Wat Orwell ons kan vertellen over het linkse appeasement van de islam

(Door: Daniel Greenfield)

Veronderstel dat er een wereldwijde beweging zou bestaan die openlijk haar doel verkondigde uw land over te nemen en elk land en elke mens op aarde zijn systeem op te leggen. Veronderstel ook dat deze beweging moorden had gepleegd en terreuraanslagen in uw eigen land had uitgevoerd, dat de leden van deze groep geweld bevorderen, terwijl ze politieke invloed verkrijgen. Veronderstel ook dat het zeer uit de mode en politiek incorrect was om zich tegen hen uit te spreken.

Ik spreek hier niet van de islam, maar van het communisme. De huidige golf van censuur en ontkenning tegenover de islam is geen nieuwe ontwikkeling. Deze is eerder zeer oud. Islamofobie, zoals rooien-tergen, is een politieke term die de functie heeft van het afsnijden van elke discussie over het onderwerp. Hij verzet zich tegen het noemen van de feiten of debatteren over de kwestie, door dit tot verboden terrein te verklaren. Om een zaak aan de orde te stellen is jezelf ontmaskeren als een persoon, wiens ideeën onaanvaardbaar zijn voor openbare verspreiding.

Toen George Orwell moeite had om een uitgever te vinden voor Animal Farm werd hij herhaaldelijk afgewezen op grond van het feit dat het boek de Sovjet-Unie zou beledigen. Een uitgever schreef Orwell dat hij was afgeschrikt van publicatie van het boek door een belangrijke ambtenaar op het Ministerie van Informatie (een bureau dat het Ministerie van Waarheid zou worden in zijn roman 1984), die hem verteld had dat het publiceren van een dergelijk boek op dit moment onverstandig zou zijn. Die ambtenaar was overigens een Sovjet-spion.

De uitgever ging verder met te zeggen dat het boek aanvaardbaar zou kunnen zijn als het zich meer algemeen zou richten op dictators, maar niet specifiek op de USSR. Tenslotte voegde de uitgever eraan toe: “Het zou minder aanstootgevend zijn als de overheersende kaste in de fabel geen varkens waren. Ik denk dat de keuze van varkens als heersende kaste ongetwijfeld aanstoot zal geven aan veel mensen en in het bijzonder voor iedereen die een beetje gevoelig is, zoals ongetwijfeld de Russen zijn. ”

Wijzig een paar namen en dit is precies de inhoud van de afwijzingsbrieven die moedige en kritische boeken over de islam hebben ontvangen. Het is best om een algemene kritiek over religieus fanatisme te maken, zolang deze kritiek universeel wordt toegepast en niet die lichtgeraakte mensen beledigt die zich af en toe op gevaarlijke manieren uiten.

In een, over het algemeen ontbrekend,  voorwoord van Animal Farm, schreef Orwell: “Het sinistere feit omtrent literaire censuur in Engeland is dat deze grotendeels vrijwillig is. Impopulaire ideeën kunnen tot zwijgen worden gebracht en onhandige feiten in het donker worden gehouden, zonder de noodzaak van een officiël verbod. Iedereen die lang in een vreemd land heeft geleefd, zal weten van gevallen van sensationele nieuwsitems – die direct uit de Britse pers worden gehouden, niet omdat de regering stappen neemt, maar als gevolg van een algemene stilzwijgende afspraak dat ‘het niet te doen is’ die bepaalde feiten te vermelden.

Er zijn nogal wat sensationele feiten en nieuwsitems die worden geweerd of geminimaliseerd in onze eigen media, omdat het niet passend zou zijn om ze te noemen. Het zijn zelden overheidsfunctionarissen die deze censuur opleggen, zeker in de Verenigde Staten zijn er geen wettelijke codes die dit voorschrijven, maar deze censuur is vrijwillig. Ze bestaat uit mensen die zichzelf censureren, publicaties die door mensen worden gecensureerd uit angst voor geweld, door uitgevers die het gevoel hebben dat dit een onbezonnen moment is voor het opwekken van spanningen en door een groter geheel van linkse denkers die vinden dat we moeten sympathiseren met de islam en zijn gewelddadige en racistische activiteiten negeren.

“Wat op dit moment gebeurt op verzoek van de heersende orthodoxie, is een kritiekloze bewondering van Sovjet-Rusland. Iedereen weet dit, bijna iedereen werkt eraan mee. Elke ernstige kritiek op het Sovjet-regime, iedere openbaarmaking van feiten waar de Sovjet-regering  de voorkeur aan geeft deze verborgen te houden, is bijna niet geschikt om te drukken,” schreef Orwell in zijn voorwoord in Animal Farm met de titel, Vrijheid van de Pers.

“Bijna niemand zal een aanval op Stalin drukken, maar het is heel veilig om Churchill aan te vallen … tijdens de gehele vijf jaar oorlog, gedurende twee of drie jaar die we vochten voor nationale overleving, zijn er talloze boeken, pamfletten en artikelen die pleitten voor een compromis en vrede zonder inmenging gepubliceerd… Zolang het prestige van de Sovjet-Unie er niet bij betrokken is, is het beginsel van de vrijheid van meningsuiting redelijk goed gehandhaafd.”

Dus hebben we ook nog steeds vrijheid van meningsuiting. We worden aangemoedigd om onze eigen regering aan te vallen, maar niet de liberale, progressieve vleugels ervan, maar het is nog steeds veilig om dat te doen, zolang het prestige van de islam niet in het geding is. Alleen wanneer de islam zich beledigd voelt, valt het beginsel van de vrijheid van meningsuiting uit elkaar.

Het was altijd veilig om Bush aan te vallen, maar een aanval, zelfs op Bin Laden, werd op zijn best als smakeloos beschouwd. En een aanval op meer ‘gematigde’ figuren, zoals Tariq Ramadan, grensde aan “niet geschikt voor publicatie.” Hoewel het belachelijk gemakkelijk was om in een ​​essay Bush af te beelden als een oorlogsgekke chimpansee die Irak binnenviel voor de olie, Haliburton en christelijk fundamentalisme, presenteerden de culturele elites dit door te doen alsof het een daad van grote politieke moed was. Ondertussen een kritisch essay publiceren ten aanzien van islamitische figuren was bijna onmogelijk, gevaarlijk en riskant. En diezelfde elites behandelden het als verachtelijk misbruik van de vrijheid van meningsuiting.

Het gif gaat hier dieper. Met de opkomst van de bolsjewieken was er een heftige discussie over het al dan niet erkennen van de Sovjet-Unie. Twee regeringen, Wilson en Hoover, kozen ervoor om dit niet te doen. Hun redenering was vrij eenvoudig en wordt het best uitgedrukt in de woorden van Bainbridge Colby, de Minister van Buitenlandse Zaken onder Woodrow Wilson. Colby was een liberaal en medeoprichter van de Progressieve Partij van Roosevelt en bevriend met Mark Twain, en toch gaf hij een duidelijke reden voor het onthouden van diplomatieke erkenning van de bolsjewistische terroristen. “We kunnen niet erkennen, geen officiële contacten onderhouden met of een vriendelijke ontvangst geven aan de agenten van een regering die vastbesloten is samen te spannen tegen onze instellingen, waarvan de diplomaten zullen aanzetten tot gevaarlijke opstanden, wier woordvoerders zeggen dat ze overeenkomsten ondertekenen en niet van plan zijn zich eraan te houden “

Dat beleid hield stand onder twee regeringen, waaronder die van president Hoover, die persoonlijk ervaring had met de Sovjet-Unie tijdens de Russische hulpverlening die de communisten op een cruciaal moment redde. Het was tijdens de FDR regering, die stampvol met communisten zat, dat het werd afgeschaft. FDR werd de eerste Amerikaanse president om rechtstreeks te communiceren met een Sovjetleider en in zijn eerste regeringsjaar nodigde hij de Sovjetminister van Buitenlandse Zaken naar Washington DC uit en erkende hij de Sovjet-Unie.

Om die erkenning te bereiken, zegde de Sovjet-Unie toe geen groeperingen te steunen met als doel “het omverwerpen of het voorbereiden voor de omverwerping van, of door middel van geweld een verandering in de politieke of sociale orde tot stand te brengen van geheel of een deel van de Verenigde Staten, haar gebiedsdelen of bezittingen.” Deze overeenkomst werd nooit op enigerlei wijze of in enigerlei vorm nagekomen.

Colby ging door met het verdedigen van zijn beleid tot aan zijn dood in 1950 als het enig juiste om te doen. En het tempo van de gebeurtenissen alleen al gaven hem gelijk. De Sovjet-Unie gebruikte de diplomatieke erkenning door het bieden van hulp, installeren van saboteurs en om spionage uit te voeren. Zij hield zich alleen aan overeenkomsten voor zolang haar dat goed uitkwam. De pro-erkenningslobby, gesteund door diplomaten, zakenlieden en politici, betoogden dat alleen betrokkenheid de Sovjet-Unie zou hervormen. Hetzelfde argument werd nog gebruikt tijdens de regering Reagan, die werd aangepakt voor haar oorlogszuchtige obstructie elke keer dat ze weigerde toe te geven aan de Sovjeteisen.

We zijn vandaag de dag weer terug bij datzelfde debat tussen betrokkenheid met onze vijanden of het aanvaarden van hun vijandigheid als een feit. Het moderne corps diplomatique is vol van voorstanders van betrokkenheid met de Moslimbroederschap, met de Taliban en Al Qaida. Ze zullen zich ermee inlaten, zolang ze de Verenigde Staten haten en proberen om deze te vernietigen.

Vier jaar Obama heeft wederom aangetoond dat engagement niet werkt. Niet alleen werkt het niet, het moedigt eigenlijk de vijand aan en maakt het de vijand mogelijk diep te infiltreren in onze samenleving en onze instellingen te corrumperen. Diezelfde betrokkenheid leidt tot censuur in de naam van vriendschap. Het leidt ertoe dat nieuws, artikelen en boeken niet kunnen worden gedrukt, omdat ze misschien de kansen op vrede saboteren.

De hoop op vrede is de grootste kracht voor censuur die er is. Zodra met betrokkenheid wordt ingestemd ​​als een fee waarin je moet geloven opdat ze niet zal sterven, dan wordt censuur absoluut een verplichting om in vrede te kunnen leven. Als er een kritisch boek over het communisme de Sovjet-Unie zou kunnen beledigen, dan is ’t het beste om het niet te printen of om het te verwateren. Als moslims rellen over cartoons van Mohammed plaatsvinden, dan is het een burgerplicht ze niet te printen en dat in de naam van vrede en begrip.

Als we ons verwonderen over de dhimmitude in het moderne culturele leven, in de mate waarin de islamitische standpunten onbetwist worden gepresenteerd en waar het establishment z’n volle inspanning besteedt om tekeer te gaan tegen elk tegengesteld standpunt; ook dit heeft zijn rode precedenten. “De slaafsheid waarmee het grootste deel van de Engels intelligentsia de Russische propaganda vanaf 1941 heeft geslikt en herhaald, zou heel verbazingwekkend zijn,” schreef Orwell. “In de ene controversiële kwestie na de andere is het Russische standpunt zonder onderzoek geaccepteerd en vervolgens gepubliceerd met een compleet gebrek aan respect voor de historische waarheid of intellectueel fatsoen.”

Hedendaagse voorbeelden als deze omringen ons van alle kanten als een doctor in het totalitarisme, Orwell diagnosticeerde treffend de corruptie van de elite en hun wentelen in het totalitaire opportunisme. “Als de intellectuele vrijheid, zonder enige twijfel een van de onderscheidende kenmerken van de westerse beschaving, iets betekent, dan betekent het dat iedereen het recht heeft om te zeggen en te printen wat hij gelooft dat de waarheid is… Het zijn slechts , of in ieder geval zijn het vooral de literaire en wetenschappelijke intelligentsia, juist de mensen die de hoeders van de vrijheid zouden moeten zijn, die deze vrijheid beginnen te verachten, zowel in theorie als in de praktijk.

“Het woord ´oud’ benadrukt het feit dat intellectuele vrijheid een diepgewortelde traditie is, zonder welke het bestaan van onze karakteristieke westerse cultuur alleen al twijfelachtig zou zijn. Van die traditie keren veel van onze intellectuelen zich zichtbaar af. Zij bezitten het principe dat een boek moet worden gepubliceerd, aanvaard of onderdrukt, geprezen of verdoemd, niet vanwege zijn verdiensten, maar vanwege politiek opportunisme.”

Dit beginsel is nu overheersend aan de linkerzijde. Deze totalitaire lafheid waar Orwell zich sterk tegen keert, is verheven tot een onbetwiste morele standaard. Animal Farm wordt op grote schaal herdrukt, maar zonder het voorwoord van Orwell, net als 1984, een boek waarvan het schrijven hem effectief doodde, wordt behandeld volgens het oorspronkelijke plan van die uitgever, namelijk ontdaan van de meeste verwijzingen naar het feit dat het een venijnige satire op het Sovjet-communisme is  in plaats van een algemeen commentaar op tirannie.

Orwells voorwoord, zo zelden gepubliceerd, sluit af met zijn motivatie voor het schrijven ervan; “Het zijn de liberaal-progressieven die bang zijn voor vrijheid en de intellectuelen die het intellect willen besmeuren”

Bron:

http://sultanknish.blogspot.ca/2012/09/what-orwell-can-tell-us-about-liberal.html

Auteur: Daniel Greenfield.

Vertaling: Vederso (voor https://ejbron.wordpress.com/)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Nuttige idioten", Censuur, Cultuurstrijd, Dhimmitude, Elite, Free speech, Historie, Hypocrisie, Islam, landverraad, Links verleden, Linkse Kerk, nieuw fascisme, Pacifisme, political correctness, Socialisten. Bookmark de permalink .

11 reacties op Wat Orwell ons kan vertellen over het linkse appeasement van de islam

  1. Jan zegt:

    Hollywood wants Muslim cleric to vet script
    At least one fearful studio has asked an Islamic cleric to vet its script. Senior executives at another studio have entered into intense briefing sessions with US State Department officials to minimise or expunge any content which otherwise might be viewed as offensive.
    http://tribune.com.pk/story/442258/did-you-know-hollywood-wants-muslim-cleric-to-vet-script/

    (Overigens, wie nog van plan is naar ‘Prometheus’ te gaan, hou je geld in je zak; waardeloos acteerwerk, waardeloos verhaal, tergend trage film, slome personages, lachwekkende ‘wetenschappers’ en bovendien wemelt het van de scriptfouten en dat terwijl het script al flut is)

    Like

  2. Jan zegt:

    Links volk, de zogeheten elite van nu, of zelfbenoemde, boog voor Hitler, Stalin Pol Pot, Ho Chi Min, Mao, Castro, Guevara, kortom, iedere dictator en moordenaar en nu voor de islam en de moordenaarsbendes in het Midden Oosten.
    Sartre werkte samen met de nazi’s net als de door feministes (vrouwenfascisten) bejubelde De Beauvoir. Later collaboreerden zij met linkse moordenaars als Stalin en Mao en verkondigde Sartre vol overtuiging dat groepen mensen geliquideerd dienden te worden om een betere maatschappij te bewerkstelligen (‘Een blanke neerschieten betekent twee vliegen in één klap slaan. Het is tegelijkertijd een eind maken aan het bestaan van een onderdrukker en een onderdrukte. Over blijven een dode en een vrij mens.’)

    Richard Millet verklaard wat in Frankrijk aan de hand is, waarom links door het stof gaat voor de islam, voor moslims. Millet is bekend, beter, berucht geworden met zijn essay ‘Éloge Littéraire d’Anders Breivik’, waarin Millet het bloedbad als crisis van de Europese identiteit en multiculturalisme. In een radiogesprek zei Millet:
    “Multiculturalisme, zoals het is overgenomen van de VS is het ergst denkbare voor Europa … en het creëerteen mozaïek van getto’s waarover het land geen zeggenschap meer heeft”. Breivik had dit volgens mij door en beantwoordde dit probleem met een vreselijk antwoord.”
    Millet verwerp de ideologie van het anti-racisme als verwerpelijk, als intens slecht. “Europa wordt geïntimideerd door het Salafisme en het politiek correcte gedrag en een van de oorzaken van de culturele, spirituele en sociale verrotting van Europa is het multiculturalisme en Breivik is een van de demonische symptomen van onze maatschappij. “De tactiek tegenwoordig in Frankrijk is dezelfde als onder Goebbels en Beria: uit zijn verband halen, beledigen, liegen, projectie en intimidatie”.
    Volgens Millett is literatuur, en dan vooral in Frankrijk de nieuwe leugen van tolerantie”.

    Multiculturalisme groeit op de dood van nationale beschavingen in naam van het humanisme. Multiculturalisme is een wapen geworden. Aangezien Europa zich schuldig voelt voor massamoorden en kolonisatie kan het continent niet langer zichzelf blijven. Europa lijdt aan zelfhaat, wat een vorm van nihilisme is. Breivik is het verschrikkelijke antwoord en de reactie op deze haat. Breivik is wat Noorwegen verdiende en wat onze maatschappijen te wachten staat als zij niet ophouden met hun ontkenning van de realiteit.”

    Millet neemt geen enkel woord terug over de islam. “Het is de nieuwe, huidige terreur. Het groeit met het Europese gevoel van schuld.”
    France Bows to Islam
    http://www.israelnationalnews.com/Articles/Article.aspx/12268#.UG_7f2JNIZS

    French Essayist Blames Multiculturalism for Breivik’s Killing Spree
    http://world.time.com/2012/08/28/french-essayist-blames-multi-culturalism-for-breiviks-norwegian-massacre/

    Like

  3. Tom Hendrix zegt:

    @Jan 14.12. uur, helemaal waar. George Orwell kan ik daar zeker voor aanbevelen. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog -aan de kant van de Republikeinen- heeft hij gezien hoe de RODE KAMERADEN van STALIN, het druk hadden met executeren achter de REPUBLIKEINSE LINIES.
    LINKS is met afstand de grootste huichelbende die er bestaat. Als LINKS demonstreert loopt het altijd uit op geweld, dat heb ik bij RECHTS echt niet zo meegemaakt. En nog een kleine aanvulling, buiten het MULTICULTURISME is er nog een opvatting die ten verderve voert namelijk CULTUURRELATIVISME!

    Like

  4. vederso zegt:

    @ Jan. Giulio Meotti interviewde Richard Millet.

    http://www.israelnationalnews.com/Articles/Article.aspx/12268

    Like

  5. vederso zegt:

    @ Jan, sorry, foutje, alleen de laatste link was tot me doorgedrongen. Excuus.

    Like

  6. Jan zegt:

    Prachtig:
    Iranian Regime Threatens to Sue Obama Using New UN Blasphemy Law He Signed

    In December the Obama Administration pushed a UN resolution that banned criticism of Islam.
    http://www.thegatewaypundit.com/2012/09/iranian-regime-threatens-to-sue-obama-using-new-un-blasphemy-laws-he-signed/

    Like

  7. Lucky9 zegt:

    @Joop Klepzeiker om 14:02
    Als ik Rabbis For Human Rights – North America bekijk, krimpt mijn maag. http://www.barenakedislam.com/2012/10/05/meet-the-rabbis-who-would-have-campaigned-for-hitler-in-germany-back-in-the-day/
    Het wordt nog erger als je door surft naar http://www.rhr-na.org/ en verder leest : http://www.rhr-na.org/issuescampaigns/standtogether.html
    De linkse godsdienstwaanzin kent duidelijk geen grenzen.

    Like

  8. Jan zegt:

    Rabbi’s for Romney
    I write to you at this time of dire trouble for our country and for Israel.
    Last week America was under attack. Our ambassador to Libya and three other Americans were slaughtered by Muslim extremists. This was not a spontaneous “protest” against an admittedly stupid video. This was an organized military assault, coordinated expressly for execution on September 11.
    ….
    Rabbi Bernhard Rosenberg
    http://clashdaily.com/2012/09/rabbis-for-romney/

    Like

  9. Joop Klepzeiker zegt:

    @Lucky9
    Het is als een kankergezwel wat zich vernietigende verspreid door het gezonde weefsel der samenlevingen.
    Pijp je kampbaas zodat je nog wat langer op je viool mag blijven spelen !

    Peace weet je wel !

    Like

  10. Jan zegt:

    Na de schietpartij in Connecticut:
    Far-Left Dem Rep. Dennis Kucinich: CT School Shooting Shows Need To Create A “Department Of Peace”…
    http://weaselzippers.us/2012/12/14/far-left-dem-rep-dennis-kucinich-says-ct-school-shootings-shows-need-to-create-a-department-of-peace/

    Ik meende dat Orwell het in ‘1984’ ook over een dergelijk instituut heeft en gek genoeg is het dan nog geen vrede.
    Linkse gekkies.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s