Syrië: Geheime operaties en sabotage van de CIA en MI6

Voor iedereen, die twijfelt aan de daadwerkelijke gebeurtenissen in Syrië en zich afvraagt hoe president Assad, die tien jaar geleden nog werd geprezen als “de huidige Atatürk”, zo plotseling muteerde tot de laatst overgebleven grootheidswaanzinnige gewelddadige heerser, wiens volk een door de VS aangevoerde groep landen met veelomvattende wapenleveranties en onder vernietiging van hun huizen en hun land, haar bestaansbasis en het verlies van mensenlevens de “vrijheid” moet brengen, hier nu een nuttige les uit de geschiedenis.

“Om het optreden van bevrijdingskrachten (sic) mogelijk te maken en te stimuleren, … zou men zich versterkt moeten inspannen om direct in de beginfase van de opstand en het ingrijpen belangrijke persoonlijkheden te elimineren,…”

“Zodra er een politieke beslissing werd genomen, staat de CIA klaar en zal de SIS (MI6) proberen kleinere sabotageacties in Syrië uit te voeren, waarbij men zich zou bedienen van contacten met individuele personen… Incidenten zouden niet alleen beperkt moeten blijven tot Damascus…”

En verder: Een “noodzakelijke hoeveelheid angst…grensincidenten en (gemanipuleerde) botsingen aan de grenzen zouden dan als voorwendsel voor een interventie genomen kunnen worden… De CIA en MI6 zouden zich moeten bedienen van geschikte middelen van de psychologische oorlogvoering en operaties van de geheime dienst ter plaatse om spanningen aan te wakkeren”.

(Uit een aan de publieke opinie toegespeelde Amerikaans-Brits document van de geheime dienst, Londen, Washington, 1957)

“De voorstelling van objectieve waarheid verliest in de wereld aan betekenis. Leugens zullen de geschiedenis ingaan.” Georg Orwell (Eric Arthur Blair 1903-1950).

Zou het kunnen zijn, dat het huidige zwaardgekletter tegen Syrië terug te voeren is op Amerikaans-Britse regeringsconcepten, die pas in 2003 werden ontdekt en sindsdien verzwegen of zelfs in voorstellingen van de tijdelijke afloop van de BBC bewust werden achtergehouden?

Eind 2003, dus in het jaar van de invasie in Irak, ontdekte Matthew Jones, docent voor internationale geschiedenis aan het Londense Royal Halloway College, “schokkend duidelijke” documenten: plannen uit het jaar 1957, waarin de voormalige Britse minister-president Harold Macmillan en de voormalige Amerikaanse president Dwight Eisenhower een “CIA-MI6”-plan ondersteunen, waarin “gemanipuleerde grensincidenten als voorwendsel voor een invasie (van Syrië) door Syrische prowesterse buurlanden” moeten dienen?

De kern van het plan was de moord op de achter de toenmalige president Schukri al-Quwatli vermoede invloedrijke persoonlijkheden. Tot de desbetreffende personen behoorden: de chef van de militaire geheime dienst Abd al-Hamid as-Sarradisch, de chef van de Syrische generale staf Afif al-Bisri en de voorzitter van de communistische partij Khalid Bakdasch.

Het document was in september 1957 in Washington ontstaan:

“Om het optreden van bevrijdingskrachten (sic) mogelijk te maken en te bevorderen en de mogelijkheden van het regime tot een georganiseerd en gestuurd militair verzet te verminderen en de bedoelde resultaten in de korst mogelijke tijd te bereiken…zou men zich extra moeten inspannen om belangrijke en centrale persoonlijkheden te elimineren.

Hun verwijdering zou direct in de beginfase van de opstand en van het ingrijpen en rekening houdende met de actuele omstandigheden moeten plaatsvinden.”

Tegen de achtergrond van de jongste beschuldigingen van president Assad m.b.t. buitenlandse machten en inmengingen, het grensoverschrijdende binnendringen (van vijandelijke krachten naar Syrië) door het buitenland (hetzelfde bracht voor hem kolonel Gadaffi naar voren, wat toen door de westerse regeringen en media honend werd ontkend – later echter waar bleek te zijn) hier nu enkele fascinerende en leerzame korte samenvattingen:

“Zodra er een politieke beslissing werd genomen, staat de CIA klaar en zal de SIS (MI6) proberen kleinere sabotageacties in Syrië uit te voeren, waarbij men zich zou bedienen van contacten met individuele personen…

Incidenten zouden niet alleen beperkt moeten blijven tot Damascus… Het zou zorgvuldig vermeden dienen te worden dat de belangrijkste leidende persoonlijkheden van het Syrische regime zich daardoor genoodzaakt zouden zien om extra persoonsbeveiliging in te voeren.”

En verder: Een “noodzakelijke hoeveelheid angst…grensincidenten en (gemanipuleerde) botsingen aan de grenzen zouden dan als voorwendsel voor een interventie genomen kunnen worden” door Irak en Jordanië, die allebei destijds nog onder Brits bestuur stonden.

Syrië zou daarbij moeten worden voorgesteld “als figuur achter de schermen van omwentelingen en sabotage- en gewelddaden tegen naburige regeringen” en “de CIA en de SIS (MI6) zouden zich moeten bedienen van geschikte middelen van de psychologische oorlogvoering en operaties van geheime diensten ter plaatse om spanningen aan te wakkeren”.

In Irak, in Jordanië en Libanon zouden “sabotagedaden, omwentelingspogingen en andere met wapengeweld verbonden acties” moeten worden uitgevoerd, waarvoor daarna Damascus verantwoordelijk gemaakt zou moeten worden, zoals in het document staat.

Eind december 2011 werd de oprichting van een oppositionele “Syrische Nationale Raad” aangekondigd, die het land zou willen bevrijden. Vertegenwoordigers van de raad hadden een ontmoeting met de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. Er schijnt nu dus een door de VS gesteunde “Syrische Revolutionaire Raad” te bestaan.

Het plan van Eisenhower en Macmillan voorzag in de financiering van een “Comité Vrij Syrië”, en het bewapenen van “politieke krachten om hen daarmee het vermogen tot paramilitaire en andere acties” in Syrië te verlenen. CIA en MI6 planden om in het land opstanden aan te wakkeren en de procommunistische regering van de Baath door een willekeurige, prowesterse regering te vervangen. Omdat zij rekenden op verzet van de publieke opinie, zou het wellicht beter zijn om eerst te steunen op “repressieve maatregelen en een willekeurige machtsuitoefening”. Het document werd in Londen en Washington ondertekend. Macmillan noteerde in zijn dagboek: “Een uiterst opmerkelijk bericht”, waarover desondanks “de Britse chef-staf niet van in kennis werd gesteld”.

Washington en Whitehall maakten zich zorgen over vanwege de toenemende pro-Sovjet-Russische en minder prowesterse houding van Syrië evenals vanwege het bondgenootschap tussen de (pan-Arabische) Baath en de communistische partij, dat ook door grote delen van het Syrische leger met instemming werd bekeken.

Maar zelfs deze politieke angsten werden nog overtroffen door het feit, dat Syrië destijds een belangrijke pipeline controleerde, die in de dagen voor Saddam Hussein uit de voor het Westen winstgevende Irakese aardolievelden kwam.

Kortom: in 1957 was Syrië een bondgenoot van Moskou, inclusief een verdrag over militaire en economische hulp. Ook had Syrië de Volksrepubliek China erkend. Destijds zowel als nu waarschuwde Moskou (in 1957 nog als Sovjet-Unie) het Westen voor militair ingrijpen in Syrië.

Syrië heeft zijn ideologisch-geestelijke onafhankelijkheid behouden en de loyaliteiten zijn niet veranderd. Het land is nog steeds een bolwerk van het pan-Arabische ideaal van het Baathisme, staat echter na de val van het regime van Saddam Hussein alleen.

In 1957 was deze onafhankelijke ideologische instelling aanleiding voor de hoge vertegenwoordiger van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken Loy Henderson tot de uitspraak: “Het huidige regime in Syrië moet vallen…”

Destijds was dit plan niet uitvoerbaar, omdat de buurlanden, Britse mandaatproblemen etc., weigerden het spel mee te spelen. Maar dit plan vertoont toch verbluffende overeenkomsten met de gebeurtenissen van de afgelopen tien jaar in Syrië en de regio.

Praktisch als een herhaling van 1957 verklaarde de Britse Minister van Buitenlandse Zaken William Hague, dat president Assad zich door het Russisch-Chinese veto in het voordeel van Syrië “gesterkt” zou voelen. En hillary (“We kwamen, zagen en hij stierf”) Clinton riep de “vrienden van een democratisch Syrië” ertoe op om zich te verenigen en op te treden tegen de regering van Assad. “We moeten samenwerken om hen een duidelijke boodschap over te dragen: men kan de toekomst niet met voorgehouden geweren stoppen”, zei de vrouw, die daarbij gefotografeerd werd hoe ze in real time keek naar de juridisch niet gelegitimeerde, illegale moord op Osama Bin Laden, of wie het ook was, en anderen. En hier werden inderdaad mensen door illegale Amerikaanse binnendringers met vele voorgehouden wapens vermoord. En in bittere ironie uitte ze dit op 5 februari in München, de “geboorteplaats van de nazi-partij”.

Het Russisch-Chinese veto in de VN-veiligheidsraad tegen een optreden tegen Syrië werd door de VS in verschillende bewoordingen als “weerzinwekkend”, “beschamend”, “beklagenswaardig” en “farce” veroordeeld.

In dit opzicht is de opsomming van de veto´s van de VS zeer verhelderend. Men kan zich opnieuw verbazen over deze adembenemende dubbele moraal.

Uiteindelijk gaat het misschien daar om: in 1957 stond de Irakese aardolie helemaal bovenaan de agenda en Surië beschikte over een belangrijke toegang tot deze olie. Nu zijn het de aardolievoorraden van Iran en zoals Michel Chossudovsky zo kort en kernachtig in de zin samenvatte: “De weg naar Teheran leidt via Damascus”.

Bron:

http://info.kopp-verlag.de/hintergruende/geostrategie/felicity-arbuthnot/syrien-geheimoperationen-und-sabotage-der-cia-und-des-mi6.html

Auteur: Felicity Arbuthnot

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Arabische wereld, China, Groot-Brittannië, Midden-Oosten, Rusland, Syrië, VS. Bookmark de permalink .

9 reacties op Syrië: Geheime operaties en sabotage van de CIA en MI6

  1. Ga je eens verdiepen in Gene Sharp, Peter Ackerman, Stephen Zunes, Jack Duva, Kolonel Robert.L Harvey en het Alebert Einstein Institution. Dan wordt alles veel duidelijker voor je.

    Like

  2. E.J. Bron zegt:

    Is er iets mis met deze tekst Yaakov!?

    Like

  3. Sorry Jack Duva is Jack Duval moet je volgen vanaf 2005 na de studentenrellen en het waarom in 2005 en wat deed hij in Egypte. Zoek ook uit de oorsprong van OPTOR.

    Like

  4. E.J. Bron zegt:

    @Yaakov

    Volstaat dit om genoeg te weten te komen?!:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Otpor!#Origins

    Like

  5. Nee het gaat erom wie heeft het uitgedacht en wie heeft het eerst overgenomen en door wie is het daarna overgenomen dan moet je in eerste instantie teruggaan naar 1952 of 1953. Alles heeft te maken met het zogenaamde “geweldloos verzet”. Welk ook door de Palestijnen wordt gehanteerd sinds 1983.

    Like

  6. E.J. Bron zegt:

    Oké. Heb je niet toevallig een goede link?

    Like

  7. Ik zal het je opsturen heb nl zelf het onderzoek gedaan, ik heb alleen geen tijd om er een artikel van te maken helaas

    Like

  8. hans van de mortel zegt:

    Pfffft! Een niet lekker vlot leesbaar lang rommelig verhaal.

    Een grensincident creëren om een invalsoorlog te rechtvaardigen is natuurlijk niks nieuws. Dus moet ik nu begrijpen dat Iran aan de beurt is? En dat de politiek van de VS bekend staat als de kampioen onder de imperialisten, daar was ik mij ook al heel lang bewust van.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s