Waarom Turken niet meedoen met de integratie

Een nieuw onderzoek bewijst: veel oorspronkelijk uit Turkije afkomstige migranten in Duitsland willen niet integreren. Ze sluiten zich op in hun woonwijken en weigeren de opname in de Duitse samenleving. Daarvoor bestaan talrijke redenen. Duidelijk is, dat hun situatie gedeeltelijk hun eigen schuld is.

Meestal gaat het alleen om moskeeën, criminelen of hoofddoeken. Maar achter deze onderwerpen gaat een veel groter probleem schuil: een belangrijk deel van de migranten in Duitsland weigert te integreren. Dat geldt vooral voor de immigranten uit het voormalige Joegoslavië, uit Afrika en vooral uit Turkije.

Hoewel de meeste van oorsprong uit Turkije afkomstige mensen hier al lang wonen en bijna de helft van hen hier geboren werd, zijn velen nauwelijks bereid om zich in de samenleving te voegen. Geen enkele andere immigrantengroep onderscheidt zich in negatieve zin meer van de Duitsers: Turken zijn gemiddeld slechter opgeleid, worden slechter betaald en vaker werkloos. Slechts 32% van hen zou tot nu toe het Duitse staatsburgerschap hebben aangenomen.

Dat is op zich niet verwonderlijk. Toen de eerste Turkse gastarbeiders 50 jaar geleden naar Duitsland kwamen, wilden ze niet lang blijven, maar snel geld verdienen en daarna weer naar hun geboorteland terugkeren. Daartoe is het echter meestal niet gekomen. Intussen vormen de Turken met 2,81 miljoen na de Duitse emigranten uit de voormalige landen van het Oostblok de op een na grootste immigrantengroep, ook al gelden ze in de publieke opinie als de belangrijkste.

Tot op de dag van vandaag heeft de herkomst van de Turkse immigranten – die meestal afkomstig zijn uit de minder ontwikkelde gebieden in het oosten van het land – een negatieve invloed op de integratie. Want niet alleen de eerste generatie kwam, goedkope arbeidskrachten, vaak zonder school- of beroepsopleiding, maar ook haar kinderen en kleinkinderen laten weinig ontwikkelingsmotivatie zien. Nog steeds heeft 30% van de oorspronkelijk uit Turkije afkomstige personen geen schooldiploma. Slechts 14% heeft een vwo-diploma, waarmee dit aandeel niets eens half zo groot is als in de Duitse bevolking en ook duidelijker geringer dan bij andere immigranten. Vorming is echter de sleutel tot integratie.

Volgens Heinz Buschkowsky, SPD-districtsburgemeester van de Berlijnse probleemwijk Neukölln, begint de vormingsmisère in de gezinnen. “Veel migrantenfamilies hebben het volgens ons heel moeilijk met de individuele opvoeding.” In de dorpen op het platteland, waar veel van hen vandaan zouden komen, zou het noch gebruikelijk nog noodzakelijk zijn om zich intensief met kleine kinderen bezig te houden. “Dat dit echter in de Duitse kennismaatschappij noodzakelijk is, begrijpen de ouders niet, alleen daarom al, omdat ze zelf weinig contact hebben met deze kennismaatschappij”, zei Buschkowsky tegen Welt Online. Omdat Turkse migranten heel slecht opgeleid zijn, hebben ze het ook moeilijk op de arbeidsmarkt, waar in de tweede en derde generatie weinig aan verandert. Velen zijn werkloos, het aantal huisvrouwen is extreem groot, een groot deel is afhankelijk van sociale uitkeringen.

Verklaringen zijn vooral te vinden in de eerste generatie. Zij heeft haar wens om naar Turkije terug te keren nooit opgegeven. De integratiepolitieke woordvoerster van De Groenen in het deelstaatparlement van Berlijn, Bilkay Öney, zegt: “Veel Turken zijn lichamelijk hier, maar met het hoofd en het hart in Turkije.”

In werkelijkheid bewijst het actuele onderzoek van het Berlijn-Istituut, dat Turkse immigranten zichzelf vaak isoleren. Een vermenging met de meerderheidssamenleving, die in andere immigrantengroepen constant voortschrijdt, schiet bij de Turken nauwelijks op. Het bewijs daarvoor is het geringe aantal gemengde huwelijken: dit ligt bij slechts 5%. Een reden daarvoor zou, zoals bij veel mensen uit het Nabije Oosten, het islamitische geloof kunnen zijn. Ook in de tweede generatie stijgt het aantal gemengde huwelijken van oorspronkelijk uit Turkije afkomstige migranten met Duitsers slechts minimaal. Parallelsamenlevingen, die een gelijkschakeling aan de levensomstandigheden in de weg staan, zijn het gevolg.

Volgens het nieuwe onderzoek van het Berlijnse Instituut voor Bevolking en Ontwikkeling zijn gemiddeld de ongeveer twee miljoen mensen uit andere EU-landen het best geïntegreerd – echter niet die uit de Zuid-Europese landen. Ook de Duitse emigranten uit het voormalige Oostblok integreren goed, die met bijna 4 miljoen mensen de grootste van alle migrantengroepen vormen. Beide groepen hebben volgens de onderzoekers nauwelijks problemen om aansluiting te vinden in de meerderheidssamenleving en zich te integreren in de maatschappij.

Over de Duitse immigranten uit het voormalige Oostblok was tot nu toe weinig bekend, omdat ze direct recht hebben op een Duits paspoort en statistisch gezien moeilijk te identificeren zijn. Ze worden in het actuele onderzoek voor het eerst als eigen groep onderzocht, omdat er in de database ook rekening werd gehouden met de afkomst van de mensen. Daarom schetst dit onderzoek een zeer gedifferentieerd beeld van de in totaal 15 miljoen mensen met een migratieachtergrond. Het onderzoek verdeelt hen in totaal in acht groepen. Naast Duitse emigranten uit het voormalige Oostblok, Turken, Zuid-Europeanen en mensen uit andere EU-landen, zijn het immigranten uit het voormalige Joegoslavië, uit Oost-Azië, Afrika en het Nabije Oosten, waartoe Libanon, de Palestijnse gebieden, Iran en Irak behoren. Slechte resultaten zijn te vinden bij Afrikanen, ex-Joegoslaven, de mensen uit het Nabije Oosten en vooral de Turken.

Daarentegen zijn de eveneens als zeer bedreigde Duitse immigranten uit het voormalige Oostblok de winnaars in dit onderzoek. Bij eerdere waarschuwingen werd vaak over het hoofd gezien, dat zij al met een relatief hoog opleidingsniveau naar Duitsland waren gekomen. Daarom deden en doen ze het goed op de arbeidsmarkt.

Bij hen heeft de generatie van de in Duitsland geborenen zich in ieder opzicht nog duidelijk verbeterd ten opzichte van hun ouders. Slechts 3% van hen heeft geen schooldiploma. 28% heeft een universitaire opleiding en ook wat betreft de rol van de man en de vrouw hebben ze zich inmiddels aan de Duitse samenleving aangepast.

Het is opvallend, dat meer meisjes dan jongens het gymnasium bezoeken en meer vrouwen dan mannen een vwo-diploma hebben. Bovendien bestaan er onder vrouwen in deze groep evenveel academici als onder de mannen. Net zoals bij de autochtonen ligt het percentage huisvrouwen slechts bij 20%. Bovendien zetten de Duitse immigranten uit het voormalige Oostblok, in tegenstelling tot de oorspronkelijk uit Turkije afkomstige immigranten, ook met het hart in op integratie. Weliswaar had van de eerste generatie slechts 17% van de getrouwden een autochtone partner, want veel van deze immigranten waren in familieverband hier naartoe gekomen. Maar in de tweede generatie is het aandeel van de huwelijken met autochtone Duitsers gestegen tot 67%.

Het voorbeeld van de immigranten uit het Oostblok geeft moed. Maar hoe groot de problemen met de andere migrantengroepen, bijvoorbeeld de Turken, echt zijn, laat een brief van 68 schooldirecteuren uit Berlin-Mitte zien. In een brief aan de integratiegevolmachtigde van de Duitse regering, Maria Böhmer, waarschuwden ze de vorige week voor het “onderwijspolitieke einde” in hun district. Ze zouden hun onderwijsopdracht van de staat niet meer met een goed geweten kunnen vervullen, staat er in de brandbrief, wanneer de staat en de stad Berlijn niet onmiddellijk hulp tot zelfhulp zouden bieden.

Het aantal buitenlandse leerlingen op hun scholen zou bij 90% liggen. Ook zou de criminaliteit schrikbarend groot zijn. De schooldirecteuren eisen nu 30% meer personeel en extra geld. Zo laat deze brief zien wat ook het nieuwe onderzoek bewijst: de integratie van immigranten blijft uiterst moeizaam.

Bron:

http://www.welt.de/politik/article3088721/Warum-Tuerken-bei-der-Integration-nicht-mitspielen.html

Auteur: Franz Solms-Laubach

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Duitsland, Immigratie, Turkije. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s