Maleisië maakt jacht op homoseksuelen

Homoseksualiteit is verboden in Maleisië, de staat maakt in toenemende mate jacht op homo´s. Als ze een proces aan hun broek krijgen, worden ze bedreigd met 20 jaar gevangenisstraf. In de verkiezingsstrijd wordt nu ook gebruik gemaakt van de heksenjacht om rivalen in diskrediet te brengen.

Anwar Ibrahim is een bekende man in Maleisië. Hij was Minister van Financiën en viceminister-president. Nu is de 64-jarige de leider van de oppositie. Mensenrechtenactivisten noemen hem “de stem van de democratie” in hun land. Bij de komende verkiezingen maakt hij zeer zeker kans om minister-president Najib Razak te verslaan – als hij niet vanwege vermeende homoseksualiteit voor de rechtbank zou staan, voor de tweede keer in zijn lange politieke carrière. Het vonnis zal op 9 januari 2012 worden uitgesproken. Anwar houdt rekening met “het ergste”- volgens Maleisische wetten een gevangenisstraf van tot 20 jaar.

In de zes dagen voor de uitspraak van de rechtbank wil hij nu nog een keer als een wervelwind door negen Maleisische deelstaten toeren. “Veel mensen bidden dat ik word vrijgesproken”, zegt hij. “En ik wil alleen benadrukken dat ik onschuldig ben”. Hij wil de mensen ervan overtuigen, “dat het er bij de aanklacht alleen maar om gaat om mijn kandidatuur voor de verkiezingen te voorkomen”.

Want homoseksualiteit is in de Maleisische islamitische samenleving nog altijd verboden en wordt door justitie meedogenloos vervolgd – alleen al de verdenking, zoals het voorbeeld van Anwar Ibrahim aantoont, kan een politiek wapen worden. De leider van de oppositie werd al een keer eerder in een twijfelachtig proces wegens vermeende homoseksualiteit ten val gebracht: de toenmalige minister-president Mahathir Bin Mohamad, onder wiens bewind al openlijk werd gesproken over diens opvolging door Anwar, ontsloeg hem in 1998 volledig verrassend uit zijn functie als viceminister-president. Tot dan toe had de onconventionele intellectueel als rijzende ster in de politiek van Maleisië gegolden.

Maar in plaats daarvan werd hij in twee omstreden processen tot langdurige gevangenisstraffen veroordeeld: in 1999 tot zes jaar wegens vermeende corruptie. Een jaar later kreeg hij een extra gevangenisstraf van negen jaar, omdat hij zijn chauffeur tot homoseksuele handelingen zou hebben gedwongen. Maar in 2004 werd het vonnis van het hoogste gerechtshof opgeheven en de rechter van beroep oordeelde: “Anwar zou onmiddellijk moeten zijn vrijgesproken”. Want het hele proces was meer dan twijfelachtig: het huis, waarin Anwar zijn chauffeur zogenaamd tot seks zou hebben gedwongen, was op het tijdstip van de “daad” nog helemaal niet gebouwd. Een belastende getuige, zoals hij in het hoger beroep proces toegaf, onder marteling tot meineed gedwongen.

Studiebeurs tegen valse verklaring

Ook deze keer spreekt alles ervoor, dat de populaire politicus van de oppositie door een volgzame justitie met gefingeerde bewijzen monddood gemaakt moet worden. De belangrijkste getuige is Mohd Saiful, een jonge man, die in 2008 door Anwar werd ingehuurd als verkiezingsadviseur. Tot dat moment was het Anwar gelukt om de oppositie korte tijd voor de landelijke verkiezingen in Maleisië te verenigen. Deze oppositie dreigde een gevaar te worden voor de regeringspartij “United Malays National Organisation” (UMNO). De nieuwe medewerker gaf zijn chef volgens het beproefde patroon aan: Anwar zou hem tot homoseks hebben gedwongen, luidde opnieuw de beschuldiging. Voor zijn tegenstander Mahathir Bin Mohamad had dit echter niet veel nut. Zin regeringsbondgenootschap verloor voor het eerst sinds de onafhankelijkheid van het land in 1963 de twee derde meerderheid en in 5 van de 13 deelstaten zelfs de meerderheid. De oppositiepartijen wonnen bijna de helft van de stemmen. Anwar kwam in het parlement.

Maar de zaak met de aangifte van Mohd Saiful was nog niet gedaan. Er bestaan volgens overeenstemmende persberichten weliswaar geen bewijzen voor de bewering van het vermeende slachtoffer. Het blijkt echter, dat Mohd Saiful, twee dagen voordat hij aangifte tegen Anwar had gedaan, een ontmoeting had met minister-president Najib Razak. Daarbij zou Najib het met de verkiezingsadviseur van zijn politieke tegenstander over een mogelijke studiebeurs hebben gesproken. Toch begon in februari 2010 het proces. Kort nadat het vonnis op 9 januari wordt verkondigd, zullen er volgens de media vooruitgeschoven verkiezingen plaatsvinden. Als het draaiboek van Najib Razak opgaat, zonder zijn uitdager Anwar Ibrahim.

Meedogenloze drijfjacht op homoseksuelen

Want Maleisië behoort tot de 76 landen, waarin homoseksualiteit nog altijd strafbaar is. Volgens paragraaf 377 van het Maleisische Wetboek van Strafrecht zijn homoseksuele handelingen strafbaar, zelfs wanneer ze met wederzijdse instemming plaatsvinden. De hoogste straf is 20 jaar gevangenis. Bovendien krijgen de delinquenten ook nog stokslagen toebedeeld door hun rechters.

Niet alleen politici zoals Anwar Ibrahim zijn het slachtoffer geworden van deze meedogenloze wet. De afgelopen jaren werd er een regelrechte drijfjacht op homoseksuelen georganiseerd, de wetten werden steeds opnieuw strenger aangepast. Sinds 1994 is het optreden van homoseksuelen en lesbiennes in de door de staat gecontroleerde media verboden. In 2007 gaf de toenmalige regeringschef Mahathir Bin Mohamad opdracht, dat homoseksuelen geen openbare functies meer mogen uitoefenen. De staatstelevisie laat documentaires uit de homoscene zien om de “tegennatuurlijkheid” van homoseksuele relaties te demonstreren. Steeds opnieuw worden er in clubs, fitnesscentra en massagesalons in Kuala Lumpur, waar ondanks alle vervolging een levendige homo- en lesbiennescene bestaat, razzia´s uitgevoerd.

57 jongeren, die bij hun leraren als “vrouwelijk” waren opgevallen, werden in april van het vorig jaar naar een heropvoedingskamp gestuurd. De Amerikaanse rocker Adam Lambert voerde in oktober 2010 na massale protesten van leden van de regeringspartij “uit respect voor de regering” “enkele kleine correcties” aan zijn programma met homoseksuele scènes door. En Lady Gaga´s “Born This Way” mag in Maleisië alleen worden gedraaid in een door de staat gecensureerde vorm.

Hoe kokosmelk en citroenen “helpen” tegen homoseksualiteit

In november verbood de regering zelfs het festival “Seksualiti Merdeka” (Seksuele Vrijheid), dat sinds 2008 in Kuala Lumpur jaarlijks ongeveer 1500 deelnemers had gelokt. Reden voor het verbod: de manifestatie zou een bedreiging vormen voor de nationale veiligheid. De organisator van het festival Pang Khee Teik klaagt: “De beslissing van de politie is een symptoom van het instorten van de mensenrechten in dit land”.

Maar het wordt nog erger. In de deelstaten Penang en Malakka zullen de wetten drastisch aangescherpt worden: homoseksuelen, biseksuelen en transseksuelen zullen daar in het vervolg niet alleen volgens paragraaf 377 van het Wetboek van Strafrecht worden bestraft. Hen dreigt bovendien de sharia, het islamitische recht. Zelfs heteroseksuele “passieve ondersteuners”, die opkomen voor de rechten van homoseksuelen en lesbiennes, kunnen in Maleisië in het vervolg bestraft worden.

Daarbij steunen de Maleisische machthebbers wel degelijk op de wil van het volk. Juist op het platteland worden homoseksuelen meedogenloos vervolgd, uitgestoten en belasterd. Toen de Maleisische predikant Boon Lin Ngeo in augustus in Amerika trouwde met zijn levenspartner en dit bekendmaakte op internet, ging er een storm van verontwaardiging door Maleisië, steeds opnieuw aangewakkerd door de regering en de geestelijkheid. Ook de Maleisische student Arrif Alfian Rosli, die in december in Ierland getrouwd was met zijn vriend, werd op internetforums en tijdens protestbijeenkomsten in zijn land beschimpt en bedreigd – zelfs met de dood. Het staatsolieconcern Petronas eiste van de ouders van de student de studiebeurs terug, die het aan hem had betaald.

Wat in hemelsnaam heeft homoseksualiteit met varkensgriep te maken?

De universiteitsprofessor Palaniappan echter mocht bij het staatspersbureau Bernama zelfs de grove theorie verkondigen, dat zelfbevrediging en homoseksueel verkeer tot varkensgriep leidt. “Na zulke praktijken”, verklaart hij vol overtuiging, “raakt het lichaam verzuurt en wordt een gemakkelijke prooi voor de varkensgriep”. Heteroseks daarentegen zou onschadelijk zijn. De bedenker van een “ecologisch therapie” propageert als “antimiddel” tegen homoseksualiteit en varkensgriep kokosmelk, pomelo´s, sinaasappelen en citroenen. Hij zou 33 jaar lang aan de ontwikkeling van deze therapie hebben gewerkt, verkondigde de professor trots.

In dit klimaat van onzekerheid en vervolging leek het de homo- en lesbiennescene van Maleisië eerst een wonder, toen er in maart vorig jaar een homoseksuele liefdesfilm in de bioscopen draaide: “…Dalam Botol” (“…In een fles”). Weliswaar moest de film voor deze in première ging op druk van de censuurautoriteit van de staat drastisch gekuist worden en uit de oorspronkelijke titel moest het woord “Anu” (Penis) worden geschrapt. De belangstelling voor de film was echter zo groot, dat deze in slechts vijf dagen zijn kosten terugverdiende en winst maakte.

De inhoud van de film is echter veeleer homovijandig: de film schetst het verhaal van het jonge, homoseksuele liefdespaar Rubidin en Ghaus. Vanwege het verbod op homoseksualiteit laat Rubidin uit liefde voor zijn partner een geslachtsverandering bij zichzelf doen en wordt “Ruby”. Maar nu wijst Ghaus zijn nieuwe “geliefde” af, verlaat haar en de liefdesfilm wordt een didactisch toneelstuk: de teleurgestelde “Ruby” laat zich weer in een man veranderen, wordt verliefd op een vrouw en wordt nu eindelijk gelukkig in de nieuwe relatie – Happy End à la Malaysia.

Bron:

http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,806347,00.html

Auteur: Karl-Ludwig Künsche

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in homofobie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Maleisië maakt jacht op homoseksuelen

  1. Linsky zegt:

    Eigenlijk kan ik ze geen ongelijk geven!

    Als je die zwart-verpakte pinguïns ziet, denk ik dat ze vanzelfsprekend op een vent vallen.
    De natuur gaat toch z’n gang, hè.
    Ze kunnen aan westerse vrouwen alleen het afval krijgen wat hier werd afgekeurd.
    Nou, dan kunnen ze beter met een vent mee, hoewel die daar evenmin te krijgen zijn.

    Ze zullen toch geen concurrentie voor onze homo’s gaan worden hè? 🙂

    Like

  2. hans van de mortel zegt:

    Maleisië is een van de vele landen die hun zieke geest uitdragen. Niet zo verwonderlijk want het is een verrot land – islamitisch dus.

    Ik weet niet of het nog steeds opgeld doet, maar nog niet zo lang geleden was het verboden om de naam Allah te gebruiken in andere religies. Wat wilde namelijk het geval? In de christelijke kerken en vooral bij de Jehovah’s Getuigen in Indonesië is de vertaling van het woord God > Allah. Daar is niets aan te doen. God is namelijk een zelfstandig naamwoord, geen eigennaam en kan voor alles en nog wat gebruikt worden. Bij de Jehovah’s Getuigen in Indonesië spreekt men dus over Allah als over God. De vraag is dan alleen welke soort god wordt er bedoeld? De kerken en vooral de Jehovah’s Getuigen hebben daar geen probleem mee, zij weten dat de God van Abraham ook hun God is en Jehovah heet.

    Het in en in trieste domme van de zandbak religie die islam heet, is dat men vergeten is hun maangod een naam te geven. Ook de joden weten dat de naam van de god van Abraham zoiets als Jehovah was. JHWH.in het Hebreeuws – alleen de klinkers ontbreken nog. Zo hoort dat in het Hebreeuws.

    De analfabeet Mohammed, de religieuze professor van de moslims annex rovehoofdman en woestijn despoot had nog nooit van Jehovah gehoord. Dat kon ook niet, want de naam van God mocht in de joodse traditie niet uitgesproken worden. Vandaar dat geen jood nu meer weet hoe de naam van God uitgesproken moet worden. Dus . . . de moslims moesten het doen met een naamloze god. Lachen toch met die Arabische zandbak wijsheid!

    Iets achterlijk, iets hersengestoord en volslagen ridicuul is nauwelijks denkbaar over hoe het verstand van de moslim functioneert. Zelfs de oude wijze Grieken en Romeinen – zij allen hadden goden met een naam. Logisch toch? Maar de logica van ONZE kennisbeschaving ontbreekt ten enenmale bij de dwaasheid en achterlijkheid die zo kenmerkend is bij beoefenaars van islam.

    Zolang wij moslims accepteren als volwaardige medemensen zullen wij genoegen moeten nemen met het paard achter de wagen van hun psychische gesteldheid. Want dat is nu eenmaal de geestelijke plek die de voorkeur heeft bij mohammedanen.

    Mohammedanen zijn in de geest ziekelijke hersengestoorde volgelingen van de historisch weerzinwekkende dwaas, analfabeet, leugenaar, sadist en roverhoofdman pedofiel Mohammed.

    WAT ER ONBEREDENEERD IS INGEKOMEN, KOMT ER OOK MET REDENEREN NIET MEER UIT. Hier helpen nog slechts zware medicijnen of het eigen zelfstandig kritische verstand. Want geen psycholoog of psychiater is in staat met praatsessies als therapie een mohammedaan af te helpen van zijn ziekelijke waandenkbeelden.

    Like

  3. Pingback: Mensenrechten in Maleisië: “Dat is een belediging van de islam” | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s