Uitgesloten van het veronderstelde paradijs

Juist de eerste maanden van het afgelopen jaar bereikten opnieuw veel boten met Afrikanen de zuidelijke kusten van Europa. Ze hopen na de gevaarlijke reis en vlucht uit hun geboorteland op een nieuw begin in Europa, maar niemand in Europa wil ze. In “Hoop in het hart, vrijheid in de zin. Vier jaar op de vlucht naar Duitsland” zijn de belevenissen te lezen van Zekarias Kebraeb, die vanuit Eritrea op weg ging naar het noorden.

De redenen waarom hij zijn geboorteland verliet, zijn zeer zeker te begrijpen: “Ik was 16 jaar oud, de groene militaire bussen stonden voor de deur van de voormalige katholieke kloosterschool die ik bezocht om ons op de laatste schooldag meteen na de diploma-uitreiking naar het militaire kamp Sawa te brengen. De oorlog van 1998 was voorbij, maar de angst voor de vijand nog lang niet. Integendeel, onder de gruwelijke indrukken van vernietiging, honger en dood zag het regime zijn macht van alle kanten bedreigd en was binnen een mum van tijd veranderd in een hysterische militaire dictatuur. Aan wetten en een grondwet, die het volk eiste, dacht niemand meer.  In plaats daarvan werd de levenslange militaire dienstplicht voor jongens en meisjes ingevoerd, die, als men geluk had, werd veranderd in burgerdienst. Wie andere dromen had – pech gehad.”

Zekarias Kebraeb had echter andere dromen. Hij droomde van het paradijs Europa, waarvan hij dacht, dat het geld daar aan de huismuren zou groeien en niemand honger zou moeten lijden of ziek zou worden. Op de daarna volgende 250 pagina´s zal de lezer zich af en toe afvragen of Zekarias Kebraeb ook uit zijn geboorteland gevlucht zou zijn als hij geweten zou hebben dat Europa alles andere is dan een paradijs en dat ook hier de mensen hard moeten werken en vechten voor een goed leven.

Omdat Zekarias Kebraeb zijn toekomst niet bij het leger zag en naar het veronderstelde paradijs Europa wilde om zichzelf te ontwikkelen, waagde hij de gevaarlijke vlucht naar Italië. Onmenselijke inspanningen, honger, dorst en ellende nam de net 17 jaar oude jongen op weg door de Afrikaanse rimboe, door de Sahara en over de Middellandse Zee op zich om deze droom te verwezenlijken.

Wat volgde, was echter een uiterst harde landing met beide benen op de grond. Zekarias Kebraeb vluchtte uit het opvangkamp in Italië naar Zwitserland. Maar ook daar was de situatie niet veel rooskleuriger. “Dagen later word ik in een politiebus met getint glas naar een asielzoekerscentrum in St. Gallen vervoerd. Mijn grootste tijdverdrijf daar is het kijken naar de sneeuwvlokken… Het is ondraaglijk in het centrum. De godganse dag bij neonlicht op bed rondhangen, televisie kijken, kapot gekookte kantineaardappelen… sociale competentie is gevraagd wanneer je met zoveel mensen, van wie je hun talen helemaal snapt, enkele vierkante meters ruimte en een televisie deelt. Wie de afstandbediening bezit, is de winnaar en beslist of er gekeken wordt naar voetbal, porno of Big Brother, dat sowieso niemand verstaat, gekeken wordt”.

Zekarias Kebraeb slaat opnieuw op de vlucht. Hij komt in Duitsland terecht. Deze keer was het echter geen vlucht voor een militaire dictatuur, maar de vlucht voor de moedeloosheid, de wanhoop over de willekeur van de instanties, de lang durende asielprocedures, de vlucht voor die dingen, om te vergeten waarvoor hij eigenlijk uit zijn geboorteland was gevlucht.

Dit boek roept veel vragen bij de lezer op, ook veel gevoelens. Moeten we mensen zoals Zekarias Kebraeb niet helpen? Men mag zich echter niet laten meesleuren door medelijden, want er zijn per slot van rekening velen zoals Zekarias en we kunnen en willen ze helemaal niet allemaal opnemen. En wat gebeurt er als alle Afrikanen zoals Zekarias uit hun geboorteland vluchten in plaats van te proberen zich aaneen te sluiten en in opstand te komen tegen bestaande regimes?

Video (Duitstalig):

Bron:

http://www.preussische-allgemeine.de/nachrichten/artikel/vom-vermeintlichen-paradies-ausgeschlossen.html

Auteur: Vanessa Ney

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Afrika, EU, Europa, Immigratie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Uitgesloten van het veronderstelde paradijs

  1. A3an zegt:

    Hoe meer volk hier binnen komt, hoe ontevredener, crimineler en gewelddadiger ze zullen worden…
    En met geweld hebben ZIJ daarachter veel meer ervaring dan wij…
    Dus moeten we ze buiten houden want anders delven wij het onderspit !

    Like

  2. Ik kan het die mensen niet eens kwalijk nemen.Het is een soort koe handel.Ze verdienen er allemaal geld aan,Al die atvocaten ,opvang waar ook mensen werken.De boos doender zit in Oooooo den haag,wat het schoot hondje is van brussel.Toch van de zotte mensen jaren vast te houden.Terug en wel gelijk.toch te gek dat er Somalische mensen hier binnen komen en hun vinger toppen hebben af geschuurt zo dat ze geen af druk kunnen maken.

    Like

  3. G.Deckzeijl zegt:

    Ze willen allemaal hier naartoe, de meesten willen (zwart!) werk en ook nog een aantrekkelijke vrouw… Een mens kan veel willen, maar het voor elkaar krijgen is een ander verhaal.
    http://tinyurl.com/3qcstlc

    Like

  4. hans van de mortel zegt:

    VLUCHTEN UIT ZIJN GEBOORTELAND OM DE DIENSTPLICHT TE ONTLOPEN!

    Hier hoeft een mens niet lang over na te denken. Dit joch is een pure egoïst, een dromer en vooral een ontevreden type, een lafaard en landverrader. Normaliter had hij daar de de doodstraf voor moeten krijgen in zijn eigen land.

    Wij kenden ook zo iemand. Ene koningin Wilhelmina, een pure landverraadster. Ze nam op eigen houtje de benen naar Engeland omdat ze de bezetting door de Duitsers niet wilde afwachten. Maar dat was een beslissing die door onze regering genomen had moeten worden. Dat wijf heeft haar volk in de steek gelaten. Daar is trouwens een boek over geschreven waar aan de uitkomst van de inhoud niet te twijfelen valt: landverraadster.

    En wat dacht u van Cuba? Een prachtig land zonder oorlog. Een en al vrede. Geen mens die omkomt van de honger of ellende. Voor velen is het sappelen geblazen. Maar wie in het zuiden van Cuba is geweest (Ondergetekende vele malen. Hij kan ook goed salsa dansen) komt daar de vrolijkste mensen van de wereld tegen. En toch zijn er vel Cubanen – zowel mannen als vrouwen – die dromen van het paradijs in Europa of de Verenigde Staten (Miami) en als ze de kans konden krijgen, direct daar naar toe zouden willen gaan. Maar het is een eiland he? Dus lastig. Ik kende daar een aardige (blanke) knul uit de provincie die tegen mij zei: “Hans, ik houd van Cuba. Ik weet wat ik hier heb, het is armoede. Maar ik weet ook wat er in Europa te koop is. Ik ben tevreden en gelukkig met mijn heerlijke klimaat en met mijn vrijheid.

    Je land verlaten om de dienstplicht te ontlopen. Sodemieter op als we dat soort smerige egoïsten en landverraders de helpende hand gaan toereiken. Slachtoffers van geweld dienen we daar – eventueel – ter plekke te helpen. Maar wat mij betreft houd ik vast aan mijn adagium: de natuur laat zich niet dwingen. De mens dient tot verheffing van zijn beschaving zijn eigen ellende te doorvorsen en ten goede te keren. Als wij dat voor hen moeten doen is dat directe inteelt!

    En wat valt er te zeggen over al die mohammedanen in Europa? Daar is maar één woord voor: PARASIETEN. Voor alle duidelijkheid, dit slaat niet op Marokkanen of Turken of Polen. Uitsluitend bedoel ik – en ik onderstreep – MOHAMMEDANEN. Mensen die de weerzinwekkende en sadistische leer van de historische profeet aanhangen; de fascist die niet uitgetekend mag worden en AL ONZE NORMEN EN WAARDEN AFKEUREN! Parasieten en huichelaars. Mohammedanen zijn dat vanzelfsprekend.

    Like

  5. koddebeier zegt:

    Willen allemaal naar Europa, liefst Duitsland of Nederland, Gratis meevreten uit de ruif die wij en onze voorouders gevuld hebben. Lekker parasiteren over de ruggen van anderen, gebruiken maken van onze sociale voorzieningen, medische zorg enz enz.
    Eruit met die lui.

    Like

  6. G.Deckzeijl zegt:

    Koddebeier for president! Kan de EU alle maatschappelijke, sociale en financiële(…) problemen van de rest van deze wereld oplossen? Ik ben benieuwd wie het eens is met de vaststelling dat dat niet alleen een logistieke utopie is.

    Like

  7. G.Deckzeijl zegt:

    Tussendoortje, moet kunnen: testikels* en billen in de aanbieding. Iemand? Job Cohen misschien..??? http://tinyurl.com/7fznngz
    *ballen. Margareth Thatcher was een vrouw met ballen. Verzetsvrouw Hannie Schaft dito(zij schoot het nazi-tuig kapot).

    Like

  8. louis-portugal zegt:

    Allemaal zielig. Helaas kunnen wij die paar miljard zieligen niet helpen door ze hier op te vangen.
    We zullen ze in hun eigen omgeving moeten helpen en niet d.m.v. het sturen van geld naar hun
    regeringen maar met projecten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s