Het “Proces van Brussel” versus het “Istanboel-proces”

Op 9 juli is er een doorlopend initiatief gelanceerd onder de naam het “Proces van Brussel” als  tegengewicht tegen het zogenaamde “Istanboel-proces”. Het “Istanboel-proces” begon een jaar geleden in Istanboel op 15 juli met een conferentie op hoog niveau met als onderwerp “de bestrijding van religieuze onverdraagzaamheid”. De opmerkingen van Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton bij die gelegenheid zijn vermeldenswaard: 

“… We hebben gezien hoe de opruiende acties van slechts een zeer klein aantal mensen, een handvol in een land van bijna 300 miljoen, rimpelingen van intolerantie kunnen creëren. We menen ook dat, al 235 jaren, de vrijheid van meningsuiting als een universeel recht de kern is van onze democratie. Dus zijn we gericht op het bevorderen van interreligieus onderwijs, samenwerking, handhaving van antidiscriminatiewetten, bescherming van de rechten van alle mensen om te aanbidden wat ze kiezen en het gebruiken van zekere ouderwetse technieken van “peer pressure and shaming” zodat mensen niet het gevoel krijgen steun te hebben om dat te doen wat we verafschuwen.”

De lancering van het “Istanboel-proces” was een enorm succes voor de Organisatie van de Islamitische Samenwerking (OIC), het hoogtepunt van tientallen jaren van geduldige lobbyinspanningen, zalvende overreding en bedekte bedreigingen gericht op de westerse regeringen en internationale organisaties door OIC-vertegenwoordigers.

De meeste westerlingen beseffen niet dat de discussie over de islam in de openbare forums van het Westen reeds onderhevig is aan de principes van de sharia. Deze toepassing van de sharia in het Westen is in overeenstemming met de OIC, zoals bekendgemaakt door middel van resoluties van de Verenigde Naties. Het gedrag van de media, de academici en de westerse politieke leiders sluit nauw aan bij de kritiek tegen de “belastering van godsdiensten”, zoals gedefinieerd door de OIC.

Zoals vaak het geval is met de islam, betekenen Engelse uitdrukkingen als “mensenrechten” en “belastering van religie” iets anders voor de moslims van de OIC dan voor niet-moslims. Dat wordt meteen duidelijk uit het stichtingsdocument van de OIC, waarin wordt gesteld in artikel 15:

De Onafhankelijke Permanente Commissie voor de Rechten van de Mens (OIC) bevordert de burgerlijke, politieke, sociale en economische rechten die zijn vastgelegd in convenanten van de organisatie alsmede de verklaringen en in algemeen overeengekomen mensenrechteninstrumenten, in overeenstemming met de islamitische waarden. Dus, naar welke “universeel overeengekomen instrumenten voor de mensenrechten” wordt hier verwezen? Men zou kunnen veronderstellen dat de OIC verwijst naar de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens, maar dan zou men een fout maken.  De OIC beschouwt de UVRM als ontoereikend en onislamitisch. Voor de codificatie van de mensenrechten voor moslims creëerde de OIC de Verklaring van Caïro voor Mensenrechten in de Islam, beter bekend als de “Verklaring van Caïro”. Het is een formeel, juridisch instrument, samengesteld door de OIC namens de OIC-lidstaten in 1990 en werd formeel ingediend bij de Verenigde Naties in 1993.

Artikel 22 van de Verklaring van Caïro stelt:

a.  Iedereen heeft het recht om zijn mening vrijelijk te uiten op een wijze die niet in strijd is met de pricipes van de Sharia.

 b. Eenieder heeft het recht om te pleiten voor wat goed is en uit te dragen wat goed is en te waarschuwen voor wat er mis  is en kwaad volgens de normen van de islamitische sharia.

c. Informatie is van vitaal belang voor een samenleving. Deze mag niet worden uitgebuit of misbruikt, zodanig dat het de heiligheid en de waardigheid van de profeten schendt, morele en ethische waarden ondermijnt of desintegreert, corrumpeert of schadelijk is voor de samenleving of haar geloof verzwakt.

d. Het is niet toegestaan om nationalistische of doctrinaire haat te stichten of iets te doen dat kan aanzetten tot enige vorm van raciale discriminatie.

Dit is een duidelijke verklaring voor de doctrinaire beperkingen die worden opgelegd aan de vrijheid van meningsuiting door de islamitische wet. Een uitspraak of uiting mag niet “in strijd zijn met de heiligheid en de waardigheid van de profeten” noch mag deze “leerstellige haat” creëren. Bovenal moet hij “niet in strijd zijn met de principes van de sharia”.

In het geval iemand nog twijfels heeft, vertelt artikel 24 ons: “Alle rechten en vrijheden bepaald in deze Verklaring zijn onderworpen aan de islamitische sharia” en artikel 25 zegt: “De islamitische sharia is de enige bron van referentie voor de uitleg of verduidelijking van een van de artikelen van deze verklaring. “

Ik denk, dat laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

Elke term in artikel 22 is zorgvuldig gekozen om een specifieke bepaling van de sharia te weerspiegelen. Op het eerste gezicht kan veel van wat er wordt geschreven onschuldig lijken voor niet-moslims. Echter, een nadere beschouwing van de islamitische wet onthult betekenissen die in direct conflict zijn met de UVRM, de Grondwet van de Verenigde Staten en de mensenrechten zoals ze over het algemeen worden begrepen door westerlingen.

Het belangrijkste is dat deze regels niet alleen van toepassing zijn op moslims – zij moeten worden gehoorzaamd door iedereen, moslims en niet-moslim gelijk. Vandaar de toenadering van de OIC richting de VN en daarbuiten naar individuele westerse landen, in een poging om de definitie van religieuze laster op te leggen aan de rest van de wereld.  De kern van de zaak; “de test of consequences” als drukmiddel?

De Verklaring van Cairo benadrukt dat er sprake moet zijn dat uitzonderingen op het recht van vrije meningsuiting laster van de islam of de profeet de kwestie is. De meeste Europese landen, onder de welwillende leiding van de EU, zijn al gevallen voor deze eis, zoals blijkt uit de vervolgingen van Geert Wilders, Elisabeth Sabaditsch-Wolff, Lars Hedegaard, Jussi Halla-Aho, Michael Mannheimer en vele anderen.

Dankzij een vervelend, klein stukje papier, bekend als het First Amendment op de Amerikaanse Grondwet, ligt er voor de OIC een probleem. Een van de belangrijkste doelen van de OIC is om een tijdelijke oplossing te vinden voor dit probleem en het begrip “test of consequences” is misschien wel de oplossing waar het naar op zoek was. Het idee is, dat de intentie van de spreker en de betekenis van wat hij zegt niet langer het enige probleem zou vormen. Het gerechtelijk systeem zou ook met de te verwachten “gevolgen” van een uitspraak rekening dienen te houden bij het bepalen of iemand valt onder een vorm van beschermde expressie. Als iemand een artikel schrijft, een lied uitvoert, of een tekening maakt die waarschijnlijk de woede van een groep mensen oproept en ze schoppen rellen, dan is dat een consequentie van zijn daden en zou een beperking rechtvaardigen op die bepaalde gevallen van meningsuiting.

Als de Verenigde Staten zouden kunnen worden overgehaald om deze test op te nemen – ter aanvulling van de meer bekende norm van het opleggen van een “test van inhoud”, bijvoorbeeld “aanzetten tot” etc. – dan zou de OIC zijn plan uit kunnen voeren en “islamofobie” in Amerika kunnen elimineren zonder een amendement op de Grondwet of het wijzigen van bestaande wetten. Als de “test of consequences” kan worden ondergebracht in een Amerikaans gerechtelijke precedent, zal de OIC goed op weg zijn naar het realiseren van haar belangrijkste doelen.

Onze Minister van Buitenlandse Zaken (VS) is slim genoeg om te beseffen dat de uitvoering van de normen van de OIC nu nog niet kunnen worden bereikt. Eerst moet er “peer pressure and shaming” zijn – dat wil zeggen dat mensen die de islam bekritiseren aan de schandpaal worden genageld. Op die manier hebben we in het afgelopen jaar het “Istanboel-proces” aan het werk gezien, zowel formeel als informeel.

Wat ik nu zeg en wat er gezegd werd op 9 juli in Brussel, wordt systematisch uitgesloten van beleefd discours. Onze meningen worden gestigmatiseerd, gemeden en ondenkbaar gemaakt.

Het Proces van Brussel is gestart met de sponsoring van de International Civil Liberties Alliance, maar het zal zich naar verwachting uitbreiden met tal van andere groepen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan (en in Australië en Nieuw-Zeeland), die de dezelfde algemene beginselen en doelstellingen delen. Er zullen vele toekomstige evenementen plaatsvinden als onderdeel van het proces, waarbij sommige met deelname van ICLA en andere zullen volledig zelfstandig plaatsvinden. Als uw organisatie (of u als individu) gericht is op burgerlijke vrijheden en de vrijheid van meningsuiting, dan bent u al in het vizier van de OIC – wat betekent dat u ook deel uitmaakt van het Proces van Brussel.

Bron:

http://gatesofvienna.blogspot.nl/2012/07/slouching-towards-brussels-redux.html

Auteur: Baron Bodissey alias Ned May.

Vertaald uit het Engels in een verkorte en bewerkte versie door:

Vederso

(voor https://ejbron.wordpress.com/)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Islamofobie", "Nuttige idioten", Arabische wereld, Censuur, Dhimmitude, Free speech, Islam, Islamisering, Moslims, political correctness, Sharia, Verenigde Staten. Bookmark de permalink .

8 reacties op Het “Proces van Brussel” versus het “Istanboel-proces”

  1. peter zegt:

    Gewoon niet accepteren en tegen onze vertegenwoordigers duidelijk zeggen dat we dit niet accepteren !
    Ik kan niet accepteren dat het oic mij rechten en plichten geeft, ik kan mij niet herinneren dat ik ze daar via een democratisch proces de machtspositie voor hebt gegeven.
    Het is zo eenvoudig !!

    Like

  2. De eerste de beste die denkt mij te kunnen kort houden met die oic kan een stevige vuist op het gezicht en mijn gestrekte been in z’n kruis verwachten. Wat denken ze wel niet?

    Like

  3. Ik heb even lopen (zittend) nadenken maar dit artikel verklaart eigenlijk direct ook meteen waarom onze landverradende CDA en consorten er zo op tegen waren om artikel 147 WvS te verwijderen. Aangezien ze (oic) al voor 1990 aan met deze idioterie bezig zijn en het in 1993 is ingediend (ik kan niet zo 1 2 3 achterhalen of het ook is goedgekeurd), zou het CDA cs. ,als echte islamlikkers, hier al rekening mee hebben gehouden. Dit verklaart ook direct waarom die idioot van een Donner het wel prima vond om de sharia in te voeren wanneer daar draagvlak voor zou zijn. Gezien de huidige stand van zaken en de nimmer stoppende toestroom van islamitische gelukszoekers zitten ze (het CDA sc.) gewoon te wachten totdat er genoeg van deze tapijtvreters zijn met in het achterhoofd dat er dan vervolgens voldoende draagvlak is om de sharia gewoon in te voeren. Stemvee voor de verborgen agenda, zeg maar…

    En met de sharia komt dat oic gewoon mee naar binnen met hun verachtelijke denkwijze!
    Oh, ik hoop zo dat er op 12 september 2012 een politieke aardverschuiving komt zodat dit niet kan of zal gebeuren!

    Like

  4. Tom Hendrix zegt:

    @Pieter Veenstra, Pieter nu snap ik ook waarom het CDA, muzelmannen lid wil laten worden. Het is onderdeel van hun plan, daarom heten ze voor mij vanaf nu Christenen Dienen Allah!

    Like

  5. Ja, het wordt steeds duidelijker wie hier in Nederland de zooi besodemieteren. Het verderfelijke CDA en aanhang. Dit geldt ook voor de partijen die dit goedkeuren of daarmee instemmen. De PvdA doet even hard mee alleen laat deze dat niet zo duidelijk zien, een soort van taqiyya eigenlijk. Je moet toch goed gek zijn om als echte Nederlander je stem aan een dergelijke groep van landverraders te geven…

    Het lijstje voor Neurenberg 2.0 wordt als maar langer….

    Like

  6. Linsky zegt:

    Ah, je was op de fiets Pieter…zitten terwijl je loopt. 🙂

    Like

  7. Bijna goed: een bureaustoel 😀

    Like

  8. louis-portugal zegt:

    Wij hebben 2 oorlogen te voeren.
    1 tegen de islamisering, die al over de hele wereld op allerlei manieren gevoerd wordt.
    2.tegen de NWO-ers die de hele wereld en vooral de westerse willen onderwerpen.
    Regelmatig vinden onze vijanden elkaar en proberen ons gezamenlijk op de kniëen te krijgen.
    Vooral het ontkennen door de “linkse elite” is zeer gevaarlijk.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s