Israëls vredesplan direct na de junioorlog van 1967

(Door: Martien Pennings)

Deze maand juni 2012 heeft Israël na 45 jaar notulen vrijgegeven van interne besprekingen gevoerd door het Israëlische kabinet meteen na de junioorlog van 1967 aangaande Gaza, “de Westbank” (Samaria-Judea), de Golan-hoogte en de Sinaï.

Ik baseer me op een leesverslag van die 200 pagina’s notulen door Yaacov Lozowick en een stuk naar aanleiding van dat leesverslag door Elder of Ziyon. De deelnemers aan de discussie die Lozowick noemt zijn: Moshe Dayan (52), Yigal Allon (49), Golda Meïr (69), Eliyahu Sasson (65), Menachem Begin (54), Ya’acov Shimshon Shapira (65), Levi Eshkol (72).

De besprekingen werden onder grote druk gevoerd, want direct na de junioorlog van 1967 was er veel beweging op het internationale diplomatieke front inzake de nieuw ontstane toestand en Abba Eban, de minister van Buitenlandse zaken van Israël, moest richtlijnen hebben. De Engelse BBC was al meteen begonnen de zogenaamde harde maatregelen van Israël in Jeruzalem te kritiseren. (Ik persoonlijk zou daaraan willen toevoegen: vasthoudend dus aan een Engelse traditie van verraad aan de Joden die loopt vanaf de jaren van het mandaat, vanaf 1922 dus, tot aan dit jaar 2012.)

De meeste leidende Israëli’s dachten dat Israël binnen een paar maanden een goeie vredesregeling met de Arabische landen zou hebben, dat het probleem met de vluchtelingen van 1948 opgelost zou zijn en Israël terug zou zijn achter de oude bestandslijn van voor 1967. Lozowick zegt niets over een Israëlische eis van veiligheidsgebieden vlak tegen de bestandslijn van 1948, de zogenaamde “Groene Lijn”.

Lozowick schrijft voorts  twee merkwaardige zinnen in zijn verslag:

“Zij [de leidende Israëli’s] aanvaardden impliciet dat er geen land ontnomen kon worden aan soevereine naties door een daad van oorlog. Dus zij accepteerden allen dat de Egyptische Sinaï en de Syrische Golan tenslotte teruggegeven zouden worden aan hun eigenaars.”

Dat is ten eerste merkwaardig, omdat het internationale recht toestaat wél land te nemen van een vijand die een aanvalsoorlog heeft gepleegd. Ten tweede is dat opmerkenswaardig, omdat blijkbaar Gaza en Samaria-Judea  (“de Westbank”) terecht werden gezien als rechtmatig vestigingsgebied voor de Joden.

De deelnemers met de meeste ervaring met de Arabische cultuur, Eliyahu Sasson en Menachem Begin, beseften meteen dat de Arabische landen Israël nooit zouden erkennen en geen vrede zouden sluiten. Demilitarisering van de Sinaï en de Golan plus garantie voor ongehinderde Israëlische scheepvaart in de Straat van Tiran was voor deze kenners van de Arabische mentaliteit het hoogst haalbare.

Gaza en Samaria-Judea waren evenwel een heel ander zaak dan Golan en Sinaï. In 1967 werd door de hele wereld, inclusief de VN, nog heel anders tegen het conflict aangekeken dan nu. Lozowick zegt:

“Ergens in de jaren 1980 begon de algemene visie op het conflict te veranderen. Het werd niet langer gezien als de Arabische afwijzing van een Joodse Staat, maar begrepen als een conflict tussen Israël en de Palestijnen ( . . .).”

Iemand zou voor Nederland eens via een krantenonderzoek moeten nagaan hoe en over welke periode die visie ingang heeft gevonden dat er een “Palestijns volk” bestond dat door Israël van zijn rechten zou zijn beroofd. Ik vermoed dat zo’n onderzoeker zal vinden dat al veel eerder dan begin jaren 1980, namelijk begin jaren 1970, de linkse propagandamachine zijn werk al had gedaan en de leugens en desinformatie rond de “Palestijnse” vluchtelingen al wijdverbreid waren in de media, ook in de rest van Europa.

Dus in 1967, toen er nog geen “Palestijns volk” was uitgevonden***, was het voor de toenmalige Israëlische leiders vanzelfsprekend dat ze minstens zoveel recht hadden op Gaza als Egypte en minstens zoveel recht op Samaria-Judea als Jordanië. Israël had de gebieden nu ook nog eens veroverd in een defensieve oorlog. Er kwam nóg een overweging bij om Samaria-Judea niet terug te geven aan Jordanië. Want een vredesverdrag gesloten met koning Hoessein kon wel eens van weinig waarde blijken als Hoessein van de troon werd verdreven en die kans achtten de Israëlische leiders in 1967 niet gering.

Veel deelnemers aan de discussie vonden dat er (a) in elk geval Israëlische troepen aan de oevers van de rivier de Jordaan gestationeerd moesten zijn, gezien de ervaring van 1948 en 1967 en (b) dat eventuele Israëlische burgerrechten voor Arabieren in Samaria-Judea gepaard moest gaan met Israëlische controle over die Arabieren.

Menachem Begin was de enige die heel Samaria-Judea bij Israël wilde trekken, maar hij had eigenlijk geen idee hoe de locale Arabieren in het gareel te houden.

Met die controle-eis in gedachten wilden sommigen een opsplitsing van Samaria-Judea: de weinig volkrijke Jordaanvallei annexeren en de Arabieren daar tot Israëli’s promoveren, terwijl dan de volkrijke berggebieden naar Jordanië terug zouden gaan dan wel naar locale Arabische machthebbers. Die Arabieren in Samaria-Judea werden dus nog géén “Palestijnen”genoemd. (Deze variant uit 1967 heet tegenwoordig trouwens “de twee-staten-oplossing”.)

Yigal Allon voegde aan de gedachte om de Jordaanvallei te annexeren en “de rest” aan Hoessein van Jordanië dan wel locale machthebbers terug te geven nog een ideetje toe: waarom maken we niet wat uitzonderingen in die bergachtige gebieden waar we nederzettingen maken? Bijvoorbeeld bij plaatsen die voor ons historisch belangrijk zijn, zoals Hebron.

Levi Eshkol schijnt opgemerkt  te hebben naar aanleiding van dit ruitjespatroon in Samaria-Judea: “Jullie realiseren je toch wel dat je schaak aan het spelen met jezelf als stukken?”

Over Jeruzalem was er onder de kabinetsleden geen enkel meningsverschil. Van orthodox tot atheïst vond men dat Jeruzalem ongedeeld in Joodse handen moest blijven.

Wat betreft Gaza: niemand dacht aan het door Egypte tot 1967 bezette gebied als “Egyptisch”. Niemand, ook in de Verenigde Naties, zag het als onderdeel van een toekomstige “Palestijnse” staat, want er was nog geen “Palestijns volk” uitgevonden. Het was vanzelfsprekend dat het bij Israël werd getrokken. Sommigen vonden dat de Gazaanse Arabieren Israëlische burgers moesten worden, maar anderen dachten dat de Gazanen misschien naar de West-Bank konden verhuizen en dat dan na een algemene vredesovereenkomst de Libanezen wellicht bereid zouden zijn een pijpleiding voor water aan te leggen naar dat gebied.

Enfin, illusies over een Arabische bereidheid tot vrede genoeg, behalve dus, nogmaals, bij kenners van de Arabische mentaliteit als Eliyahu Sasson en Menachem Begin. Maar het hele denkie-denkie-kader van 95 procent van het toenmalige Israëlische kabinet kon op de schroothoop, toen al in de herfst van 1967 de Arabische landen te Khartoem besloten tot het driemaal nee – tegen onderhandelingen, vrede en erkenning – en Israël gedwongen werd het bestuur over Samaria-Judea over te nemen.

_________________________

*** Over dat uitvinden van “het Palestijnse volk” heb ik eerder geschreven:

Als er ooit Palestijnen hebben bestaan dan waren het natuurlijk de Joden, maar de gecoördineerde Arabisch-linkse propaganda is er in geslaagd om sinds 1967 dat etiket, “Palestijnen”, te plakken op die vluchtelingen die door de Arabische landen en de UNRWA zorgvuldig in hun vluchtelingenstatus zijn gehouden om als propagandawapen tegen Israël ingezet te kunnen worden.

Die naam “Palestijnen” is tegelijk met de namen “Arafat” en “PLO” in het collectieve bewustzijn van het Westen gegrift.  De Palestinian Liberation Organisation werd in 1964 opgericht en was een voortzetting van de “Palestijnse” guerrillabeweging Fatah, die aanslagen in Israël pleegde. Het openlijk in het Handvest van de PLO gestelde doel was Israël te vernietigen en “de Joden de zee in te drijven”. De bijkomende “bevrijdingsideologie” kwam uit het Sovjetkamp en moet gezien worden in het kader van de Koude Oorlog. Arafat had in 1964 zijn vertrouweling Abu Jihad naar Noord-Vietnam gestuurd om te leren hoe Ho Chi Minh zijn “bevrijdingsstrijd” voerde. Fatah vertaalde toen al, dus vóór 1964, de revolutionaire handboeken van generaal Giap, van Mao en Che Guevarra, van wie we inmiddels toch wel allemaal kunnen weten dat het massamoordenaars waren, inclusief de Jezus van de guerrilla.

Giap schreef aan Arafat: “Stop met praten over de vernietiging van Israël en noem voortaan je terreuroorlog een worsteling om mensenrechten, dan zal het Amerikaanse volk uit je hand eten.” Vanaf 1967 zou steeds meer blijken hoezeer Giap gelijk had. Arafat, die door de Sovjets werd gezien als een bruikbare pion in de Koude Oorlog tegen het Westen, werd door de Russische KGB in de leer gedaan bij “het genie van de Karpaten”, Nicolai Ceauçescu, dictator van Roemenië. Vanaf midden jaren 1960 waren Arafat en zijn entourage meermalen te gast bij deze moordenaar en megalomane krankzinnige.

Let op, want dit is essentieel: de bedoeling van zowel Fatah als de organisatie die in 1964 Fatah opvolgde, de PLO, was de vernietiging van Israël. Toen waren er dus nog géén “bezette gebieden”, niet in Gaza en niet op “de Westbank” (Samaria-Judea), toen werden de “Palestijnen” nog geterroriseerd en rechteloos gehouden door Egypte (Gaza) en Jordanië (Samaria-Judea) en toch moesten de “Palestijnen” al bevrijd worden.  Maar niet van hun Egyptische en Jordaanse onderdrukkers . . . . . nee, van Israël! Het ging dus “gewoon” vanaf het begin om de vernietiging van Israël en dat is nooit meer veranderd.

________________________________

Door:

Martien Pennings

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Palestina", antisemitisme, Arabische wereld, Islam, Israël, Joden, Jodenhaat. Bookmark de permalink .

9 reacties op Israëls vredesplan direct na de junioorlog van 1967

  1. Anneke zegt:

    Menachem Begin had in ieder geval de ogen wijdopen, was niet verblind door het behaalde succes tot ‘nu’ toe. Weet nog hoe blij m’n ouders waren met ’t succes Jerusalem weer in juiste handen! Heel frappant het goede nieuws belandde in Nederland op de 78ste-verjaardag van wijlen m’n grootvader. Dùs dubbel feest!
    Samaria was de vroegere hoofdstad van ’t oude koninkrijk Israël en Jerusalem was toen de hoofdstad van koninkrijk Juda. Heb het nu over de Bijbelse-tijden, ver voor Chr.
    Inderdaad de Palestijnen zijn een NEP-volk; in elkaar geknutseld onder (o.a.) het toeziend oog van Gr.Britain!!!! Het gebied werd al decennia-lang Palestina genoemd; vanaf de val v.h. Ottomaanse rijk in 1917-1918. De moderne mens was helemaal niet meer zo thuis in de geschiedenis; had ogen en oren gericht naar o.a. het economische vlak van de wereld. Men moest de ‘gevallen wereld’ immers weer op de been helpen. Zo vrij ‘kort’ na WW-II…. “Dùs was heel makkelijk te misleiden”. Resultaten zijn nu voel- en zichtbaar op alle fronten en er staat weer teveel SPANNING op de kabel….Shalom!

    Like

  2. louis-portugal zegt:

    Juist Martien door blijven gaan met jou openlegging van de zaken.
    Mijn dank in ieder geval.

    Like

  3. guusvelraeds zegt:

    Kort, bondig de kern van het Israelisch/Arabisch probleem. Ook goed dat nog een keer de connectie tussen het communisme en de Palestijns/Arabische bandieten wordt uiteen gezet. Ben zelf van jaargang 1950 en bracht van 1962 tot 1968 mijn middelbare schooljaren door. Eerst Mulo A/B en daarna HBS. Ik zie mijn medescholieren nu nog lopen met hun Palestijnen/Arafat sjaals om hun nekken. Op het schoolplein maar roepen van Ho Ho Ho Chi Minh. Ja de indoctrinatie campagne met behulp van de media begon midden jaren 60 vorige eeuw goed op gang te komen. De jonge geesten werden vanaf die tijd continu vergiftigd met linkse en communistische propaganda. Hadden het peace teken om hun nek en vereerden tegelijkertijd massa moordenaars als Arafat, Mao en Che. Deze schizofrenie is vanaf die tijd altijd een afwijking gebleven van links. Nog geen 2 maanden geleden liep ik door de stad en zag in een etalage een grote foto hangen van Che Chevara. Kon het niet nalaten en ben naar binnen gegaan en aan het bedienend personeel gevraagd weten jullie wel wie in jullie etalage hangt. Een jonge meid van nog geen 20 wist niet het antwoord maar de oudere verkoper wist het wel. Ja wist hij te vertelen Che is “”nog altijd een icoon”” en er zijn genoeg mensen die hem kopen om thuis als decoratie aan de wand te hebben. Nou in dat geval vertelde ik mag je net zogoed een foto van Adolf Hitler in je etalage uitstallen en te koop aanbieden. Het verschil zit alleen in de aantallen maar beide zijn een even groot kaliber massa moordenaar. Hitler heeft persoonlijk geen mensen gedood maar Che had er lol in gevangen genomen tegenstanders in hun slaap de hals door te snijden. Hiervoor sloop hij tijdens de nacht stiekem de cellen in van de gevangenis in Havanna. Waarover hij het bevel had. De schade die in de wereld is aangericht door de decennia lange indoctrinatie is ontstellend. De scholieren van toen (Zie je Malmstrom en de Maoist Barosso met hun sjaal) zijn deel gaan uitmaken van de politieke elite van vandaag en wat hebben ze ons gebracht: Mondiale erkenning Palestijnse maffia met hun Israel haat, Mondiaal met EU en nationaal belastinggeld gesubsidieerde terreur organisaties, Ongevraagde en volledig onnodige massa immigratie, Transformatie van de ooit waardevolle EEG naar een monstreuze EU, Overname van de VN door de organisatie van islamitische landen, Volledig vrijbaan voor de Arabische lente en als klap op de vuurpijl straks ook volledig open grenzen tussen de EU en Noord Afrika. Israel is de voordeur van de vrije wereld als deze ingetrapt wordt zal het “”als we niet wakker worden”” slecht aflopen met Europa en mogelijk ook de rest van de wereld.

    Like

  4. Martien Pennings zegt:

    Hier een discussie op de Egyptische tv tussen moslims die totaal krankzinnig en moslima’s die half gek zijn: http://www.memri.org/clip/en/0/0/0/0/0/0/3465.htm
    Het gaat over de toespraak van de leipenistische imam (tautologie) Safwat Higazi, die een enorme menigte op het Tahrir-plein opzweepte om naar Jeruzalem te marcheren.
    Dat deed hij in het bijzijn van de presidentskandidaat van de moslimbroederschap, Mohammed Mursi.
    De dames vinden het geen goed idee, die mars op Jeruzalem en denken dat het beter is als Egypte gaat proberen iets fatsoenlijks te produceren, zoals bijvoorbeeld een pen waarmee je kan schrijven.
    Maar dezelfde dame die dat vindt, zegt ook zoiets als: “Israël is hier geplant door het Amerikaanse imperialisme”.
    Ze zijn echt ongeneeslijk, allemaal.
    En dan moet je die kerels horen, van een onvoorstelbaar “religieus” haat-debilisme.

    Like

  5. Tom Hendrix zegt:

    @De Muzelmannen, volgelingen van de pedo profeet MO kennen maar een paar dingen, hun haatboek koran, en het afsnijden van halzen. En deze idioten heeft men massaal toegelaten in Europa.

    Like

  6. Roelf-Jan Wentholt zegt:

    Erg interessant artikel. Je ziet heel goed de verandering van de formulering van het conflict. Waar het er eerst om ging dat de Arabieren geen Joodse staat wilden toestaan, wordt het in deze periode: er kan geen Joodse staat komen omdat er al een Palestijnse samenleving was. En de hele wereld (vrijwel de hele wereld) is daar met open ogen ingelopen.

    In de strijd om de vierkante kilometers verliezen veel mensen iets heel belangrijks uit het oog. Een land bestaat namelijk niet alleen uit een gegeven oppervlakte aan vierkante kilometers, een land bestaat vooral uit de mogelijkheden die de bewoners er weten te stichten.

    Sommige volken (ik noem geen namen) wonen eeuwen in de woestijn en er verandert niets. Andere volken vestigen zich in een moeras, afgewisseld door woestijn en geerodeerde aardoppervlakte en veranderen dat land in een welvarend en ontwikkeld gebied. Zij maken het land groter, niet in vierkante kilometers maar in productieve kracht. Aan deze mensen behoort het land, want zij hebben het eigenhandig gemaakt.

    Het land gunnen aan de productieve mensen is ook voor de minder productieve mensen zeer voordelig. Nergens hebben de Arabieren het beter dan in Israel. Dat blijkt uit alle statistiek over gezondheid en welvaart. En nergens in de Arabische wereld hebben de Arabieren meer rechten en meer vrijheid dan de Arabieren in Israel genieten.

    Desondanks steunen talloze mensen die beweren op te komen voor de mensenrechten de allerergste mensenrechteschenders als Hamas. Anja Meulenbelt zegt het liefkozend en meegaand en in wezen prijzend als volgt: “Ja, Hamas, dat zijn natuurlijk geen lieverdjes.”

    Ik zou er zo graag aan bijdragen dat Hamas gaat geloven dat Anja Meulenbelt eigenlijk een Israëlische spion is. Dan kan zij het eens echt meemaken wat het betekent als een club als Hamas de teugels in handen heeft.

    Like

  7. Seculiere zegt:

    Ik hoop dat er terug vrede komt tusse deze 2 landen,het zijn de 2 belangerijkste landen in die regio.
    http://www.allesinperspectief.nl/Turkije/vice-premier-israel-turkey-wordt-een-regionale-supermacht.html

    Like

  8. Linsky zegt:

    Deze week ruim 120 raketten op Zuid-Israël

    5Aangemoedigd doordat waarschijnlijk de Moslimbroederschap de Egyptische verkiezingen heeft gewonnen, hebben Hamas en aanverwante terreurgroepen het bombardement op zuidelijk Israël laten escaleren.

    Deze week zijn vanuit de Gazastrook meer dan 120 mortiergranaten en korte- en middellange-afstandsraketten afgeschoten op het zuiden van Israël.

    De aanvallen begonnen maandagavond, na een soortgelijke raketaanval vanuit de Egyptische Sinaï. Israëlische commentatoren geloven dat Hamas en enkele ermee verbonden groepen in de Gazastrook aangemoedigd zijn door de claim van de Moslimbroederschap, dat zij de presidentsverkiezingen in Egypte hebben gewonnen.

    Ongeveer een miljoen Israëli’s leven binnen het bereik van raketten uit Gaza, dus bij elke aanval klimmen grote aantallen mannen, vrouwen en kinderen de schuilkelders binnen, met name in de grotere steden zoals Ashkelon en Be’er Sheva. Er is onderzoek gedaan naar het ernstige negatieve psychologische effect op de Israëlische kinderen in het gebied, maar de media negeren dit meestal.

    Wonder boven wonder zijn door al die raketten slechts 11 mensen gewond geraakt, allen door een directe inslag in een gebouw met Israëlische grenspolitie nabij Ashkelon.
    De Israëlische ambassadeur bij de VN, Ron Prosor, heeft geklaagd over de zwakke reactie op de raketbeschietingen door de internationale gemeenschap, die altijd snel is om Israël scherp te veroordelen wanneer zijn acties Palestijnse levens in gevaar brengen.

    De ongelukkige realiteit is dat de wereld, en vooral de mainstream media, niet is geïnteresseerd in het bombarderen van Joodse bevolkingscentra, totdat of een groot aantal Israëli’s is gedood of gewond, of Israëlische represailles een groot aantal Palestijnse slachtoffers veroorzaken.
    Bron: http://israeltoday.nl/

    Like

  9. Tom Hendrix zegt:

    @Linsky 12.09. uur, voor mij is ISRAEL het slachtoffer, en niet de theedoeken en de woestijnratten van de ISLAM. Ik hoop dat ISRAEL wel terdege terugslaat. Leve ISRAEL!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s