Falkland-conflict leeft 30 jaar na de oorlog weer op (+ video)

In Europa nauwelijks waargenomen, broeit in de zuidelijke Atlantische Oceaan het conflict tussen Argentinië en Groot-Brittannië over de Falklandeilanden, in het Spaans Islas Malvinas genoemd, door. Terwijl de eilanden als Brits overzees gebiedsdeel gelden, worden ze in Argentinië beschouwd als deel van de provincie Vuurland, Antarctica en de Zuid-Atlantische Eilanden. In het begin van de jaren-80 mondde het conflict uit in de Falklandoorlog, waaruit Groot-Brittannië als winnaar tevoorschijn kwam. De dertigste verjaardag van het begin van de oorlog op 2 april 1980 zorgde nu zowel in Zuid-Amerika als in Groot-Brittannië voor grote deining.

200 jaar strijd om de eilanden

Het conflict om de in 1594 door Engelse zeevaarders ontdekte eilandengroep gaat terug tot het begin van de 19e eeuw. Daarvoor al waren de eilanden meerdere malen van eigenaar verwisseld tussen Britten, Spanjaarden en Fransen, geen zeldzaamheid in het begin van de koloniale periode. Na de onafhankelijkheid van Argentinië van Spanje in het jaar 1816 maakte de nieuwe staat aanspraak op de Falklandeilanden, die in 1811 door de Spanjaarden waren ontruimd. In 1833 verdreven de Britten, die sinds 1765 eveneens aanspraak maakten op de eilanden, de Argentijnse gouverneur en namen zij de eilanden officieel in bezit. Argentinië protesteerde tegen het Britse optreden. In 1843 werd de hoofdstad Port Stanley opgericht, kolonisten uit vooral Schotland en Noord-Engeland kwamen naar het eiland toe. In de beide wereldoorlogen werd het zeegebied rondom de Falklandeilanden een slagveld tussen de Duitse en de Britse marine.

De weg naar de Falklandoorlog

In het kader van de dekolonisatie na de Tweede Wereldoorlog werd ook de Argentijnse aanspraak op de eilanden weer een thema. In 1965 hield de Algemene Vergadering van de VN zich met het thema bezig en vaardigde resolutie 2065 uit, waarin de conflictpartijen werden opgeroepen tot onderhandelingen over het verdere lot van de eilandengroep. De Britse regeringen in de jaren-60 en de jaren-70 voerden desbetreffende onderhandelingen met Argentinië, waarvan het resultaat uiteindelijk een overdracht diende te zijn. Het interesse van Londen in de Falklandeilanden was gering, ze werden veelmeer als een blok aan het been beschouwd. Daartegenover stond het belang van de Britse kolonisten, die er de voorkeur aan gaven bij het Verenigd Koninkrijk te blijven. Dit werd het beslissende punt van de onderhandelingen, omdat Argentinië geen speciale autonome status van de eilanden, zoals die door de Britse regering werd geëist, wilde accepteren. Ook Margaret Thatcher zette deze onderhandelingen na haar machtsovername voort. Haar interesse in de nog bestaande of voormalige koloniale gebieden was gering, zodat een terugtrekking uit de zuidelijke Pacific op handen leek. Tegelijkertijd verscherpte de nieuwe militaire leiding van Argentinië haar optreden en nam meer en meer een oorlogszuchtige oplossing in rekening. De leiding in Buenos Aires had wat betreft haar territoriale eisen niet alleen een conflict met Groot-Brittannië, maar ook met Chili, wat daarna een negatief gevolg voor haar zou hebben.

De Falklandoorlog leidt tot een verandering van de Britse politiek

Door zijn goede betrekkingen met de VS en door zijn goede bewapening besloot Argentinië eind 1981 door een bezetting van de Falklandeilanden voor voldongen feiten te zorgen. In hoeverre Londen bewust of onbewust signalen uitzond, die een ingrijpen onwaarschijnlijk deden lijken, is dit tot de dag van vandaag onderwerp van discussie. Op 2 april 1982 landden er uiteindelijk Argentijnse troepen op de Falklandeilanden en konden deze, net zoals het het Britse eiland Zuid-Georgië, ongeveer 1300 kilometer ten zuidoosten van de Falklandeilanden, bezetten.

In een VN-resolutie werd Argentinië ertoe opgeroepen de eilanden te ontruimen; beide zijden zouden op vreedzame wijze tot een oplossing voor het conflict moeten komen. Groot-Brittannië was enerzijds tot onderhandelingen bereid, stuurde echter tegelijkertijd zijn vloot naar de zuidelijke Atlantische Oceaan. Bijzonder moeilijk was de situatie voor de VS, die moesten kiezen tussen hun NAVO-bondgenoot en Groot-Brittannië en het bevriende regime in Argentinië; de fractie rondom Minister van Defensie Caspar Weinberger, die zich uitsprak voor de ondersteuning van Londen, kreeg de overhand boven de vrienden van Argentinië rondom VN-ambassadrice Jeane Kirkpatrick, die een drastische verslechtering van de betrekkingen met de Latijns-Amerikaanse staten vreesde. In Zuid- en Midden-Amerika kozen alle landen, behalve Chili, partij voor Argentinië.

Met behulp van Amerika en Chili kon Groot-Brittannië de Falklandoorlog op 20 juni 1982 in zijn voordeel beslissen; de gebeurtenissen leidden daarna tot de val van de Argentijnse militaire junta, die gehoopt had, zijn regime met een overwinning te versterken. Bovendien zorgde de overwinning voor de herverkiezing van Thatcher het jaar daarna.

De oorlog zorgde voor de beslissende ommekeer in de Britse Falkland-politiek. Een terugtrekking kwam nu niet meer in aanmerking, veelmeer werd de infrastructuur uitgebreid en werd er een groter aantal Britse troepen op de Falklandeilanden gestationeerd. De bevolking van de eilanden nam deze ommekeer met genoegdoening op.

Hete zuidelijke Atlantische Oceaan

Aan deze ommekeer hebben vermoedelijk, afgezien van de eer van Groot-Brittannië, vooral ook economische en strategische redenen bijgedragen. Niet zozeer de 750.000 schapen, die op het eiland worden gehouden, maar rijke olievoorraden in het zeegebied rondom de Falklandeilanden zijn een belangrijk motief; de olievoorraden zouden groter zijn dan die in de Noordzee. De Falklandeilanden vormen bovendien de Britse toegang tot Antarctica met de daar vermoede grondstoffen. Die landen, die aanspraak maken op delen van Antarctica, lieten dit vastleggen in het Antarcticaverdrag en zagen eerst af van economisch gebruik. De Britse aanspraken berusten op de eilandengroep Zuid-Georgië, waar ook aanspraak op wordt gemaakt door Argentinië; de weg daarheen leidt via de Falklandeilanden. Op grond van de vermoede grondstoffen zou de ijskoude zuidelijke Atlantische Oceaan in de toekomst wel eens een hete zone kunnen blijken te zijn.

Argentinië bevestigt zijn aanspraken

Intussen zijn de Falklandeilanden een “Brits overzees gebiedsdeel” met een autonoom bestuur en behoren daarmee – in tegenstelling tot de Franse overzeese gebiedsdelen – niet tot de EU. De bewoners van de eilanden zijn Britse staatsburgers.

Ook na de nederlaag in de Falklandoorlog heeft Argentinië zijn eisen naar de Falklandeilanden niet opgegeven. De poging om invloed te krijgen, nam destijds zonderlinge vormen aan. In 1994 bood de Argentijnse president Carlos Menem iedere eilandbewoner tot een miljoen Britse Pond als ze zouden afzien van hun Britse staatsburgerschap; de bevolking reageerde echter afwijzend. Het presidentenechtpaar Kirchner – eerst Nestor en nu zijn vrouw Cristina – heeft het thema weer op de agenda van serieuze Argentijnse politiek gezet. De uitgangspositie is daarbij tegenover die van de militaire junta duidelijk verbeterd. Terwijl in Europa de economische crisis voortduurt, beleeft Zuid-Amerika een opleving; Argentinië kan daarbij zeker zijn van de steun van bijna alle Latijns-Amerikaanse landen. Bovendien vindt de presidente ook in Argentinië zelf grote steun voor haar politiek. Het terugwinnen van de Falklandeilanden is voor veel Argentijnen een innige wens. Londen verliest echter steeds meer ondersteuners. De Amerikaanse president Barack Obama riep de beide tegenspelers twee weken geleden op tot een dialoog en onderstreepte de neutraliteit van Washington in deze kwestie. Pikant genoeg verwisselde hij in zijn toespraak de Malvinas met de Malediven. Ondanks deze fout hield de Amerikaanse president daarmee rekening met de toenemende Zuid-Amerikaanse invloed.

Diplomatiek offensief van Argentinië

Dit valt des te meer op, omdat Argentinië op dit moment een nieuw diplomatiek initiatief wat betreft de Falklandeilanden onderneemt. De afgelopen maanden weigerden Argentinië en andere landen in de regio steeds opnieuw om Britse schepen in hun haven te laten aanmeren, wat steeds meer leid tot belemmeringen in de aanvoer naar de Falklandeilanden. De Britten verplaatsen op dit moment het fregat met geleide wapens HMS Dauntless naar het gebied, wat voor president Kirchner aanleiding was om te spreken van “een groot risico voor de internationale veiligheid”.  Nog een oorlog is desondanks uiterst onwaarschijnlijk. Argentinië zet in op diplomatie. Buenos Aires wil het thema nu vanwege militarisering van het zuiden van de Atlantische Oceaan opnieuw voor de VN brengen om zo meer gewicht te geven aan zijn bedoeling.

Het belangrijkste argument van de Britten is tot nu toe het zelfbeschikkingsrecht van de eilanders, die voor het overgrote deel geen aansluiting bij Argentinië willen; gezien hun Britse afkomst is dit niet verrassend. Of dit alleen op den duur voldoende zal zijn om een wezenlijk zelfbewuster Argentinië te weerstaan, valt te betwijfelen.

 

Video:

Bron:

http://www.unzensuriert.at/content/008133-Falkland-Konflikt-lebt-30-Jahre-nach-Krieg-wieder-auf

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Groot-Brittannië, Historie, Nieuws. Bookmark de permalink .

8 reacties op Falkland-conflict leeft 30 jaar na de oorlog weer op (+ video)

  1. Linsky zegt:

    Misschien leuk om te weten;
    Mark Knopfler en de Falklandoorlog: Brothers In Arms

    Het was in 2007 precies 25 jaar geleden dat in 1982 de Falklandoorlog uitbrak. Ter herinnering hiervan werd een nieuwe versie van Brothers in Arms van Dire Straits uitgebracht. De opbrengst ging naar de Britse oorlogsslachtoffers van de Falklandoorlog die leden aan het post traumatisch stress syndroom (PTSS). Velen van hen hebben zelfmoord gepleegd.

    De Falklandeilanden worden in 1592 ontdekt door de Engelsman John Davis. Hij noemt de archipel Falklands, naar de toenmalige schatbewaarder van de marine. In 1765 vestigen de Britten er een kolonie. De Falklandeilanden worden in 1831 opgeëist door Argentinië, maar in 1833 onderstrepen de Britten hun soevereiniteit.

    In 1981 besluit de Argentijnse junta van Leopoldo Galtieri gebruik te maken van nationalistische gevoelens en de Falklandeilanden te bezetten, om zo de aandacht af te leiden van de problemen in Argentinië. In maart en april van 1982 verovert en bezet Argentinië de eilanden op de Engelsen. Hierop verklaart de Britse regering Argentinië de oorlog. In juni landen Engelse troepen op de Falklandeilanden. De Britten weten de eilanden vrij eenvoudig te heroveren.

    De oorlog kost aan ongeveer 900 mensen het leven, waarvan 255 Britten.
    De Britse oorlogsveteranen lopen nog steeds met psychische problemen rond. Er zijn meer Britten omgekomen door zelfmoord dan dat er tijdens de oorlog zijn gedood. Ook leiden velen aan het Post Traumatisch Stress Syndroom. Een succesvolle behandeling wordt verricht door het South Atlantic Medal Association (SAMA). Zij brengt de veteranen terug naar de eilanden om hen te confronteren met de nieuwe situatie. Voor zover SAMA weet zijn er geen zelfmoorden gepleegd onder de teruggekeerde veteranen.

    Het nummer van Dire Straits, Brothers in Arms, is opnieuw opgenomen in een one-take-live sessie in de Abbey Road studio’s in Londen. De opbrengst van de plaat gaat naar SAMA om de veteranen die nog steeds lijden aan het Post Traumatisch Stress Syndroom, te helpen.
    Mark Knopfler zegt erover: “Ik ben ontroerd dat mijn nummer ‘Brothers in Arms’ is uitgekozen om de veteranen te helpen die nog steeds lijden onder de gevolgen van het conflict.”

    Like

  2. G.Deckzeijl zegt:

    Ben ik naïef door te hopen dat er een eind komt aan al die oorlogen in deze wereld?

    Like

  3. louis-portugal zegt:

    Ja Gerrit

    Like

  4. ruud zegt:

    Wie zal dat betalen zoete lieve…

    Like

  5. 2Crazy2bTrue zegt:

    Oorlog is een essentieel mechanisme in de concurentiestrijd tussen collectieve soorten.
    Als we van oorlog af willen, zullen we individualistischer moeten worden.

    In de jaren 60-70 leek het er even op dat door de toenemende kracht van de wetenschap de mensheid zijn lot spoedig in eigen hand kon gaan nemen. Echter dankzij de hernieuwde opkomst van de islam en het “wetenschappelijk socialisme” lijkt dit nu echter weer moeilijker bereikbaar.

    Like

  6. Citizen zegt:

    Dat Obama de eilanden bij de Argentijnse naam, noemt geeft zijn gedachten en betrokkenheid weer. In de Cairo toespraak sprak hij over Jerusalem’s moslim naam en niet Jerusalem. Hij is een slang, die Obama.

    Like

  7. Jan zegt:

    Argentijnse regering: “Het gaat de Israëlische regering niets aan als hier Joden vermoord worden door terroristen van Hezbollah.” Israël heeft zich niet te bemoeien met onze ‘binnenlandse aangelegenheden.”

    Argentinië is gaan samenwerken met de regering van Iran om onderzoek te doen naar de aanslag van Hezbollah in 1994 waarbij 85 doden vielen, met name Joden. Aangezien Hezbollah bewapend en gefinancierd wordt door Iran is de uitkomst van de ‘onderzoekscommissie’ bij voorbaat bekend.
    Argentinië, het zoveelste antisemitische land dat samenwerkt met moordenaarsbendes en terreurstaten.
    Argentina’s President rips local Jewish community leaders
    http://israelmatzav.blogspot.nl/2013/02/argentinas-president-rips-local-jewish.html

    Like

  8. Wanneer gaar Rutte iets doen met het Ukraine referendum?of moet daar ook eerst een burgeroorlog om uitgevochten worden?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s