Ibn Warraq: “Over de islam en de kruistochten”

Als ik kritiek heb op de misdaden die door het islamitische extremisme werden geïnspireerd, word ik vaak onderbroken met de opmerking dat het christendom zich vroeger ook schuldig gemaakt heeft aan zulk misbruik.

Dat het christendom in het verleden intolerant is geweest, maakt de kritiek op de huidige islam echter niet minder geldig. Bovendien is de islamitische intolerantie een direct gevaar, terwijl de christelijke intolerantie in de regel een historisch fenomeen en niet langer een bedreiging voor de mensheid is. En de misdaden van de christenheid werden door de christenen zelf gedocumenteerd – in sterke tegenstelling tot ons politiek correcte klimaat, waarin velen, vooral moslims, niet van plan zijn de islam te bekritiseren.

Desondanks zou men erop kunnen wijzen dat het christendom historische tekortkomingen had om een uniek “vijandbeeld islam” te vermijden. Maar dit principe zou voor beide richtingen moeten gelden: we zouden ook moeten vermijden het christendom te demoniseren en bereid moeten zijn te wijzen op de gebreken van de islam.

In december 2008 presenteerde Boris Johnson, de burgemeester van Londen, een eenzijdige BBC-documentaire over de kruistochten, die de schuld daarvan alleen maar aan de christenen gaf. Deze documentaire wees erop, dat na de verdrijving van de Moren uit Spanje de christenen een moskee in een kerk veranderd hadden – een daad van “vandalisme”.

De documentaire vergeet er echter op te wijzen dat de kruistochten een reactie waren op de meer dan 300 jaar lang voortdurende jihad en de vervolging van de christenen van de oosterse kerk, terwijl de moslims honderden kerken verwoestten en vele anderen in moskeeën veranderden, waaronder de prachtige Byzantijnse kerk Hagia Sophia.

We moeten naar de situatie in het Heilige Land kijken, 100 jaar voor de oproep van paus Urbanus II. tot een kruistocht in het jaar 1095 om het te bevrijden. Het maakte deel uit van het territorium dat beheerst werd door de kalief van de Fatimiden, al-Hakim, wiens wreedheden zowel door christelijke als islamitische historici werden gedocumenteerd. Ibn al-Dawadari, een historicus uit de 14e eeuw, vertelt ons dat al-Hakim de kerk van de heilige Marcus in al-Fustat, Egypte, verwoestte (aan de rand van het huidige Cairo), die de christenen gebouwd hadden ondanks een wet die de bouw van nieuwe kerkgebouwen verbood.

De al-Rashida moskee ontstond niet alleen op de ruïnes van de heilige klerk van Marcus, maar ook op joodse en christelijke begraafplaatsen. Dat was zeker een daad van vandalisme. Maar het toppunt van de wreedheden van al-Hakim was de vernietiging van de kerk van het Heilige Graf, die volgens islamitische bronnen in 1007 begon. Ook bekend onder de naam Opstandingkerk, was deze wellicht het meest vereerde heiligdom van de christenheid – dat niet alleen als Golgotha werd beschouwd (of Calvarieberg) waar volgens het Nieuwe Testament Jezus werd gekruisigd, maar ook als de plaats waar hij begraven werd en daarmee als plaats van zijn opstanding.

Volgens de historicus Moshe Gil gaf al-Hakim opdracht om de Opstandingkerk af te breken “tot op zijn fundamenten, afgezien van datgene dat niet vernietigd of opgebouwd kon worden. Ze vernietigden ook Golgotha en de kerk van de heilige Constantijn met alles wat zich hierin bevond, evenals alle heilige grafstenen. Ze probeerden zelfs de graven uit te graven en vernietigden zodoende alle sporen van hun bestaan”.

Een nieuwe generatie westerse geleerden voor de Middeleeuwen heeft geprobeerd om vergissingen over de kruistochten te corrigeren. De historicus Jonathan Riley-Smith heeft erop gewezen dat “de moderne westerse publieke opinie, het Arabische nationalisme en het panislamisme allemaal een waarneming van de kruistochten zouden hebben, die meer met het Europese imperialisme van de 19e eeuw dan met de werkelijkheid te maken hebben”.

Vooral moslims zouden iets ontwikkeld hebben, dat door Riley-Smith “geschiedenismythe” wordt genoemd, dat te maken heeft met de zogenaamde kwetsingen die zij door de handen van de kruisvaarders zouden hebben geleden. Men kan natuurlijk niet ontkennen dat de kruisvaarders verantwoordelijk waren voor excessen, inclusief datgene dat vaak ook de eerste Holocaust op de Joden werd genoemd en in Worms op 18 mei 1096 begon en zich voortzette in Mainz, waar de Joodse gemeenschap, een van de grootste in Europa, werd gedecimeerd. Men kan eerder zeggen, dat de kruistochten op meerdere niveaus niet goed begrepen worden.

Enerzijds waren ze niet uitsluitend bezig met de bestrijding van de islam. Heidense Wenden, Balten en Litouwers, sjamaanse mongolen, orthodoxe Russen en Grieken, kathaarse en hussietische ketters en die katholieken, die door de kerk als hun vijanden werden waargenomen – zij allemaal waren de doelen van de omvangrijkere missie om de ketterij uit te roeien.

Anderzijds waren de kruistochten geen “onnadenkende uitbraken van barbarij”, zoals Riley-Smith hun roep nu exact karakteriseert. Ze bezaten een uitgedacht fundamenteel principe, theologisch uitgewerkt door christelijke volkeren, die door islamitische binnendringers bedreigd werden, die het gelukt was door te stoten tot in het hart van Europa – van Centraal-Frankrijk in de 8e eeuw tot aan Wenen in de 16e en 17e eeuw.

Ze waren een reactie op de schending van de christelijke plaatsen in het Heilige Land, de verwoesting van de kerken daar en de vervolging van christenen in het Nabije Oosten. Een kruistocht moest voldoen aan de strenge criteria van de kerk om legitiem en rechtvaardig te zijn. Hij moest gehouden worden met het doel van de verdediging tegen geweld en verwondingen, met het doel de onderwerping onder het recht voor misdadigers.

Een kruistocht was geen oorlog met als doel bekering, maar veelmeer een rechtmatige poging om het onrecht van het in beslag genomen, christelijke gebied terug te halen. En slechts een erkende kerkelijke autoriteit zoals de paus kon tot een kruistocht oproepen.

De meeste kruisridders zullen bij het uitzicht op geldelijk gewin vermoedelijk gelachen hebben. In werkelijkheid waren de kruistochten een financiële belasting, omdat de kosten van de oorlog toenamen. De kruistochten waren veelmeer niet alleen bezig met de redding van de christenheid van de islam, maar ook met die van de zielen van de kruisvaarders zelf. Velen dachten dat ze door hun deelname van hun zonden verlost zouden worden.

Tegenwoordig gaat men er in het algemeen van uit dat de moderne moslims van hun middeleeuwse voorouders de herinneringen aan geweld en vernietiging door de kruisvaarders hebben overgenomen. Maar niets zou verder bezijden de waarheid kunnen zijn. Sinds de 14e eeuw waren de kruistochten in de islamitische wereld bijna in vergetelheid geraakt. De moslims hadden hun belangstelling erin verloren en in ieder geval beschouwden zij zichzelf als de winnaars. De islamitische wereld hernieuwde zijn belangstelling in de kruistochten niet voor de jaren-90 van de 19e eeuw, maar zag ze nu door een westers prisma.

Westerse, imperialistische retoriek, doorspekt met een tendentieuze manier van lezen van de kruisvaarderhistorie, gaf de moslims het verkeerde idee van een voortdurende westerse aanval, terwijl de romans van Sir Walter Scott de mythe van de cultureel minderwaardige kruisvaarders bevorderden in tegenstelling tot de geciviliseerde, liberale en modern denkende moslims. Veel Arabische nationalisten geloofden dat “hun strijd voor onafhankelijkheid een overwegend Arabisch antwoord zou zijn op een kruistocht, die tegen hen werd gevoerd”, zoals Riley-Smith vaststelde. “Sinds de jaren-70 van de 20e eeuw werden ze echter door een hernieuwd en militant panislamisme betwijfeld, waarvan de aanhangers de nationalistische duiding van de geschiedenis van de kruistochten geglobaliseerd hebben”.

Door te proberen zin te geven aan een vernedering onder de westerse imperialistische machten, hebben achtergestelde moslims ingezet op een geniale, maar foutieve interpretatie van de geschiedenis, die de uitbuiting van de 19e en de 20e eeuw beschouwt als de voortzetting van de middeleeuwse kruistochten.

Zo´n bewerking van de geschiedenis maakt het voor hen mogelijk om actuele gebeurtenissen, zoals de oorlog in Afghanistan en de Amerikaanse aanwezigheid in Irak, te verklaren, doordat ze van het Westen en de kruistochten een comfortabele zondebok maken voor de smaad en schande, die de moslims tientallen jaren lang hebben meegemaakt. Hun verdraaide voorstelling van de geschiedenis geeft aan de radicale islamieten zowel een oorzaak als een motivering voor hun gevoel van superioriteit – omdat de moslims uiteindelijk met succes de ongelovigen uit de islamitische landen hadden verdreven.

Bron:

http://europenews.dk/de/node/27526

Auteur: Ibn Warraq

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Christendom, Historie, Islam. Bookmark de permalink .

18 reacties op Ibn Warraq: “Over de islam en de kruistochten”

  1. oogenhand zegt:

    Ook leuk: wiggen drijven door het te hebben over de ARABISCHE verovering van de Berbers. Of de leuke ARABISCHE gewoonte van het begraven van dochtertjes.

    Like

  2. “Dan word ik vaak onderbroken met de opmerking dat het christendom zich vroeger ook schuldig gemaakt heeft aan zulk misbruik.”

    Daar hoef je dan alleen maar op te antwoorden:

    “En DUS?”

    Like

  3. Alf Janszoon zegt:

    Goed initiatief van webmaster Bron om een artikel van Ibn Warraq te plaatsen.
    Aanbevelenswaardig in mijn ogen:
    Why the West is Best: A Muslim Apostate’s Defense of Liberal Democracy [Hardcover]
    Hardcover: 286 pages
    Publisher: Encounter Books; First Printing (Numerals Begin with 1) edition (December 13, 2011)
    Language: English
    ISBN-10: 1594035768
    ISBN-13: 978-1594035760

    Mensen die zich op de hoogte wensen te stellen, en uiteraard over voldoende vrije tijd beschikken, kunnen bepaalde werken over de kruistochten raadplegen als tegengift tegen mohammedaanse apologie zoals de gezaghebbende trilogie van Steven Runciman:
    A History of The Crusades
    Hardcover
    Publisher: Folio Society (1994)
    Language: English
    ASIN: B000MWYBCE

    Ook niet verkeerd het werk van Robert Spencer:
    The Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades) [Paperback]
    Paperback: 270 pages
    Publisher: Regnery Publishing; Later Printing edition (August 1, 2005)
    Language: English
    ISBN-10: 0895260131
    ISBN-13: 978-0895260130

    Niet aanbevelenswaardig want stompzinnig is het broddelwerk van Thomas Asbridge:
    The First Crusade: A New History: The Roots of Conflict between Christianity and Islam [Paperback]
    Slechts vermeld als contrast en exemplum horribile.

    Like

  4. lucky9 zegt:

    De (historische) vervalsing (van de geschiedenis) begint me langzaam maar zeker ook de oren uit te spuiten. (hoe hysterisch nietwaar?)

    We worden hier geconfronteerd met een leugenmachine zoals voordien nog nooit werd waargenomen. De kruistochten waren een daad van wettige zelfverdediging. Dat is de realiteit, in een notendop! Al de rest is takiyya! Met andere woorden, puur bedrog en islamitische leugens!

    Wij zijn uw slaven of slavinnen niet en zullen het nooit zijn, islamofascisten!

    Of denken jullie zo maar willekeurig iedereen te kunnen neuken of sodemieteren die U wilt?

    Uw lot is bezegeld, uw einde is nakend en uw macht tanend. Val dood, islamofiele hufters!

    Like

  5. Zie hier hoe tolerant moslims tegen autochtone bewoners van Nederland zijn. Leeftijd maakt geen ruk uit, als ze hun zin maar krijgen:
    https://welketoekomst.wordpress.com/2012/11/14/bejaarde-man-knock-out-om-broodje-varkensvlees/

    Schandelijk! Stelletje lafbekken en dan ook nog, zoals het een islamist betaamd, vals in de rug aanvallen.

    Like

  6. treintrien zegt:

    @ Alf Janszoon: Bedankt, die Runciman kende ik nog niet.
    Lijkt me wel erg interessant.

    Eerst nog even achter die van meneer Hans Jansen aan: Op op, ten strijde, Jeruzalem bevrijden.
    http://www.bol.com/nl/p/op-op-ten-strijde-jeruzalem-bevrijden/1001004011575411/
    Omdat meneer Jansen het altijd met zo veel onderkoelde humor weet op te schrijven, lijkt me die ook erg boeiend.

    Like

  7. Martha N zegt:

    Martha N zegt:

    Goed stuk en waar… heb zelf een studie van de geschiedenis van de Kerk van Rome en over de kruistochten gemaakt, weet waarover ik praat. Ik zeg altijd: lees de geschiedenis en je weet wat je te wachten staat, want de geschiedenis herhaalt zich. Alleen vaak in een moderner jasje… hoewel ik het jasje van de moslims nu niet bepaald nieuw zou willen noemen.

    Like

  8. Alf Janszoon zegt:

    Ibn Warraq, is iemand die als jongen naar Engeland naar werd gestuurd om op kostschool te gaan om een Engelse opleiding te volgen. Blijkbaar zagen zijn ouders niets in een Pakistaans, islamitische opleiding. Het laagste van het laagste is een koranschool (madrassa), daar wil je als verlichte ouder je zoon niet heen sturen. In Engeland was hij gaan zien hoe uniek en magnifiek de Westerse Beschaving eigenlijk is. Mensen geboren binnen de sfeer van die beschaving hebben er in het algemeen weinig oog voor en beschouwen al dit wonderbaarlijks als een vanzelfsprekend iets.
    Ik kan mij heel goed in de situatie van Ibn Warraq verplaatsen. Als zoon van een bestuursambtenaar te Nieuw Guinea, heb ik pas echt kennisgemaakt met het Westen na de de souvereiniteitsoverdracht van het halve eiland aan Indonesie waarna vader, moeder en gezien richting Nederland vertrokken. Mijn blik is dan ook een beetje die van een buitenstaander, een antropoloog die een nieuwe cultuur onderzocht.
    Wat een abominatie zou het zijn indien deze Westerse Beschaving (niet volmaakt, want mensenwerk, maar het beste wat wereld en geschiedenis tot nu toe te bieden heeft) bedolven en verstikt zou worden onder een lawine van vuilnis, de Arabisch, islamitische barbarij.

    Like

  9. reageerbuis zegt:

    Lees ook Hans Jansen: Op,op ten strijde, Jeruzalem bevrijden; het ware verhaal van de kruisvaarders, Amsterdam 2011

    Like

  10. DonnaDolce zegt:

    ja, dat was vroeger, maar deze zandhappers doen het ANNO 2012 NOG steeds. Dus schuldig hoeven wij ons allangggggg niet meer te voelen, alleen maar kwaad, omdat het wordt toegelaten. Misschien weer eens kruistochten organiseren??? 😉

    Like

  11. Lucky9 zegt:

    @Alf Janszoon op 14 november 2012 om 21:46
    “Why the west is best” van Ibn Warraq is inderdaad aan te bevelen lectuur, ook om de psychologie achter de islamitische poging tot geschiedenisvervalsing te begrijpen.
    Islamitische beschuldigingen zijn in regel altijd leugens en een brutale poging tot vervalsing.

    De ontkenning van dit onloochenbaar feit is een hobby van linkse intriganten die niet liever willen dan nieuwe soorten slachtoffers vinden die ze dan kunnen steunen met andermans zuurverdiend geld. Daarom deinsden ze niet terug de islamofiele vervalsing van de geschiedenis op te leggen als de verplichte norm in het geschiedenisonderwijs van alle middelbare scholen.

    Ze vertonen vele karaktertrekken die ze gemeen hebben met de hedendaagse moslimleiders en de vermeende uitvinder van deze ideologie: schaamteloosheid, magische denken, arrogantie, hebzucht, onbewezen aanspraken, uitbuiting en grensoverschrijdend gedrag.

    De laatste kruisvaarder verdween op het einde van de dertiende eeuw maar de jihad die de kuistochten veroorzaakte, bleef onverminderd en genadeloos destructief zonder onderbreking doorgaan tot op onze dagen. De jihadisten zijn nu zelfs onder ons.

    On topic lijkt het meest toegankelijke boek me inderdaad “Op ten strijde ..” van Hans Jansen zoals treintrien meldt. Maar men kan de kruistochten onmogelijk los zien van de reeds 1400 jaar oude Jihad verantwoordelijk voor de moslim veroveringen van de 7° tot de 21° eeuw. Hieromtrent kan ik de Engelstalige “Jihad” van Paul Fregosi aanbevelen. In 1998 Uitgegeven door Prometheus books ISBN 1-57392-247-1

    Iedereen die de auteur Karlheinz Dreschner kent weet dat het Christendom alles behalve vrij was van zonden. Meer nog, een ononderbroken reeks criminele feiten gaven aanleiding tot het opstellen van een encyclopedie. Maar deze afzonderlijke feiten stemden nooit overeen met de gangbare leer en filosofie van het Christendom, maar waren er mee strijdig.

    En dit is het essentiële verschil met de jihad. De criminaliteit van de jihad wordt juist verkondigd en voorgeschreven door de islam, en dat is sinds de 7° eeuw nog niet veranderd.

    Hieromtrent in waren al mijn Christelijke leraars geschiedenis in mijn middelbare school zeer duidelijk, en daarvoor ben ik hen nog steeds dankbaar. Juist om die reden viel de de beschamende cultuurrelativerende indoctrinatie die mijn eigen kinderen later moesten ondergaan, me zo erg op.

    Like

  12. Tom Hendrix zegt:

    @Lucky9 14.50. uur, inderdaad de moslim ratten hadden al vreselijk huis gehouden in de vroege middeleeuwen. Ook ik ben door geschiedenisleraren daarin gevoed die nog niet ROOD waren. Tevens kan ik iedereen aanraden het boek van IBN WARRAQ ” WEG UIT DE ISLAM- GETUIGENISSEN VAN AFVALLIGEN”, uitgegeven bij Meulenhoff pers.

    Like

  13. Pingback: De kruistochten | Fubar

  14. Pingback: Wordt de Arabische cultuur ooit weer leidend in de wereld ? | Kunst in de Wijk

  15. Pingback: De dreiging der Kruistochten in de 21e eeuw « Debat in de Digitale Hofstad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s