft onder de armoedegrens. Hun stemmen werden met levensmiddelen en kleine financiële bijdrages van 50 Egyptische Ponden (€ 8,-) gekocht. Deze mensen begrijpen niet, dat het belang van de Salafisten alleen maar kan zijn om hen arm te houden, zodat ze hun stemmen bij volgende verkiezingen opnieuw met kleinigheden kunnen kopen.

Nog op 24 januari 2011 verklaarden de Salafisten, dat zij niet zouden meedoen aan de revolutie, om bloedvergieten te voorkomen. Precies diegenen, die niets voor de revolutie gedaan hebben, profileren zich nu en nemen wezenlijke delen van de macht over. Deze verkiezingsuitslag is het resultaat van tientallen jaren dictatuur, die het land intellectueel en economisch geruïneerd heeft, democratische partijen mochten niet vrij bestaan. Alleen de islamisten, die zich niet hadden georganiseerd in de verboden Moslimbroederschap, mochten al onder Moebarak zichtbaar blijven, zowel naar binnen als naar buiten toe. Het Westen zou Moebarak moeten steunen, want anders zouden de islamisten aan de macht komen, dreigde hij en in de binnenlandse politiek kon hij daarmee martelingen en de noodtoestand in naam van de veiligheid rechtvaardigen. Het beroemdste onderwijscentrum van de islam in Cairo, de Al-Azhar universiteit, waarschuwde voor de revolutie, want revolutie zou geen bevrijding, maar alleen chaos brengen, zeiden ze. Wanneer de Salafisten in de armenwijken de beschikking zouden hebben gehad over een net zo strak gestructureerde organisatie als de Moslimbroeders, dan zouden zij vermoedelijk nog veel meer stemmen hebben gekregen. Net zoals bij de Moslimbroeders werden bij de Salafisten bovendien steeds opnieuw gevallen bekend, waarin moskeeën werden gebruikt voor de verkiezingsstrijd.

Egypte´s duistere toekomst

Het Amerikaanse instituut “Pew Research” leverde choquerende peilingresultaten: in een peiling was ongeveer 82% van de Egyptenaren voor steniging bij overspel, dat is meer dan in ieder ander islamitisch gedomineerd land. Zelfs 84% was voorstander van het opleggen van de doodstraf bij afvalligheid.

Mohammed Nour van de Salafisten zei: “Er bestaan geen zuivere liberalen. En er bestaan ook geen strenge moslims in Egypte. We zijn allemaal Egyptenaren en we zijn allemaal religieus. Ook de niet-moslims. Ze zijn het allemaal eens met de sharia.”

Onlangs verklaarde een bekende Egyptische Salafist, Abdel Monem al-Shahat: “Hij zou willen, dat het schenken van alcohol in hotels verboden zou worden, net zoals het gezamenlijke zwemmen van vrouwen en mannen.” Mohammed Nour pleitte voor aparte stranden voor mannen en vrouwen. Volgens de jongste meldingen werd bekend, dat bebaarde mannen, als zelfbenoemde religieagenten uit het milieu van de Salafisten, in kapsalons en winkels zouden zijn opgedoken om tegen zogenaamde “onislamitische zaken” te protesteren. Typisch voor alle islamisten is de afwijzing en verachting van de voorislamitische cultuur, zoals we deze ook kennen uit Irak. De leider van de Salafisten wil de beelden van de farao´s laten bedekken, omdat ze afgodenbeelden zouden zijn, de faraocultuur zou een verrotte cultuur zijn, zei de leider van de Salafisten. Hij noemde haar een smerige cultuur en beledigde daarmee het culturele erfgoed van Egypte. Al deze uitspraken leiden tot een grote onzekerheid onder vrouwen, Kopten, liberalen van de Facebook-jeugd en 16 miljoen mensen, die leven van het toerisme.

Een coalitie van de Moslimbroeders met de Salafisten zou voor de Moslimbroeders politieke zelfmoord zijn, want de Salafisten zijn in religieuze kwesties competenter en nog radicaler. De Moslimbroeders weten, dat ze de verwachtingen van de jonge mensen moeten vervullen als ze politieke verantwoordelijkheid dragen. Ze hadden veel reclame gemaakt voor een beter leven in Egypte en ze weten, dat wanneer ze regeringsverantwoordelijkheid dragen en zich niet aan hun beloftes houden, hun populariteit zal dalen. Bij een coalitie van de Moslimbroeders met de Salafisten komen er zeer zeker zwemverboden, geen bankrentes en een strikt alcoholverbod. De economische instorting is voorgeprogrammeerd. Egypte is aangewezen op het Westen, 30% van de arbeidsplaatsen is gerelateerd aan het toerisme, daarnaast leefde men van buitenlandse investeringen, het Suezkanaal en de export van landbouwproducten. Als een van deze bronnen van inkomsten uitvalt, stort het land in elkaar.

Ook Saoedi-Arabië kan Egypte niet financieren. De werkloosheid in Saoedi-Arabië bedraagt ook 40%. Men neemt liever goedkope buitenlandse arbeidskrachten uit Azië en niet iedere groei betekent meer arbeidsplaatsen. Men vreest ook in Saoedi-Arabië, dat de “Arabische lente” daar zal aankomen. Deze “Arabische lente” had Jemen en Bahrein al gegrepen en het was het heersershuis in Saoedi-Arabië, dat de “Arabische lente” in Bahrein uit angst neersloeg, omdat deze zou kunnen overslaan naar Saoedi-Arabië. De politiek van de westerse wereld hield zich destijds afzijdig om zijn belangrijkste bondgenoot aan de Perzische Golf niet boos te maken. Saoedi-Arabië is het gevaarlijkste land van de regio, vergeleken met de bewapening van Iran is Saoedi-Arabië een monster. Twee jaar geleden was er een wapendeal tussen de VS en Saoedi-Arabië ter waarde van meer dan 60 miljard Amerikaanse dollars. Enkele weken geleden vond er nog een wapendeal van 23 miljard dollar plaats. En Saoedi-Arabië investeert ongelooflijk veel geld voor zijn radicale wahabitische ideologie overal in de Arabische wereld, overal in de islamitische wereld, maar ook in Europa en Noord-Amerika. Saoedi-Arabië voert een krachtige contrarevolutie aan tegen de democratiebewegingen in Tunesië, Egypte en Marokko.

Het zal in Egypte misschien komen tot een bondgenootschap tussen de Militaire Raad, die juist meer macht in de grondwet eiste, de islamisten en Saoedi-Arabië. Over drie tot vier maanden zal Egypte worden gegrepen door het staatsbankroet en zal men daar Griekse omstandigheden beleven. Op dit moment leeft men van vreemde valuta reserves. Wie moet het land met 85 miljoen inwoners redden? Een bondgenootschap, waarin de Militaire Raad meer macht krijgt, betekent een grondwet, die niets anders is dan een korset, een zeer strak korset, waaruit Egypte zich nooit meer kan bevrijden; een grondwet, die de Militaire Raad absolute macht geeft, een grondwet, die de sharia verankert en de islamitische wetten, een grondwet, die de behoeften van de jonge mensen, die deze revolutie ontketend hebben en die deze verandering mogelijk hebben gemaakt, buiten beschouwing laat. En dat zou natuurlijk fatale gevolgen kunnen hebben voor het land, voor de minderheden, voor de vrouwen en uiteraard ook voor de jonge revolutionaire beweging, die niet gestorven is. De jonge mensen gaan nog steeds naar het Tahrirplein om te demonstreren voor meer vrijheid en meer rechten en enkelen van hen hebben al aangekondigd “we blijven niet voor altijd vreedzaam”. Wat betekent dat? Terwijl de hele wereld bang is voor de radicale islamisten en de terroristen, kan er in Egypte vanuit het linkse kamp en het liberale kamp een Egyptisch terrorisme ontstaan als de Militaire Raad zich aansluit bij de islamisten.

De Moslimbroeders kunnen zo´n bondgenootschap in ieder geval niet langdurig aangaan; zij zouden beter een coalitie kunnen vormen met de liberalen en linkse krachten om de macht van het leger te beperken, maar ook de macht van de Salafisten. De Moslimbroeders zelf bezitten geen economen, geen diplomaten, geen toerismedeskundigen, d.w.z., alleen kunnen ze de regeringstaken niet vervullen en daarom hebben ze in de overgangstijd meer dan 7 keer de ministersfuncties afgewezen, omdat ze er geen geschikte politici voor hebben. Misschien zullen ze uit zuiver pragmatisme, maar ook uit opportunisme, meer invloed op de grondwet willen hebben, maar niet op de voorgrond willen treden, nog niet, en zullen de belangrijkste regeringsfuncties misschien overlaten aan onafhankelijke persoonlijkheden, die min of meer liberaal of links georiënteerd zijn. Vast staat ook, dat er in het vervolg een hardere politieke koers tegen Israël zal komen.

De revolutie in Egypte heeft zeer zeker de bodem van de Egyptische samenleving omgeploegd en nu komt naar voren, wat er in deze bodem verstopt zat. Niet alleen de duistere kanten van de samenleving komen tevoorschijn, maar ook de positieve kanten, de creativiteit en de energie van de jonge mensen. Er is een nieuwe discussiecultuur ontstaan; de mensen onderhandelen, ruziën met elkaar; niet iedereen is per se een islamist, die op de islamisten gestemd heeft, maar het zijn mensen, die op zoek zijn naar alternatieven en deze alternatieven nog niet gevonden hebben. Er werden veel nieuwe partijen opgericht, er bestaan inmiddels 55 partijen in Egypte, wat twee jaar geleden onvoorstelbaar was en veel vrouwen durven nu voor hun rechten op te komen.

Maar deze jonge generatie, die de revolutie heeft ontketend, heeft structuren en fairplay nodig. Het is ongelooflijk, dat de Amerikanen van hun kant de Militaire Raad ondersteunen, de Saoedi´s de Salafisten en Katar, de CIA en MI6 de Moslimbroeders, terwijl deze jonge seculiere beweging, die echt streeft naar de opening van het land, er helemaal alleen voor staat, zonder wapens en zonder geld en daarom bij voorbaat al tot mislukken gedoemd was. En daarom beschouw ik deze oproepen in het Westen om niet te interveniëren, er niet aan mee te doen, dat de Arabieren hun eigen problemen moeten oplossen, als huichelarij, terwijl men hun tegenstanders enorm financieel ondersteunt. Er zou niemand financieel ondersteund moeten worden, zodat het land zonder buitenlandse invloed zijn “Egyptische weg” kan vinden. Dat is geen neutraliteit, omdat het Westen nog steeds allianties onderhoudt met de islamisten en dictators van deze wereld, omdat er nog steeds sprake is van wapenhandel, midden in deze “Arabische lente”.

Saoedi-Arabië heeft met Duitse tanks destijds de revolutie in Bahrein onderdrukt. Er kwam een nieuwe levering van nog eens 200 tanks naar Saoedi-Arabië en de kreet van verontwaardiging in Duitsland liet lang op zich wachten. Er zijn firma´s, die met deze tanks in de Arabische wereld zelfs reclame maken met slogans als: “Bijzonder geschikt voor het neerslaan van massademonstraties!”. Dat is een situatie, die aantoont, dat Egypte niet gewoon alleen ver weg is, maar dat datgene dat daar gebeurt iets met ons te maken heeft. Wanneer mensen, die voor vrijheid demonstreren, met Duitse tanks worden vermoord, heeft dat zeer zeker iets met ons te maken! Wanneer de Militaire Raad door Amerika wordt gesteund, de Moslimbroeders door de CIA en daarmee ook door Amerika en door de Britse MI6, dan heeft dat weldra ook iets met ons te maken! De eerste hulplevering, die Egypte na de revolutie van het buitenland heeft gekregen, was een lading traangas uit de VS! Onbegrijpelijk! Wat er achter de wereldcoulissen gebeurt, heeft te maken met de verandering van het Nabije en het Midden-Oosten. En het heeft er ook mee te maken, dat het Westen bewust radicaalislamitische groeperingen stimuleert en aan de macht brengt, zodat het land eindigt in een burgeroorlog en gedestabiliseerd wordt, zoals in het Bernard-Lewis-plan voor het gehele Nabije en Midden-Oosten is voorzien.

Bron:

http://parseundparse.wordpress.com/2012/01/30/arabischer-winter-agyptens-bittere-ernte/

Auteur: Ardašir Pârse

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Arabische Lente", Egypte. Bookmark de permalink .

6 reacties op “Arabische winter”: Egypte´s bittere oogst

  1. Columnist zegt:

    De Moslimbroeders als gematigden…
    Het Salafisme als een vorm van Saoedisch Nationalisme ligt er wel erg dik bovenop.
    Maar gelukkig bestaat God, en is de hel eeuwig.

  2. Mein Bloggenosse E. J. Bron, ich danke Dir, dass Du uns ständig verlinkst und im niederländischen Raum verbreitest.

    Met veel dank

    Fartâb u. Ardašir Pârse

  3. Pingback: „Arabischer Winter“: Ägyptens bittere Ernte | Pârse & Pârse پارسه و پارسه

  4. louis-portugal zegt:

    Bert ik vind het nog altijd geweldig dat je zoveel werk doet om die ellende aan ons te laten zien.
    Ik krijg het bijna niet meer opgebracht om dat soort debiel volk te volgen.

  5. Een breed aanvaard principe in een democratie is dat antidemocratische- en racistische partijen en terroristische organisaties niet mogen meedoen aan verkiezingen. Dit omdat anders een democratisch bestel zijn eigen vernietiging mogelijk maakt.

    Het meest bekende voorbeeld van zo een democratische zelfvernietiging is uiteraard de Duitse verkiezingsuitslag van 1933, toen de nazi’s meer dan 30% van alle stemmen kregen. Kort na deze verkiezingen begonnen zij alle democratische instituties af te breken en te vervangen door het Führer principe, met alle vreselijke gevolgen van dien.

    Dit werd in Egypte genegeerd. Lees verder:

    http://likud.nl/2012/01/egypte-glijdt-de-arabische-winter-in/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s