De haat tegen de vrijheid

Foto boven: Gaza, 11 september 2001 – Palestijnen vieren de terreuraanslag van Nine-Eleven, waarvan hieronder een video:

Nine-Eleven en de razernij tegen het individualisme – drie thesen. Documentatie van een voordracht van Tilman Tarach, gehouden in het kader van de Freiburgse Themadagen Antisemitisme  op 10 september 2011 en hier gepubliceerd met vriendelijke toestemming van de schrijver.

I.

Niet alleen Osama bin Laden en zijn stiekeme en openlijke sympathisanten verlangden naar de vernietiging van New York. Albert Speer schreef al over Adolf Hitler in zijn Spandauer dagboeken: “Ik herinner me hoe hij in de Rijkskanselarij naar films keek over het brandende Londen, de vuurzee boven Warschau en exploderende konvooien en door welke gulzige begerigheid hij dan iedere keer opnieuw werd gegrepen. Ik heb hem echter nog nooit zo buiten zinnen gezien als tegen het einde van de oorlog, toen hij als in een delirium aan zichzelf en ons de ondergang van New York in een enorme vuurzee omschreef. Hij beschreef hoe de wolkenkrabbers in reusachtige, brandende fakkels veranderden, hoe ze in elkaar stortten, hoe de weerkaatsing van de uiteenspattende stad aan de donkere hemel stond, en hij zei, weer tot zichzelf komend uit zijn extase, dat Saur het ontwerp van Messerschmidt voor een viermotorige lange afstandsbommenwerper direct moest realiseren.” [1]

Weliswaar is Speer een twijfelachtige getuige, maar er bestaat ook een kaart uit het jaar 1944, die een Duitse aanval op Manhattan en de te verwachten verwoestingen schetst. [2] Het citaat en de kaart doen op een bijna griezelige manier herinneren aan 9/11 en inderdaad kan de aanval op de Twin Towers  als late vervulling van een hartstochtelijke nationaal-socialistische wens worden beschouwd. De ideologische verwantschap van de daders van 9/11 met het nationaal-socialisme wordt echter in ruime mate ontkend.

Osama bin Laden had zich al in zijn schooltijd aangesloten bij de Moslimbroederschap, waarvan de oprichter Hassan al-Banna een vurige bewonderaar van Mussolini en Hitler was, die “hun volkeren tot eenheid, orde, vernieuwing, macht en roem” zouden hebben geleid. Al-Banna was ook enthousiast over Hitlers radiotoespraken, daarentegen bekritiseerde hij het  “verwestersen” en het “week worden” van de Egyptenaren, die helaas zouden zijn gegrepen door een “liefde tot het naar de wereld toe gerichte leven en een haat tegen de dood”. [3]

De leuze “Jullie houden van het leven en wij houden van de dood” is bekend geworden door de Madrid-daders uit het jaar 2004, in werkelijkheid echter behoort hij tot het standaardrepertoire van de antiwestelijke islamitische communiqués. Bin Laden uitte zich al in 1996 in een tegen de Amerikanen gerichte fatwa als volgt over zijn jonge aanhangers: “Deze jonge mannen houden van de dood, zoals jullie van het leven houden”. [4] Dat vooral de Joden “veel meer van het leven houden”, terwijl “wij” – de Palestijnen – “veel meer van de dood houden”, hoor je inmiddels in de Palestijnse gebieden hele gewone mensen zeggen (ook Ulrich W. Sahm berichtte hier over) en ook vooraanstaande vertegenwoordigers van Hamas gaven al zoiets ten beste, zoals Fathi Hamad  en Ismail Haniya.

De belangrijkste geestelijke peetvader van Osama bin Laden was de Egyptenaar Sayyid Qutb, een van de belangrijkste islamistische theoretici van de Moslimbroederschap. In zijn in 1950 gepubliceerde opstel Onze strijd met de Joden schreef Qutb bijvoorbeeld: “Allah heeft Hitler gebracht om over ze te heersen; […] en moge Allah (opnieuw) mensen sturen om de joden de ergste soort van straf te geven; daarmee zal hij zijn duidelijke belofte vervullen.”

Wat betreft Osama bin Laden, grote delen van de Europese samenleving zijn zelfs nog niet eens tot de verdenking gekomen, dat hij iets tegen Joden gehad zou kunnen hebben. De desbetreffende, tamelijk uitvoerige Duitse Wikipedia-bijdrage bijvoorbeeld rept met geen woord over dit antisemitisme, hoewel het in Bin Laden´s ideologie een centrale plaats innam en zijn teksten uitpuilden van antisemitische ophitsing. “De joodse vijand is de agressor, de bederver van de religie en van de wereld”, verklaarde hij in 1994; een jaar later noemde hij de “Palestijnse kwestie” de “moeder van alle islamitische strevingen”. In november 2001 zei hij in een videoboodschap: “Hoe moeten de arme moeders van Palestina het verdragen dat hun kinderen voor hun ogen het slachtoffer worden van de onderdrukkers, van de joodse politieagenten, met de ondersteuning van de VS, met vliegtuigen en tanks van de VS? Wie onderscheid maakt tussen Amerika en Israël, is de ware vijand van de oemma.” En in zijn “Brief aan Amerika” van november 2002 schreef hij: “Jullie wet is de wet van de rijken en machtigen, die in hun partijen hof houden en verkiezingscampagnes met hun geschenken financieren. Achter hen staan de Joden, die jullie politiek, jullie media en jullie economie controleren.” (ook dit zou afkomstig kunnen zijn uit de pen van de nationaalsocialisten, die achter de Geallieerden immers ook alleen maar Joden zagen). In zijn brief “Aan de volkeren van Europa” tenslotte verklaarde Bin Laden in april 2004: “President Bush en de andere regeringsleiders, de grote mediaconcerns, de Verenigde Naties, die tussen de militaire leiders en de machtige Algemene Vergadering hun wetten uitvaardigen – ze zijn allemaal slechts agenten van misleiding en uitbuiting. Deze en andere groeperingen zijn een dodelijk gevaar voor de hele wereld en de meest gevaarlijke en complexe is de lobby van de zionisten.” [5]

Personen uit het Hamburgse milieu rondom Mohammed Atta, de vermoedelijk belangrijkste van de negentien daders van 11 september, bevestigden dit onomwonden als een “nationaalsocialistisch wereldbeeld”. De Joden waren voor hen degenen, die aan de touwtjes trokken bij de media, de economie en de politiek en uiteraard zaten ze ook achter de oorlogen in de Golfregio, op de Balkan, in Tsjetsjenië enzovoort. Atta wilde een Gods-staat, van de Nijl tot aan de Eufraat, dat wil zeggen: de vernietiging van Israël. De Joden, aldus Atta, zouden uiteindelijk de islam willen uitroeien en het “centrum van het wereldjodendom” zou zich in New York bevinden [6]. Abdul Rahman Yasin, die in 1993 deelnam aan de aanslag op de Twin Towers, was er al van overtuigd, dat het grootste deel van de in het World Trade Center werkende mensen Joden zouden zijn.

Vooral binnen grote delen van politiek links oogst men echter hoofdschudden wanneer men het antisemitische karakter van 9/11 benoemt; niet zelden wordt zo´n aanwijzing zelfs verontwaardigd afgewezen, namelijk als belastering van de dappere strijder Osama bin Laden, die toch in ieder geval “objectief” als anti-imperialist zou moeten doorgaan. Het antisemitische wereldbeeld van de daders wordt ontkend of gebagatelliseerd – net zoals vooral politiek links de Republiek van Weimar het antisemitisme van de nazi´s al te gemakkelijk had gebagatelliseerd (als “subtegenstelling” bijvoorbeeld).*** En er wordt nauwelijks aandacht geschonken aan de interviews van Bin Laden en de andere antisemitische uitlatingen van de Gods-strijders, net zoals in de tijd van de Republiek van Weimar de Europeanen inclusief politiek links het nauwelijks nodig achtten om Mein Kampf te lezen en het schandalige ervan aan de kaak te stellen

II.

Het zwaartepunt van de haat van alle antisemieten is gericht tegen idee van de emancipatie van het individu van de dwang van de natuur en vooral van de samenleving; Jodenvijanden zijn altijd vijanden van de individuele vrijheid en van de geest. Niet het individu met al zijn behoeftes staat op de voorgrond, maar een religieus of nationaal collectief: wat vroeger de christenheid was, is tegenwoordig de oemma of de met de aarde vergroeide, in zekere zin oorspronkelijke volksgemeenschap. Dat laten ook de gangbare antizionistische leuzen zien: er is bijna zelden sprake van de “vrijheid voor de Palestijnen”, veel vaker wordt de “vrijheid voor het Palestijnse volk” geëist. Antisemieten zijn gevormd door de angst voor het verlies van de nestwarmte van de eigen gemeenschap, door de angst voor de vrijheid en de altijd aan de vrijheid verbonden onzekerheid en noodzakelijkheid van intellectuele inspanning. Het delegeren van iedere beslissing aan een autoriteit, respectievelijk een collectief, leidt echter tot intellectuele verwaarlozing.

Antisemieten hebben dientengevolge een regelrecht slaafse instelling tegenover hun eigen, paternalistisch gestructureerde collectief en, ter geruststelling van zichzelf, worden regelmatig de Joden als (zogenaamd) religieus (of Israël als nationaal) tegencollectief waargenomen en gehaat (maar tegelijk stiekem benijd), want ze worden voorgesteld als niet gelijk te schakelen. Dat herinnert de antisemiet onbewust aan zijn eigen armzalige bestaan in zijn vrijwillige onderwerping aan zijn eigen gemeenschap. Het is net alsof de gezichtsloze, grijze muis die de kudde volgt de Joden ervan zou beschuldigen: “Jullie houden van het leven, wij houden van de dood!”

Dit alles geldt echter niet alleen inzake Israël, maar in aanleg ook inzake Amerika. Kenmerkend hiervoor is alleen al de in het islamitische gebied vaak aangetroffen naam voor Amerika als de “Grote Satan” (naast de “Kleine Satan” Israël) want het is juist de figuur van de satan, die in verleiding brengt, die dus stiekem een (uiteraard ontkende) attractiviteit uitstraalt. Amerika  wordt door de Gods-strijders en hun Europese vrienden (stiekeme of openlijke) ervan verdacht de moderne tijd  te vertegenwoordigen, het “zielloze” materialisme, de gelijkstelling van de vrouw, de geestelijke en seksuele bevrijding en de individuele vrijheidsrechten. De Verenigde Staten werden al sinds hun ontstaan hiervan verdacht.  Deze verdenking bestaat helemaal onafhankelijk van een eventuele goede of slechte Amerikaanse buitenlandse politiek.

Bovendien kijkt menig bloed-en-bodem-obscurantist uiteindelijk ook daarom met wantrouwen naar de VS, omdat zij geen “bloednatie” zijn, dus niet echt op een gemeenschappelijke afstamming (of in ieder geval op een gemeenschappelijke religie) zijn gebaseerd en niet “met hun aarde vergroeid zijn”.  Anders dus dan menig Europees en Arabisch land, waarvan de “volksgemeenschappen” als natuurlijk en autochtoon worden beschouwd en die tegenover de “kunstmatige”, multiculturele en intussen als “ver-Joodst” gehallucineerde Verenigde Staten worden geplaatst. Het is immers juist het kenmerk van de kunstmatigheid, dat ook heel graag tegen Israël in stelling wordt gebracht, zoals alleen al het populaire, minachtende begrip “zionistische constructie” bewijst.

De agressieve wens van de antisemieten om af te komen van de Joden  als verstoorders van hun eigen kerkhofsrust, kristalliseert tenslotte in het verlangen naar eliminatie. Het gaat daarbij om het door Freud beschreven onbewuste proces van projectie. Antisemieten zijn daarom doorgaans niet in staat hun emoties te beredeneren. Bij het antisemitisme gaat het tenslotte dus om niets minder dan een massa-psychose.

Om de eigen agressiviteit te verbloemen, worden daarbij de Joden altijd als aanvallers gezien. Vroeger heette het in dit verband “Duitsers! Verdedig jezelf! Koop niet bij Joden!”, tegenwoordig wordt van Israël de agressor gemaakt, een staat, die als geen ander de wereldvrede zou bedreigen en Palestijnen zou pijnigen, hoewel Israël toch al meer dan 60 jaar bedreigd en aangevallen wordt en hoewel de Palestijnen, die in Israël wonen – dus de Israëlische Arabieren – onvergelijkbaar meer rechten en vrijheden hebben dan de Palestijnen in iedere andere Arabische staat.

Maar sinds 8 mei 1945 bestaan er in Duitsland geen antisemieten meer, er bestaan alleen nog maar “Israëlcritici”. Maar zoals het antisemitisme in Adorno´s beroemd geworden spreuk als “het gerucht over de Joden” werd beschreven, zo is het antizionisme het gerucht over Israël.

III.

De Joden, de zogenaamde volksvijanden, de homoseksuelen, de intellectuelen, maar ook alle anderen, die onder verdenking staan het eigen geluk tot maatstaf van het eigen handelen te maken, werkten “aantastend”- wordt er gezegd. “Aantasten” betekent hier een collectief in verschillende delen uiteen te laten vallen. Wie zich niet onderwerpt aan het collectief, wie alleen door zijn existentie bewijst dat men niet hoeft te buigen voor sociale druk, geldt niet zelden als (volks-)verrader of van buitenaf aangestuurde spion. Voor deze beschuldiging moesten niet alleen linkse dissidenten steeds opnieuw weer bang zijn, maar bijvoorbeeld ook Palestijnse Arabieren, die zich dan toch liever inzetten voor een eigen goed leven i.p.v. voor de dood van de Joden. Duizenden van hen werden de afgelopen tientallen jaren vermoord op beschuldiging van collaboratie met Israël.

Maar ook anderen worden ervan beschuldigd agenten in buitenlandse dienst te zijn. De uit Bangladesh afkomstige schrijfster Taslima Nasrin bijvoorbeeld werd van fanatiek islamitische kant ervan verdacht een joodse spionne te zijn, omdat zij islamkritiek bedrijft en zich inzet voor vrouwenrechten. En de vertegenwoordigers van zowel de linkse als de rechtse oppositie tegen Stalin werden regelmatig zwartgemaakt als “agenten van het imperialisme” of als een Joodse wereldsamenzwering. Vergelijkbare aantijgingen werden ook steeds opnieuw geuit tegen Karl Marx, Sigmund Freud of Theodor W. Adorno en ook – bijvoorbeeld in de onbeschrijflijke “Protocollen van de Wijzen van Sion” – tegen de aanhangers van de Franse Revolutie. In principe hebben we bij de Europese heksenwaan al een analoog fenomeen, want ook de als heksen aangemerkte vrouwen werden beschouwd als aangestuurd door een hogere, vreemde macht – de zogenaamde Duivel. En wie tegenwoordig vooral binnen een links sociaal milieu solidair is met Israël, wordt er ook niet zelden van verdacht aangestuurd te worden van buiten: vroeger riep men hem “Jodenknecht” achterna, tegenwoordig wordt hij bij voorkeur “imperialistenknecht” of “marionet van de Israëlische regering” genoemd.

In het kleine brein van deze mensen past de gedachte dus niet, dat men uit overtuiging en op rationele gronden een positie inneemt, die niettemin zeer ver verwijderd is van datgene waarover men het stilzwijgend eens is geworden; want in ieder geval het latente antisemitisme is immers, zo men wil, een vast bestanddeel van de Europese cultuur. Want niet mág zijn kán ook niet zijn. Daarom geldt men voor deze kleine geesten, die niet tot enige zelfbezinning in staat zijn,  vervolgens als agent van een oppermachtige imaginaire instelling. De eigen en onafhankelijk van elke massa verworven  kennis wordt dus zwartgemaakt als van buitenaf bepaald en de haatgevoelens en laagste instincten uit de drab van de samenleving worden als oereigenste identiteit bejubeld. Kortom: het eigene geldt als vreemd, het vreemde geldt als eigen.

[1] Albert Speer: Spandauer Tagebücher, Berlijn 1939, pag. 126f.

[2] De kaart is oorspronkelijk afkomstig uit het werk van de voor de nationaalsocialisten werkende luchtvaarttechnicus Eugen Sänger, in het origineel toegankelijk in het archief van het Deutsche Museum München (nalatenschap van Sänger, NL 230 en nr. 0121)

[3] Vergelijk Efraim Karsh: Imperialisme in naam van Allah. Van Mohammed tot Osama bin Laden, München 2007, pag. 313f.; Matthias Küntzel: Jihad en Jodenhaat. Over de nieuwe anti-Joodse oorlog. Freiburg 2002, pag. 23)

[4] Hans-Gerhard Kippenberg/Tilman Seidensticker: Terreur in dienst van God. De “geestelijke handleiding” van de aanslagplegers  van 11 september 2001, Frankfurt am Main/New York 2004, pag. 96

[5] Citaten uit Marwan Abou-Taam/Ruth Bigalke: De toespraken van Osama bin Laden, Kreuzlingen/München 2006, pag. 36, 48, 116, 141 en 150

[6] Der Spiegel 36/2002, pag. 117

*** Dit is jargon uit de Marxistisch-Hegeliaans dialectiek die in zwang was in bepaalde linkse kringen in het West-Europa van de jaren 1930, dus ook en vooral in de Weimar-republiek.

Bron:

http://lizaswelt.net/2011/09/28/der-hass-auf-die-freiheit/

Auteur: Tilman Tarach

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

(Met dank aan Martien Pennings)

(Bovenstaand artikel geeft niet per se de mening van de vertaler weer. Dit geldt overigens eveneens voor alle andere vertalingen van E.J. Bron)

E.J. Bron is ook te volgen via Twitter

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Islam, Israël. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s