De islamitische Renaissance

Net zoals in Tunesië en Marokko kwamen ook in Egypte de islamisten als winnaars uit de verkiezingen tevoorschijn. Weliswaar was dit pas de eerste van de in totaal drie verkiezingsronden, waarvan het ingewikkelde Egyptische kiessysteem de oorzaak is, maar er moet van worden uitgegaan dat het resultaat bij de volgende twee ronden niet veel anders zal zijn.

De grote winnaars

De grote winnaars zijn de Moslimbroeders. Die opgekomen zijn voor de invoering van de sharia. Volgens de laatste berekeningen halen ze meer dan 40% van de stemmen. Nog radicaler zijn de Salafisten, die waarschijnlijk 25% van de stemmen haalden. Daarmee hebben de islamisten bij de eerste vrije verkiezingen in Egypte samen meer dan tweederde deel van de stemmen behaald. Dat zijn zelfs duidelijk meer dan in andere Noord-Afrikaanse landen.

Schrikbarend is dit vooral gezien het feit, dat Egypte enkele decennia geleden weliswaar geen vrij, liberaal land was, maar toch een behoorlijk vrije, liberale samenleving. Nu schijnt zich datgene te herhalen wat in 1979 in Iran gebeurde: de islamisten nemen de macht over en het komt tot een Renaissance van de islam.

Op alle punten inferieur aan de westerse samenleving

Ook Iran was tientallen jaren lang ver verwijderd van de streng orthodoxe gedaante van het heden. In de decennia voor de machtsovername door de islamisten had zich een goed opgeleid burgerdom ontwikkeld. Ook nu nog willen veel Iraniërs een samenleving naar westers voorbeeld. Maar sinds de machtsovername door het regime van de moellahs zou de enige mogelijkheid van de burgers zijn om de macht van de heersende fundamentalisten te breken, in feite een revolutie. En net zoals hier in het land zijn ook in islamitische landen de burgers maar heel moeilijk tot helemaal niet te bewegen tot protesten en revoluties.

Al in het begin van de 20e eeuw had Kemal Atatürk geprobeerd om zijn geboorteland Turkije te verwestelijken. De politiek van Atatürk werd gekenmerkt door het besef dat de islam als maatschappijvorm op bijna alle punten inferieur was aan de Verlichte, westerse samenleving.

De historische zwakte van het Westen

De islam had zich eeuwenlang uitgebreid, totdat in 1683 een vernietigende nederlaag bij Wenen de ondergang inleidde. Het Westen zette zich op grond van technologische superioriteit door en koloniseerde grote delen van de daarvoor door islamitische strijders veroverde gebieden. De islam had, zo scheen het, de strijd der culturen verloren. De politiek van Atatürk van verwesterlijking van het zich daarvoor zo sterk uitbreidende Ottomaanse rijk was niets anders dan het toegeven van deze inferioriteit.

Het rechtstreekse gevolg van de cultuurrevolutie in westerse landen

De nieuwe zegetocht van de islam is – ook hier in het land – het rechtstreekse gevolg van de cultuurrevolutie in westerse landen. Hij is uitdrukking van de zwakte van het Westen en zijn aan zichzelf te wijten onkunde om te werven voor waarden zoals democratie, vrijheid, de rechtsstaat en Verlichting. Gezien de manier waarop we juist in westelijke landen de eigen identiteit en historische verworvenheden van de eigen cultuurkring gebagatelliseerd, zelfs verduiveld worden, is dat niet verbazingwekkend.

Met de islam bevindt zich nu een dood gewaand totalitarisme in opmars. 20 jaar na de val van het Russische communisme zou het daarom dringend noodzakelijk zijn dat het Westen zich eindelijk weer eens bezint op zijn sterke kanten i.p.v. deze via cultuurrelativisme, gebrek aan waarden en hypertolerantie af te schaffen, en wel ten gunste van een nieuwe, geostrategische bedreiging.

Bron:

http://www.citizentimes.eu/2011/12/03/die-islamische-renaissance/

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

 

 

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Islam. Bookmark de permalink .

3 reacties op De islamitische Renaissance

  1. Linsky zegt:

    Minister van Defensie Leon Panetta uithaalde hard uit en eiste dat de joodse staat ‘aan de verdomde onderhandelingstafel’ met de Palestijnen gaat zitten, het niet in zijn hoofd moet halen om Iran aan te vallen en de banden met de door islamisten beheerste of overgenomen buurlanden moet zien te lijmen. Gisteren bemoeide minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton zich zelfs met de binnenlandse politiek in Israël. Dat de regering Obama zelf steeds meer in een dictatuur verandert (5) weerhield haar niet om openlijk haar zorg uit te spreken over wat zij ‘anti-democratische’ wetsvoorstellen noemde.

    http://xandernieuws.punt.nl/?id=647176&r=1&tbl_archief=&

    Like

  2. Linsky zegt:

    Regering Obama draait Israël de duimschroeven aan.
    Het begint er toch echt op te lijken dat de USA eerst atoomwapens wil daar in Iran!

    Like

  3. Linsky zegt:

    Mohbama realiseert antisemitisme via “Arabische lente” en tegenwerken van Israël;

    http://tora-yeshua.nl/2011/12/mohbama-realiseert-antisemitisme-via-arabische-lente-en-tegenwerken-van-israel/

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s