Goldstone: “De mythe van de Israëlische apartheid”

De veel gebruikte “apartheids”beschuldiging tegenover Israël is absurd – want daar bestaat geen doelbewuste rassenscheiding. Dat zegt de Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone in de “New York Times”. Hij had een VN-commissie geleid, die zich bezighield met de “Gazaoorlog”tijdens de jaarwisseling van 2008/2009, waarvan het rapport op heftige kritiek stuitte in Israël.

Na de Palestijnse aanvraag voor een volledig VN-lidmaatschap zou de hoop op een twee-staten-oplossing onder grote druk zijn komen te staan, schrijft Goldstone in het artikel, dat maandag werd gepubliceerd. “De behoefte aan een verzoening tussen Israëli’s en Palestijnen was nog nooit groter. Daarom is het belangrijk om legitieme kritiek op Israël te scheiden van aanvallen, die tot doel hebben het te isoleren, te demoniseren en tot illegaal te verklaren.”

Een “schadelijk en voortdurend gerucht”, dat nu opnieuw aan de oppervlakte zou komen, zou de bewering zijn, dat Israël aan een apartheidspolitiek zou doen, zegt de joodse rechter verder. In Kaapstad zou een NGO met zetel in Londen zaterdag hebben aangekondigd, dat het “Russel-tribunaal over Palestina” een “hoorzitting” zou houden of Israël schuldig zou zijn aan de misdaad van apartheid. “Het is geen ´tribunaal´. Het ´bewijsmateriaal´ zal eenzijdig zijn en de leden van de ´jury´ zijn critici met welbekende opvattingen over Israël.”

Als achtergrond merkt de Zuid-Afrikaan op: “Terwijl het begrip ´apartheid´ een hele ruime betekenis kan hebben, dient zijn gebruik de situatie in Zuid-Afrika van voor 1994 op te roepen. Het is een unfaire en onnauwkeurige smaad tegen Israël, die de vredesonderhandelingen dient af te remmen i.p.v. ze te bevorderen. Ik ken maar al te goed de wreedheid van het Zuid-Afrikaanse apartheidssysteem, waaronder de mensen, die als zwart werden gekarakteriseerd, niet mochten stemmen of een politieke functie mochten uitoefenen, geen “blanke” toiletten of stranden mochten gebruiken, niet met blanken mochten trouwen, niet in gebieden voor alleen blanken mochten wonen of zich er zonder “pas” mochten ophouden. Zwarten, die bij auto-ongelukken levensgevaarlijk gewond waren geraakt, liet men liggen om dood te bloeden als er geen “zwarte” ambulance beschikbaar was om ze naar een “zwart” ziekenhuis te brengen. Het was ´blanke´ ziekenhuizen verboden om hun leven te redden.”

Tussen Israël en de Westbank differentiëren

In zijn artikel over Israël maakt Goldstone een onderscheid tussen Israëlisch gebied en de Westbank: “In Israël bestaat geen apartheid”, stelt de schrijver vast. “Israëlische Arabieren – 20% van de Israëlische bevolking – mogen stemmen, hebben eigen politieke partijen en vertegenwoordigers in de Knesset en bezetten belangrijke posities, ook bij het hoogste gerechtshof. Arabische patiënten liggen naast joodse patiënten in Israëlische ziekenhuizen en krijgen  dezelfde behandeling.”

Er zou echter meer scheiding bestaan tussen joden en Arabieren dan de Israëli’s zouden moeten willen, zegt de rechter. “Een groot deel van deze scheiding is een vrije keuze van de gemeenschappen. Veel daarvan is afkomstig van discriminatie. Maar het is geen apartheid.” In Israël zouden gelijke rechten door de wet zijn gegarandeerd – “ongelijkheden worden vaak met succes voor de rechtbank aangevochten.”

De situatie op de Westbank zou echter complexer zijn, voegt Goldstone er aan toe. Ook daar zou het echter niet de bedoeling zijn om “een geïnstitutionaliseerd systeem van systematische onderdrukking en beheersing door een ras” te handhaven. “De opgelegde rassenscheiding van Zuid-Afrika zou van duurzaam voordeel zijn voor de blanke minderheid en nadelig voor andere rassen. Israël echter is in een concept akkoord gegaan met het bestaan van een Palestijnse staat in Gaza en bijna op de hele Wetbank en het roept de Palestijnen ertoe op om over de voorwaarden te onderhandelen.”

Verder schrijft de Zuid-Afrikaan: “Maar totdat er een vrede tussen twee staten bestaat of in ieder geval zolang de burgers van Israël nog moeten leven met de bedreiging van aanvallen vanaf de Westbank en Gaza, zal Israël straatblokkades en gelijksoortige maatregelen als noodzakelijk beschouwen voor de zelfverdediging, zelfs wanneer de Palestijnen zich onderdrukt voelen. Bij de actuele stand van zaken stuiten aanvallen van de ene kant op tegenaanvallen van de andere kant. En de heftige discussies, de eisen en wedereisen worden alleen maar harder wanneer de beledigende analogie van de ´apartheid´ wordt geactiveerd.”

De “mythe van de Israëlische apartheid” zou betrekking hebben op botsingen tussen zwaarbewapende soldaten en stenen gooiende Palestijnen. Verder zou het gaan om de “apartheidsmuur” en ongelijke behandeling in de straten van de Westbank. Maar dit taalgebruik zou onredelijk zijn: “De veiligheidsbarrière werd gebouwd om voortdurende terroristische aanvallen te stoppen; terwijl zij hier en daar grote nood heeft veroorzaakt, heeft het Israëlische hooggerechtshof de staat in veel gevallen opdracht gegeven de loop van de barrière te veranderen om onnodige nood te voorkomen. Beperkingen op straat worden na gewelddadige aanvallen opdringeriger en worden verbeterd als de bedreiging voorbij is.”

Goldstone komt tot de conclusie: “de aanklacht, dat Israël een apartheidsstaat zou zijn, is foutief en kwaadaardig, een aanklacht, die vrede en harmonie verhindert in plaats van deze te bevorderen.”

Achtergrond “Goldstone-rapport”

In een rapport over de Israëlische militaire operatie “Cast Lead” tegen de terroristische infrastructuur in de Gazastrook, dat in september 2009 werd gepubliceerd, had de door de VN ingezette Goldstone-commissie Israël scherp bekritiseerd. Zowel de Israëli’s en de Palestijnen, niet echter Hamas, werden beschuldigd van oorlogsmisdaden. Alleen al het mandaat was zo eenzijdig tegen Israel geformuleerd, dat de Israëlische regering iedere vorm van samenwerking met de leider van de commissie weigerde en hem zelfs het land niet binnenliet. Midden 2010 ontdekten Israëlische journalisten, dat de Zuid-Afrikaanse rechter onder het apartheidsregime minstens 28 doodvonnissen heeft uitgesproken en hier tot op de dag van vandaag achterstaat. In april van dit jaar liet de commissieleider zelf zich kritisch uit over het “Goldstone-rapport”.

Bron:

http://tinyurl.com/3qns7w8

Auteur: E. Hausen

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

 

 

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in antisemitisme, Islam, Israël. Bookmark de permalink .

2 reacties op Goldstone: “De mythe van de Israëlische apartheid”

  1. jA IK BEN ZELF GETROUWT MET EEN MAN VAN KLEUR EN WAAR IK OOK GEWOONT HEB IN DE WERELD HEBBEN WIJ NOG NOOIT LAST GEHAD.wERD MIJ VERTELD JOODJES HEBBEN EEN HEKEL AAN GEKLEURDE MENSEN,NOU IK HEB HELE GOEIE JOODSE VRIENDEN IN DE STATES.iK ZEG ALTIJD ALS JE IN ROME LEEFT DOE JE ZOALS DE ROMEINE LEVEN,iK VOEL ME NOOIT GEDISCRIMNEERD,WANT IK WEET WIE IK BEN

    Like

  2. Pingback: There´s No Business Like NGO Business | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s