Egypte heeft een civiele staatsleiding nodig

Haat op westerse stichtingen als crisissymptoom: Het leger van Egypte heeft gefaald, de generaals zijn niet in staat om het land te leiden, becommentarieert Michael Thumann.

Er bestaan twee mogelijke redenen voor de Egyptische militaire heersers om zich in detail voor de licenties van buitenlandse stichtingen te interesseren. Of ze hebben geen andere zorgen of ze verzuipen in de problemen. Als je nu naar Egypte kijkt, is dat laatste duidelijk het geval: Egypte glijdt de generaals door de vingers. Het gaat hun krachten te boven. De haat op stichtingen is nog een crisissymptoom, dat doet herinneren aan de laatste dagen van Hosni Moebarak.

In Cairo is men van plan een proces aan te spannen tegen 43 medewerkers van politieke stichtingen en mensenrechtenorganisaties. Onder hen bevinden zich 19 Amerikanen en 2 Duitsers, die bij de Konrad-Adenauer-Stiftung (KAS) horen. De chef van de KAS in Cairo, Andreas Jacobs, en zijn plaatsvervangster mogen op dit moment zelfs het land niet verlaten. De kantoren van de westerse organisaties zijn gesloten, computers, aktes en documenten werden door de Officieren van Justitie in Cairo in beslag genomen. De gedupeerde medewerkers moeten voor de rechtbank verschijnen. Waarom? En welke gevolgen heeft dat voor de betrekkingen van Egypte met het Westen?

Sinds een jaar zijn de generaals aan de macht, ze hebben de heerser Hosni Moebarak aan de kant gezet en daarna is hen niets meer gelukt. De Egyptische straten komen niet tot rust, de revolutie richt zich al lang tegen de militaire machthebbers. De economie stort in, het toerisme ligt op apegapen. Rechtbanken draaien privatiseringen terug en schrikken investeerders af. In de arme wijken neemt de nood toe. Generaals zijn geen economische hervormers.

Maar zelfs op hun eigen terreinen falen ze: het leger en de politie zijn niet in staat om hun klassieke taak, het handhaven van de orde, uit te voeren. De bloedige rellen tijdens de voetbalwedstrijd in Port Said van vorige week lieten dat zien. De meer dan 70 dodelijke slachtoffers komen op rekening van de gedeeltelijk gewoon toekijkende veiligheidstroepen.

Burgermaatschappelijke instellingen zijn onderontwikkeld

In deze wanhopige situatie bieden de processen tegen de stichtingen vanuit het oogpunt van het leger een beetje ontspanning. Zo kun je immers laten zien wie de schuldigen zijn aan al het ongeluk: buitenlanders, die hier spioneren en saboteren. Eenzelfde tactiek volgde de heerser Hosni Moebarak de laatste dagen voor zijn val op 11 februari 2011, toen hij waarschuwde voor “vreemde handen” en de geheime dienst op buitenlanders in Cairo joeg. Net als Moebarak toen maken de generaals toespelingen op diepzittende vooroordelen: veel Egyptenaren begrijpen niet wat buitenlandse stichtingen in hun land willen. “Kunnen die bij zichzelf geen democratie prediken?”, vragen velen zich af.

Daarbij toont de juridische haarkloverij om de licenties van de stichtingen aan hoe noodzakelijk dat is. De organisaties zitten halverwege vast tussen geweigerde toelating en praktisch dulden in het dagelijks leven. Zo werken alle NGO´s in Egypte: onder het zwaard van Damocles van bureaucraten. Dat is symptomatisch voor de Egyptische onrechtstaat. Burgermaatschappelijke instellingen zijn onderontwikkeld, niet omdat de Egyptenaren hiertoe niet in staat zouden zijn, maar omdat de staat ze actief verhindert. Op dezelfde manier worden burgermaatschappelijke activiteiten, groepsvorming, vrije meningsuiting en wilsvorming verhinderd. Op dit moment verdedigen duizenden jonge Egyptenaren hun blogs en demonstreren voor militaire rechtbanken. In de gevangenissen dreigen marteling en vernedering. Ondanks verkiezingen en de gedeeltelijke opheffing van de noodtoestand: Egypte is nog steeds een autoritaire staat.

Dat kan niet zonder gevolgen blijven voor de Egyptische relatie tot het Westen. De VS dreigen de militaire leiders nu met het doorstrepen van 1,5 miljard dollar hulp per jaar, het grootste gedeelte daarvan voor het leger. President Obama heeft de militaire leider Tantawi al persoonlijk gewaarschuwd, dat hij bij processen tegen NGO-medewerkers geen andere keuze zou hebben. Maar dat schijnt nauwelijks indruk te maken op de legerleiding. Om met hard optreden tegen buitenlanders bij het gewone volk te scoren, zet zij de relatie tot de beste westerse bondgenoten op het spel.

Er zou voor de VS wel eens niets anders op kunnen zitten dan te stoppen met de financiële hulp. Maar niet alleen de processen tegen de stichtingen zouden daarvoor de maatstaf moeten zijn. Het gaat om heel Egypte. De militaire leiding heeft gefaald in de taak om het land naar een rustiger, betere, democratische toekomst te leiden. Ze is niet opgewassen tegen de taken in de economie, de burgersamenleving en de binnenlandse veiligheid. Het leger is intussen de producent van onveiligheid geworden.

Een staatsleiding, die haar jeugd vanwege blogs voor militaire rechtbanken sleept, heeft geen hulp uit het Westen verdiend. De machtsovergave aan een civiele overgangspresident is al lang noodzakelijk, opdat het geld weer kan stromen.

Bron:

http://www.zeit.de/politik/ausland/2012-02/aegypten-generaele/seite-1

Auteur: Michael Thumann

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Arabische Lente", Egypte. Bookmark de permalink .

4 reacties op Egypte heeft een civiele staatsleiding nodig

  1. G.Deckzeijl zegt:

    Foto 1: vraag me af wat er boven die geëmailleerde, opgepimpte kip staat.
    Sharia über alles? Sieg heil in het Arabisch? Iemand?

    Like

  2. hans van de mortel zegt:

    Ze zoeken het maar uit! Veel te veel mensen daar in Egypte. Tijd voor de bezem, de grote schoonmaak, een grondige burgeroorlog. Zo gaat dat met alle Allah-fans in de wereld. Het is de onaantastbare wil van Allah waar niet aan valt te ontkomen. Dus . . . vooral doorgaan met het vrijdagmiddag gebed.

    Like

  3. Hallo Tokyo zegt:

    Het boeit mij ook niet zo wat daar gebeurt, zolang die nato’s maar in hun eigen habitat blijven vind ik het best..

    Like

  4. Rudor zegt:

    Als Egyptenaren elkaar afmaken, best. Boeit me niet.
    Dat westerlingen daar nu problemen hebben, eigen schuld.
    Je hebt als westerling in zo’n apenland niets te zoeken. Blijf in je eigen omgeving en als je dat niet doet, klaag dan niet en onderga de wet van de allahtonen gealten. Je had daar immers niet moeten zijn.
    Ging je heen om goed te doen? Had dat maar in je eigen land gedaan.
    Het moeet nu toch overduidelijk zijn dat je gewoon moet maken dat je wegkomt uit die landen.
    Zoek maar weer een baan in je eigen omgeving, ook als die ineens veel miner betaald.
    Anders betaal je je hoge salaris misschien wel met je leven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s