De aardopwarmingscultus

Aan het einde van vorig jaar bazuinden de media de “herroeping” van Richard Muller, een professor in de natuurkunde aan de universiteit van Berkeley, de wijde wereld rond. Muller´s geloofsbekentenis werd door de fanatiekelingen, die denken dat bekering de bevestiging van het ware geloof betekent, met meedogenloos leedvermaak opgenomen. Nu kondigde Dr. Fritz Vahrenholt, een bekende Duitse professor in de scheikunde en groene activist, aan, dat hij zich met een boek tot de buitenwereld zou wenden, dat breekt met de zienswijze van de aardopwarmers. Uiteraard zal deze bekering lang niet zoveel aandacht krijgen, tenzij de onvermijdelijke verhalen over Vahrenholt als instrument van de oliemaatschappijen om de hoek komen kijken.

Maar wanneer je het partijdige gekijf buiten beschouwing laat, dan is het zo, dat een professor een opvatting aanneemt, die hij daarvoor afwees, terwijl een andere professor een opvatting afwijst, die hij daarvoor vertegenwoordigde en dit alles maakt deel uit van een normaal wetenschappelijk debat. De weg van de hypothese naar de rotsvaste consensus is lang en eindigt niet alleen, omdat Al Gore een documentaire maakt of een paar reclamespotjes huilende ijsberen laten zien. Er worden vragen gesteld over opvattingen, ideeën veranderen en dan, een eeuw later, hebben jonge academici er plezier in om de spot te drijven met de onwetendheid aan beide kanten. Dat is wetenschap.

Ongelukkig genoeg accepteert de cultus van de aardopwarmers niet, dat er een debat bestaat. Voor zover het henzelf betreft, heeft dit debat nooit plaatsgevonden, omdat het niet nodig was dat het plaatsvond, omdat zij altijd gelijk hadden. Ze kunnen verschil van mening niet intelligent aanspreken, omdat hun wetenschap niet op de ontdekking van bewijzen, die noodzakelijk zijn om consensus te bereiken, is gebaseerd, maar op het vasthouden aan het feit dat er al consensus zou zijn en dat het daarom niet noodzakelijk zou zijn om over de bewijzen te discussiëren.

In een normaal, wetenschappelijk debat kan een professor, die de ene kant verlaat en zich aansluit bij de andere kant, enkele wederzijdse beschuldigingen en beledigingen veroorzaken, maar dit zou van hem geen verbannen persoon maken. Maar, net zoals het homo zijn of moslim zijn, maakt he opspringen op de aardopwarmingstrein van iemand een definitief lid en is er geen plaats voor verandering van het bewustzijn. Eenmaal een aardopwarmer, altijd een aardopwarmer. Dat is geen rationele positie, maar ja, de cultus van de aardopwarming is geen rationeel geloof.

Wetenschappelijke discussies hebben vaak grote invloed gehad op de menselijke filosofie, maar de globale opwarming van de aarde is een van de weinige, waarvan de verwikkelingen op de reële wereld zo enorm zijn, net zoals haar filosofische consequenties. Er staat niets minder op het spel dan de vraag of ieder mens door een globale regering streng gereguleerd moet worden om de planeet te redden.

De aardopwarmers hebben vaartgezet achter hun agenda met alarmistische aanspraken en hysterie. Ze vlogen in vliegtuigen rondom de aarde om te argumenteren dat iedereen zou moeten worden belast voor zijn CO2 voetafdruk. Ze hebben iedereen, die tegen hen in verzet kwam, belasterd en geïntimideerd. Dat is niet het gedrag van mensen, die over cijfers discussiëren, dat is een veldslag om veel grotere ideeën.

Als u denkt, dat vrijheid het centrum zou zijn van datgene wat het betekent om mens te zijn, dan zijn de aardopwarmers en datgene waarvoor ze staan voor u instinctief afstotend. Van de andere kant, als u denkt, dat de menselijke samenleving ten gunste van iedereen binnen een moreel collectief moet worden georganiseerd, dan betekent het idee van de aardopwarmers een reveille, die ons dwingt tot formatie en paradepas – in gerecyclede rubberlaarzen op weg naar een groene toekomst.

Dat is wat overdreven, maar dat is het waar de debatten over de belangrijke rol van de mens tenderen naartoe te gaan. We voeren geen oorlogen over temperatuurcurven. De passies worden aan beide kanten door veel grotere ideeën gemotiveerd.

Het gaat niet om wetenschap, het gaat om de voortgezette strijd, om de industrialisering, de moderne samenleving en de rechten van het individu, gekleed in het gewaad van een theorie. En net zoals het debat over het IQ van minderheden nooit een onderzoek zonder emoties zal zijn, zal het een debat daarover zijn of de wereld niet beter af zou zijn als wij nooit bestaan zouden hebben – wat het leidmotief van de milieubeweging is.

De plaats van de mens in het universum is geen vraag die de wetenschap kan beantwoorden, maar net zoals veel andere controversiële aangelegenheden kan deze vraag door het tot stand brengen van een wetenschappelijke consensus, die de ene of de andere positie ondersteunt, beïnvloed worden. Dit zou niet de eerste keer zijn, dat de wetenschap op deze manier gebruikt werd. Er is een grote portie nederigheid voor nodig om naar buiten te kijken zonder vooruit te lopen op datgene wat daar buiten is. Als deze nederigheid ontbreekt, dan komen de geleerde professoren in plaats daarvan met iets wat ze in zichzelf zien.

Ongelukkig genoeg is dat het waar het debat werkelijk om draait. De wereld is niet in gevaar, maar de menselijke wezens zijn het, zoals gebruikelijk in het gebakkelei daarover hoe de wereld zou moeten zijn.

Het debat is niet zuiver filosofisch. Net zoals bij alle debatten over de natuur van de mens, staan er een geloofsbekentenis en geld op het spel. Winnen de aardopwarmers, dan maakt de milieubeweging nog een stap voorwaarts bij het creëren van een postreligieuze spirituele crisis, waarvoor zij de oplossing bezit en krijgt en zodoende een opdracht voor bijna onbegrensde macht over de mensheid, over iedere natie en over ieder individu. Deze macht wordt omgezet n concrete rijkdom, die veel van de “experts” al bezitten. Maar hun investeringen berusten op het fundament van datgene wat zogenaamd een “groene” revolutie moet zijn, die iedereen belast wil zien om ons voor onszelf te redden.

Het is moeilijk om emotieloos te zijn wanneer het slagen of mislukken van hun theorie gewelddadige effecten op hun carrière, hun welvaart, hun status en op de zege van hun wereldbeeld over de hele mensheid heeft. Mensen hebben al voor veel minder gemoord. Een paar vervalste diagrammen en het demoniseren van de oppositie zijn in vergelijking daarmee kleinigheden.

Een credo heeft een crisis nodig. Een “als het zo doorgaat” waarschuwing, die in de ondergang, het Armageddon en het samenleven van honden en katten in zonde eindigt. Zonder eigenlijke godheid, zijn de enige vloeken die de milieubeschermers ter beschikking staan die van de wetenschap. En zo spreken zij hun vloeken in naam van de wetenschap, wat onaangenaam is, want als ze niet waar worden, vernietigt dat de geloofwaardigheid van de echte wetenschap. Maar nadat verstandig onderzoek aan de kant werd geschoven, heeft de cultus van de aardopwarmers geen behoefte aan wetenschap, tenzij deze als een totem boven de massa´s te zwaaien. Ze willen geen zoekers naar de waarheid zijn, maar de exclusieve bezitters van de absolute waarheid. En zo functioneert wetenschap niet.

Net zoals Wall Street is de globale opwarming te groot geworden om te mislukken. Teveel bekende mensen hebben hun naam verbonden aan de zaak. Teveel serieuze mensen hebben met hun hoofd geknikt en deze als duidelijke waarheid geaccepteerd, die ontoelaatbaar vernederd zouden worden als zou worden bewezen dat de hele zaak niets anders was dan een grote grap. Teveel vooraanstaande economen en regeringen hebben er teveel geld ingestopt om het gewoon te kunnen laten lopen. En een groot deel van de Europese en Amerikaanse politiek is nu nog geworteld in de globale aardopwarming.

Om het even welke onderzoeksresultaten er opduiken, dit leugenbouwwerk mag niet instorten. Het mag een beetje verbouwd worden, er mag een beetje aan gemetseld en geverfd worden, maar het mag nooit instorten, want dan zouden teveel andere dingen samen met hem instorten. De globale opwarming van de aarde is een Berlijnse Muur geworden, niet alleen van de linksen, maar van het hele establishment.

Als de cultus van de aardopwarming zou gaan tuimelen, dan zou het eerste slachtoffer de technocratische samenleving zijn, die opgebouwd is op het onverstandige vertrouwen op Harvard-mensen, die altijd weten wat ze doen en hoe het moet worden gedaan – beter dan wij dat kunnen doen. Plotseling zouden al deze slimme mensen überhaupt niet meer zo slim lijken en onze republiek van de New Deal en de New Frontier zou als cluster van corrupte, simpele ideeën worden ontmaskerd, die de zaken ook niet beter regelen dan welke andere dan ook in hun positie.

Het ergste wat men over een presidentschapkandidaat kan zeggen, is, dat hij dom zou zijn. Niet omdat ze het niet zouden zijn, de meesten zijn het, maar omdat het huidige regime erop is opgebouwd om ons ervan te overtuigen, dat wij onze vrijheid zouden hebben opgegeven voor een meritocratie van de besten en slimste. Mensen, die geen fouten maken, omdat ze alle juiste scholen hebben bezocht, alle juiste boeken gelezen hebben en op de juiste momenten knikken. Wanneer de mensen zouden merken, dat het hun enige werkelijke begaafdheid is om overtuigend te argumenteringen voor opvattingen, die gebaseerd zijn op frases, zonder het vermogen om over de rand te kijken of de verdiensten van het systeem te beoordelen, of ook alleen maar de discussie, dan zou het regime nooit meer zo zijn als voorheen.

De wijze waarop het systeem in werkelijkheid functioneert, is, dat experts de politieke leiders vertellen wat ze moeten denken, de politici vertellen de lobbyisten wat ze moeten denken, de lobbyisten vertellen de adviseurs wat ze de politici moeten vertellen en dan klimmen de politici op het podium, laten hun mooiste glimlach zien en vertellen ons wat we moeten denken. Vergeleken met de absurditeit van deze pijplijn, die aan de wereld een onheilspellende politiek in naam van de redding van de planeet voor de mensheid opdringt, is de ontdekking, dat alle banken met denkbeeldig geld spelen, heel mild.

De globale opwarming van de aarde is niet alleen het falen van een aanzienlijk deel van het wetenschappelijke establishment om theorie voor ideologie te zetten, ze vertegenwoordigt ook het falen van het volledige proces, waardoor het Westen een angstwekkend aantal jaren geregeerd werd. Het is een demonstratie daarvoor, hoe een handvol mensen op belangrijke posities er normaalgesproken onacceptabele maatregelen door het fabriceren van crises doordrukken en door de zakenwereld en de regeringen kunnen invoeren. Dat is de hele kunst in ons regeringssysteem.

Wanneer u de uitwerking van het geheel begrijpt, begint u dan de daaruit voortvloeiende consequenties op de progressieve technocratie te begrijpen en diens geesteloze elitisme, die de opiniemakers gebruikt om reële leiders voort te drijven en volledige agentschappen onderhoudt, die zich bezighouden met de beïnvloeding van de opiniemakers. Er zullen geen grote groepen mensen op de straat zijn of pleinen vol demonstranten, in plaats daarvan zal de gehele infrastructuur, die tot doel heeft om niet voor gek te staan, heel erg voor gek staan.

Domme leiders mogen geen al te groot probleem in een democratie zijn, waarin de mensen het recht hebben om die idioten te kiezen die ze willen, maar in een theocratie is dat onacceptabel, waarin de leiders verkiezingen kunnen winnen, hoofdzakelijk echter de consensus van de elites. Als deze elites en hun technocratie niet langer de maatstaf voor alles bepalen, dan is de keizer zonder kleren en zouden de verkiezingen plotseling weer iets anders kunnen betekenen.

 

Video:

Bron:

http://europenews.dk/de/node/52476

Vertaling: Beate

Bron oorspronkelijk artikel:

http://sultanknish.blogspot.com/2012/02/culf-of-warm.html

Auteur: Daniel Greenfield

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Climategate, Socialisten. Bookmark de permalink .

10 reacties op De aardopwarmingscultus

  1. lucky9 zegt:

    Een objectief en duidelijk artikel. Dank voor de vertaling.

    Like

  2. E.J. Bron zegt:

    @lucky9

    Dat is Daniel Greenfield wel toevertrouwd! 😉

    Like

  3. Linsky zegt:

    Sorry, ze spelen vanzelf achter elkaar af. Als je dus op het logo van YouTube klikt,
    omdat dat de het adres verandert en je de hele serie ziet.

    En hier een heel goede website die zich al heel lang informeert over de klimaatleugens.
    http://www.broeikasgasten.nl/de-opwarming-van-de-aarde-hoax.html
    http://climategate.nl/2012/02/24/eu-reserveert-200-miljard-euro-klimaatbelasting-voor-2020/
    http://climategate.nl/2011/07/31/waarom-geloven-zo-velen-in-de-%E2%80%9Cklimaatleugen%E2%80%9D/

    Like

  4. G.Deckzeijl zegt:

    Ben ik heel snel klaar mee met dit klimaatgeneuzel! Uit de Wallstreet Journal:
    http://tinyurl.com/7sx88x9
    En de Elsevier: http://tinyurl.com/8a57sbn
    En de inspanningen van een andere Nederlander over dit onderwerp dat door Haagse en gemeentelijke hotemetoten steeds vaker wordt ingezet om de belastingbetaler een rad voor de ogen te draaien en hem karrevrachten geld af te persen!
    http:/tinyurl.com/3ewv9k6
    Al heel lang is bekend dat het klimaat niet maakbaar is, dat zuinigheid met energie en isolatie van huizen geen geld* in het laatje brengt, omdat de energieprijzen alleen maar omhoog gaan.
    *bij wie wel komt de lezer vanzelf achter.

    Like

  5. G.Deckzeijl zegt:

    Er ging weer wat fout zie ik… http://tinyurl.com/3ewv9k6

    Like

  6. Linsky zegt:

    Uitstekend artikel!

    Daar waren dus al heel wat meer mensen achter.
    Hier een hele verzameling filmpjes over hoe men ons belazert.

    Ze spelen vanzelf achter elkaar af als je op het logo van YouTube rechts onderaan klikt, omdat dan het adres verandert en je de hele serie ziet.

    Like

  7. Linsky zegt:

    Nou, om een of andere reden werkt dat dus niet echt zo.
    Dit is het goede adres voor de serie: youtube.com/watch?v=FcfROTcZ3QM&feature=BFa&list=PLEBB5BBB22DC076B5&lf=results_main

    (link even kopiëren en boven in de werkbalk plakken!)

    Like

  8. toetssteen zegt:

    Al zou alles waar zijn, de zooi draait niet achteruit. 1oo jaar geleden en de auto, ik bedoel maar, nu stappen we zomaar in een toestel dat ons 10 km boven het wegdeksel sjeest, we eten een hapje, drinken afgrijselijke koffie, zelfs de thee is yuk, maar goed, ooit is het wel mogelijk geworden dat we ons verplaatsen met 800km per uur. Jaja, de Concorde kon nog sneller. Maar dat was dan ook de Ferrari.

    Enfin, ik zie niet in dat wij onze kinderen de sukkels zijn. Of zullen zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s