Andrew McCarthy´s gids voor verbaasde naïevelingen

Vraag je je af wat er in godsnaam is gebeurd in Libië? Vlak nadat onze ambassadeur en drie andere Amerikanen werden vermoord door die “spontane” opstand in Benghazi door mensen die “toevallig” waren gewapend met RPG’s, de plattegrond van het safehouse kenden en die zich verzamelden op – laten we eens kijken, oh, goed, het was op 11 september, zie eens aan!. Direct daarna drukte de minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton haar verrassing uit: immers, hadden we niet geholpen de Libiërs van het monster Gaddafi te “bevrijden” en plaats te maken voor. . . voor wat? O ja, voor de “Arabische lente”!

Ik denk dat de reactie van de regering op de crisis in Libië de genadeslag voor Obama’s herverkiezing zou kunnen betekenen. In mijn ogen zou Romney toch hebben gewonnen. Ik heb dat maanden gezegd. De presidents prestaties met betrekking tot de economie zijn gewoon te catastrofaal om hem nog een termijn te laten winnen. En onthoud, dit is de eerste keer in zijn leven dat deze president heeft moeten teruggrijpen op zijn prestaties, op wat hij werkelijk heeft bereikt, in tegenstelling tot leunen op “charisma”. Maar wat gebeurde er in Libië – en, meer ‘to the point’, hoe heeft de regering om de hete brij heen gedraaid en gelogen over wat er gebeurd is en wat haar eerste reactie op de crisis was – dat is waarschijnlijk de laatste nagel aan de doodskist van de herverkiezing van Obama. Zoals Mark Steyn heeft opgemerkt in een vernietigende column:

“In die eerste momenten van de aanval werd een verzoek om militaire steun gedaan door de Amerikaanse staf ter plekke, maar werd afgewezen door Washington. Het had vliegtuigen en Special Forces minder dan 500 mijl verderop in Zuid-Italië – of ongeveer dezelfde afstand als van Washington naar Boston. Ze zijn er in minder dan twee uur. Maar de opperbevelhebber weigerde het bevel te geven. Dus Glen Doherty en Tyrone Woods vochten de hele nacht tegen een overweldigende overmacht en stierven op een dak in een achterlijke jihadistische ‘hell hole’, terwijl Obama eerder ging slapen om goed uitgerust te zijn voor zijn grote Vegas-campagnebezoek. Hoe kunt u dat ‘spinnen’, meneer de president?”

Maar ik dwaal af. Ik noemde Libië in de eerste plaats, omdat het nog een ander voorbeeld laat zien van wat een van de grootste buitenlandse politieke, ja, existentiële uitdagingen is waar het Westen tegenover staat: die uitdaging is de islam.

Aan het eind van zijn boek ‘America Alone´ suggereert Mark Steyn dat, als het gaat om de ontmoeting met de islam, het Westen drie keuzes heeft: berusting, vernietiging, of Verlichting. We kunnen berusten en worden goede moslims of dhimmi’s, we kunnen deelnemen aan een gewapend conflict met een theocratische islam of we kunnen werken aan de seculiere stromingen die veel moslims een ruggensteun geven om zich af te scheiden van de ideologische imperatieven die zo velen van de moslimbevolking sturen. Het enige smakelijke alternatief, dat moet duidelijk zijn, is het laatste. Maar om dat na te streven, moeten we duidelijk  zijn over waar we mee te maken hebben.

Er is veel onzin gezegd over de islam, in de wandelgangen van de Westerse macht net zoveel als in columns van de opiniemakers. De nadrukkelijke verklaring van de regering Bush bijvoorbeeld dat de islam fundamenteel een religie van vrede was, was misleidende public relations prietpraat. Ook helpt het niet, zoals vandaag Andrew McCarthy krachtig stelt in een must-read column, om te suggereren dat de islam “geen religie” is, zoals sommige conservatieven hebben gedaan. Het echte probleem, zoals Andy opmerkt “is ideologie, niet religie.” Hij gaat verder met het maken van een kritisch punt:

Het onderscheid is de moeite waard om te maken, omdat, voor het grootste deel, islamistische terreur niet wordt gevoed door islamitische ijver voor godsdienstige leerstellingen van de Islam – bijvoorbeeld, “De eenheid van Allah”. Wij westerlingen herkennen dergelijke overtuigingen als behorend tot het rijk van de religie of spiritualiteit. Integendeel, islamistische terreur wordt gedreven door de suprematie en totalitarisme van de islam van het Midden-Oosten – dat wil zeggen, door de perceptie van de gelovigen dat zij onder een goddelijk bevel staan om alle islamitische leerstellingen op te leggen.

Wij in het Westen zijn verbaasd over de islam, omdat, na opgevoed te zijn om te geloven in de vrijheid van godsdienst,  we geconfronteerd worden met dit misleidend syllogisme:

• Wij geloven in de vrijheid van godsdienst;
• De islam is een godsdienst;
• Ergo, we moeten respecteren en beschermen dat wat verder doorgaat onder de naam van de islam.

Dit is een versie van de fundamentele antinomie van het liberalisme, die van een geloof in tolerantie verhuist naar een aanvaarding van ideologieën (zoals het communisme, bijvoorbeeld) die tolerantie eisen voor het “gezichtspunt” dat wij moeten worden vernietigd en vervangen door een andere manier van kijken naar de wereld.

Het christendom in zijn kern maakt plaats voor het seculiere domein (“Geef de keizer wat des keizers is”) op een manier die de islam niet kent (alles en iedereen, altijd en overal is onderworpen aan de wil van Allah). Dat verschil is van cruciaal belang. Het betekent niet dat wij in het Westen de relevantie van religieuze en morele principes voor het dagelijks leven ontkennen. Zoals Andy zegt: “Het feit dat we kerk en staat in het Westen scheiden, betekent niet dat ons idee van moraliteit niet beïnvloed wordt – inderdaad, diepgaand beïnvloed – over hoe we wereldlijke zaken moeten regelen. Maar in het Westen verwerpen we het idee dat een godsdienstig systeem van leerstellingen deze zaken moeten regelen. In de Verenigde Staten verwerpen wij de vestiging van een staatsgodsdienst – dergelijk officieel primaat zou de vrijheid van geweten, een fundament van vrijheid, verstikken”.

De werking van deze fundamentele morele economie werkt op een heel andere manier in de islam. “Per tegenstelling,” verduidelijkt Andy:

Het fundament van de islam van het Midden-Oosterse islam is onderwerping aan de wet van Allah, niet de individuele vrijheid. Deze interpretatie van de islam verwerpt dus een scheiding tussen het seculiere en het geestelijke. Het  shariasysteem gaat uit van totalitaire controle. Dat maakt islamistische ideologie (dat wil zeggen, islamitische overheersingsdrang, of wat soms meer elliptisch “de politieke islam” wordt genoemd) gewoon tot een totalitaire ideologie, zij het eentje die toevallig een religieus laagje heeft.

Er zijn dus twee dingen om in gedachten te houden:

1. “Islamistische ideologie. . . [Is] gewoon een totalitaire ideologie. ”
2.  Islams theologische principes “verdienen dezelfde garanties van het ‘First Amendment’ als alle andere.”

De prijs van die garantie is echter assimilatie: Moslims moeten accepteren dat in Amerika en het Westen het niet de islam is, maar onze tradities – met name de scheiding van kerk en staat – die de parameters van de godsdienstvrijheid bepalen. Op deze manier is de islam als godsdienst beschermd, maar de islamitische overheersingsdrang, de totalitaire ideologie, is dat niet. Dit laatste leunt onmiskenbaar op islamitische geschriften, maar dit is categorisch verwant aan het communisme of het nationaalsocialisme, niet op religieuze geloofsovertuigingen.

Er wordt vaak gezegd dat de eerste stap in de richting van het oplossen van een probleem is te erkennen dat er een probleem is en de moed hebben om het te benoemen onder zijn echte naam. Wij westerse liberalen hebben er moeite mee om dat te doen. We geven gewoonlijk anderen het voordeel van de twijfel, de speelruimte van de tolerantie, de dispensatie die veronderstelt dat iedereen als het erop aankomt, vrijheidlievende wezens zijn met doodgewone problemen die lijken op de onze.

Dit is gevaarlijk naïef en onzinnig. Precies hoe onzinnig kan worden samengevat in één woord: sharia, dat wil zeggen, de islamitische wet. Zij – honderden miljoenen moslims – willen het, wij niet. Al Qaida wil de sharia aan de gehele wereld opleggen. Maar het is niet alleen Al Qaida. “Niet-gewelddadige islamisten willen ook de sharia opleggen”, zoals Andy opmerkt: “Dat is waarom ze islamisten zijn.” Bovendien: Deze naar verluidt niet-gewelddadige islamisten zijn geen “kleine minderheid” – ze vormen waarschijnlijk een meerderheid van de moslims in de wereld en ze zijn zeker een meerderheid van de moslims in het Midden-Oosten. Ze zijn ideologische bondgenoten van Al Qaida en eerlijk gezegd zijn ze helemaal niet zo geweldloos: Zij zijn het over het algemeen niet eens met Al Qaida’s aanvallen op moslims en op niet-islamitische landen, maar zij zijn voorstander van geweld tegen wat zij zien als niet-moslim agressoren in wat zij beschouwen als islamitische gebieden. Inderdaad, de sharia die zij aanhangen, vraagt om financiële steun (zakat) voor diegenen die strijden voor de zaak van Allah.

De bottom line? “De sharia is de band die terroristen bindt aan alle andere islamisten.” Wij in het Westen zullen nooit greep krijgen op het probleem van de islam – het probleem dat deze diep onliberale ideologie vormt voor onze beschaving – totdat we de ware omvang erkennen van het probleem waar we mee te maken hebben. Neville Chamberlain dacht dat Hitler een man was hij “zaken mee kon doen.” Hij had het mis en met vervelende gevolgen. Had hij direct de ware aard van de dreiging die Hitler vertegenwoordigde onderkend, zou hij de wereld, en niet in het minst de Duitsers, een groot deel van de onaangenaamheden hebben bespaard.

Bron:

http://pjmedia.com/rogerkimball/2012/10/27/guide-for-the-perplexed/

Auteur: Roger Kimball.

Vertaling: Vederso (voor https://ejbron.wordpress.com/)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Nuttige idioten", Islam, Islamisering, Islamkritiek, Naïviteit. Bookmark de permalink .

10 reacties op Andrew McCarthy´s gids voor verbaasde naïevelingen

  1. Tom Hendrix zegt:

    Vederso weer respect voor het vertaalwerk. Het artikel op zich is een “open deur intrappen”. Iedereen met normaal gezond verstand kan weten, dat de ISLAM, dat hersenspinsel van de zonnesteekidioot MO de pedofiele roverhoofdman, een weerzinwekkende ideologie is. Maar om oliebelangen veilig te stellen, hebben de machthebbers op deze wereld, ons gewoon VERRADEN aan de achterlijke volgelingen van de ISLAM.

    Like

  2. louis-portugal zegt:

    Over het kiezen van Romney boven Mobama help ik je hopen.voor de rest kennen we de verhalen.
    Dat Romney wint is de enige oplossing voor de westerse wereld.

    Like

  3. louis-portugal zegt:

    Sorry Vederso ik vergat je te bedanken voor jou vertaalwerk.
    Tom bedankt voor de herinnering.
    Romney heeft een voor mij essentieel punt en dat is energieonafhankelijkheid.
    Ik had van Bush meer verwacht maar nu is het nog belangrijker dan toen.

    Like

  4. Tom Hendrix zegt:

    @Louis-Portugal 19.06. uur, inderdaad Louis, het punt is dat we als de bliksem alternatieve energiebronnen dienen aan te boren, en/of deze te zoeken. Trouwens het schijnt technisch mogelijk te zijn automobielen op waterstof te laten rijden. Tevens ben ik van mening, dat we als zekerheid kernenergie vooralsnog moeten aanhouden. Verder hoop ik ook om deze redenen dat Mitt Romney gaat winnen van de muzelman OBAMADRAMA!

    Like

  5. Martien Pennings zegt:

    Goeie informatie over Benghazi.
    Slap en ingewikkeld gelul over de islam.
    De islam is een misdadige ideologie die je met elk Westers wetboek in de hand in zijn geheel kunt verbieden, zoals “Meester Frankenvrij” al in 2009 heeft uitgelegd.
    Hier te lezen:
    http://www.libertiesalliance.org/2009/11/02/de-koran-getoetst-aan-de-westerse-beschaving-en-rechtsorde/
    En ook hier te lezen:
    http://www.amsterdampost.nl/de-koran-in-het-licht-van-de-westerse-beschaving-en-rechtsorde/

    Like

  6. Elvi zegt:

    Eén van de beste samenvattingen die ik heb gelezen over de Islam. Het raakt de kern exact.
    Jammer dat je hier zo tegen ageert Martien, waarom? Het geeft een superbe interpretatie weer van de gedachtegang van het westen en de exacte reden waarom het ‘westen’ de Islam niet kan begrijpen.
    Merci voor de vertaling Vederso!

    Like

  7. Martien Pennings zegt:

    @ Elvi 31 oktober om 00:50.
    Zou jij mij dan een handzame samenvatting kunnen geven van die “superbe interpretatie ( . . .) van de gedachtegang van het westen en de exacte reden”?
    En dan een die niet uitkomt op verschrikkelijk uitgekauwde clichés en wagenwijd openstaande megastaldeuren?

    Like

  8. Alf Janszoon zegt:

    Wat voor velen een open deur is, is voor anderen (Iskander Pechtold en Vrouwke Halsema bijv.) een gesloten deur als resultaat van het bewust stijf dichtknijpen van de oogleden.

    Like

  9. Ko Lumbus zegt:

    Tja, niet iedereen schrijft of spreekt over de islam via sproeikogelend proza. 😉

    Like

  10. Martien Pennings zegt:

    @ Elvi.

    Je zei op 31 oktober om 00:50 dat dit stuk hier boven “een van de beste samenvattingen” was die je ooit over de islam had gelezen. Je repte van de kern exact raken en van superbe interpretatie.

    Ik vroeg je vlak daaronder of je me kon zeggen wat de kern was die jij geraakt zag. Daarop heb je me nog niet geantwoord. Je vroeg ook: “Jammer dat je hier zo tegen ageert Martien, waarom?”

    Het antwoord luidt dat het er mij werkelijk niet om gaat Vederso te katten, die altijd prima keuzes maakt in de stukken die hij vertaalt. En ik heb dat ook vaak genoeg laten merken in comments onder die vertalingen. Maar deze keer ergert mij bovenstaand stuk. Ik vind het van levensbelang dat de islam gezien wordt voor wat het is: een totalitaire en racistische roofmoordenaars- en slavenhalers-ideologie. Bovenstaand stuk wil “de verbaasde naïevelingen” inzake de islam wat realisme bijbrengen, maar er is iemand aan het woord die spreekt met behangselplak in de mond. Het af en toe te hebben over een “totalitaire ideologie” of een “diep onliberale ideologie” is niet voldoende. De wolligheid van de hele redenering in dit stuk irriteerde me trouwens. Ik kreeg een diepe tegenzin om te proberen de redenering te volgen van degene die aan het woord is, iemand die Roger Kimball of Andrew McCarthy heet: zelfs dat is me niet duidelijk.

    Enfin, hier is de manier waarop ik verleden jaar een spreker behandelde(Timon Dias) die ook een flinke hap plakmeel genomen had voor hij begon te praten: op AmsterdamPost http://bit.ly/sGhIlJ en ook hier op mijn eigen archiefsite http://bit.ly/X2xZbb .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s