Lord Haw Haw

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er een Engelsman die vanuit Hamburg per radio pro-Duitse propaganda in de ether uitstrooide en die een zekere bekendheid verwierf onder de bijnaam Lord Haw Haw. Zijn echte naam was William Joyce en hij vluchtte aan het eind van de oorlog naar Flensburg waar hij zijn diensten aanbood aan de Reichsregierung van Grossadmiral Karl Dönitz, maar er was voor hem geen rol meer om te spelen. Tenslotte werd hij  tijdens een achtervolging door Britse militaire politie die hem op het spoor was gekomen, gepakt. Op 3 januari 1946 werd hij ter dood veroordeeld.

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat de naam van Lord Haw Haw uit mijn geheugen opborrelt als ik de aankondiging van een programma op BBC World News tot me laat doordringen. Even samengevat ging de aankondiging als volgt: Terwijl de protesten over de anti-Mohammed film in de wereld aanhouden, er in Frankrijk Mohammed-cartoons worden gepubliceerd en in New York anti-Jihad reclame op bussen en in de metro verschijnen, is ons onderwerp van de uitzending; “Are muslims under attack?” En meteen nadat deze keurige, door en door Engelse presentatrice deze zinnen had gezegd, borrelde bij mij omhoog; Lady Haw Haw.

Maar wat is nu precies de associatie tussen deze pro-Duitse Engelse omroeper, die probeerde de moraal van zijn landgenoten te ondermijnen, en deze presentatrice? De associatie is heel eenvoudig;  landverraad. In het geval van Lady Haw Haw is het verraad aan het Westen, zijn cultuur en beschaving en zij probeert onze moraal te ondermijnen. Terwijl het enige daadwerkelijke geweld op ditzelfde moment uitgaat van Pakistaanse moslims tegen de Amerikaanse ambassade in Islamabad, presteert deze Lady het om de vraag te stellen of moslims aangevallen worden en onder vuur liggen. Het is de totale omkering van de feiten, van oorzaak en gevolg, van wie er verantwoordelijk is, van een inversie van waarden.

In Kuala Lumpur waren er duizenden mensen op straat en schreeuwden; Kaybar, Kaybar. Wie nu nog niet weet wat dit citaat voor betekenis heeft, zoekt het zelf maar op. De Pakistaanse premier wijst verontwaardigt op het godslasterlijke karakter van de film “Innocence of Muslims” en zijn regering roept op tot “A day of love for the Prophet.” En ondertussen loopt het in Peshawar, Lahore, Karachi en Islamabad uit de hand. Even terzijde; in de laatste acht jaar zijn in de meest zuidelijke provincie van Thailand meer dan 5000 mensen omgekomen in de bloedige rafelrand van de “Clash of Civilizations” en vervolgens brengt de BBC de aankondiging van een tentoonstelling; “Art in Islam” in het Louvre en prins Bin Taleel komt uitleggen dat we in de tentoonstelling kunnen zien dat de islam voor een grootse beschaving heeft gezorgd en waarlijk een “Religion of Peace” is.

Waarom lukt het me niet Lord en Lady Haw Haw uit mijn hoofd te bannen?

Door: Vederso (voor https://ejbron.wordpress.com/)