Nakba-nonsens in de Balie (II)

Al 64 jaar wordt de verkeerd gerichte Nakba-rancune met VN-subsidie in stand gehouden. En ook de haat-bijeenkomst in de Balie krijgt ongetwijfeld, direct en indirect, allerlei subsidies.

(Door: Martien Pennings)

In de eerste aflevering over de grootscheepse “Nakba-herdenking”, die elk jaar in de hele wereld op touw wordt gezet, beloofde ik meer op de inhoud van de leugens in te gaan en zei al vooraf tot welke conclusie ik zou komen. Namelijk dat het probleem rond Israël daarin bestaat dat de Arabieren de Joden willen vermoorden. Meer dan dat is het niet, alleen die 14 eeuwen oude islamitische haat tegen de Joden. Maar het is wel genoeg. Ja, dat dan weer wel.

Ik heb in die eerste aflevering gememoreerd dat vanaf 1967, toen Israël de Junioorlog won, door de in het Westen voortdurend aan kracht winnende linkse kerk tenslotte een monopolie is verkregen op de berichtgeving over Israël en islam. En ik heb gezegd dat de enige kracht die in de Nederlandse media een tegengeluid zou kunnen creëren de PVV is, maar dat die teveel  beheerst wordt door koudwatervrees en eenkennigheid.

Omdat ook scholen, universiteiten en de politiek vergiftigd zijn met al die leugens en verzwijgingen, niet alleen in Nederland, in het hele Westen, valt de anti-Israël-propaganda in alreeds ontvankelijk gemaakte geesten. Je hoeft alleen maar “bezetting” te zeggen, en iedereen weet waarover we het hebben. En ga dan maar eens uitleggen dat het omgekeerd is, dat het om een Arabische bezetting van de “Westbank” gaat en dat Israël eigenlijk heel Egypte, heel Jordanië en heel Syrië had moeten bezetten. Dan ben je even bezig. Wat ik wil zeggen: de verdedigers van Israël zijn inderdaad voortdurend in de verdediging. Altijd in de weer met het optornen tegen die “Palestijnse Muur van Leugens”.

Kindermisbruik door de “Palestijnen” onder leiding van Diewertje Blok

Nee, ik bedoel niet het kinder-neuken dat de islam propageert en wat deze ideologie zo aantrekkelijk maakt voor foute mannen, maar de onverschilligheid waarmee Arabieren, islamieten in het algemeen, met de levens van hun kinderen omspringen.

In de Balie staat voor 29 mei nóg een pro-“Palestijnse” leugensessie gepland, onder de titel  “vastgebonden, geblinddoekt en veroordeeld”. Ja, het is verschrikkelijk. En dit kindermisbruik wordt dan adequaat gepresenteerd door degene die op de Nederlandse tv rond 5 december altijd dat andere kindersprookje begeleidt: Diewertje Blok.

Ik heb eerder geschreven over het gemak waarmee de leidende maffia’s  van islamieten, Arabieren, “Palestijnen”-  of hoe je de immorele gekken ook wilt noemen – hun eigen kinderen aan gevaar blootstellen, niet alleen door ze “intifada” te laten gaan spelen, maar ook door raketbeschietingen op Israël en het IDF bij voorkeur vanuit woonwijken te plegen. En dat duidelijk in de hoop dat er bij een eventuele tegenaanval van het Israëlische leger zoveel mogelijk burgerslachtoffers vallen onder hun eigen bevolking, alleen met het doel dat dan weer te gebruiken om Israël te besmeuren. Ze hebben liefst vrouwen en kinderen als slachtoffers, want die kunnen ze het beste propagandistisch  uitbuiten in de goedgelovige Westerse media.

En dan is er het gemak, nee, de vreugde waarmee “de Palestijnen” Joodse kinderen doden. Herinneren we ons het filmpje dat de titel meekreeg “Ahlam Tamimi lacht zich de tyfus”? Kijk eens naar de intense vreugde waarmee deze terroriste verneemt dat ze niet slechts drie, maar wel acht Joodse kinderen heeft gedood. Moeten we nog eens wijzen op Samir Kuntar en de eerbewijzen die hij nog in 2008 ontving?

Op 22 april 1979 drong de “Palestijn” Samir Kuntar met vier andere terroristen schietend en handgranaten werpend een huis binnen in Nahariya, een kustplaats vlakbij de grens met Libanon. Het aanwezige gezin bestond uit Smadar Haran Kaiser, haar man Danny en twee dochtertjes Einat (4) en Yael (2). Vader Danny en Einat werden op de vlucht buiten achterhaald. Danny werd voor de ogen van Einat door Kuntar doodgeschoten en vervolgens werd door Kuntar van Einat de hersens ingeslagen met de kolf van zijn geweer. Moeder Smadar en Yael hadden zich verborgen in een kruipruimte in het plafond van hun appartement. Om het kind stil te houden had de moeder haar hand op de mond van het kind gehouden, maar in haar paniek bleek ze het meisje te hebben doen stikken. Hier wordt  Sami Kuntar na een gevangenenruil (16 juli 2008) met Israël als een held ontvangen in Libanon. Kuntar ontving van de Syrische president Bashar Assad in november 2008 een hoge onderscheiding.

Voorts is er natuurlijk “Pallywood”, de wereld van fake-foto’s en geënsceneerd leed, dat de wereld bereikt onder regie van “Palestijnse bronnen”: de kwestie Muhammad al Dura is het bekendste, de jongen die expres werd doodgeschoten door Israëlische soldaten, maar uit een richting waarin alleen “Palestijnen” konden zitten.

Volgens Ya’kov Siepman, die het zieke wereldje van de “anti-Zionisten” goed kent, wordt deze door de Balie gehoste vertoning ook nog eens gesubsidieerd uit Europese fondsen. Ik heb het al vaker gezegd: je moet eens proberen subsidie te krijgen voor een pro-Israëlische en “Palestijnen”-kritische docu of bijeenkomst.  Dat gaat je niet lukken. Ik ken de mensen die het herhaaldelijk geprobeerd hebben. Geert Wilders zou zich dat moeten aantrekken, maar die heeft niet eens voldoende politiek instinct om te beseffen dat zijn door een team van internationale geleerden geschreven en onder zijn naam uitgebrachte boek “Marked for Death” meteen in Nederlandse vertaling had moeten verschijnen. Het is een voortreffelijk boek, vandaar. Nou ja, ik zei het al: een team van internationale geleerden . . .

Als “Palestijnen” zichzelf opblazen dan zijn de Israëli’s nazi’s

Ik heb ooit in navolging van Machteld Allan eens gewezen op een diep inzicht van Paul Berman – die overigens óók regelrecht krankzinnige observaties op zijn conto heeft staan, maar daarover een ander keer – namelijk dat de geestziekte van het “Palestinisme” behalve uit haat tegen het Westen en antisemitisme bij D66-types óók voortkomt uit . . . . . verlangen naar Redelijkheid en Verklaarbaarheid. Die niet aflatende zelfmoord- terreur van de “Palestijnen” is namelijk onverklaarbaar als je de waarheid niet onder ogen wil zien: namelijk dat het  terroristische gekken zijn onder invloed van een eeuwenoude haatideologie, de islam. Dus wordt de verklaring: dan moeten die Israëli’s wel  verschrikkelijk tegen ze tekeer gaan als die “Palestijnen” dermate tot wanhoop worden gedreven. Dus hoe erger de “Palestijnse” terreur, hoe groter  . . . . . . . de Israëlische schuld! “Palestijnen” die zichzelf opblazen? Dan moeten de Israëli’s wel nazi’s zijn.

Machteld Allan:

“( . . .) naarmate de aanslagen in frequentie en hevigheid toenamen, moest men zich op steeds extremere stijlfiguren verlaten om het fenomeen te kunnen blijven ‘verklaren’. De zelfmoordhysterie werd met nog grotere hysterie overschreeuwd. Voldeed drie jaar geleden nog de vergelijking met de Zuid-Afrikaanse apartheid, nu is Israëlisch ‘nazisme’ een van de gangbare verklaringen voor de Palestijnse zelfmoorden geworden. Nobelprijswinnaar José Saramago noemde het bulldozeren van Arafats compound door het Israëlische leger ‘een misdaad vergelijkbaar met Auschwitz’. De Zuid-Afrikaanse schrijver Breyten Breytenbach ging nog een stap verder en zocht de oorzaak van de Palestijnse zelfmoordaanslagen in de provocerende Joodse waangedachte een uitverkoren volk te zijn, net als de witten van Zuid-Afrika.”

“Nakba-nonsense”: Tadmor & Segal

Mijn grote vriend Roelf-Jan Wentholt ontdekte en las een 70 pagina’s tellend Engels boekje op het internet met de titel “Nakba-nonsense”, geschreven door Erez Tadmor en Erel Segal. Ik heb Roelf-Jan gevraagd om eens te kijken of de tekst die ik geschreven had over de “Nakba” en die ik nu hieronder publiceer, erg veel aanvulling behoefde vanuit dat boekje. Zulks bleek volgens hem niet het geval. Maar het blijft natuurlijk aanbevelenswaardig zo’n langer verhaal te lezen, vanwege de details, vooral de gruwelijke details van Arabische wreedheid. Zie voor die wreedheid ook noot 2 onder dit stuk.

Ik voor mij zal in de onderhavige tekst niet alleen die nep-Nakba zelf behandelen, maar ook de voor- en de na-geschiedenis, en veel minder dan zeventig pagina’s gebruiken.

Het boekje is heftig aangevallen door de Linkse Kerk in Israël. Ja, ook Joden behoren wereldwijd tot die club, zelfs in Israël. Hier zijn een paar voorbeelden van aanvallen op Tadmor & Segal: een website die “Independant reporting and commentary from Israël & Palestine” belooft, een persoonlijk weblog van een gutmenschliche Joodse grootmoeder die zich heeft laten beïnvloeden door de leugens van de firma Morris, Pappé & Schleim, en tenslotte de collaborateurkrant van Israël Haaretz. Het laatstgenoemde stuk gaat uitgebreid en tendentieus in op de gebeurtenissen in Haifa in 1948. Wie de moeite wil doen, kan als tegenwicht “Palestine Betrayed” van Efraim Karsh ter hand nemen, de auteur die ook de wetenschapsfraude van bovengenoemde firma aan de kaak stelde en daarin het hoofdstuk lezen “Fleeing Haifa”. Het is een van de grotere “case-studies” die Karsh heeft verricht, een tweede betreft een uitgebreide analyse van Jaffa in 1948, die uitgebreid ter sprake komt in mijn stuk “Jaffa-prijs voor historica Anja Meulenbelt”.

“The green patch is a flourishing Israeli farm amidst the barren Palestinian fields”

Joden na 1880 naar Palestina: een daad van dekolonisatie en ontwikkelingshulp

De Joden woonden al duizenden jaren in Palestina, toen de islamitische Arabieren in 638 ná (!) Christus die landstreek bloedig onder het kromzwaard brachten. Die Arabieren zijn daar vervolgens, als koloniale bezetters, 1300 jaar gebleven. Ze hebben het land en de bevolking, christenen en Joden, geterroriseerd en uitgezogen. Toen Joden uit Europa rond 1880 opnieuw naar Palestina trokken, was dat dus “kolonisatie”, maar tegelijk een daad van humane DÉ-KOLONISATIE. Het land was nagenoeg leeg, dor, woest en geplunderd door elders wonende Arabische grootgrondbezitters. De Joden onderwierpen niet, moordden niet en roofden niet, maar kochten stukken land voor meer dan rechtvaardige prijzen en maakten het land opnieuw eigenhandig vruchtbaar. De door de Joden opgewekte dynamiek en welvaart trok vele Arabieren uit de omliggende regio’s aan als immigranten naar Palestina. De meeste Arabieren kwamen dus later naar Palestina dan de meeste Joden. Ook voor de Arabieren, de alreeds daar wonende en nieuwkomers, stegen welvaart en ook levensverwachting spectaculair met de komst van de Joden.

Israël is een legitieme staat: vijf redenen

De conferentie van San Remo van 1920-22 gaf aan Engeland en Frankrijk de Mandaatsmacht over zo’n beetje het hele Midden-Oosten met de bedoeling de volken aldaar, die losgekomen waren uit het Ottomaanse Rijk, te begeleiden naar zelfstandigheid.  De Joden waren gewoon één van de volkeren, naast de Libanezen, de Syriërs en de Irakezen die óók een woongebied kregen toegewezen in die zomer van 1922. En met net zoveel áls, ja met veel méér recht dán die Arabische volken. Dus dat besluit van San Remo, bekrachtigd door de Volkenbond, waarmee de Balfour-verklaring van 1917 gehonoreerd werd, namelijk dat de Joden een nationaal tehuis in Palestina zouden krijgen, komt bovenop de morele en historische rechten die de Joden al hadden in Palestina. Zodat we nu 5 legitimaties hebben dat de Joden daar mochten wonen:

1) Ze woonden er al duizenden jaren.
2) De Arabieren hadden Palestina in een agressieoorlog in 638 veroverd.
3) De Arabieren hadden de christenen en de Joden 1300 jaar lang koloniaal onderdrukt en een Palestina geschapen dat ontvolkt en desolaat was.
4) De Joden brachten sinds 1880 opnieuw dynamiek, welvaart en een hogere levensverwachting in Palestina.
5) Het besluit van de Volkenbond en van San Remo.

Dertig procent is de Moefti nog teveel

De Engelsen gaven in de herfst van 1922 al meteen 70% van het vestigingsgebied van de Joden weg aan een Arabier, ene Hoessein, te weten het gebied ten Oosten van de Jordaan, de “Eastbank” zeg maar. In datzelfde jaar 1922 begon de Moefti van Jeruzalem Amin al-Hoesseini middels de islam te agiteren tegen de Joden en ook tegen Arabieren die met de Joden wilden samenwerken. Dat ging gepaard met gruwelijke moorden.

Alan Dershowitz tekent in zijn “The Case for Israël” (p. 43) de volgende getuigenis op van de Engelse politiechef van Hebron over een door de Moefti ontketende pogrom in Hebron van 1929:

“Bij het horen van gegil in een kamer, ging ik door een soort van tunneldoorgang en zag een Arabier bezig met het afsnijden van het hoofd van een kind met een zwaard. Hij had het kind al getroffen en wilde opnieuw toeslaan, maar toen hij mij zag probeerde hij de slag op mij te richten, maar miste. Hij stond bijna tegen de loop van mijn geweer aan en ik schoot hem laag in zijn kruis. Achter hem bevond zich een Joodse vrouw gesmoord in bloed met een man die ik herkende als een [ Arabische] politieagent genaamd Issa Sheriff uit Jaffa in Mufti. Hij stond boven de vrouw met een dolk in zijn hand. Hij zag me en snelde een aangrenzende kamer in en probeerde me buiten te sluiten, terwijl hij schreeuwde in het Arabisch: ‘Edelachtbare, ik ben een politieagent.’ Ik ging de kamer binnen en schoot hem neer.”

                   Een kamer van een Joods huis na de pogrom van 1929 in Hebron

Via de zogenaamde “Arabische Opstand” van 1936 tot 1939 – die in feite een voortzetting van dezelfde moorddadige terreur was, maar dan grootschaliger – groeide er steeds meer een oorlogssituatie. De Joden zijn daarin steeds zo fatsoenlijk mogelijk gebleven, ook de meest radicale strijdgroepen. De verhalen over door Joden begane gruweldaden – het King David hotel, Deir Yassin (2)– zijn inmiddels weerlegd. En waar de “Palestijnen” hun moordenaars vereren en toejuichen, hebben de Israëli’s iedere beschuldiging aan hun adres altijd gewetensvol onderzocht en terreur en verdrijving altijd principieel verworpen.

1937: Peel-Commissie: nog 4% voor de Joden, maar het blijft de Moefti teveel

Het pieken van de Arabische wreedheden vanaf 1936 en het toenemende verzet van de Joden tegen de pro-Arabische houding van de Engelsen, deden de Engelse regering bij monde van de Peel-commissie in 1937 besluiten dat er een gescheiden Joodse en Arabische staat moest komen. Het Arabische deel zou 96% (!!!) beslaan van het gebied dat oorspronkelijk als vestigingsgebied voor de Joden was bestemd en de Joden hielden dus 4% over. De Joden accepteerden, de Arabieren onder leiding van de Moefti weigerden.

De Moefti, die voor zijn misdaden inmiddels door de Engelsen werd gezocht, vluchtte naar Irak, probeerde daar een staatsgreep te plegen, die mislukte, en wist tenslotte op 6 november 1941 Duitsland te bereiken en verbleef tussen 1941en 1945 in een villa in Berlijn. Hij heeft niet alleen persoonlijk gezorgd dat vele Joden uit vooral Hongarije en Roemenië die dreigden te ontsnappen alsnog vergast zijn. Hij wist bijvoorbeeld een speciale deal te voorkomen tussen de nazi’s en de geallieerden die duizenden Joodse kinderen van de dood zou hebben gered.

En dan is er nog de mogelijkheid dat de Moefti een beslissende invloed heeft gehad op het besluit tot de Endlösung door Hitler. Ik schreef eerder:

“Men weet dat in de tweede helft van de jaren 1930 de wereld verdeeld raakte in twee soorten landen: die waarin de Joden niet mochten blijven en die waarin ze niet welkom waren. Door toedoen van de moefti werd Palestina als laatste mogelijkheid steeds moeilijker. Zou het een te ver gaande speculatie zijn om te veronderstellen dat de moefti met het afsluiten van de laatste afschuifmogelijkheid van de Joden, namelijk naar Palestina, een beslissende invloed heeft gehad op het besluit tot de Endlösung? De moefti had zijn gesprek met Hitler op 28  november 1941. In een voor het laatst in 1999 geüpdate stuk komt Gord McFee op grond van nieuwe gegevens (het dagboek van Goebbels) plus een plausibele redenering, die te ver voert om hier uiteen te zetten, tot de volgende conclusie: “Het nieuwe bewijs wekt sterk de indruk dat Hitler vroeg in december 1941 besloot alle Europese Joden uit te roeien.” Als McFee gelijk heeft, dan hebben er slechts dagen gezeten tussen de ontmoeting met de Moefti en het definitieve besluit.”

Vanaf zijn aankomst in Nazi-Duitsland, waar hij Hitler, Himmler en Eichmann ontmoette, werkte de Moefti vervolgens samen met de nazitop om op de Balkan, waar vanwege de eeuwenlange Turkse agressie veel moslims wonen, SS-moslim-divisies op te richten. Hij was erop gebrand gedurende de hele oorlog om geen Joden te laten ontsnappen en is verantwoordelijk voor duizenden Joodse doden, waaronder veel kinderen. Vanaf 1942 organiseerde hij in samenwerking met de nazi’s radio-uitzendingen vol Jodenhaat, die in het hele Midden-Oosten in alle thee- en koffiehuizen uit de luidsprekers schalden. Als Rommel in de herfst van 1942 had kunnen doorstoten naar Egypte, zouden er mobiele vergassingsinstallaties, bestemd voor massamoord op de Joden in Palestina, die in Griekenland klaar stonden, naar Palestina zijn verscheept. De Moefti dook na de oorlog weer op in Egypte en leidde van daaruit de haat- en terreurcampagne van de Arabieren tegen de Joden, die vanaf 1945 groeide naar een volslagen oorlog tussen de Joden en Arabieren.

                    De Moefti groet op de juiste wijze zijn Bosnische moslim-SS-troepen

De Arabieren hebben de “Nakba” zichzelf aangedaan

In september 1947 brachten de pas opgerichte Verenigde Naties, toen nog niet gedomineerd door misdadigerstaten, een tweede verdelingsplan (na het Peel-plan van 1937) in stemming. Dat plan werd door de Algemene Vergadering aanvaard, ondanks de tegenstemmen van alle moslimlanden. Israël accepteerde opnieuw een voorstel waarbij de Arabieren heel veel en de Joden zeer weinig kregen. De Palestijnse Arabieren onder leiding van de Moefti weigerden opnieuw. De oorlog en de terreur gingen dus voort, een oorlog waarin de Joden probeerden welwillende Arabieren te bewegen te blijven om, als de staat Israël eenmaal een feit zou zijn, als evenwaardige burgers daar te leven.(1)

Grote delen van de Arabische “elites” echter sloegen op de vlucht en lagere sociale klassen namen daaraan een voorbeeld en vluchtten ook. In mei 1948, na de uitroeping van de staat Israël, toen zes Arabische landen – (Egypte, Jordanië, Irak, Libanon, Syrië, Saoedi-Arabië) – Israël binnenvielen, werden de Arabieren door de Arabische militaire leiding opgeroepen Israël te verlaten, want men verwachtte een gemakkelijk overwinning en wilde een vrij schootsveld hebben om de Joden de zee in te drijven. Deze Arabieren werd verteld dat ze als overwinaars terug zouden keren.

Dus niet alleen zijn de Arabieren onder de Moefti in 1922 begonnen met de terreur waardoor de oorlog überhaupt ontstond, maar ook zijn de vluchtelingenstromen van Arabieren bewust gecreëerd door de Arabische “elites”. De Arabieren zijn 100% zelf verantwoordelijk voor het vluchtelingenprobleem, dat zij de “nakba”, de ramp noemen. De Arabische radiozenders bleven Jodenhaat spuwen. Het globale beeld is dus: wreedheden vanaf 1922 gepleegd door Moefti-Arabieren, vooral tijdens de “Arabische Opstand” van 1936 – 1939 en verder steeds erger tot het vanaf 1945 een volschaalse oorlog werd. Als ik zeg: de “Arabieren”, dan bedoel ik de minderheid van fanatici onder leiding van de Moefti, die, zoals altijd en overal, ook hier de agenda bepaalden en het verloop van de gebeurtenissen beslissend beïnvloedden. Deze fanatici terroriseerden de eigen bevolking nog harder dan de Joden: “verraders” die met de Joden wilden samenwerken, werden bedreigd, vermoord, verminkt. Ook het wegjagen van de Arabieren van het grondgebied van het huidige Israël door de Arabische legers ging gepaard met beschuldigingen van hoogverraad en doodstraf voor wie wilden blijven.

Het kunstmatig in stand gehouden vluchtelingenprobleem

Terwijl na 1948 Israël 160.000 (honderdzestigduizend) Arabieren binnen de grenzen van Israël gelijkwaardige rechten gaf, begonnen in Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Egypte, Jemen, Irak, Syrië en Libanon haatcampagnes tegen de Joden. Rond de 800.000 Joden werden uit die landen verjaagd en Israël, pas geboren, herstellende van een oorlog op zijn grondgebied, vol in de opbouw, met bijna géén middelen, wist óók deze 800.000 Joden rimpelloos te integreren. Men zegt wel dat alleen al wat deze Joden aan bezittingen achterlieten in die Arabische landen, ruim de waarde van het hele toenmalige Israël overtreft. Vandaag leven in Israël één-en-een-kwart miljoen (1.125.000) Arabieren met volledige burgerrechten. In Israël géén vluchtelingenprobleem! De Joden uit al die Arabische landen waren dus op de vlucht gejaagd door Arabieren, net als de Arabieren in Israël in 1948 op de vlucht waren gejaagd door . . . . . . Arabieren.

En het waren ook de Arabieren die het Arabische vluchtelingenprobleem van de “Palestijnen” bewust in stand hebben gehouden tot op de dag van schrijven dezes. En met slechts één doel: om op die vluchtelingen te kunnen wijzen en zo de haat tegen Israël en de Joden gaande te houden in de Arabische landen. Dat is wel nodig, want er is veel haat in al die islamitische dictaturen en die kan je maar beter afleiden op Israël en de Joden. Dat in stand houden van het “vluchtelingenprobleem” hebben de Arabische dictaturen gedaan met de volgende middelen: uitsluiting van burgerschap voor “Palestijnen”, van gezondheidszorg en scholing, van uitoefening van beroepen, van mogelijkheid om bouwland te bezitten, van bewegingsvrijheid (vaak middels prikkeldraad).

UNRWA. Wâh? Unrrrrrwâh!

De Verenigde Naties – (door sommigen wel de Verenigde Nazi’s genoemd, omdat de Algemene Vergadering gedomineerd wordt door misdadigerstaten, met name door het blok van islamitische staten van de OIC) – hebben krachtig meegeholpen het “Palestijnse” vluchtelingenprobleem in stand te houden, vooral door een speciale organisatie in het leven te roepen exclusief voor de “Palestijnen”. Elke vluchteling ter wereld valt onder de VN-organisatie UNHCR (United Nations High Commissioner for Refugees), maar alléén de “Palestijnen” vallen onder de misleidend neutrale naam: United Nations Relief and Works Agency. Dat levert de idiote afkorting UNRWA op. Die quasineutrale naam probeert iets te verbergen, namelijk dat, heel anders dan de UNHCR, de UNRWA probeert vluchtelingen NIET te integreren in een nieuwe omgeving. De UNRWA is speciaal opgericht om de Arabische dictaturen te helpen het probleem in stand te houden en aldus de haat tegen Israël. Dat doet de UNRWA door toepassing van speciale regels op de “Palestijnse” vluchtelingen die nog nooit ter wereld ergens voor andere vluchtelingen hebben gegolden. Zo behouden de “Palestijnse” vluchtelingen, die wel burgerschap krijgen van een erkend land, toch hun vluchtelingenstatus. Daarom zijn alle “Palestijnen” die in Jordanië en in Samaria-Judea wonen nog steeds “vluchteling”.

De allerbelangrijkste uitzondering: “Palestijnen” kunnen hun vluchtelingenstatus van generatie op generatie doorgeven. Er is overigens bij het begin van de registratie van de “vluchtelingen” enorm gefraudeerd met de aantallen  en al was je pas één dag in het betreffende gebied dan werd je al als vluchteling gezien.

                                                 “UNRWA sponsors terrorism

UNRWA besteedt drie keer zoveel aan een “Palestijnse vluchteling” als de UNHCR aan een vluchteling elders ter wereld. UNRWA, dat dus alleen voor de “Palestijnen” is, heeft 30 maal zoveel bureaucraten in dienst als de UNHCR voor de vluchtelingen van de hele wereld. Voor tientallen miljoenen vluchtelingen zijn door de UNHCR in de loop der jaren oplossingen gevonden, maar de UNRWA heeft het probleem alleen vergroot. En dat is ook de hele bedoeling. Oorspronkelijk waren er zeker niet meer dan 600.000 Arabieren gevlucht uit Israël, verjaagd door hun eigen “elites” en door hun eigen wantrouwen. Inmiddels zijn het er bijna 5.000.000 (vijf miljoen). En de eis bij de “vredesonderhandelingen” van “Palestijnse” kant is, zoals men weet, anno 2012 nog steeds dat al deze “vluchtelingen” moeten “terugkeren” naar Israël, wat de totale islamisering en Arabisering van Israël zou betekenen.

Hoe pervers kan je zijn? “Gematigde” Abbas zegt nog steeds herhaaldelijk in het Arabisch in speeches voor zijn collega-maffiosi en slechts een béétje cryptisch dat hij Israël nooit zal erkennen, dat Israël al die vijf miljoen “vluchtelingen” moet opnemen, maar dat Samaria-Judea, i.c. “de Westbank”), i. c. de toekomstige “Palestijnse staat” vrij van Joden moet worden. Judenrein moet Samaria-Judea dus worden en anderzijds moet Israël met miljoenen Arabieren overstroomd worden.

Dat was dus de waarheid over de “Nakba” en wie er geen behoefte aan heeft te weten wat er volgde, zou hier kunnen stoppen met lezen. Maar het blijft natuurlijk interessant te zien hoe het verdere verloop van de geschiedenis de waarheid bevestigt van wat hierboven is verteld.

1948 – 1967: illegale bezetting van “de Westbank”door Jordanië

Op 14 mei 1948 werd dus de staat Israël uitgeroepen. In april 1949 kwam er een wapenstilstand. De voorlopige grens tussen Israël Jordanië werd de zogenaamde “groene lijn”, dat is de wapenstilstandslijn en die lag aan de westgrens van Samaria-Judea (“de Westbank”). Die bezetting door Jordanië van Samaria-Judea (“de Westbank”)  was illegaal (!), want het gebied was veroverd in een aanvalsoorlog, namelijk in de van Arabische kant genocidaal bedoelde oorlog van 1948. Jeruzalem, dat in Judea ligt, was een uitzondering: Oost-Jeruzalem, de Oude Stad, met alle Joodse heiligdommen, bleef weliswaar in handen van Jordanië, maar het nieuwere West-Jeruzalem bleef in handen van Israël. De illegale bezetting van Samaria-Judea (“de Westbank”) door Jordanië  zou tot 1967 duren. De Jordaanse autoriteiten vernielden in die tijd zoveel mogelijk Joodse heiligdommen en Jeruzalem  werd voor Christenen en Joden afgesloten. Van 1948 tot 1967 bouwde Israël aan de enige democratische, humane en succesvolle rechtsstaat in het Midden-Oosten.

Een tweede aanvalsoorlog door de Arabieren: 1967

In de periode van wederopbouw van Israël van 1948 tot 1967 bleven de “Palestijnen” terreuraanslagen plegen, ook vanuit de Sinaï-woestijn en Gaza, beiden toen onder controle van Egypte. In de lente van 1967 stapelden de bewijzen zich op dat de Arabische wereld uit was op oorlog met Israël. President Nasser van Egypte kreeg gedaan dat de VN-vredestroepen in de Sinaï-woestijn, daar gestationeerd na de Suez-oorlog van 1956, zich metterdaad terugtrokken. Nasser begon in 1967 met een blokkade van de Straat van Tiran, waardoor geen schepen meer de Israëlische haven van Eilat in konden. Dat was volgens het internationale recht een “casus belli” en gaf Israël het recht aan te vallen. Nasser liet het Egyptische leger vooruitgeschoven posities innemen in de Sinaï-woestijn. Zowel Nasser als Assad van Syrië alsmede de Irakese president Abdul Rahman Arif spraken van “uitroeiingoorlog” en “Israël van de kaart vegen”.

Opperbevelhebber Dayan, beseffend dat het Israëlische leger veel minder tanks en straaljagers bezat, informeerde de Israëlische regering dat er maar één manier was om de oorlog te winnen en zware bombardementen op de Israëlische steden te voorkomen: preventief toeslaan. In de vroege morgen van 6 juni 1967 vlogen de Israëlische straaljagers onder de Egyptische radar door – een pilotenkunststuk op zich! – en vernietigden de Egyptische luchtmacht op de grond. Daarmee werd de oorlog voor de Israëli’s winbaar, wat ze dan ook in zes dagen deden. In de oorlog van 1967 was het weliswaar Israël dat preventief aanviel, maar in feite was het een aanvalsoorlog van de kant van de Arabieren. Ondanks de Israëlische waarschuwing aan de regering van koning Hoessein van Jordanië om buiten de oorlog te blijven, begon in de ochtend van 6 juni 1967 Hoessein´s artillerie met hevige bombardementen op West-Jeruzalem, dat van 1948 tot 1967 in Joodse handen was gebleven. De bedoeling was duidelijk: Samaria-Judea – (legaal vestigingsgebied van de Joden volgens San Remo 1920-22, illegaal bezet door Jordanië van 1948 tot 1967) – diende opnieuw als springplank voor een aanvalsoorlog van Jordanië op Israël. Het Israëlische leger verdreef vervolgens het Jordaanse leger en bezette legaal(!), want in een verdedigingsoorlog, Samaria-Judea inclusief Jeruzalem.

Tijdens de periode van illegale bezetting van Samaria-Judea (“de Westbank”) door Jordanië hadden de Jordaanse autoriteiten zoveel mogelijk Joodse heiligdommen vernield en was Jeruzalem voor Christenen en Joden afgesloten geweest. Vanaf 1967 zou Israël alles weer open stellen.

Ondanks dat Israël volgens San Remo 1920-22 recht had op Samaria-Judea als vestigingsplaats, ondanks dat Jordanië de streek al twee keer had gebruikt als springplank voor een genocidaal bedoelde oorlog (1948 en 1967), ondanks dat Jordanië gedurende de periode 1948 – 1967 de streek illegaal bezet had gehouden, was Israël bereid opnieuw Samaria-Judea op te geven in ruil voor erkenning van bestaansrecht en vrede. Israël vroeg slechts een paar kleine gebieden die tegen de bestandslijn van 1949 aan liggen en die essentieel zijn voor de verdediging van Israël, dat op die plekken zeer smal is. Israël zou voor die gebiedjes zelfs op andere plekken compensatie geven. In Khartoem, al een paar maanden later, in de herfst van 1967, beslisten de Arabische landen op een vergadering dat er drie keer nee zou worden gezegd tegen Israël: geen erkenning, geen vrede, geen onderhandelingen.

Israël had na “Khartoem” dus de keus: terugtrekken uit Samaria-Judea en wachten op de volgende aanval, of daar het gezag gaan uitoefenen. Dus dat wat “de Palestijnen” en alle Westerse mainstream-media “de bezetting” noemen is sowieso aan Israël opgedrongen. Die “bezetting” van Samaria-Judea door Israël gaf al snel de gewone resultaten: meer welvaart, hogere levensverwachting, dynamiek, een toestroom van Arabieren (“Palestijnen”) naar de regio en dus vooral bouwactiviteit en dat weer vooral van Arabieren. Ook ontstond er een georganiseerde trek van Joden naar Samaria-Judea, waar vele nieuwe Joodse nederzettingen ontstonden: volstrekt legaal, op gekochte grond en met name op grond die voor Joden betekenisvol is:  plaatsen als Hebron bijvoorbeeld, waar de Joden in de jaren 1930 met moordaanslagen door de Moefti-Arabieren verdreven waren.

De leugenwoorden

Er zijn een aantal leugenwoorden rond de anti-Israël-propanda erg belangrijk. Over de woorden “vluchtelingen”, “bezetting” hebben we het al gehad.  Maar er zijn er meer: “Palestijnen”, “disproportioneel “ en “internationaal recht”.

“Palestijnen”

Als er ooit Palestijnen hebben bestaan dan waren het natuurlijk de Joden, maar de gecoördineerde Arabisch-linkse propaganda is er in geslaagd om sinds 1967 dat etiket, “Palestijnen”, te plakken op die vluchtelingen die door de Arabische landen en de UNRWA zorgvuldig in hun vluchtelingenstatus zijn gehouden om als propagandawapen tegen Israël ingezet te kunnen worden.

Die naam “Palestijnen” is tegelijk met de namen “Arafat” en “PLO” in het collectieve bewustzijn van het Westen gegrift.  De Palestinian Liberation Organisation werd in 1964 opgericht en was een voortzetting van de “Palestijnse” guerrillabeweging Fatah, die aanslagen in Israël pleegde. Het openlijk in het Handvest van de PLO gestelde doel was Israël te vernietigen en “de Joden de zee in te drijven”. De bijkomende “bevrijdingsideologie” kwam uit het Sovjetkamp en moet gezien worden in het kader van de Koude Oorlog. Arafat had in 1964 zijn vertrouweling Abu Jihad naar Noord  Vietnam gestuurd om te leren hoe Ho Chi Minh zijn “bevrijdingsstrijd” voerde. Fatah vertaalde toen al, dus vóór 1964, de revolutionaire handboeken van generaal Giap, van Mao en Che Guevarra, van wie we inmiddels toch wel allemaal kunnen weten dat het massamoordenaars waren, inclusief de Jezus van de guerrilla.

Giap schreef aan Arafat: “Stop met praten over de vernietiging van Israël en noem voortaan je terreuroorlog een worsteling om mensenrechten, dan zal het Amerikaanse volk uit je hand eten.” Vanaf 1967 zou steeds meer blijken hoezeer Giap gelijk had. Arafat, die door de Sovjets werd gezien als een bruikbare pion in de Koude Oorlog tegen het Westen, werd door de Russische KGB in de leer gedaan bij “het genie van de Karpaten”, Nicolai Ceauçescu, dictator van Roemenië. (2) Vanaf midden jaren 1960 waren Arafat en zijn entourage meermalen te gast bij deze moordenaar en megalomane krankzinnige.

Let op, want dit is essentieel: de bedoeling van zowel Fatah als de organisatie die in 1964 Fatah opvolgde, de PLO, was de vernietiging van Israël. Toen waren er dus nog géén “bezette gebieden”, niet in Gaza en niet op “de Westbank” (Samaria-Judea), toen werden de “Palestijnen” nog geterroriseerd en rechteloos gehouden door Egypte (Gaza) en Jordanië (Samaria-Judea) en toch moesten de “Palestijnen” al bevrijd worden. (4) Maar niet van hun Egyptische en Jordaanse onderdrukkers . . . . . nee, van Israël! Het ging dus “gewoon” vanaf het begin om de vernietiging van Israël en dat is nooit meer veranderd.

Al die “vredesprocessen” zijn voor de “Palestijnse” maffia’s, van Arafat tot Abbas tot Hamas, altijd een leugen speciaal voor consumptie in het Westen geweest. Maar in 1967, toen Israël, na opnieuw aangevallen te zijn, Samaria-Judea bezette, werd het statuut van de PLO ineens veranderd en werd er plotsklaps soevereiniteit geclaimd van een “Palestijns volk” over Gaza en “de Westbank” (Samaria-Judea). Die twee regio’s moesten dus nu plotseling ook “bevrijd” worden toen niet meer Egypte en Jordanië, maar Israël er de baas was. Na 1967 was er dus ineens dat “Palestijnse volk” en die “nationale bevrijdingsstrijd” tegen het “Zionistisch imperialisme”.

De aanslagen, die nooit waren opgehouden, gingen door met alleen al in 1968 47 dode Israëlische burgers en 247 dode Israëlische soldaten. Van 1968 tot 1970 bleef Egypte aanvallen uitvoeren op Israëlische posities in de Sinaï ten koste van 200 Israëlische doden. In 1971 verdreef koning Hoessein van Jordanië de “Palestijnen”, omdat ze zijn koninkrijk dreigden over te nemen. Daarbij vielen in september 1971 onder de “Palestijnen” tussen de vijf- en tienduizend doden. Een terreurgroep daarnaar vernoemd, “Zwarte September”. vermoordde elf Israëlische atleten bij de Olympische Spelen van München in 1972. In de tv-uitzendingen  van de huidige “Palestijnse Autoriteit” worden die aanslagplegers nog steeds geëerd.

De “Palestijnen” vluchtten in september 1971 uit Jordanië naar Syrië, dat het nieuwe trainingscentrum voor terroristen werd en naar Libanon. Voor Libanon betekende dat het begin van het einde van de meest kosmopolitische en tolerante samenleving in het Midden Oosten: de “Palestijnen” zorgden voor een alsmaar escalerende burgeroorlog.

“Disproportioneel”

“Disproportioneel” is nog zo’n kosmisch leugenachtig zwart-gat-woord waarin hele zonnestelsels aan waarheid verdwijnen. Het verwijt dat Israël “disproportioneel” zou reageren is een perversie: de terreurbewegingen PLO en Hamas hebben niet alleen altijd naar willekeur Israëlische burgers vermoord, maar als dat moorden gebeurde met raketten, bijvoorbeeld vanaf hun eigen grondgebied in Gaza of Libanon, dan deden ze dat expres vanuit zo dicht mogelijk bevolkte gebieden om, als Israël terugsloeg, de eigen burgerdoden te maximaliseren om dat feit dan weer propagandistisch uit te buiten. Ook tijdens anti-terreur-operaties van de Israeli Defense Force, het IDF, het Israëlische leger, in Libanon of Gaza, zoeken de terroristen expres de bevolkingscentra op om vandaar uit hun mortieren en raketten af te schieten.

De derde aanval van de Arabieren: Jom Kipoer, 1973

Op de morgen van een belangrijke Joodse feestdag, Grote Verzoendag, op een moment dat de meeste Israëli’s al meer dan 12 uren vasten achter de rug hadden en in de synagoge waren, vielen de Egyptenaren vanuit het zuiden en de Syriërs vanuit het noorden totaal onverwacht met straaljagers en tanks Israël aan. Van de 380.000 getrainde Israëlische soldaten en reservisten moesten 300.000 plotseling op het geluid van de sirenes uit hun burgerleven en de synagoge hun uitrusting thuis ophalen en naar hun eenheden. Het was voor de Israëli’s een harde oorlog, zowel in het zuiden in de Sinaï tegen Egypte als in het noorden op de Golanhoogte tegen Syrië – 2.522 Israëlische soldaten sneuvelden – maar Israël won.

                                             Ga eens kijken op de Golan-hoogte

Het bedrog van de Oslo-akkoorden: 1993

In 1993, onder de pas aangetreden Clinton, kwamen niettemin de zogenaamde Oslo-accoorden tot stand en ondertekenden Rabin en Arafat een “Verklaring van Principes” die beschreef langs welke lijnen en onder welke voorwaarden er bevoegdheden werden overgedragen aan een “Palestijnse Autoriteit” (PA) in Gaza en “op de Westbank” (in Samaria-Judea).

De terreur van de PLO en van een nieuwe terreurorganisatie in Gaza, Hamas (“ijver”) geheten, stopte echter niet, terwijl toch Arafat zelf nu verantwoordelijk was voor de binnenlandse veiligheid. Binnen anderhalf jaar na het tekenen van de “Verklaring van Principes” werden 120 Joodse burgers en soldaten slachtoffer van PLO- en Hamas-terreur. In Tel Aviv werden in 1994 en 1995 zware zelfmoordaanslagen gepleegd met tientallen doden en zwaargewonden. Achteraf weten we dat in de periode van 1993 tot 1998, dus de periode dat volgens de Oslo-akkoorden de “Palestijnse” terreur had moeten stoppen, er 5 keer zoveel aanslagen werden gepleegd als in de periode 1988-1992.

Ook weten we achteraf dat de opdracht aan de PA, om te stoppen met Jodenhaat verbreiden in de scholen en via de media, niet werd opgevolgd: integendeel, de haatcampagne werd opgevoerd. In uitingen bestemd voor westerse oren spraken de PA-leiders, en vooral Arafat, van vrede, maar in hun uitingen bestemd voor de Arabische wereld lieten zij er geen misverstand over bestaan dat hun doel hetzelfde bleef: Israël vernietigen. Vanwege de doorgaande aanslagen weigerde de in1996 aangetreden Netanyahu verder met Arafat te onderhandelen en versnelde hij  de bouw van nederzettingen in Samaria-Judea (“op de Westbank”). Netanyahu was ervan overtuigd dat die bouw van nederzettingen de veiligheid van Israël ten goede zou komen, dat wil zeggen als Israël overal en permanent vele voelhorens aldaar zou hebben.

Netanyahu zei in 1997: “Vrede zal niet tot stand komen langs de bestandslijnen van 1967. Israël zal zich niet meer laten reduceren tot een kwetsbare gettostaat aan de kust van de Middellandse Zee.”

Terroristenhoer Gerdi Verbeet knuffelt een collega-Holocaustvoorbereider: Mahmoud Abbas

Blijvend Palestijns “nee” na 2000

In het jaar 2000 in Camp David onder supervisie van president Clinton bood Ehud Barak aan Arafat meer dan 90% van Samaria-Judea (“de Westbank”) aan. Arafat weigerde het aanbod en organiseerde direct een nieuwe “intifada” (= “afschudding”, namelijk van het gruwelijke juk van de Israëlische bezetter) met als voorwendsel een bezoek van Sharon, toen oppositieleider, in september 2000 aan de Tempelberg. In 2005 trok het Israëlische leger zich terug en zetten de “Palestijnen” zich aan het vernielen van de positieve infrastructuur die de Joden daar hadden achtergelaten en veranderden Gaza in een lanceerplatform voor raketten richting Israël. Raketaanvallen vanuit Gaza op Israël vervijfvoudigden na 2005, nadat de PA verantwoordelijk was geworden voor het “gezag” in Gaza.

Toenmalige premier Olmert heeft in 2008 opnieuw een nóg genereuzer voorstel gedaan aan de opvolger van de in 2004 overleden Arafat, Mahmoud Abbas. Olmert´s voorstel van 2008 ging dus nóg verder dan dat van Barak in 2000 onder supervisie van Clinton en gaf Abbas voor 98% zijn zin. Het antwoord was, zoals altijd: nee. De conclusie moet dus zijn dat de “bezetting” van Samaria-Judea niet de oorzaak is van de voortgaande “Palestijnse” terreur en onwil:

1) Er was al sinds 1920 terreur tegen Joodse aanwezigheid überhaupt en later tegen Israël zelf.
2) De PLO, met in het handvest het voornemen Israël te vernietigen, werd al opgericht in 1964, dus drie jaar voordat de Arabische landen voor de tweede keer Israël aanvielen en toen Egypte nog meester was in Gaza en Jordanië in Samaria-Judea.
3) In de hele Arabische wereld, maar vooral in het “Palestijns” onderwijs en de “Palestijnse” media,  wordt constant Jodenhaat en de vernietiging van Israël gepropageerd: daar zit dus nog steeds een lange-termijn-plan achter.

Wie wil weten hoe intens de opvoeding tot rancune en haat, in de scholen en via de media, in de “Palestijnse” gebieden altijd is gebleven, moet eens een tijdje neuzen op Palestina Media Watch.

Amedien Jihad neemt afscheid van zijn gehoor na een publieke uitbarsting van krankzinnigheid in de VN

“Internationaal recht”

In mijn vrij recente stuk,  “Leden van The Rights Forum zijn antisemieten en pogrom-voorbereiders”, bespreek ik het misbruik rond Israël van de woorden “internationaal recht” door types als Dries van Agt en Hans van den Broek.  Een fundamenteel opstel over dat “Israël en het internationale recht”  is geschreven door vriend Roelf-Jan Wentholt. Wie meer wil weten moet die twee artikelen raadplegen. Hier volsta ik met een paar vaststellingen. Een legitiemere staat dan Israël heeft ter wereld nooit bestaan, in universeel morele en volkenrechtelijke zin. Ik zei het hierboven al, maar ik herhaal het nog eens: Israël had na twee keer (1948 en 1967), maar al helemáál na drie keer (1973), het volste recht het héle Midden-Oosten te bezetten en niet meer weg te gaan tot de regio heropgevoed zou wezen. Ik snap dat ik nu iets kosmisch illussoirs zeg, vooral wat betreft die mogelijkheid tot heropvoeden.

Alleen maar die Westbank (Samaria-Judea) “bezetten” in 1967 was dus véél te klein bier. En daar kwam bij dat het zelfs technisch geen “bezetting” was en is. Want de enige reden dat Israël aldaar het bewind voert is dat de Arabieren geen vrede wilden sluiten. Herinnert men zich het drie keer nee van Khartoem uit 1967? Nee tegen vrede, onderhandelingen en erkenning.  Dus wat moest Israël? Ontruimen en wachten op de volgende genocidale oorlog? Die is er sowieso tóch gekomen: de Jom Kippoer-oorlog van 1973.

Misschien toch even nog een detail voor wie een vreemdeling is in Jeruzalem en niks weet van die resolutie 242 van de VN uit 1967 die altijd weer tegen Israël in stelling wordt gebracht.  Die resolutie veroordeelt niet “de agressie van Israël”, vraagt wél om Samaria-Judea te ontruimen, maar alléén als Israël vrede krijgt toegezegd achter veilige grenzen. (Wie riep daar “Khartoe-hóé-hóém!!!”?)

De rest van de “resoluties” van die VN mag van mij door de plee worden gespoeld, omdat ze na 1967 zijn aangenomen en dat zijn jaren waarin de in 1969 opgerichte “Organisation of the Islamic Cooperation” (OIC) de VN in toenemende mate beheerste. Dit OIC is een vereniging van islamitische misdadigerstaten – als dát geen tautologie is! – die als een blok in de Algemenen Vergadering van de VN opereren en die, als ze niet bezig zijn met resoluties tegen Israël aan te nemen, zich onledig houden met over “islamofobie” te leuteren, dat wil zeggen, met pogingen kritiek op de nazislam verboden te krijgen. Het is daarom dat ik al enige tijd voor de letters VN invul: Verenigde Nazi’s.

Maar ga in elk geval voor de technicaliteiten dat basale stuk van Roelf-Jan Wentholt lezen.

Anti-terreur-barrière

Hamas won via terreur de “vrije verkiezingen” van 2006 in Gaza van de PLO. Dat betekende dus voortgaande aanslagen in Israël. Ook vanuit Samaria-Judea bleven eindeloze reeksen aanslagen tientallen doden en honderden gewonden eisen. Om daaraan een einde te maken, is er ongeveer langs de zogenaamde “Groene Lijn” – dat is de bestandslijn van 1949 tussen Jordanië en Israël – door Israël een 760 kilometer lange anti-terreur-barrière gebouwd, die op plekken waar scherpschutters vanaf  “Palestijnse” daken aanslagen zouden kunnen plegen, voor 10% bestaat uit een betonnen muur van 8 meter hoog . Voor de rest (90%) bestaat het uit een hek waarlangs een “No-Go-Area” van 6 meter met op vele plaatsen een soort “antitankgracht”.
_________________________

Noten

(1) Op 16 mei 1948, dus twee dagen ná de onafhankelijkheidsverklaring, zond de officiële Israëlische radio de volgende verklaring uit in het Hebreeuws en Arabisch, terwijl de “elites” van vijf Arabische naties een genocidaal bedoelde aanval hadden losgelaten op de twee dagen oude staat:

“Hoewel wij tot een woeste oorlog zijn gedwongen, behoren wij niet te vergeten, dat binnen onze grenzen leden van het Arabische volk de rechten behoren te genieten van burgers en dat de meesten deze oorlog haten. Wij moeten hun rechten op een gelijk niveau handhaven met die van alle burgers. Wij zien uit naar vrede en strekken onze hand uit om hun medewerking te verkrijgen bij het opbouwen van ons vaderland. Burgers, laat ons de integriteit van ons jonge vaderland handhaven.” (Efraim Karsh, “Palestine Betrayed”, 236)

(2) Arthur Koestler schreef:

“Deir Yasin heeft zijn beruchtheid, omdat het een uitzondering was; en in elk geval begingen de Joden geen individuele daden van sadisme (. . .) Maar op andere plekken werden de lijken van Joden die in Arabische handen waren gevallen gecastreerd gevonden en met hun ogen uitgestoken. ( . . .) Voor ik Tel Aviv verliet heb ik de hand gelegd op een collectie foto’s die ik aan Alexis Ladas van de Commissie van de Verenigde Naties heb doorgegeven. Ze tonen grinnikende mannen in Arabische uniformen poserend voor de fotografen met hun bajonetten verzonken in een stapel naakte en verminkte lijken en dergelijke ( . . . ) ik vermeld dit onderwerp met tegenzin ( . . .) dit soort zaken is niet begonnen met de oorlog; vanaf de dag van de eerste Joodse nederzettingen, was een Jood als hij de langs de kant van de weg vermoord werd gevonden bijna altijd verminkt.” (Arthur Koestler “Promise and Fulfillment”, 224)

Inmiddels weten we dat Deir Yasin zélfs geen uitzondering was, in die zin dat de Joodse strijdgroepen hier onnodige wreedheden zouden hebben begaan. David Meir Levi heeft de kwestie Deir Yasin geanalyseerd. Nadat de strijd gestreden was en de Joodse strijdgroep Irgoen de krijgsgevangenen had verzameld, gebeurde er in de woorden van Meir Levi dit:

“Vervolgens, terwijl ze nog steeds een groep vormden, nog steeds gekleed als vrouwen en nadat ze zich hadden overgegeven en akkoord waren gegaan met krijgsgevangenschap, opende een aantal van de Irakezen opnieuw het vuur met wapens verborgen onder de vrouwenkleding. De strijders van de Irgoen werden hierdoor verrast, nog een aantal van hen werden gedood en anderen openden het vuur op de groep. Irakezen, die zich inderdaad hadden overgeven, werden samen gedood met degenen die alleen maar gedaan hadden alsof en vervolgens toch het vuur hadden geopend.” (David Meir-Levi, “History Upside Down”, p. 70).

Het andere voorbeeld van “Joodse terreur” dat altijd wordt aangehaald, is de aanslag op het King David Hotel in Tel Aviv in 1946, gericht tegen de Engelse politiek om Europese Joden tegen te houden die naar Israël wilden. Maar er waren van tevoren drie telefoontjes uitgegaan om te waarschuwen dat het hotel ontruimd moest worden. Volgens Menachem Begin, die toen leider was van de Irgoen en die de aanslag pleegde, werd op een van de telefoontjes door een Engelse ambtenaar geantwoord: “Wij nemen geen orders aan van Joden.” Onder de slachtoffers waren ook 15 Joden.

(3) De ideologische scholing van Arafat werd in de praktijk verzorgd door Ion Mihai Pacepa, hoofd van de militaire inlichtingendienst in Roemenië. Ik vertaal en citeer nu Meir-Levi  (“History upside Down”, p. 30):

“Maar terwijl Arafat tenslotte de lessen die hij had geleerd van zijn Roemeense en Noord-Vietnamese gastheren en coaches oppikte en toepaste, waren de Sovjets, zoals Pacepa het beschrijft in ‘Red Horizons’, nog steeds niet zeker van zijn betrouwbaarheid. Dus maakten ze, met Pacepa’s hulp, een zeer speciale “verzekeringspolis”. Gebruik makend van de goede diensten van de Roemeense ambassadeur in Egypte filmden de Sovjets Arafat’s bijna elke avond plaats vindende homoseksuele interactie met zijn lijfwachten en met de ongelukkige weesjongetjes, jonger dan tien, die Ceauçescu aan Arafat leverde als onderdeel van de ‘Roemeense gastvrijheid’. Met videotapes van Arafats gulzige pedofilie in hun kluizen en op de hoogte van de traditionele houding jegens homoseksualiteit in de islam, was de KGB van gevoelen dat Arafat een betrouwbare aanwinst was voor het Kremlin.”

(4) Ik citeer David Meir-Levi:

“De Jordaanse bezetting van de Westbank en de Egyptische controle van de Gazastrook waren gekenmerkt door totalitaire repressie. In de woorden van Arafat zelf voerden de Egyptenaren de Palestijnen in 1948 in vluchtelingenkampen, sloten ze op achter prikkeldraad, zonden spionnen naar binnen om de Palestijnse leiders te vermoorden en executeerden diegenen die probeerden te vluchten. Er was geen enkel Palestijns protest tegen deze onderdrukking in naam van enige zelfbeschikking, die hen zou zijn geweigerd.”

Literatuur

De literatuur over Israël is natuurlijk niet te overzien. Maar het allerbelangrijkste is het werk van Efraim Karsh over “1948”:

Efraim Karsh, “1948, Israel, and the Palestinians: Annotated Text”: in: Commentary: (Als jaar van verschijnen geeft Commentary op zijn website 1970, maar dat is onzin, dat moet 2008 zijn.)

Efraim Karsh, “Palestine Betrayed”, (Yale University Press, 2010)
Efraim Kars “Reclaiming a historical truth”, Haaretz, 10-06-2011:

Totdat Karsh met zijn studies kwam, werd het veld beheerst door de Israëlische “historici” Benny Morris, Ilan Pappé en Avi Shlaim. Vooral Morris en Pappé zijn door Karsh als bronnenvervalsers aan de kaak gesteld in zijn “Fabricating Israeli History” (Revised Edition 2002).

Over de welvaart en de dynamiek die de Joden vanaf 1880 in Palestina brachten: George Gilder, “The Economics of Settlement”, American Spectator, juni 2011: Ingeleid en vertaald door mij als “De Economie van Nederzetting: Joden en Palestijnen sinds 1880”.

Efraim Karsh zegt in een recent artikel dat, nadat Israël in 1967 in een gerechtvaardigde verdedigingsoorlog Samaria-Judea (“de Westbank”) had bezet, de levensstandaard van de “Palestijnen” dramatisch verbeterde. Gedurende de “bezetting” kwam Samaria-Judea op de 4e plaats van snelst groeiende economieën (vóór Singapore, Hong Kong, Korea en vér voor Israël zelf), rees de levensverwachting van 48 jaren naar 72 jaren, daalde de babysterfte van 60 naar 15 per 1000, steeg het aantal universiteiten van 0 naar 7.

De geschiedenis van Palestina, vanaf de verovering door de Arabische moslims in 638 is, voor zover ik weet, vooral fragmentarisch beschreven. Dat wil zeggen dat men in bijvoorbeeld Andrew Bostoms “Legacy of Islamic Antisemitism” of Martin Gilberts “In Ishmaël’s House” moeizaam de index moet raadplegen en dan een twintigtal brokjes splinterinformatie vindt op verschillende pagina’s door heel het boek.

In het Vlaamse “Joods Actueel” van 4 juni 2009: “Joodse aanwezigheid in het heilige land door de eeuwen heen”. Dit is geschreven door een collectief dat opereert onder de naam Savasorda.

Hier een opsomming van de bijdragen van “Savasorda”, bijvoorbeeld:”De fraude van Ilan Pappé“, “De Palestijnse vluchtelingen“, “Grondeigendom in Israël”.

Ik denk dat de essentie van de geschiedenis van 1300 jaar Palestina onder moslimheerschappij wel het kernachtigste wordt samengevat op deze website onder de titel “When Palestinian Jews Were Under Muslim Rule”:

“The lawful humiliation of the non-Muslim was a fact of life. The degree of harshness of the persecution depended on the whim of the particular ruler. Arab dominion over non-Muslims was reminiscent of the nation of Amalek of biblical infamy.”

‘Amalek represents that principle which judges the dignity of men and nations solely in terms of visible power and domination. It is willing to condone any act as long as it results in successful conquest. It will tolerate only that which it fears or that which it can safely despise.’ (Rabbi S.R. Hirsch, Collected Writings II, p.414).”

Voor wie algemeen en kort geïnformeerd wil worden:

David Meir-Levi, “History Upside Down: The Roots of Palestinian Fascism and the Myth of Israeli Aggression”, (Encounter Books, 2007)

Yochanan Visser, “Israël aangeklaagd: de cognitieve oorlog tegen de Joodse staat”, (Chai Pers, 2011).

Websites

En dan zijn er de zeer vele websites: Missing PeaceThe Jewish Virtual Library, Mitchell Bard “Myths and Facts, Vlaamse Vrienden van Israël,  Likoed Nederland, weblog Ratna Pelle,  Vrije Encyclopedie van het Conflict Israël-Palestina, Elder of Ziyon, Sultan KnishMEMRI, Palestinian Media Watch en nog honderd andere websites die ik niet ken of vergeet.

Tenslotte: op internet staan drie zeer instructieve 5-minuten-filmpjes van onderminister van BZ van Israël Danny Ayalon: “Occupation Westbank”; “Peace Process”; “Refugee Problem
________________________

Door:

Martien Pennings (voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

34 reacties op Nakba-nonsens in de Balie (II)

  1. Columnist zegt:

    De Nakba heeft de Holocaust vervangen.

    Like

  2. Zo is ook Nahim Atheek van Sabeel bezig in samenwerking met Tutu en het WCC om de Joden te vervangen door palestijnse christenen in de bijbel. PKN ondersteunt dit ten volle.

    Like

  3. Met al weer een uitstekend artikel Martien. Eindelijk weer een artikel met kloppende historische feiten. Prettig om dit te lezen. Nu zou de rest van Nederland dit eens moeten lezen.

    Like

  4. Dorith zegt:

    “Nu zou de rest van Nederland dit eens moeten lezen.”

    Dat is volgens mij nu precies het probleem. Het zou interessant zijn te weten wie de lezers zijn van deze website en meer specifiek, van de stukken van Martien Pennings. Ik denk dat de meeste lezers het sowieso met Martien eens zijn. En de lezers die het niet met hem eens zijn, zullen die zich laten overtuigen, vastgeroest als ze zijn in hun meningen?

    En het gaat uiteraard niet alleen om Nederlandse lezers, die deze materie eens goed zouden moeten bestuderen.

    In elk geval, dank aan Martien voor zijn enorme inzet.

    Like

  5. Martien Pennings zegt:

    Er is onder het kopje “internationaal recht” op het einde van het stuk deze zaterdagmorgen een paragraaf toegevoegd, die ik gisteren vergeten was.
    (Zoek naar de foto van Amedien Jihad die dag met het handje zegt.)

    @ Colmnnist: “De Nakba heeft de Holocaust vervangen.” Treffend.

    @ Yaakov Siepman: dank je.

    @ Dorith: dank je.
    Ik ben me bewust dat ik preek voor eigen parochie.
    Maar zoals jij ook laat merken: ik licht mijn schaapjes wél goed voor.
    Inzake het overtuigen van de misleiden – (de misleiders heb ik opgegeven) – heb ik in zowel mijn vorige stuk van dit tweeluik als ook nu weer passages ingelast die wijzen op het in gebreke blijven van de PVV om te proberen een eigen omroep van de grond te krijgen (ga met Ronald Katee praten!), althans actiever te zijn op het internet, althans beter en uitgebreider te communiceren naar de achterban en het wijdere publiek inzake “de vier I’s”: Israël, Islam, Immigratie en Ingrid (van Henk).
    En natuurlijke inzake die drie “E’s”: van Eurabië, Euro en ESM.

    Like

  6. Roelf-Jan Wentholt zegt:

    Er zijn mensen onder de Israel-haters die beweren dat de Europeanen, vanwege de Holocaust, Israel hebben helpen stichten. Uit schuldgevoel. En dat die arme bruintjes (later genoemd “De Palestijnen”) de prijs betalen voor dat schuldgevoel. Maar die bruintjes hebben de Duitsers vlijtig geholpen bij de Holocaust door de daden van hun Grote Religieuze Leider Al Hoesseini. Uit de resultaten van een enquete onder “De Palestijnen” blijkt bovendien dat 88% van deze lieve bruintjes-die-geen-kwaad-kunnen-doen-in-de-ogen-van-debiel-links-plus-begeesterde CDA-ers, krachtig pro-Duits waren ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.

    Ja, het is haast ongelofelijk. Daarom hier nog even de bron die ik opdraag aan de blanke schattebolletjes die vandaag bijeen komen in De Balie om de “Nakba” te vieren: “In February 1941 … 88 percent of the Palestinian Arabs favoured Germany and only 9 percent Britain” from Benny Morris, “1948” Yale University Press; New Haven and London 2008, p 21.

    Like

  7. louis-portugal zegt:

    Idd. Martien nog eens de hele geschiedenis van het ontstaan van Israël in een overzicht gezet.
    En dat ook nog eens op een rustige manier.

    Like

  8. Martien Pennings zegt:

    Nu ga ik toch onder mijn eigen stuk off topic!
    Alhoewel: de EU is de grote islamiseerder van Europa.
    En Leon de Winter schrijft vandaag in de Telegraaf die EU helemaal de grond in.
    Lees maar:
    ___________________________________________________
    Historische machtsgreep

    De Karel de Grote-prijs wordt elk jaar in Aken uitgereikt aan iemand die zich inzet voor de Europese zaak. Grote historische figuren hebben de prijs in ontvangst mogen nemen, en dit jaar is het de Duitser Wolfgang Schäuble die in het Europese zonnetje wordt gezet. Afgelopen woensdag werd dat in Aken voorafgegaan door een congres over de EU. Het eerste discussiethema betrof ’integratie’, en verdomd, daar was ik ook voor uitgenodigd. Ik mocht met de Amerikaanse ambassadeur in Duitsland en de leider van het blok van socialisten en democraten in het Europees Parlement, Hannes Swoboda, de discussie openen. Dat werd een confrontatie.

    De organisatie meende dat het interessant zou zijn om een keer een andere stem te laten klinken, en dat vond ik ook. Maar de eurocraten en europaten die in de zaal aanwezig waren – ik denk dat vijfennegentig procent van hen mijn bloed kon drinken – waren nog niet zover. Het europeanisme dat zij aanhangen is een geloof dat ver voorbij de rede ligt, zoals vele vormen van geloof en bijgeloof. Een van de deskundigen legde het als volgt uit: de wereld is groot en alle Europese landen zijn klein, er is sprake van globalisering en we kunnen alleen meekomen als we samen één worden, doen we dat niet, dan gaan we ten onder en worden we weer net zo arm als vóór de invoering van de euro.

    Al die lichtzinnige aannames kunnen niet ter discussie worden gesteld, zo ervoer ik. Ik stelde dat de invoering van de EU en de euro fatale vergissingen zijn. De EEG was een uitstekend vehikel, maar door de invoering van de euro werden de budgetten van de betrokken landen aan elkaar gekoppeld, dus ook de overbestedingen. Ook zei ik dat culturele identiteiten niet kunnen worden weggevaagd door ambtelijke decreten vanuit Brussel.

    Dit riep de toorn op van de aanwezige Hongaarse schrijver Gyorgy Konrad, die vorig jaar de Karel de Grote-prijs had mogen ontvangen. Een europaat in hart en nieren is Konrad, en hij wees me er paternalistisch op dat ik het begrip ’identiteit’ niet zomaar mocht gebruiken. Dat was een beladen term. Hij geloofde niet in ’identiteit’.

    Het maakt mij niet uit of je daar wel of niet in gelooft – identiteit is een feit. Konrad is een Hongaar, ik een Hollander. Ga Turken maar eens wijsmaken dat ze geen identiteit hebben, of Ieren. Maar in dit gezelschap van supranationale politici, academici, en een verdwaalde schrijver – velen met gesubsidieerde banen die samenvallen met hun geloof in het Europese model – waren mijn opmerkingen niet welkom. Ik was een provinciaal, riep een Duitse politicus. Ik ben een provinciale wereldburger, maakte ik daarvan. De essentiële vraag waarom Duitsland het wel goed doet op de wereldmarkt en Griekenland niet, mocht niet diepgaand beantwoord worden. De Duitsers produceren een hele reeks topproducten die de wereld, recessie of niet, graag wil hebben. De Grieken produceren die dingen niet. Hebben ze nooit gedaan. Waarom niet? Dat zijn lange, complexe verhalen, die veel te maken hebben met cultuur, traditie, etniciteit, de natuurlijke omgeving, allemaal begrippen waarvoor de europaten als de dood zijn.

    Munt kwijt

    Wat is de EU? Dat is een bureaucratie op zoek naar een natie, zo werd me duidelijk. Ambitieuze politici hebben de instituties gemaakt, en niet eens op basis van slechte bedoelingen (’nooit meer oorlog’, en dergelijke), en nu zijn die instituties bezig nationale soevereiniteit naar zich toe te halen. Dat is een sluipend proces. Ik zei op dat congres dat ik Nederland niet wilde overlaten aan Brusselse bureaucraten, waarop Swoboda me toeriep: ’Holland heeft al lang geen soevereiniteit meer!’ Zo kijkt dus de leider van de sociaaldemocraten en de democraten in het Europees Parlement tegen Nederland aan. We zijn al geen natiestaat meer, beweert Swoboda. Brussel heeft het al voor het zeggen in ons land. Wie heeft ons daarom gevraagd? Niemand. En toch breken onze politici stukje bij beetje onze soevereiniteit af.

    Desalniettemin blijven de culturen en dus ook de identiteiten in Europa diepgaand verschillen. In de korte treinrit tussen Heerlen en Aken overschrijd je nog altijd de culturele grens tussen Nederland en Duitsland, ook al wordt er niet meer gecontroleerd. Maar de grens is zichtbaar, in alles. In huizenbouw, landschap, winkels, omgangsvormen, voedsel. De EU wenst zich niet aan culturen te storen. De europaten geloven in iets wat ze Europese integratie noemen. Maar als je niet in culturele identiteiten gelooft, wat valt er dan te integreren?

    Een bureaucratie op zoek naar een natiestaat. De bureaucraten spelen dus een staat na. Een vlag. Een volkslied. Een president. Een parlement. Allemaal het theater van de illusie om te verhullen dat ’de’ Europese taal niet bestaat, dus ook niet ’de’ Europese cultuur of ’het’ Europese volkskarakter. Ondertussen richten zij een kolossale verwoesting aan. De Zuid-Europese landen zijn het belangrijkste middel waarmee zij hun te grote uitgavenpatroon konden opvangen, devaluatie van hun munt, kwijtgeraakt. Een nieuw machtscentrum houdt zich met zaken bezig die de bestaande natiestaten verzwakken, zonder dat de bevolkingen daarop greep krijgen. Een machtsgreep van historische omvang is gaande, en we hebben dat eigenlijk nauwelijks in de gaten.

    Averechts

    Die afgedwongen eenheid laat averechtse effecten zien. Hoe zwaarder die EU wordt, des te meer willen wij onze culturen beschermen, onze tradities en rituelen in stand houden. Hoe meer druk van boven, des te meer beseffen we dat Europa een leeg begrip is. Een begrip gehanteerd door een ambitieuze supranationale elite, waarvan ik de zelfgenoegzame leden in Aken mocht meemaken.

    Deze destructieve klucht moet echt stoppen. Weg met die euro. Weg met de tirannie van het Brusselse commissariaat.

    Like

  9. vederso zegt:

    Bedankt Martien, dit stuk van Leon de Winter zou ik anders hebben gemist!

    Like

  10. “Wij” hebben de Antillen ooit veroverd op Spanje dus zou Spanje op grond van historische rechten wat eilanden terug kunnen claimen. Joden hebben na 1880 dat stuk rotswoestijn oost van de Middellandse Zee bevolkt, dat al meer dan 1000 jaar geleden bezet was door Arabieren, en die moslims zouden dan aanspraak kunnen maken op de historische rechten. Tegen die Arabieren kan je zeggen: o ja en hoe lang moet Israël daar dan weer zitten voordat zij hun historische rechten erop effectuëren?
    Dat joden er na 1880 heen migreerden is verklaarbaar omdat hun cultuur affiniteit heeft met dat landschap. Bovendien beweert hun god dat zij een uitverkoren volk zijn met recht op Kanaän mits ze dat gebied zelf veroverden door genocide te plegen op de Filistijnen, volgens de Bijbel. Met andere woorden de joden hebben dat gebied in de Oudheid zelf ook weer geannexeerd, volgens hun eigen heilige boek.
    Dus hoewel begrijpelijk en verklaarbaar vind ik historische rechten een zwak argument. Het lag wel voor de hand dat de joden ergens heen moesten, op de vlucht voor vervolgingen in Oost-Europa, al lang voor de Holocaust, en dat dan dus ook om seculiere redenen.
    Ook interesseert het me momenteel geen lor of de vroegere bewoners van die woestijnregio hetzelfde soort joden waren en of die werkelijk de voorouders waren van degenen die er na 1880 weer naartoe zijn getrokken.
    Wat voor mij telt is dat er mensen zijn die zichzelf joden vinden en daarom graag in die regio willen wonen, waar in die tijd trouwens toch niet veel rivaliserende belangstelling voor bestond, plus dat die migranten dat gebied in de nabije geschiedenis hebben ontwikkeld en er later een staat hebben opgericht die internationaal gesteund en erkend werd na de Eerste Wereldoorlog door de Britten vanuit hun mandaat, en na de Tweede Wereldoorlog door de Verenigde Naties via resoluties. Natuurlijk niet door Arabieren, want hoewel die ruimte genoeg hebben, haten ze nu eenmaal mensen die zichzelf joden vinden vanuit al hun tenen. En daarmee haten ze tegelijk een joodse staat, dus Arabieren zeggen nee, nee en nog eens nee.
    Achteraf gezien was het praktischer als Israël ergens anders was gaan liggen. Maar de status quo is dat het in 2013 alweer 65 jaar een officiële natiestaat vormt en de enige reden om te zeggen ach hef dat land toch maar weer op, zou zijn dat je de Arabieren daar liever elkaar ziet bestrijden dan dat ze Israël proberen te vernietigen, wat dus met al hun gezamenlijke aanvalsoorlogen gek genoeg toch nooit wou lukken. Wel succesvol zijn de Arabieren met hun propaganda-oorlog van die zogenoemde “Palestijnen”, de goed georganiseede permanente open wond als aanklacht tegen Israël, waar het joodse staatje niet echt partij voor is.
    Israël ziet er ook niet bepaald uit als een imperialistische gebiedsveroveraar, dus ik denk dat Israël wel ophoudt met hier en daar enkele breed uitvergrote oorlogsmisdaden te plegen, als de Arabische tegenstanders ook hun strijdbijlen begraven, en dat Israël dan dus niet zomaar bijvoorbeeld de Sinaï gaat bezetten of Libanon inlijven.
    Nou ja als je een sterke identiteit en moed hebt, wat je het land Israël wel mag toeschrijven, en als je niet opereert vanuit de slachtofferrol maar vanuit karakter, net als Geert Wilders, dan wek je heel wat kift op bij al wie innerlijk onbevredigd zijn, zoals islamieten of communisten van de Linkse Kerk.
    Want het is voor mensen met schele ogen altijd lekker om tegenstanders te sarren, veel lekkerder dan bezig zijn met wat er inhoudelijk echt toe doet. Vandaar de ijver om te proberen Wilders of Israël de ogen uit te steken met zijn allen tegen één, lekker puh.

    Like

  11. flyingdutchmen zegt:

    Met dit artikel ben ik het 100% eens! Amen

    Like

  12. Dorith (Haifa) zegt:

    Meneer de Generaal,
    Het gebied van Israel is door de eeuwen heen door verscheidene overheersers bezet geweest, o.a. de kruisvaders en de Ottomanen. De laatsten hebben er iets als 300 jaar geheerst. Daarna kwamen de Britten. Joden zijn er door de eeuwen heen geweest, al hoewel niet in grote getale.
    Nu wordt Israel door de Joden “bezet”.
    Ik las in het Balieverslag van Keesje Maduraatje dat van agt een bepaalde VN resolutie naast zich neer legde, maar dan wel weer een latere resolutie van belang vond. En dat deed me denken aan Jeruzalem. Toen in 1948 het oostelijke deel, inklusief de klaagmuur zo belangrijk voor veel Joden, in handen van Jordanie kwam, was dat een fait accompli en behalve de Joden, liet niemand er een traan over de wangen rollen. Zoals bekend is, hebben de Arabieren alles wat belangrijk was voor Joden, verwoest, de synagoges en de begraafplaats en de daar wonende Joden werden verjaagd. In 1967 viel oost Jeruzalem in Joodse/Israelische handen en opeens is het “bezet” in de ogen van die mensen en hun nakomers die tussen 1948 en 1967 er niets op tegen hadden dat de Jordaniers dat deel veroverd hadden en werd oost Jeruzalem niet als bezet beschouwd.

    Het is een trek van veel mensen om inconsequent te zijn waar het hun past. Zeker als het gaat om Israel…..

    Ik wens u allen een fijne zondag toe.

    Like

  13. Martien Pennings zegt:

    JOODSE HISTORISCHE RECHTEN OP ISRAËL ZIJN TEGELIJK MOREEL SUPERIEURE RECHTEN.

    @ “Generaal P. Pardon”.

    Ik ben toch een beetje gegeneerd om te antwoorden aan iemand die zich “Generaal P. Pardon” noemt.
    Is dat een karakter uit een asiel-zoekers-musical?

    Je schrijft een uitermate vreemd en, als ik zo vrij mag zijn, rommelig comment.

    Vreemd: je hinkt op twee gedachten, want je ontkent enerzijds dat er bij die historische rechten zoiets als moraal zou komen kijken, maar anderzijds besluit je toch zomaar ineens – (“Wat voor mij telt . . .”) – dat die Joden moreel superieur zijn aan die Arabislam.

    Dus ik ga maar eens uitleggen dat jouw wat-voor-mij-telt, jouw moraal dus, óók meespeelt bij de weging van die anciënniteit, die historische rechten, dat wij-waren-hier-eerder.

    Je zegt:

    “Bovendien beweert hun god dat zij een uitverkoren volk zijn met recht op Kanaän mits ze dat gebied zelf veroverden door genocide te plegen op de Filistijnen, volgens de Bijbel. Met andere woorden de joden hebben dat gebied in de Oudheid zelf ook weer geannexeerd, volgens hun eigen heilige boek.”

    Om te beginnen beweert de God van de Joden niks: mensen beweren in het Oude Testament dat die God dingen gezegd heeft en die Joden zijn zich daar altijd erg bewust van geweest.
    Vandaar al dat gekrakeel in de Joodse traditie, die vervolgens de traditie van de Individuele Rede en zodoende van Gewetensvorming, Moraal en Wetenschap wordt en uitmondt in wat ik de Joods-Christelijk-Verlichte traditie noem.
    Dus die “genocide op de Filistijnen” waarover je het hebt is al sinds de Talmoed onderwerp van morele discussie.
    (Ik vind “genocide” trouwens een foute term voor al die verhalen in het OT van oorlog tussen de Filistijnen en de Joden.)

    Op het moment dat de mythische “Mohammed” zijn Irrationele, Gewetenloze, Immorele en Wetenschapsvijandige leer formuleerde hadden de Joden in “Kanaän” zoals jij het noemt, alreeds een paar duizend jaar van ontwikkeling richting beschaving achter de kiezen.
    Die Mohammed deed met zijn leer dus ergens rond 700 na Christus een al 3000 jaar oude ontwikkeling richting Humane Maatschappij teniet en zei daarenboven dat voor eeuwig alle Humane Maatschappijen door de anti-humane islam vernietigd moesten worden totdat de antihumane islam overal zou heersen.

    Dat deed de islam dan ook metterdaad: in de bijna wereldomspannende bloedorgie van verovering die in die honderd jaar vanaf de dood van de mythische Mohammed (632) en de slag bij Poitiers (732) door de islam werd aangericht werd ook de Kern van de Humane Ontwikkeling, het Jodendom in “Kanaän” (“Palestina) onder het kromzwaard gebracht.
    Dus het gaat niet alleen om anciënniteit, om “de Joden waren er eerder”, om historische rechten, maar om moreel superieure anciënniteit, om moreel superieure historische rechten.
    Als nou de moreel inferieure islam een ontwikkeling gekend zou hebben in die 1300 jaar, dan zouden de Joden en Christenen niet 1300 jaar lang, totdat rond 1880 de Joden opnieuw naar Palestina trokken, ten eerste niet een koloniaal terreurbewind hebben uitgeoefend over Joden en Christenen en ten tweede zouden de Moefti van Jeruzalem cum suis vanaf 1920 niet dat koloniale terreurbewind geïntensiveerd hebben.

    Maar de islam bewees vanaf 1920 nog eens extra dat er géén morele ontwikkeling had plaats gevonden in die leer door hun aanzwellende terreur tegen de Joden, die in het door de islam in 1300 jaar tot een maanlandschap gemaakte Palestina, leven, dynamiek en humaniteit brachten.
    En de islam heeft vervolgens, in de 90 jaar terreur tegen Israël die sinds 1920 verlopen zijn, opnieuw bewezen in zijn anti-humane kern onhervormbaar te zijn.

    Het gaat dus, nogmaals, niet om de loutere historische anciënniteit, maar om de morele historische anciënniteit.

    Jij lijdt, “Generaal P. Pardon”, misschien zonder het te weten, toch aan de cultuurrelativiteits-ziekte van de post-moderne deconstructivist.
    Jij denkt dat het om een oppervlakkig redeneer-spelletje gaat, een soort juridisch ketting-redeneren dat in de tegenwoordige rechtspraak veel gebruikt wordt: “Als dit, dan ook dat en vervolgens ook dat.”

    Nelleke Noordervliet: http://bit.ly/nMaqnz : „Jede Konsequenz führt zum Teufel. Zei Luther, of Goethe of Bertold Brecht. En die konden het weten. Alleen wie de duivel zoekt, aanvaardt de uiterste consequenties van zijn opvattingen en voert die uit. Ieder ander verkiest inconsequent te zijn boven de weg van het geloof ten einde te gaan.”

    En het wonderlijke bij jou is dat je uit het niets dan toch de in mijn ogen juiste morele keus maakt.
    Zou zomaar de invloed van de Joods-Christelijk-Verlichte traditie kunnen zijn.

    Je kunt die voorbeelden uit de moderne koloniale geschiedenis waarin je de Spanjaarden laat figureren niet consequent doorredenerend met de geschiedenis van de Joden en de Arabieren vergelijken.

    Ik citeer de openings-alinea waarmee je comment begint:

    “ ‘Wij’ hebben de Antillen ooit veroverd op Spanje dus zou Spanje op grond van historische rechten wat eilanden terug kunnen claimen. Joden hebben na 1880 dat stuk rotswoestijn oost van de Middellandse Zee bevolkt, dat al meer dan 1000 jaar geleden bezet was door Arabieren, en die moslims zouden dan aanspraak kunnen maken op de historische rechten. Tegen die Arabieren kan je zeggen: o ja en hoe lang moet Israël daar dan weer zitten voordat zij hun historische rechten erop effectuëren?”

    Hierboven heb ik je uitgelegd dat niet alle historische rechten hetzelfde zijn.
    Maar er valt nog meer over te zeggen.

    Het verschil met de Arabislam is dat ondanks alle gruwelen die met het Westerse kolonialisme sinds de 16e eeuw gepaard zijn gegaan de wereld er door dat kolonialisme op vooruit is gegaan.
    De islam schiep in zijn veroveringen alleen zeeën van bloed waarin hele beschavingen verdronken.

    Vanuit Europa heeft de Joods-Christelijk-Verlichte beschaving tenslotte de moderne wereld geschapen: superieur in techniek en organisatie en tenslotte ook superieur in moraal, althans afgemeten aan wat de wereld van de islam heeft voortgebracht en nog voortbrengt.
    Amerika heeft de indianen nagenoeg uitgeroeid, jawel . . . . . maar de Amerikanen hebben toch bepaald iets van hun continent gemáákt en staande in de Joods-Christelijk-Verlichte traditie zijn ze dus zeer schuldbewust, tegenover de Indianen, schuldbewust tegenover de wereld, té schuldbewust tegenwoordig, net zoals het héle Westen té schuldbewust is geworden.

    Dat bovengelinkte stuk van Nelleke Noordervliet viert de twijfel als een goede eigenschap, maar ik ben bang dat het Westen een teveel aan twijfel heeft en dat we dat al hadden zowel tegenover het communisme als het nazisme en nu opnieuw tegenover de islam.

    Het wordt tijd dat het Westen inzake de islam begint uit te gaan van een worst-case-scenario.
    Ik persoonlijk heb geen enkele twijfel dat dit een ideologie rechtstreeks uit de hel is en dat het Westen naar dat inzicht consequent (!) zou moeten handelen.

    Like

  14. Vasti zegt:

    Geweldig informatief stuk, Martien.
    Dankbaar voor mensen zoals jij.

    The secret of Israel’s success
    This film is a documentary which explores Israeli society from a humanistic, psychological and social perspective. The film avoids politics, instead telling the story of a people whose resilience has propelled a nation to the forefront of innovation in science, medicine and technology.

    http://cifwatch.com/2012/05/19/video-the-secret-of-israels-success/

    Ik hou van dit land!

    Like

  15. Roelf-Jan Wentholt zegt:

    Om het betoog van Generaal op 23.45 en Martien op 9.28 samen te vatten:
    Uiteindelijk geldt geen enkel recht van bestuur als de bestuurders smeerlappen zijn, hoeveel generaties die bestuurders er ook ter plaatse op hebben zitten.
    Islamitisch bestuur is het slechtst denkbare bestuur. Het brengt niets dan armoede, onrecht, wreedheid, willekeur, onderdrukking en slavernij. Kan zulk bestuur ooit legitiem zijn?
    (Misschien heeft Marcouch daar een antwoord op, of anders ons wonderkind Dibi?)

    Like

  16. Martien, bedankt weer (en ik heb het nog niet eens helemaal kunnen lezen, dat komt binnenkort in mijn vakantie). Ook voor het stuk van Leon de Winter – als die nou eens een nieuwe omroep zou steunen!

    Like

  17. Pingback: VIDEO: “Roept u maar!” | E.J. Bron

  18. Pieter zegt:

    Zeer informatief artikel. Veel vragen blijven hangen. Waarom hebben de Palestijnen als enig volk een eigen vluchtelingenorganisatie? Waarom heeft het linkse deel westerse wereld de academische geboorte van de Palestijnse mythe gesteund? Waarom wordt de meeste propaganda klakkeloos overgenomen door westerse media?

    Like

  19. Pieter zegt:

    Aan de vooravond van de onafhankelijkheidsoorlog in 1948 riep de secretaris-generaal van de Arabische Liga op tot ‘grootste slachting sinds de Mongoolse bezetting van Bagdad.’ Arabische kranten deze leuzen op en ronselden vrijwilligers om Joden te slachten in toenmalig Brits-Palestina.

    En dat is wat Arabieren feitelijk herdenken bij de Naqba. Dat het niet gelukt is om Joden te slachten. Want ja, dat is pas een tragedie.

    Like

  20. Tom Hendrix zegt:

    @Pieter 14.16. uur, het enige wat deze “zandmannen”kunnen is oorlog voeren en elkaar en andere afslachten, mede door hun “haatboek koran”. Met deze mensen kunnen we niks, kijk maar hier bij ons in Europa wat ze ons als dank leveren, verkrachten van blanke meisjes, roofovervallen, verloederen van onze grote steden. Moet daar nog iets bij.

    Like

  21. Aan Dorith (Haifa) en aan Marten Pennings
    Dorith: Leuk dat je helemaal vanuit Haifa reageert. Ja dat toen Oost-Jeruzalem in Israëlische handen kwam opeens van een bezetting werd gesproken, doet me denken aan marketing-onderzoeken waaruit blijkt dat mensen hun keuzes niet maken op rationele gronden…

    Martien Pennings:
    “Generaal P. Pardon, is dat een karakter uit een asiel-zoekers-musical?”
    – Dat lijkt me wel ja, want onder die naam waarschuw ik al meer dan tien jaar tegen immigratie-idioterie en islamisering, vooral op mijn satirische website http://infohit.nl
    Reuze bedankt voor je uitvoerige antwoord. Ik vroeg me af op grond waarvan Israël bestaansrecht heeft als staat. Ik vind historische rechten op grondgebied een onnodig wespennest. Dat de Israëli’s in die landstreek zelfstandigheid wilden als staat en daarin internationaal zijn erkend, geeft Israël bestaansrecht. Dat gun ik elk volk (b.v. Koerden). Dat bedoelde ik met wat ‘voor mij telt’. Volgens jou ontken ik dat er moraal bij komt kijken en besluit ik dat joden moreel superieur zijn aan Arabislam. Maar ik had het niet over moraal. Toegepast op hoe Israël zich als staat gedraagt vind ik achteraf inderdaad dat dit van hoger peil is dan hoe de Arabieren zich gedragen.
    Vreemd vind ik echter de gedachte, dat Israël territoriale claims op die regio er mede op zou mogen baseren dat zij moreel superieur zijn aan de Arabische islam. Eigenlijk zeg je zoveel dat joden het uitverkoren volk zijn. Dat ruikt wel heel vreselijk naar hetzelfde megalomane zelfbeeld als dat juist de islam zo verziekt. Ik denk ook dat joden zichzelf geen dienst bewijzen met het etaleren van een dergelijk zelfbeeld. Het kan volgens mij ook geen criterium zijn om internationaal het bestaansrecht van een staat te bepleiten.

    Ter info: ik stond neutraal tegenover Israël, totdat ik de ‘palestijnse kwestie’ ging bestuderen. Doordat ik neutraal was kon ik het goed zien. Doordat ik het goed kon zien zag ik ook in waarom je partij moet kiezen voor Israël.
    Ik ben geen jood, en ik weet zelfs niet eens wat een jood is. Volgens de gids in het Joods Historisch Museum is een jood: 1. iemand met een bepaald karakter, 2. door betrokkenheid met Israël, 3. door betrokkenheid op de Holocaust, 4. door godsdienst. Wat punt 1 inhoudt weet ik niet. Ze zeiden niet: 5. door “ras”.
    Gezien het aantal nobelprijzen hebben joden blijkbaar meer ontwikkeling dan islamieten. Verder zijn Aziaten intelligenter dan Europeanen die weer een hoger IQ hebben dan Afrikanen. Zo is ook de ene cultuur de andere niet. De islam is voor mij relevant (gevaarlijk) als veroveringscultuur waardoor vrouwen, homo’s en joden er slechter aan toe raken. Dat linkse homo’s en feministes en zogenaamd anti-racistische joden (“Anne Frank” stichting) op de blaren gaan zitten door de immigratie van juist hun vijand (de islam) te bevorderen kan ik echter niet als hoogbegaafd beschouwen.
    Dus nee, cultuurnihilistisch ben ik allerminst.
    En ik hoef ook het jodendom niet te verdedigen. Dus ik noem het naar huidige maatstaven gewoon genocide wat de joden volgens het Oude Testament met de filistijnen moesten doen. Trouwens stenigen hebben de Arabislamieten van de Oudtestamentische joden afgekeken, dus hou op dat die zo beschaafd waren.
    Ik ben het er ook niet mee eens om joods-christelijk en humanistisch in één adem te noemen, behalve als dit gebruikt kan worden als waterkering tegen de islam. De christelijke kerk is juist gemuilkorfd door het liberalisme/humanisme, anders stichtten ze een theocratische dwingelandij. Of had je gedacht dat de kerk zich zo humaan heeft gedragen. Verplichte religies (onverenigbaar met godsdienstvrijheid) als jodendom en islam vinden dat ze van Jaweh of Allah kleine jongetjes met een mes in hun piemel moeten snijden om ze te brandmerken. Ook allerminst humaan is het koppig weigeren van moderne uitvindingen om het slachten van dieren minder wreed te maken. Een “Joods Christelijke Islamitische” traditie was juist heel logisch gezien door ex-minister Ella Vogelaar, want dat staat namelijk lijnrecht tegenover de liberale traditie waar we onze vrijheid aan danken.
    Je citeert:
    “Alleen wie de duivel zoekt, aanvaardt de uiterste consequenties van zijn opvattingen en voert die uit. Ieder ander verkiest inconsequent te zijn boven de weg van het geloof ten einde te gaan.”

    Ik hou van mensen met principes en consequentheid is een belangrijke waarde in onderlinge betrekkingen en opvoeding. Maar te ver doorgevoerd ontaardt het in rigiditeit, zoals bij islamitische haatbaarden of bij ultra-orthodoxe joden.
    Volgens mij heel gevaarlijk is de gelijkheidsobsessie van linksen. Dus islam gelijkstellen met godsdienst en wegens godsdienstvrijheid de veroveringscultuur islam toestaan om de vrijheid sluipenderwijs af te schaffen.

    Je schrijft terecht:
    “Ik ben bang dat het Westen een teveel aan twijfel heeft en dat we dat al hadden zowel tegenover het communisme als het nazisme en nu opnieuw tegenover de islam. Het wordt tijd dat het Westen inzake de islam begint uit te gaan van een worst-case-scenario. Ik persoonlijk heb geen enkele twijfel dat dit een ideologie rechtstreeks uit de hel is en dat het Westen naar dat inzicht consequent (!) zou moeten handelen.”

    Zet je dat uitroepteken tussen haakjes omdat je hiermee je eigen betoog tegen consequentheid ontkracht als iets dat naar de duivel zou leiden?

    Like

  22. Dorith (Haifa) zegt:

    Ik wil het niet over de zg nakba hebben, maar wel melden dat ik stomverbaasd ben te lezen wat meneer de generaal citeert uit de gids van het Joods Historisch Museum betr. de vraag wie een Jood is. Ik heb altijd gedacht dat je Joods bent als je moeder Joods is door geboorte of door overgaan tot het Jodendom. Zouden de boven aangehaalde punten werkelijk in een authentieke gids van het JH Museum staan?? Wat voor “bepaald karakter” zouden de Joden met elkaar gemeen hebben? En zijn alle Joden betrokken bij Israel of bij de holocaust? En ook wat godsdienst betreft, geloven niet alle Joden hetzelfde. Je hebt ze van ultra orthodox tot messiaanse Joden.

    Ik vraag me af wie die gids geschreven heeft en in welke toestand….

    Like

  23. Dorith (Haifa) zegt:

    PS ~ Ik bedenk net dat het misschien niet om een geschreven gids gaat, maar om een persoon die rondleidingen geeft en zoals ik het beschouw, onzin vertelt…..

    Like

  24. Pieter zegt:

    @Tom Hendrix
    Dat noem ik politieke islam. Die vind je niet in de moskee: de jonge mannen die geldtransporten overvallen gaan niet naar moskee’s maar brengen de buit wel naar terroristische groeperingen. Zo ging het 10 jaar geleden met een serie overvallen op Brinks in de Benelux ook: de opbrengst werd gebruikt om de aanslagen van Casablanca (2003) te financiëren.

    Like

  25. Ja Dorith, de gids in het JH Museum was een rondleidend persoon (ruim 5 jaar geleden). Jij zegt nu hoe je jood wordt (geboorte, bekering) maar WAT IS een jood dan? Als iemand niet bezig is met Israël, Holocaust of religie, wat blijft er dan over als typerende karakteristieken?
    De generaal P.Pardon.

    Like

  26. Dorith (Haifa) zegt:

    Meneer de generaal, de vraag “wie of wat is een Jood” is een moeilijke vraag en er is al heel wat over geschreven en gediscussieerd……. Er is weinig gemeenschappelijks tussen bijv. mijzelf en de ultra orthodoxe Joodse mensen in New York. En wat heb ik gemeenschappelijk met de Ethiopische Joden?
    Maar toch voel ik me verbonden (al heb ik een hekel aan de ultra orthodoxen….).
    Ik kan u geen duidelijk antwoord geven, misschien iemand anders wel. De gids in het museum in elk geval geeft niet het juiste antwoord. Er is geen gemeenschappelijk Joods “karakter”. Niet alle Joden voelen zich betrokken bij Israel, en er zijn genoeg niet Joden die zich wel betrokken voelen bij Israel. Niet alle Joden waren betrokken bij de holocaust (Bijv. de Ethiopische Joden wisten er niets van toen ze nog in Ethiopie leefden). En zoals gezegd, niet alle Joden delen dezelfde religie.
    Ik zou me er verder niet druk over maken, meneer de generaal! De vraag wie of wat een Jood is, is niet de belangrijkste vraag op het wereldtoneel. Een andere vraag is “wie is een Palestijn?” Dat vind ik nou weer een veel aktuelere vraag …… En de allerbelangrijkste vraag is: hoe komen we tot een vreedzame oplossing van de situatie hier??? Ook daar heb ik geen duidelijk antwoord op….

    Like

  27. Tom Hendrix zegt:

    @Generaal P.Pardon 19.20 uur/21/5. Hear,hear, ik ga mee in uw uitstekende betoog. Zelf voel ik mij christen, maar ik ben ook van mening, dat kritiek op een overtuiging ook van de christenheid moet kunnen, zelfs noodzakelijk is. Het christendom is door de Verlichting terecht ontdaan van zijn overdreven absolutisme. Daarom kan in onze democratische rechtsstaat ook niet meer een INQUISITIE regeren, of het geloof de overhand hebben. Gelukkig hebben we filosofen gehad als Voltaire,Rousseau en Kant die voor eens en altijd hadden afgerekend met de overdreven GODSMORAAL. Wat mij echter ziedend maakt is DE HORDE VAN LINKS en PROGRESSIEF die de ISLAM in een zetel aan de macht brengen. Walgelijke mensen zijn dat.

    Like

  28. Pingback: Dries van Agt werkt aan de volgende genocide op de Joden | E.J. Bron

  29. Pingback: Israëls vredesplan direct na de junioorlog van 1967 | E.J. Bron

  30. Pingback: Het tomeloze liegen van Etienne Vermeersch inzake Israël (2) | E.J. Bron

  31. Pingback: Etienne Vermeersch: het Palestinisme van een sluwe Simpelmans | E.J. Bron

  32. Martien Pennings zegt:

    Ter gelegenheid van “Nakba-dag” 2013 – (15 mei, de dag na 14 mei, dus van de uitroeping van de Joodse staat in 1948) – een mooie demonstratie van Israëli’s.
    De tekst op het spandoek luidt:
    “Nakba? Israel will not mourn your failure to massacre us in 1948.”
    https://ejbron.wordpress.com/2013/05/16/foto-19/

    Like

  33. Pingback: Hoe de Nederlandse media de verjaardag van Israël vierden: Esther Voet, Tijs van den Brink, Mylène d’Anjou, Bert Klaver, Roelof Bisschop | E.J. Bron

  34. Klukkluk zegt:

    Artikel maar even in de stencilmachine doen en lekker bij De Balie uitdelen.
    Aan Het Parool bijvoorbeeld.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s