Kent Ekeroth: toespraak in Berlijn

Beste vrienden, ik vind het een eer om vandaag hier te zijn en ik wil René Stadtkewitz en DIE FREIHEIT bedanken voor hun uitnodiging voor deze bijeenkomst. Een jaar geleden was ik hier in Berlijn toen de partij werd opgericht en ik was blij, want Duitsland had, in tegenstelling tot vele andere Europese landen daarvoor, geen bruikbare, immigratiekritische partij gehad. In dit opzicht is Duitsland uniek in Europa. Als men kijkt naar de ontwikkeling van partijen zoals de onze, die meer verantwoordelijkheid bij de immigratiepolitiek eisen en die de westerse waarden willen behouden, dan zijn wij de afgelopen 10-15 jaar behoorlijk gegroeid.

Finland bijvoorbeeld, met de “Ware Finnen” schoot als een raket naar 18%. De partij van Geert Wilders verdrievoudigde haar electoraat en de FPÖ in Oostenrijk is daar de grootste partij. Gelijksoortige ontwikkelingen kan men ook in andere landen zien. Onze beweging in Europa wordt steeds groter.

Maar Duitsland is in dit opzicht een blinde vlek op de kaart van Europa. U hebt tot nu toe niet zo´n partij in uw nationale parlement, maar zoals u weet, heeft u zo eentje dringend nodig en ik hoop oprecht, dat de partij DIE FREIHEIT datgene voor Duitsland kan zijn wat bijvoorbeeld de partij van Geert Wilders, de PVV, voor Nederland is of de “Dansk Folkeparti” voor Denemarken.

Ik kom uit Zweden en ik ben afgevaardigde van een partij genaamd de “Zweden-Democraten”. Wij willen minder immigranten en het einde van het multiculturalisme in Zweden en het behoud van de Zweedse cultuur en waarden. Mijn partij bestaat nu al 23 jaar en werd de hele tijd meedogenloos door de media, de links-extremisten en de rest van het establishment veroordeeld. Men heeft met stenen naar ons gegooid, traangas, mensen hebben ons met messen aangevallen, met vuur, met honkbalknuppels. We zijn onze banen kwijtgeraakt en we werden uit de vakbonden gegooid, onder auto´s werden vernield en dat alles onder een spervuur van een massieve mediacampagne, die ons belasterde, leugens over ons verbreidde en ons zwart maakte.

Ik weet niet, of u op de hoogte bent van de situatie in Zweden. Velen van u denken waarschijnlijk, dat we een klein land in het noorden zouden zijn, waarin alles gezellig en mooi is. Maar de waarheid is, dat Zweden het land is met het hoogste aantal immigranten per hoofd van de bevolking in Europa. Wij nemen bijvoorbeeld 30% van alle VN-vluchtelingen op, maar onze bevolking bedraagt slechts 1% van de totale Europese bevolking. Dat betekent, dat we 30x meer vluchtelingen opnemen dan we eigenlijk zouden moeten. Een groot deel van de mensen dat naar Zweden komt, komt uit Afrika en het Nabije Oosten, islamitische landen – en de effecten op onze samenleving zijn zoals verwacht. De situatie is behoorlijk erg en velen van u zouden gechoqueerd zijn als u mijn geboortestad Malmö zou bezoeken, die al tot 30% islamitisch is.

Onze vooraanstaande politici tonen ook een uitermate grote respectloosheid voor het land waarvoor ze zich eigenlijk zouden moeten inzetten. Onze huidige minister-president zei bijvoorbeeld, dat alles oorspronkelijke Zweedse alleen maar barbaars zou zijn. Kunt u zich voorstellen, dat een vooraanstaand politicus dit over zijn eigen land zegt? De voormalige voorzitter van de grootste partij van Zweden, de sociaaldemocraten, zei, dat de Zweedse cultuur belachelijk zou zijn en dat de Zweden jaloers zouden zijn op de cultuur van de immigranten. De voorzitter van de Centrumpartij zei op zijn beurt, dat het niet de Zweden zouden zijn geweest die het land opgebouwd zouden hebben, maar de immigranten. Deze lijst van uitspraken, die gebonden zijn aan huiselijke angst, kan men steeds verder uitbreiden.

Maar ondanks alle aanvallen uit alle hoeken van de samenleving, kwamen wij in september van vorig jaar, tot grote ontsteltenis van de politiek correcten, voor het eerst in het Zweedse parlement. Na 23 jaar was het ons gelukt.

We zitten nu een jaar in het parlement en er zijn signalen dat de dingen beginnen te veranderen. De duidelijkste verandering is, dat het ons is gelukt om voor een intensiever debat rondom de immigratie te zorgen. Natuurlijk proberen de Zweedse media nog steeds de negatieve effecten te bagatelliseren, maar steeds meer beginnen journalisten en politici de multiculturele agenda te bekritiseren. Men kan daarover hier en daar nu iets in kranten lezen, die daarvoor over zulke zaken nooit hadden geschreven. Enkele dagen geleden las ik over twee politici van de Centrumpartij, die de extreem liberale Zweedse immigratiepolitiek bekritiseerden. Ze zeiden, dat er een “grens” zou moeten bestaan voor het aantal immigranten dat Zweden zou kunnen opnemen. Dit is natuurlijk een duidelijke uitspraak, maar in Zweden gebeurt dit uiterst zelden en het is tamelijk riskant om zoiets te zeggen. Een andere politicus van dezelfde partij zei de afgelopen dagen, dat de politiek van zijn eigen partij een “vlucht voor de realiteit” zou zijn. Dit zijn kleine, belangrijke stappen, die op de lange termijn zullen helpen de situatie in Zweden te veranderen en ik ben er van overtuigd, dat ons succes bij de verkiezingen daarvoor het ijs heeft gebroken.

Maar niet alleen het debat in de media is iets verbeterd en gaat de goede kant uit. We hebben politieke beslissingen mede beïnvloed en uiteraard ook wetten. Na de verkiezingen was het duidelijk, dat wij ons in een zogenaamde “koningsmaker” positie bevonden. Dit betekent, dat geen van de beide grote blokken in de Zweedse politiek, het linkse blok en het rechtse blok, een meerderheid kunnen behalen, maar van ons afhankelijk zijn. Daarom hebben onze stemmen de uitkomst van veel stemmingen bepaald, waarbij de regering een nederlaag heeft geleden. We hebben bijvoorbeeld de regeling voor de deeltijdarbeid mede beïnvloed, de wet over de dataverzameling, we hebben ervoor gezorgd, dat de castratie van varkens zonder verdoving verboden wordt, we hebben de vervroegde uittreding uit de kernenergie gestopt en nog veel meer.

Voor het eerst in tientallen jaren werd er in het parlement gediscussieerd over immigratie – en dat is iets, waaraan de andere parlementariërs niet gewend zijn.

En hoewel de veranderingen maar minimaal zijn en langzaam gaan, gaat het eindelijk de goede kant uit. De vraag is alleen of het snel genoeg gebeurt.

Helaas werd de immigratiepolitiek in Zweden tot nu toe niet veranderd – in werkelijkheid heeft de regering deze samen met de Groenen nog liberaler gemaakt, toen ze besloten de illegale immigranten toegang te verschaffen tot de vrije gezondheidszorg en tot het onderwijs, evenals het recht om een eigen bedrijf te beginnen – de ILLEGALE immigranten. Dit werd mogelijk, omdat andere politieke partijen in het parlement instemden met de huidige immigratiepolitiek. Wij echter denken dat het een kwestie van tijd is, totdat zij weer met beide benen op de grond terechtkomen en wij zijn er om ze daaraan te herinneren en aan het feit dat we groter zullen worden.

Voor u hier in Duitsland is de weg vermoedelijk lang en hobbelig, maar het is een weg, die men zou moeten gaan. Zoals ik al zei, wij hadden 23 jaar nodig om in het parlement te komen, ik hoop dat uw weg aanzienlijk korter zal zijn.

Angela Merkel´s woorden dat het multiculturalisme mislukt zou zijn, waren goed, maar niet goed genoeg. U hebt politici nodig, die echt geloven dat men iets moet doen om voor verandering te zorgen en wel een radicale verandering – niet alleen holle retoriek gevolg door nog meer massa-immigratie.

Daarom wens ik DIE FREIHEIT het allerbeste in de komende verkiezingen en u kunt dit als eerste stap naar het parlement beschouwen.

Ik weet zeker, dat u weet, dat uw tegenstanders leugens over u zullen verbreiden en u zwart zullen maken om uw boodschap te verdunnen. Hierover bestaat een heel passend joods gezegde. Het luidt:

De volledige duisternis van deze wereld kan niet het licht van één enkele kaars doven, toch kan één enkele kaars de volledige duisternis verlichten.

Zo is het ook met de waarheid. Alle leugens van de wereld kunnen de waarheid niet uitwissen. Want net zoals de duisternis verdwijnt als men ook maar één enkele kleine kaars aansteekt, zo zal de leugen verdwijnen wanneer deze met de waarheid wordt geconfronteerd.

Of zoals we in mijn partij zeggen: “Het is gemakkelijk een Zweden-Democraat te zijn – het enige wat je hoeft te doen is de waarheid te vertellen.”

Veel landen in Europa bezitten deze kaarsen, die de waarheid verlichten, al. Het wordt tijd, dat ook Duitsland een kaars krijgt.

Ik hoop, dat DIE FREIHEIT deze kaars van de waarheid kan zijn. Voor de toekomst van Duitsland, voor de toekomst van Europa en voor de vrijheid waarvoor wij allemaal strijden.

Ik wil u heel graag het allerbeste wensen voor de komende verkiezingen en voor alle verkiezingen daarna.

Hartelijk dank, dat u naar me geluisterd hebt.

Bron:

http://europenews.dk/de/node/47010

Auteur: Kent Ekeroth

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (ejbron.wordpress.com)

(Bovenstaand artikel geeft niet per se de mening van de vertaler weer. Dit geldt overigens eveneens voor alle andere vertalingen van E.J. Bron)

E.J. Bron is ook te volgen via Twitter