Een hart voor de kinderen uit Gaza

Lezer H.C. Buchmann werkt voor een  organisatie, die Palestijnse kinderen voor behandelingen naar Israël brengt. Dagelijks maakt hij de hulpvaardigheid in de regio mee.

Al meer dan een maand ben ik in Israël en werk ik voor een christelijke instelling, die kinderen uit de Gazastrook aan levensreddende hartoperaties helpt. De organisatie heet “Shevet Achim”. Eendrachtig bij elkaar leven.

Wij zijn een team van Amerikaanse, Arabische en joodse medewerkers. Mijn dagelijkse taak is het transport binnen Israël. Normaalgesproken is het geen probleem dat zieke Palestijnse kinderen voor operaties de grens over mogen. Ze wonen met hun moeders tijdelijk in een huis in Jeruzalem. Ik transporteer ze dan voor onderzoeken en operaties naar de ziekenhuizen in Tel Aviv. Twee daarvan geven ons kortingen van 50% – tot 8000 Amerikaanse dollar.

Dinsdag is Gazadag. Dan rijd ik met een Arabisch sprekende medewerker naar de grensovergang Eres om families op te halen en hen naar Tel Aviv te brengen. Daar worden diegenen opgenomen, die voor een operatie moeten blijven. De kinderen, die alleen voor- of naonderzoek hebben of ontslagen worden, rijden we ´s avonds weer terug naar de grensovergang. Vrijdag zijn er altijd speciale bezoekersreizen naar de ziekenhuizen. De families uit Gaza mogen om veiligheidsredenen het ziekenhuis niet verlaten.

De respons op ons werk is verbazingwekkend. Op een middag reden we met een Arabische taxichauffeur door de stad. We vertelden hem van ons werk en voor wie de enorme hoeveelheid levensmiddelen bestemd was – toen reed hij ons gratis naar huis.

Tijdens een etentje ontmoette ik enkele Israëli´s. Ik kwam erachter, hoeveel actieve en hulpvaardige mensen hier wonen en hoeveel er vrijwilligerswerk doen. De interesse in ons werk was onverwacht groot. Hoe de toestand van de Hamaskinderen zou zijn en of het goed met hen ging na de operaties, vroeg een regeringsambtenaar. De militante groepering Hamas beschiet steeds opnieuw zijn land. Desondanks was hij bezorgd over het welzijn van de kinderen, wat me zeer ontroerde. Tenslotte bedankte iedereen ons heel hartelijk.

Mijn collega en chef Jonathan heeft me een keer meegenomen naar een grenscontrole. Veel mensen bij de grensovergang kent hij al persoonlijk. Geen wonder, want al ongeveer acht jaar lang steekt hij iedere twee tot drie weken daar de grens over. Jonathan vertelde me, hoe hij eens met het busje met Palestijnse kinderen en moeders vlak voor sluitingstijd het controlepunt wilde passeren. Een Israëlische soldaat hield hem aan en vroeg hem: “Ken je deze moeders?” – “Ja”- “Oké, we geloven je”. Hij mocht doorrijden.

Jonathan vertelde me ook, dat met de blokkade naar Gaza daar ook veel mensen werkloos werden. Vroeger werkten ze op Israëlische boerderijen. De Palestijnen, die ik tijdens mijn ritten ontmoet, zeggen, dat ze voor vrede met Israël zijn. Vrede zou in bijna ieder opzicht voordelen met zich meebrengen.

Wanhopig keren de Palestijnse families na het ziekenhuisbezoek naar hun dichtbevolkte thuisland terug. Het wordt voor mij steeds duidelijker, dat militante groeperingen in de minderheid zijn en bij de bevolking geen goed aanzien genieten.

De afspraken en de toestemming voor de Gazakinderen om naar Israël te komen, kunnen plotseling veranderen. ´s Avonds bestudeer ik altijd de ritten voor de volgende dag – maar de volgende dag is alles dan weer helemaal anders. Ik beschouw het als een uitdaging, ook al is het inspannend. Ik maak nauwelijks uitstapjes, op Sabbat rust ik meestal uit.

Ik beschouw het als verrijking om de mensen in dit land te leren kennen, om te zien hoe de kinderen geholpen worden. En om mee te maken, dat nationaliteit en geloof hier geen hindernis zijn voor humanitaire hulp.

Bron:

http://www.zeit.de/gesellschaft/zeitgeschehen/2012-04/-leserartikel-israel-gaza-herz-op

Auteur: H.C. Buchmann

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Palestina", Israël. Bookmark de permalink .

6 reacties op Een hart voor de kinderen uit Gaza

  1. E.J. Bron zegt:

    Uit bovenstaande blijkt opnieuw hoever Israël moreel verheven is boven de primitieve buurlanden in de regio…

    Like

  2. Linsky zegt:

    Zoals ook blijkt uit die filmpje opgenomen met verborgen camera!

    Like

  3. lucky9 zegt:

    Humanitair versus anti-humanitair. Islamitisch tegen anti-islamitisch. Daar gaat het vandaag finaal om.
    Ik weet en besef dat autonoom (zelfstandig) denken vandaag moeilijk geworden is.
    Doe dus een beetje moeite en overstijg het niveau van een woestijn-ideologie uit de zevende eeuw na Christus. Denk autonoom, geïnspireerd door uw overlevingsinstinkt!

    Like

  4. koddebeier zegt:

    Een kind kan er niets aandoen waar het geboren is.
    En het klinkt keihard: Neten worden ook Luizen.
    Ze worden met haat en geweld opgevoed, we hebben niets goeds van ze te verwachten.

    Like

  5. louis-portugal zegt:

    Goeie positieve column.
    Omgekeerd komt het niet voor, integengeel ze gebruiken hun kinderen als kanonnenvoer en middelen om de haat in stant te houden en nog te vergroten.
    Ik vind ook dat er in Israël nog wel wat aan pedagogisch werk gedaan mag worden gezie de video..

    Like

  6. TP zegt:

    Waarom lees je zo weinig van dit soort artikelen in onze ‘kwaliteitskranten’?
    Hier las ik jaren geleden al over, maar alleen kwaad over Israël schijnt ze te interesseren. En de vele Jodenhaters slikken dat vol overgave kritiekloos.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s