“De eurocrisis begint nu weer van voren af aan”

Voor topeconoom Hans-Werner Sinn heeft de eurocrisis haar hoogtepunt nog lang niet bereikt. Het gevaar zou groot zijn, dat de bezuinigingskoers van Italië zou mislukken.

Welt Online: Professor Sinn, de regeringschefs vermijden het woord “staatsbankroet”. Betekent de schuldkwijtschelding, dat Griekenland nu failliet is?

Hans-Werner Sinn: Ja. Met de schuldkwijtschelding wordt nu officieel erkend, dat Griekenland insolvent is.

Welt Online: Een juiste stap?

Hans-Werner Sinn: Ja, die was noodzakelijk. De banken leren nu eindelijk, dat staatspapieren riskant zijn. Ze zullen in het vervolg beter uitkijken, voordat ze in grote stijl opnieuw geld lenen aan andere landen. Als ze het thuis lenen, worden er bij ons huizen en fabrieken gebouwd i.p.v. dat de consumptie van andere landen wordt gefinancierd.

Welt Online: Volstaat de schuldkwijtschelding van 50%?

Hans-Werner Sinn: Nee. Met de schuldensanering zijn we wat betreft de hoogte van de staatsschuld terug bij het punt waarop de Griekenlandcrisis is begonnen. Het begint dus weer van voren af aan. Het belangrijkste probleem is, dat Griekenland niet in staat is om te concurreren. Het land is met de zelfgemaakte producten tweemaal zo duur als nodig in vergelijking met Turkije. Griekenland zou nu uit de euro moeten stappen en zijn concurrentiepositie via een devaluatie moeten verbeteren. Bovendien kan het niet zo zijn, dat men een land dat zijn schulden niet terugbetaalt, in de eurozone laat. Zoals men nu het staatsbankroet heeft geaccepteerd, zal men op een bepaald moment ook de uittreding accepteren, omdat dit de enige mogelijkheid is dat Griekenland weer op de been kan komen.

Welt Online: Zal Italië zijn schulden volledig kunnen afbetalen?

Hans-Werner Sinn: Italië is een groot probleem. Het land is tegenover Duitsland sinds 1995 de helft duurder geworden. En de staatsschuld is buitensporig hoog. Sinds de zomer is er een enorme kapitaalvlucht uit Italië, die adembenemend is. De rijke Italianen verkopen hun staatspapieren aan de Banka d´Italia, die deze met vers gedrukt geld koopt, en ze maken zich uit de voeten naar Duitsland of Zwitserland.

Welt Online: Toch heeft de regering van Italië nu pensioenhervormingen aangekondigd.

Hans-Werner Sinn: Dat helpt om de schulden te verminderen, maar het maakt het land nog niet concurrerend. Italië moet door een jarenlange periode van economische flauwte, waarin het minder inflatie opbouwt dan Duitsland en andere Europese landen en relatief weer goedkoper wordt. Wij Duitsers hebben ook zo´n lange flauwte gehad na de aankondiging en de invoering van de euro. Deze eindigde pas na de economische crisis. Het gevaar, dat Italië dit niet lukt, is groot.

Welt-Online: Kan men Italië in dit geval op dezelfde manier steunen zoals men als anderhalf jaar met Griekenland doet?

Hans-Werner Sinn: Alleen voor de prijs van een destabilisering van Frankrijk en Duitsland. Men heeft nu weliswaar met het uitgebreide reddingsfonds, dat kredieten van meer dan een biljoen dient te garanderen, de mogelijkheid om de Italiaanse rentes te subsidiëren. Maar dat wordt voor ons heel, heel duur en bovendien wordt met deze politiek de hervormingsdruk voor Italië verlaagd. Het geheel is uiterst riskant. Want door de uitbreiding stijgt het risico, dat de 780 miljard euro van het reddingsfonds uiteindelijk weggegooid geld is. In het begin zal Duitsland dit weliswaar slechts 253 miljard kosten, maar daarbij zal het niet blijven, want we zitten in het schuitje en kunnen ons later niet meer verzetten tegen een verhoging van het reddingsfonds. Deze maatregelen zijn buiten iedere vorm van verstandige proporties en betekenen niet te bepalen lasten voor de huidige belastingbetaler. Het parlement heeft zichzelf in een riskante onderneming gepraat, dat het zelf helemaal niet overziet.

Welt Online: Lost het reddingsfonds bepaalde problemen op?

Hans-Werner Sinn: Het verplaatst ze. Uiteraard zijn nu de kapitaalbeleggers blij, omdat ze nu een koper voor de staatspapieren hebben gevonden, die zij zelf te riskant vonden. Het probleem hebben nu echter de Duitse belastingbetaler en pensioengerechtigden, omdat zij nu hun plaats overnemen. De politiek zegt dat ze tijd heeft gekocht. In werkelijkheid heeft ze tijd verloren, omdat nu de tekorten van de buitenlandse handel, of beter gezegd de tekorten van de crisislanden, op dit moment ongeveer 120 miljard per jaar, steeds verder moeten worden gefinancierd.

De buitenlandse schulden van deze landen nemen ieder jaar met dit bedrag toe. Het gered leidt ertoe, de prijzen en lonen in deze landen op hetzelfde niveau te houden die ze nu hebben. Dat is het eigenlijke probleem. We vullen een bodemloos vat en ondermijnen de inspanningen om er een bodem in te bouwen. De ontbrekende concurrentie laat men eindeloos voortduren en de private kapitaalvlucht wordt verder gestimuleerd. Het privékapitaal keert pas dan naar die landen terug om er arbeidsplaatsen te creëren als de prijzen van de vermogensgoederen gedaald zijn. Als men ze door openbare geldstromen overeind houdt, komt het nooit.

Met het vele geld houdt men in het gunstigste geval de landen boven water. Verder gebeurt er niets. In Duitsland ontbreekt het krediet om arbeidsplaatsen te creëren en daar worden transfersystemen van de staat gesubsidieerd. Zo kan men geen concurrerende economie in Europa scheppen.

Welt Online: Hoe staat het met Portugal?

Hans-Werner Sinn: In Portugal is de situatie niet veel beter dan in Griekenland. Ook dat land heeft een enorme buitenlandse schuld. De consumptie overstijgt het nationale inkomen met 14%. In het kader van de uitbreiding van het reddingsfonds zal men ook Portugal verder financieren. Het land behoort mede tot die landen, die aangewezen blijven op transfers op de lange termijn.

Welt Online: Zal de Europese Centrale Bank nu stoppen met zijn omstreden opkopen van staatsleningen?

Hans-Werner Sinn: Dat moet eerst nog blijken. De Fransen dringen er verder op aan dat de ECB staatsleningen van crisislanden koopt. Het Duitse parlement heeft echter geëist om te stoppen met deze maatregel, nadat de Duitse president de ECB ervan beschuldigd had het Verdrag van Maastricht te omzeilen en de beide Duitse vertegenwoordigers in het bestuur van de ECB zijn afgetreden uit protest. Mocht de ECB desondanks doorgaan met het kopen van staatsleningen, dan moet de Duitse regering de ECB voor het Europese Gerechtshof aanklagen. Deze showdown tussen Duitsland en Frankrijk is nog geenszins beslist.

Welt Online: Wat raadt u de politiek aan?

Hans-Werner Sinn: Ik beschouw deze excessieve redding als fout. Griekenland en Portugal worden al sinds de herfst van 2007 met de geldpersen gefinancierd. De tekorten op de buitenlandse handel werden volledig gefinancierd met vers gedrukt geld, omdat er per saldo geen privékapitaal meer naar deze landen stroomde. Als we de crisislanden nu blijven financieren, zal het nooit tot een verbetering van hun concurrentiepositie komen. Bij Griekenland helpt alleen de uittreding. Bij Portugal waarschijnlijk ook. En bij Italië kunnen we alleen maar hopen, dat het land het lukt om in de euro te blijven.

Welt-Online: Zullen de besluiten van de EU-top de markten te kalmeren?

Hans-Werner Sinn: Een poosje zeker. Want de maatregelen helpen beleggers en de betrokken landen. Daarmee is de crisis de schrik voor de bezitters van Zuid-Europese beleggingen kwijtgeraakt. Maar wat de markt kalmeert, moet de belastingbetaler, de pensioengerechtigde en de uitkeringontvanger in Duitsland verontrusten. Voor hen begint de crisis nu pas erg te worden. Want zij nemen nu de risico´s over, die daarvoor de beleggers hebben gedragen. Darmee vindt er een herverdeling plaats van de vermogensbezitters, die hun geld in Griekse en Italiaanse staatspapieren hebben belegd, naar de bevolking in de redderlanden.

Welt Online: Dreigt er met het oog op de schulden en de gigantische reddingsacties inflatie?

Hans-Werner Sinn: De nieuwe reddingsacties van de statengemeenschap scheppen geen inflatiegevaar. Zulke gevaren dreigen echter vanwege de reddingsacties van de ECB, want deze heeft zijn mogelijkheden om de grote liquiditeit, die hij in de crisislanden heeft gecreëerd, in de Europese kernlanden weer in te zamelen inmiddels uitgeput. Het bestand aan kredieten, dat de Bundesbank aan de zakenbanken geeft, is in september negatief geworden.

De Bundesbank is de debiteur van het Duitse bankensysteem geworden, en de banken kunnen hun eisen tegenover de Bundesbank op ieder moment opnieuw in geld omzetten als ze dit zouden willen. Als dat gebeurt, is een inflatie niet meer te stoppen. Aangezien ik vermoed, dat de ECB de zuidelijke landen zal blijven helpen met de drukpersen, zijn we nu waarschijnlijk in een inflatoir regime aangekomen. Maar dat is geen uitspraak, die betrekking heeft op het volgende of daaropvolgende jaar, maar op de middellange termijn na het overwinnen van de conjuncturele flauwte, die nog maar net begonnen is.

Welt Online: Hoe lang zal de crisis ons nog in zijn greep houden?

Hans-Werner Sinn: De komende generatie zal de vraag rijzen, hoe lang het dan nog duurt. Want we hebben het hier over lasten, waarmee de afgevaardigde van het Duitse parlement onze kinderen en kleinkinderen hebben opgezadeld. Zij zullen de lasten van de crisis, naast die van de vergrijzende samenleving, moeten dragen. Ik maak me grote zorgen om de toekomst van onze kinderen.

Bron:

http://www.welt.de/wirtschaft/article13686275/Die-Euro-Krise-beginnt-jetzt-von-vorne.html

Auteur: Dorothea Siems

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Bekijk ook onze nieuwspagina!!

 

 

 

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in EU, Eurocrisis, Europa, Graaien. Bookmark de permalink .

Een reactie op “De eurocrisis begint nu weer van voren af aan”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s