Altijd trammelant met Mohammed: Nu ben ik ook een keer beledigd

(Door: Udo Ulfkotte)

De discussie rondom de beperking van de vrijheid van meningsuiting door een verbod op het uitzenden van de islamkritische videofilm “De onschuld van de moslims” heeft in Duitsland tot een heftig debat geleid. Bondskanselier Merkel (CDU) liet doorschemeren sympathie te hebben voor een verbod op de openbare uitzending van de film. Maar wat gebeurt er eigenlijk als we rekening houden met iedereen die zich beledigd denkt te voelen?

Voor vreedzame gelovige Hindoes is het een diepe religieuze belediging dat wij Europeanen rundvlees eten. Per slot van rekening zijn runderen voor Hindoes heilige dieren. Hebben we ooit ook maar overwogen om de consumptie van rundvlees te staken – alleen maar om de religieuze gevoelens van Hindoes niet te beledigen? Het Hindoeïsme is, in tegenstelling tot de islam, een vreedzame religie. We hoeven niet bang te zijn voor oproepen tot moord of golven van haat als we rundvlees eten. En daarom stoort het ons niet dat we Hindoes elke dag diep beledigen. Heel anders is het bij moslims. Dan buigen we ons zo diep als het maar kan en beven van angst voor hun haat.

Een simpel filmpje, dat zich bezighoudt met de historisch onomstreden figuur Mohammed, houdt de wereld in spanning. Deze keer werd er noch een koran verbrand noch een moskee geschonden. Een afbeelding van Mohammed, die moslims niet bevalt, was voldoende om de wereld in spanning te houden. Diegenen, die nu snel een verbod op de uitzending van het filmpje in het Duitstalige gebied eisen en veel begrip voor beledigde moslims schijnen te hebben, kennen de koran blijkbaar net zo slecht als die moslims, die vervuld van haat en gewelddadig tegen een film protesteren die ze waarschijnlijk niet hebben gezien. Ze vallen mensen aan, die hen niets hebben gedaan. In soera 5, vers 8 staat in de koran: “O, gij die gelooft, weest oprecht voor Allah en getuigt met rechtvaardigheid. En laat de vijandschap van een volk u niet aansporen, om onrechtvaardig te handelen. Weest rechtvaardig, dat is dichter bij de vroomheid en vreest Allah, voorzeker, Allah is op de hoogte van hetgeen gij doet.” Met rechtvaardigheid heeft het optreden van die moslims, die over de hele wereld rellen schoppen, dus zeer zeker niets te maken. In werkelijkheid gaat het immers ook alleen maar om chantage, waaraan wij niet-moslims (“ongelovigen”) niet moeten toegeven. Zoals altijd. Per slot van rekening geven we immers altijd toe, als moslims maar hard genoeg brullen. Men mag hen zogenaamd niet beledigen. Daarvoor moeten wij zelfs onze vrijheden beperken.

Maar hoe zit het eigenlijk als wij beledigd worden? Nu ben ik ook een keer beledigd, omdat mijn christelijke religie beledigd wordt. In een Duitse stad zoals München geldt het per slot van rekening als “kunst” om een gekruisigde kikker met een uitgestoken tong en een bierpul in de hand openbaar tentoon te stellen. De religieuze gevoelens van ons christenen werden met deze gekruisigde kikker in het “Huis van de Kunst” in München zeer zeker beledigd. Het blasfemische werk was daarvoor ook al in Bolzano te zien. Een andere kunstenaar, Andres Serrano, heeft een kruis in een bak met urine gezet. Uiteraard moeten christenen ook dat slikken. Hij noemde het kunstwerk “Piss Christ”. De publiekrechtelijke zender ARD verbrandde voor draaiende camera´s een Bijbel – was er toen sprake van een discussie in de regering om de desbetreffende ARD-film niet meer in het openbaar te laten uitzenden, omdat hij zeer zeker christenen beledigde?

Als jonge moslims in het Duitstalige gebied in het doopvont van een kerk pissen en het altaar met stront besmeuren (bijvoorbeeld in Zwitserland), dan mogen wij christenen niet beledigd zijn. En een vermoedelijk tamelijk achtergebleven en veeleer kleingeestige Brusselse pastoor liet zijn kerk door de Belgische politie te ontruimen, nadat vele Afghanen deze als vanzelfsprekend als openbaar toilet gebruikten. Uiteraard werden de islamitische kerkschenders niet tot een gevangenisstraf veroordeeld, zoals die op individuele titel handelende Duitser, die enkele koranverzen op toiletpapier drukte.

Moslims verbranden steeds opnieuw heel officieel openlijk honderden christelijke Bijbels. Bijvoorbeeld in de Islamitische Republiek Iran. Dat gebeurt vaak. Moslims zijn er trots op als ze onze christelijke Bijbels verbranden. Hebt u ooit gehoord dat de regering daar tegen protesteerde? Hebben er ooit moslims in het Duitstalige gebied voor gestreden dat in hun landen van herkomst onze religie niet langer meer wordt beledigd? Had je gedacht!

Die moellahs in Teheran, die onze christelijke Bijbels verbranden, kregen van de Duitse regering een militaire Airbus – ondanks alle sancties. Ik voel me dan door de Duitse regering behoorlijk verneukt – excuses voor het woordgebruik. Maar het is wel de realiteit.

En wat leren we hiervan? Laat de omstreden Mohammed-film in zijn volledige lengte op de publiekrechtelijke zenders zien, net zoals ze ook trots de verbranding van een christelijke Bijbel lieten zien. En tegelijkertijd verbieden we de consumptie van rundvlees om de Hindoes niet langer te beledigen. Of we worden weer normaal en leven in de realiteit. Dan echter zouden we respect voor onze eigen cultuur moeten hebben en niet alleen voor moslims.

Bron:

http://tinyurl.com/8cb7vma

Auteur: Udo Ulfkotte

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)