Waarom er oorlog zal komen

(Door: Udo Ulfkotte)

De Europese gemeenschappelijke munt is hard op weg om de vrede in Europa te ruïneren. De massaprotesten zullen escaleren. En onlusten worden steeds waarschijnlijker. En tegelijkertijd ontstaan er rondom ons heen veel gevaarlijke crisishaarden.

Herinnert u zich nog hoe onze politieke leiders gejubeld hebben toen in het voorjaar van 2011 de “Arabische Lente” uitbrak? Exact die politieke leiders, die constant beweerd hebben dat de euro ons vrede en welvaart zou brengen en net zo stabiel zou zijn als ooit de Duitse Mark, beweerden destijds hardnekkig dat de “Arabische Lente” democratie en een nieuwe vreedzame periode zou brengen. De waarheid luidt: Beide ontwikkelingen samen zullen ons niet alleen ellende en onlusten, maar ook heel zeker oorlog brengen. En dat kan men zelfs nuchter uitleggen aan de politiek-economische leek.

Laten we ver weg beginnen: Je kunt van de Islamitische Republiek Iran vinden wat je wilt. Maar je moet de realiteit accepteren: Onbetwist is dat het land olie-exporten als enige grote bron van inkomsten heeft. En net zo onbetwist is het, dat nu juist deze staat Iran een enorm bevolkingsprobleem heeft. Toen de sjah in 1979 ten val werd gebracht, kreeg een Iraanse vrouw statistisch gezien 7 kinderen – nu zijn het nog slechts 1,6. Het aantal geboorten daalt extreem sterk in Iran. Daar valt niet over te twisten. Net zomin als over het feit, dat 8% van de Iraniërs nu de pensioengerechtigde leeftijd hebben. In de Islamitische Republiek Iran bestaat echter geen pensioen. En binnen enkele jaren zal een extreem in aantal teruglopende hoeveelheid jonge mensen in Iran steeds meer ouderen moeten voeden. Dat kan, zolang men steeds meer ruwe olie kan verkopen. Dom genoeg lopen precies dan, wanneer Iran aanzienlijk meer olie-exporten nodig zou hebben om de bevolking te voeden (dus voor de sociale sector), de productiecapaciteiten terug, omdat de vindplaatsen uitgeput zijn. Ook daarover valt niet te twisten. De enige kans op overleven bestaat er voor Iran in om olierijke gebieden in de onmiddellijke nabijheid te annexeren: de Irakese provincie Basra, Bahrein, delen van Azerbeidzjan en de sjiietische provincies van Saoedi-Arabië. En precies tegen deze achtergrond heeft Iran atoomwapens nodig. Het maakt niet uit of men de bouw van atoomwapens in Iran met één of twee jaar d.m.v. trucs en sancties voor zich uit schuift – verhinderen kan men het geschetste scenario net zomin als de snelle conventionele bewapening van Iran en de oorlog, die iedere toekomstige Iraanse regering (dat heeft niets met de moellahs te maken) moet voeren om de bevolking het overleven te garanderen.

Een gelijksoortig probleem heeft Turkije, dat heel langzaam door een “binnenlandse vijand” platgedrukt zal worden. Turkse vrouwen krijgen nu statistisch gezien 1,5 kinderen – terwijl Koerdische vrouwen in het land 4 kinderen krijgen. Over enkele jaren al zal de helft van de “Turken” in Turkije uit Koerden bestaan, die uit alle macht maar één ding willen: Onafhankelijkheid van Turkije. De Turkse regering weet dat ze geen kans meer maakt tegen de snelle demografische ontwikkeling in het eigen land. Erdoğan is bij nader inzien niet meer dan een hulpeloze stumper, die moed wil tonen zonder spierballen te hebben.

Zijn dreigingen om te interveniëren in Syrië waren niets anders dan bluf, want een groter plezier zou hij de Koerden in Syrië nauwelijks kunnen doen: Niet alleen zij, maar alle buiten de grenzen van Turkije wonende Koerden zouden onmiddellijk gebruik maken van de kan om de Turkse troepen aan te vallen. Dat hebben we immers in Irak gezien: De Turkse militaire operaties tegen Koerden in Irak bewogen de regering in Bagdad ertoe om zich meer aan te sluiten bij Iran en een militair bondgenootschap te zoeken. Dat echter maakte de VS woedend en ook Turkije moet zich zorgen maken. Want de Turkse economie leeft op dit moment immers alleen maar van de royale giften uit de rijke Golfstaten, die Ankara nodig hebben om de Iraanse invloed in de regio in te dammen. Als de Turkse regering er niet in slaagt om de weldoeners in de Golfstaten tevreden te stellen, dan stokt de geldstroom. En met Turkije gaat het dan snel dezelfde kant op als met Griekenland. In dit geval kan Ankara doen wat het wil: De beslissende slag met de Koerden heeft het land nu al verloren. Turkije als ordemacht in het oosten van Europa zal heel zeker uiteen vallen. En de politici bij ons, die het land nog snel de EU willen binnenslepen, hebben of geen weet van de zich daar aftekenende ontwikkeling, of ze haten onze burgers zozeer, dat ze bewust voor nog een crisishaard voor Europa willen zorgen.

Niet anders is het in het geval van Egypte, wiens revolutie aan ons door onze politici als “democratische bewustwording” werd verkocht. Zogenaamd wilden massa´s ontwikkelde Egyptenaren eindelijk de democratie. Maar anderhalf jaar na de val van Moebarak is het ook voor de domsten duidelijk, dat er in Egypte nog altijd 45% analfabeten zijn, dat 90% van de vrouwen besneden is, dat 30% van huwelijken inteelt is (men trouwt bij voorkeur in de naaste familiekring om het geld binnen de familie te houden) – en de meerderheid van de bevolking ondersteunt nu eenmaal de radicale islamieten. En de door de moslimbroederschap aangevoerde regering heeft net tot de jihad opgeroepen. Tot de oorlog tegen Israël. Weet u het nog?: Een jaar geleden beweerden onze politici dat men niet bang zou hoeven zijn voor de Moslimbroederschap. En nu roept deze de bevolking op tot oorlog. Overal om ons heen ontstaan gevaarlijke crisishaarden. En onze politici beweren voortdurend dat ze alles onder controle zouden hebben.

Is het niet merkwaardig: Zwitserland bereidt zich voor op oorlogstoestanden midden in Europa en op de afweer van stromen vluchtelingen aan de grenzen. Misschien zouden wij burgers er goed aan doen om ons ook voor te bereiden en niet langer op de politici te vertrouwen, die ons met hun kennis blij maken dat de zwakke valuta euro op een bepaald moment weer stabiel zou zijn en de situatie aan onze buitengrenzen vast en zeker spoedig weer vreedzaam.

Bron:

http://info.kopp-verlag.de/hintergruende/deutschland/udo-ulfkotte/warum-es-krieg-geben-wird.html;jsessionid=6A527B77A73C6A41CF5CF1B6973D9274

Auteur: Udo Ulfkotte

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)