Aantrekkelijke bekeerlinge presenteert onaangename islam

Een bekering van de islam tot het christendom is een radicale breuk – net een compleet nieuw leven. De aantrekkelijke jonge Pakistaanse Sabatina James is deze weg gegaan. Maar de schaduwen van haar verleden halen haar steeds opnieuw in. Misschien rekent ze daarom in haar nieuwe boek “Alleen de waarheid maakt ons vrij” zo meedogenloos af met een religie, die in haar ogen alleen maar onderdrukking betekent.

De boekpresentatie was tamelijk ongebruikelijk: in een typische Berlijnse salon – privéomgeving, ongeveer 50 genodigden, onder wie enkele journalisten, kerkvertegenwoordigers, kunstenaars, lobbyisten en politici. Maar datgene wat Sabatina James te vertellen had, stond in krasse tegenstelling tot haar vrolijke verschijning en de vriendschappelijk-familiaire woonkamersfeer. Haar onderwerpen zijn marteling, ontvoering, moord – alles in naam van de islam. De 28-jarige weet waarover zij het heeft. Ze werd gedwongen uitgehuwelijkt, maakte in Koranscholen mee hoe kinderen tot “Godstrijders” in naam van Allah werden opgevoed en werd na haar bekering tot het christendom door haar familie met de dood bedreigd. Daarover had ze in 2004 al een boek gepubliceerd.

In haar nieuwe werk gaat ze een stap verder: ze beschrijft verschillende gevallen, waarin islamitische vrouwen door hun mannen of familie onderdrukt, gemarteld of zelfs gedood worden. Ze vertelt over de ontvoering van kinderen en over een voor westerse oren niet te begrijpen “erecode”. De voorbeelden zijn afkomstig uit het adviesbureau van haar vereniging “Sabatina James e.V.”, waarmee ze islamitische vrouwen in nood en vervolgde christenen helpt: in islamitische landen, maar vooral ook in Duitsland en Oostenrijk. Daar voegt ze ook steeds opnieuw belevenissen en ervaringen uit haar eigen leven aan toe.

Sabatina James presenteert zichzelf niet als heldin. Integendeel: ze beschrijft openlijk hoe ze met haar temperament en haar onbevangenheid vaak ook minder hulprijk is dan gepland. Zo vertelt ze, hoe ze bijvoorbeeld tijdens een bezoek aan Pakistan door haar zeer heftige optreden en haar open taalgebruik niet alleen zichzelf, maar ook de vrouwen in gevaar brengt, die ze eigenlijk zou willen helpen. Ook met vrouwen, die ze in Duitsland helpt, maar die zich daarna echter toch niet van hun families kunnen losmaken, gaat het achteraf niet per se beter. Sabatina beschrijft haar teleurstelling over zo´n vrouw in haar boek als volgt: “Ik had Sohaila het niet duidelijk kunnen maken, dat de strijd op zich al winst was.” Dat mag politiek gezien wel zo zijn, maar menige vrouw, die deze strijd niet kan winnen, zou dat achteraf anders kunnen zien. Desondanks: wie wil het Sabatina James na haar ervaringen verwijten? Ze is gewoon geen snotgladde religielobbyist, maar ze is emotioneel, impulsief en in de letterlijke zin van het woord betrokken. Ze brengt zichzelf met haar acties in levensgevaar en zo komt ze tot uitspraken als: “Het is beter om voor de waarheid te sterven dan voor niets te even.”

Ook geeft Sabatina James wel degelijk toe, dat ze na haar afkeer van de islam en bekering tot het christelijke geloof eerst de andere kant van de westerse vrijheid heeft leren kennen: Ze heeft zich – zoals ze schrijft – laten verleiden tot prikkelende foto´s, die op een gegeven moment heel verrassend voor haar in de Oostenrijkse boulevardpers zijn verschenen. Voor haar een genezende shock, die haar in de toekomst hopelijk verre houdt van zulke verlokkingen. Deze periode, die ze openlijk in haar boek beschrijft, heeft echter problematische gevolgen. Haar critici – vooral van islamitische verenigingen – proberen met deze verhalen haar geloofwaardigheid als bekeerde christen te ondermijnen. Want de georganiseerde islamitische lobby zijn Sabatina James en haar betrokkenheid een doorn in het oog.

Haar voorbeelden klinken deels ongelooflijk wreed. Zo vertelt ze over de Duits-Libanese Amina, die door haar schoonmoeder meerdere keren tot het plegen van abortus werd gedwongen, omdat zij te westers opgegroeid zou zijn en dus geen islamitische kinderen zou moeten opvoeden. Eerst zou haar vader haar en haar zuster hebben mishandeld, later haar man. Deze zou haar meerdere malen met haar hoofd tegen de muur hebben geslagen, zodat ze doof zou zijn aan een oor. Ze moest met een strop om de nek urenlang achter elkaar op een stoel staan. Uiteindelijk lukte het haar om te vluchten. Maar dit geval eindigt – zoals zo veel, die Sabatina James beschrijft – anders dan gedacht: Ondanks aangifte bij de politie draaien het onderzoek en het proces op niets uit. De betrokken vrouwen zijn niet bestand tegen de druk van de familie, trekken hun aangifte in of raken verstrikt in tegenstrijdigheden, omdat ze ondanks hun verwijten steeds opnieuw zeggen, dat ze van hun ouders en familie zouden houden. In de oren van Duitse maatschappelijk werkers, ambtenaren en rechters klinkt dat ongeloofwaardig. Sabatina James beschrijft de verscheurde toestand van de islamitische vrouwen tussen nauwe familieloyaliteit, erecode en geloofstrouw enerzijds en een gewelddadige onderdrukking en marteling anderzijds.

Op grond van haar eigen ervaringen met een proces, dat haar ouders tegen haar hebben aangespannen, heeft ze een diep wantrouwen tegenover westerse autoriteiten en justitie. Dat klinkt steeds weer in haar boek door. Schrikbarend het voorbeeld van de Duits-Jordaanse Faizah. In Jordanië door haar man en zijn familie met haar kind vastgehouden, helpt de Duitse ambassade haar niet naar Duitsland te vluchten, hoewel ze het Duitse staatsburgerschap bezit. Motivering: Volgens het islamitische recht zou haar man haar toestemming moeten geven om te reizen. Met behulp van Sabatina´s vereniging lukt het Faizah te vluchten naar Saoedi-Arabië. Ook daar helpt de Duitse ambassade haar niet, integendeel: de ambassade informeert de plaatselijke autoriteiten. Daarop wordt Faizah gearresteerd en uitgewezen naar Jordanië. In haar boek maakt Sabatina James er geen geheim van wat ze van het gedrag van de Duitse autoriteiten vindt (“Ik schreeuwde van woede”). Ze noemt ook namen, die zij als verantwoordelijk beschouwt en citeert zelfs uit de brief van de mensenrechtengevolmachtigde van het Duitse parlement, de FDP-politicus Markus Löning, die haar volgens eigen zeggen zeer teleurstelt.

Geen verschil tussen islam en islamisme

Daarbij gaat het haar niet alleen om individuele gevallen, maar ook het doorgeven van geloof. Open en authentiek beschrijft ze haar weg tot het christendom en hoe sterk ze het verschil voelde tussen het godsbeelden in de koran en in de Bijbel: “Ik kon God´s liefde niet verdienen (…) Ze was een geschenk, waarvoor ik niet hoefde te betalen. Jezus Christus heeft door zijn dood voor mij betaald.” En verder: “Jezus hield niet alleen van de mensen, die ook van hem hielden, maar ook van diegenen, die hem gekruisigd hebben. Liefde was zijn karakter – en deze boodschap bracht me er uiteindelijk toe om me tot het christendom te bekeren.” Haar boek is ook een pleidooi aan het Westen om zich weer sterker toe te keren naar de eigen waarden en het christelijke geloof. Bijna beschaamd citeert ze haar vader, die daarmee vermoedelijk representatief voor vele moslims en hun kijk op onze samenleving is: “Bij de christenen zijn de bordelen vol en de kerken leeg.”

En toch vindt Sabatina James uiteindelijk vooral de politieke boodschap belangrijk, die ze ook tijdens de boekpresentatie in Berlijn steeds weer doorgeeft: De uitbuiting van, marteling en moord op vrouwen zou niet slechts deel van de cultuur van enkele landen of de schuld van overrijpe radicale islamisten zijn, maar het zou het uitvloeisel van de religie van de islam als totaliteit zijn. Mohammed, de stichter van deze religie, zelf zou hebben opgeroepen tot het vermoorden van diegenen, die zich van de islam afkeren. Voor Sabatina James bestaat er geen verschil tussen islam en islamisme. Zij beweert dat met de autoriteit van een gedupeerde, die beide werelden heeft meegemaakt: de westerse en de islamitische. Daarbij haalt ze de koran zelf als bewijs aan. Meerdere keren citeert ze soera 4, vers 34: “Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat God de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen God onder haar hoede heeft gesteld. En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar. Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. Waarlijk, God is Verheven, Groot.”

Voor Sabatina James is de enige juiste vertaling van het woord “islam” niet “vrede”, maar “onderwerping”. Daarom, aldus James, zou er ook geen enkel land met een islamitische meerderheid zijn, waarin niet andere religies zoals het christendom onderdrukt zouden worden. De islam zou zich alleen maar tolerant en vreedzaam voordoen, waar hij in de minderheid is.

Het is een compromisloze kijk op een volgens haar ervaringen compromisloze religie. De jonge bekeerlinge heeft een zeer lezenswaardig boek geschreven, dat prikkelt tot nadenken: Verklaren we in ons verlangen naar vrede en harmonie de islam tot een religie zoals we deze graag zouden willen hebben, maar grotendeel niet is? Men hoeft het niet met alle onvriendelijke inschattingen en eisen eens te zijn, maar Sabatina James beschrijft een donkere parallelwereld, die niet alleen bestaat in ver verwijderde dorpen in Pakistan, maar midden onder ons.

Bron: http://www.promedienmagazin.de/buecher.html&news%5Baction%5D=detail&news%5Bid%5D=4626

Auteur: Thorsten Alsleben

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

 

 

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Christenvervolging, Islam, Islamisering, Islamkritiek, sharia. Bookmark de permalink .

Een reactie op Aantrekkelijke bekeerlinge presenteert onaangename islam

  1. Henk.V zegt:

    Sabatina zou men overal in het Westen op spreekbeurten moeten uitnodigen.
    Niet in de eerste plaats bij degenen die hun islamitische geloof willen verdedigen, maar vooral bij degenen die absoluut hun verstand hebben verloren en hersenloos de opvattingen van de islam en de uitwerking ervan op de samenleving met een positief sausje erover als een verrijking voor de maatschappij willen presenteren.

    Zij doet mij denken aan Ayaan Hirsi Ali.
    Beide vrouwen hebben zich losgemaakt van hun islamitische achtergrond, een daad van grote moed.
    Het zijn vrouwen die men alleen al daarom als heldinnen zou moeten zien.
    Ayaan keerde zich van elke vorm van godsdienst af, maar Sabatina James deed -in strategisch opzicht – mijns inziens een veel betere stap: zij verving het islamitisch denken door een andere, gezondere opvatting over waar God voor staat en wat zijn liefdevolle benadering van de mens in concreto betekent, zoals Jezus liet zien.
    Ik noem deze stap van haar een betere ,omdat zij op die manier een mogelijke leemte in geestelijk opzicht opvulde en daardoor tegenover haar voormalige geloofsgenoten sterker staat, omdat ze ook op religieus niveau met hun zou kunnen blijven communiceren, gesteld dat die daartoe behoefte zouden voelen…

    Nee, deze moedige persoon met een sterk karakter zou in het algemeen door links moeten worden gehoord, al vrees ik dat haar daar een afschuwelijke ontgoocheling zou wachten, omdat het bijna onmogelijk aan mensen die zich met de ogen open hebben laten verblinden nog enig geestelijk kleurverschil bij te brengen.

    Ik druk mij cru uit, maar ik vind werkelijk dat ik in mijn redelijk lange leven nog niet zoveel verstandelijke degeneratie heb meegemaakt als juist bij de aanhangers van het zogenaamde progressieve denken.
    Dat er zoiets kan bestaan als een collectieve waanzin is voor mij geen vraag meer.

    Nee, misschien valt er voor Sabatina nog enige vreugde te beleven bij degenen die haar van harte zouden moeten verwelkomen: haar geloofsgenoten in het westen.

    Ik zou haar graag in kerken willen zien, waar de clerus nog niet ”wormstekig links” is geworden, waar men nog enigszins de liefde voor waarheid koestert en zich bezig wil houden met kwesties van goed en kwaad, kortom: bij degenen waarvan de voorvaderen mee de fundering van onze fantastische, vrijheidslievende maatschappij hebben gelegd.

    Ik hoop dat dat nog mogelijk is, want deze vrouw is een van degenen die wij heel hard nodig hebben.

    Sabatina, vervoeg je op onze goede internet sites en ga er publiceren!

    We need you here.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s