Eén natie voor een nieuwe Holocaust

Ingezonden vertaling

Veel waarnemers zagen al snel een overeenkomst in de bestorming van de isrëlische ambassade in Caïro en de bezetting van de amerikaanse ambassade in Teheran in 1979. Ook daar bestormden revolutionairen een westerse ambassade, na een opstand waarvan men ook eerst dacht dat deze progressief en democratisch zou zijn. Dus trokken sommige waarnemers de conclusie, dat islamisten achter de aanval op de ambassade in Caïro zaten, precies zoals was gebeurd in Teheran. Anderen zagen de nonchalante houding van het egyptische leger als een poging chaos uit te lokken, hetgeen de “Opperste Raad” van het leger de mogelijkheid zou bieden democratie en vrijheid van menings-uiting aan banden te leggen. En natuurlijk zagen sommigen de aanval op de ambassade als een logisch gevolg van de israëlische politiek. Lokale kranten presenteerden allerhande complottheoriën: Al Wafd beweerde dat de israëlische ambassade beveiling op demonstranten schoot en Al-Dustour bracht naar voren dat de hele toestand door Gamal Mubarak beraamd en gefinancierd zou kunnen zijn geweest.

De werkelijkheid  ligt iets anders.

Ondanks dat islamisten overduidelijk anti-israël zijn en een lange anti-semitische geschiedenis kennen, namen ze geen deel aan de demonstraties op die dag. In plaats daarvan werd de aanval uitgevoerd door dezelfde groeperingen die daarvoor als “democratisch en progressief” waren getypeerd. Na afloop
sloegen zich 21 van deze groepen zich op de borst voor hun aandeel in de aanval, sterker nog, ze beweerden een terugkeer van de israëlische ambassadeur niet te zullen accepteren. Islamisten vormen een werkelijk gevaar voor de vrijheid, maar ze zijn beslist niet de enigen. Populistische demagogen, trotskisten, anarchisten en
Nasseristen zijn niet minder gevaarlijk. Deze groepen zijn niet in vrijheid geïnteresseerd en zijn overduidelijk niet minder anti-semitisch dan de islamisten. Feit is, anti-semitisme is dagelijkse kost in de egyptische politiek.

Misschien illustreert niets de grimmige situatie beter dan de leus: “Eén natie voor een nieuwe holocaust”, die te zien was op een reusachtig spandoek, overeind gehouden door duizenden voetbalfans die bekend staan als de “Ultra’s” en die te zien zijn in de youtube-video (hieronder) onder dezelfde titel. Ondanks dat ze volkomen apolitiek zijn, stonden de Ultra’s vooraan in de aanval op de ambassade, misschien als vergelding voor het politiegeweld bij een recente voetbalwedstrijd, omdat er gezwaaid werd met egyptische vlaggen met een swastika, in plaats van de vlag met de “Adelaar van Saladin”. En verwijzend naar de Egyptisch – Israëlische overeenkomst over de verkoop van aardgas, zongen de demonstranten: “We zullen geen gas exporteren, maar jullie verbranden met benzine”. (dit rijmt in het arabisch).

Gelukkig had de aanval op de ambassade niet hetzelfde gevolg als in 1979 en raakte er niemand van het ambassade- personeel  gewond of gegijzeld. Maar het duidt wel op een groter probleem, dat moeilijk te negeren valt.

 De aanval op de israëlische ambassade is een nieuw en zichbaar voorbeeld van het verval van macht en invloed van de Verenigde Staten in de regio. Misschien was de israëlische premier Benjamin Netayahu oprecht, toen hij president Obama bedankte voor het inzetten van alle middelen en invloed in het vreedzaam beëindigen van de spanning bij de ambassade. Toch blijft onduidelijk waarom het de Amerikaanse defensie-minister twee uur kostte om zijn egyptische collega aan de telefoon te krijgen.

De amerikanen hebben geholpen de regionale “orde” ten val te brengen. Een orde waaraan ze zo lang en onvermoeibaar hadden gebouwd zonder nu een alternatieve “orde” te te kunnen leveren. Het resultaat is een verslechtering geweest van het onderlinge verband tussen de pijlers van de amerikaanse politiek en in een onrustige situatie kan dat zeer wel leiden tot een regionaal conflict. Het feit dat plaatselijke leiders geen zin in een oorlog te hebben is nog geen troostrijke gedachte. Ook Nasser wilde niet, maar werd toch tot oorlog gedwongen door de bestaande, onderlinge arabische verhoudingen. Terwijl de namen anders zijn, bijvoorbeeld; het in Qatar gevestigde Al Jazeera de rol heeft overgenomen van Radio Caïro, spelen deze zelfde krachten nog steeds een rol. De politiek in de regio wordt nog steeds vormgegeven door een “Arabische Koude Oorlog”, welke misschien nog gevaarlijker wordt door de snel toenemende macht van spelers als Hamas, Hezbollah en Al Qaeda.

Bron: http://www.weeklystandard.com/blogs/one-nation-new-holocaust_595018.html

Vertaald door Vederso

Zie ook The great Palestinian lie

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in antisemitisme, Islam, Islamisering, Israël, Nieuws. Bookmark de permalink .

2 reacties op Eén natie voor een nieuwe Holocaust

  1. Ze vragen er daar al zo lang na ,
    Altijd al in Oorlog alsof ze niets anders willen daar!
    “De extremisten willen hun wet en alles op deze aarde Moslimmiezeren”.
    En waar Drugs handhaaft is er oorlog en verderf.
    En zo leven ze lang en gelukkig .

    Like

  2. Pingback: Israël´s grenzen – door vijanden omringd! (+ video!) « ejbron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s