Meer welkomstcultuur geëist (“Mens erger je niet”!)

Screenshot_3

De Duitsers hebben een mentaliteitsprobleem. Ze zijn niet open genoeg en moeten een betere welkomstcultuur scheppen. Ze moeten veel meer ontspannen met de grote verscheidenheid omgaan en bij overheidsinstanties moeten ook veel meer mensen met een migratieachtergrond werken. Ze zijn arrogant en moeten de prestaties van de immigranten ook veel meer waarderen. Bovendien hebben ze de komende jaren minstens 100.000 geschoolde krachten per jaar nodig. Nee, beste lezer, dat zijn geen uitspraken van mij, maar van Manfred Schmidt, de president van het Duitse Rijksbureau voor migratie. Lees maar eens wat hij zoals nog meer heeft gezegd:

“Die Welt” bericht:

“Blue Card” volstaat niet om geschoolde krachten aan te lokken

Met de “Blue Card” heeft Duitsland de immigratie van geschoolde krachten gemakkelijker gemaakt. Maar de Duitsers hebben een gebrek aan openheid tegenover immigranten, bekritiseert de president van het Rijksbureau voor Migratie.

Die Welt: Meneer Schmidt, Duitsland heeft een probleem: we hebben dringend internationale geschoolde krachten nodig, maar die komen nauwelijks. Waar hapert het aan?

Manfred Schmidt: We moeten een welkomstcultuur bij ons scheppen. Dat kan alleen maar via een mentaliteitsverandering. We praten er altijd over hoe de immigranten zich kunnen integreren, we verwachten een prestatie van hen. We praten er nauwelijks over hoe deze prestatie door onze samenleving gewaardeerd wordt.

Die Welt: Hebben we daar andere wetten voor nodig?

Manfred Schmidt: Dat is slechts een deel daarvan. We hebben nu de wet m.b.t. de erkenning van buitenlandse beroepsdiploma´s. Dat is de eerste keer in de geschiedenis van de Bondsrepubliek Duitsland dat iemand er niet op wordt beoordeeld waar hij vandaan komt, maar ook op wat hij kan. Daaruit blijkt dat de maatschappelijke discussie begint te veranderen. Onze eigen waarneming wordt immers nog door de afgelopen 40 jaar beïnvloed. De immigranten werden lange tijd niet zo behandeld alsof ze welkom zouden zijn. Onze samenleving kan nog niet zo ontspannen met een grote verscheidenheid omgaan als andere immigratielanden, die dat al 200 jaar in de praktijk brengen. Dat er tot nu toe niet zo veel geschoolde krachten naar Duitsland gekomen zijn, heeft echter ook iets met de taal te maken. Duits is geen wereldtaal.

Die Welt: Wat betekent dat, dat we niet ontspannen zijn – gaat het daarbij om vreemdelingenhaat en racisme?

Manfred Schmidt: Nee, dat bedoel ik niet. Het gaat erom dat wij mensen, die er anders uitzien of een andere naam hebben, eerst daarop beoordelen en niet op wat ze presteren. Ik heb bijvoorbeeld een van oorsprong uit Turkije afkomstige afdelingsleidster. Er wordt vaak aan haar gevraagd waarom ze zo goed Duits spreekt. Heel eenvoudig: ze werd 30 jaar geleden in Duitsland geboren. Wij vragen niet wat een mens kan, maar welke achternaam hij heeft.

Die Welt: Dit niet ontspannen zijn schijnt in de wereld rond te gaan, ten koste van de Duitse economie. Volgens deskundigen hebben we de komende jaren minstens 100.000 geschoolde krachten per jaar nodig die naar ons toekomen.

Manfred Schmidt: Tot eind november zijn er volgens onze statistiek ruim 1600 personen via de Bluw Card naar Duitsland gekomen. Er zin echter vertragingen bij de technische omzetting van de wet, het werkelijke cijfer is hoger dan de statistiek op dit moment aangeeft. Begin 2013 zullen we over belastbare cijfers beschikken. Ik ga er van uit dat hun aantal in 2013 nog sterk zal toenemen. Een prognose is echter vanwege de grote onzekerheden over de verdere economische ontwikkelingen in hun landen van herkomst niet echt mogelijk.

Die Welt: Is de Blue Card een flop?

Manfred Schmidt: Het is te vroeg om dat te beoordelen. De Blue Card stuit intussen bij geschoolde krachten uit niet EU-landen op toenemende interesse. Of de Blue Card het effect zal hebben waarop wij hopen, kan men enkele maanden na zijn invoering nog niet zeggen. In de loop van volgend jaar weten we meer. De mogelijkheden die de Blue Card biedt, moeten echter nog veel bekender worden.

Die Welt: Remt ook de afwerende houding van instanties, bijvoorbeeld die gaan over buitenlanders, de immigratie van geschoolde krachten af?

Manfred Schmidt: Dat speelt zeker een belangrijke rol. Ook de hooggekwalificeerde immigranten moeten daar altijd weer naartoe om hun verblijfsvergunning te verlengen en volgens peilingen hebben ze vaak het gevoel dat ze zich daar voor hun aanwezigheid moeten verantwoorden, ze voelen zich niet persoonlijk welkom. En hun gezinnen ook niet. Vaak zijn de huwelijkspartners eveneens hooggekwalificeerd, maar ze krijgen geen arbeidsvergunning. Als er bijvoorbeeld een vrouwelijke architect meekomt, dan wordt er tegen haar gezegd: “We hebben op de Duitse arbeidsmarkt geen plaats voor u”. Dat moet dringend veranderen, huwelijkspartners moeten ook een arbeidsvergunning krijgen. Want dat maakt het verschil of we een toestroom op de lange termijn krijgen. Uiteindelijk beslissen de gezinnen of de geschoolde krachten blijven.

Die Welt: Wat gaat er fout bij de instanties?

Manfred Schmidt: We moeten de instanties zelf veranderen door er meer mensen met een migratieachtergrond te laten werken. De instanties moeten echter ook zo georganiseerd worden dat ze de mensen verwelkomen. Op dit moment worden de migranten van kantoor naar kantoor gestuurd. Het zou beter zijn wanneer alle instanties onder één dak zouden zitten en een migratieadviseur hen de weg wijst door de jungle. Er is echter ook behoefte aan een nieuw ideaal.

Screenshot_2

Manfred Schmidt, de president van het Duitse Rijksbureau voor migratie

Die Welt: Wat bedoelt u daarmee?

Manfred Schmidt: De meeste buitenlanderautoriteiten zien zichzelf nog als ordeautoriteiten, die alleen maar de verblijfswetgeving omzetten. Een gewenste geschoolde kracht stuit dan onmiddellijk op de typische Duitse bureaucratie en het typische bestuur, die hem niet welkom heet en ook niet de toegang tot de arbeidsmarkt voor hem organiseert. Dat is helemaal niet kwaad bedoeld van de collega´s, ze zin er gewoon aan gewend. We hebben echter een mentaliteitsverandering nodig. En er zijn voorbeelden waar dat al heel goed functioneert.

Die Welt: Dat zal nog wel een tijdje duren.

Manfred Schmidt: Ja, dat zal nog wel enkele jaren duren, maar het is mogelijk.

Die Welt: Hebben we het thema niet te laat herkend?

Manfred Schmidt: In Duitsland worden debatten vaak lang en intensief gevoerd, voordat er tot actie wordt overgegaan. Voordat we een revolutie maken, kopen we een treinkaartje. Toch hebben we de verblijfswet veranderd. Geschoolde krachten mogen tegenwoordig zes maanden komen om een baan te zoeken. Daarvoor moesten ze eerst de baan hebben. En wie zou tien jaar geleden gedacht hebben dat we op Duitse universiteiten leerstoelen islamitische religie zouden hebben? Er is veel gebeurd.

Die Welt: Waren de Duitsers gewoon te arrogant, omdat ze gedacht hebben dat als we de drempels voor immigratie verlagen zoals met de Blue Card, dan staan de geschoolde krachten in de rij, omdat ze zo graag naar Duitsland komen?

Manfred Schmidt: We hebben deze discussie inderdaad deels uit arrogantie zitten verslapen. Ook voor de opening van de arbeidsmarkt voor de Oost-Europeanen dachten we dat ze allemaal naar ons wilden toekomen. Toen waren ze al lang in Groot-Brittannië. Wat het debat echter ook heeft afgeremd, was het grote aantal jongeren, dat na school geen opleidings- of arbeidsplaats heeft gevonden. Er werden angsten aangewakkerd dat immigranten het hen nog moeilijker maken.

Die Welt: Is de Blue Card voldoende?

Manfred Schmidt: Nee, we hebben een flexibeler visumrecht nodig: visa worden meestal eerst voor een periode van 3 maanden afgegeven, maar zouden zes maanden geldig moeten zijn. Drie maanden zijn te kort om al het noodzakelijke te organiseren. Ook de criteria voor werkzoekenden met een universitaire opleiding moeten flexibeler worden. Tot nu toe moest de baan exact betrekking hebben op de gevolgde studierichting. Dat is te krap gedefinieerd. We moeten ook meer in het buitenland werven en informeren en ter plaatse taalcursussen aanbieden.

Die Welt: De ondernemingen klagen het hardst over ontbrekende geschoolde krachten. Moeten die zelf niet meer doen om aantrekkelijk te worden?

Manfred Schmidt: Ja, de economie moet ook haar steentje bijdragen. De grote ondernemingen hebben geen probleem. De kleine en middelgrote ondernemingen zouden migratieloodsen kunnen ondersteunen, die de geïmmigreerde geschoolde krachten helpen bij de integratie.

Die Welt: Zou de crisis in Zuid-Europa ons probleem van een tekort aan geschoolde krachten kunnen oplossen?

Manfred Schmidt: We zien een toenemende toestroom uit Zuid-Europa. Opdat geschoolde krachten uit Zuid-Europa een kans op onze arbeidsmarkt hebben, hebben ze op hun beroep gerichte kennis van de Duitse taal nodig. Inderdaad zijn deze immigranten er zeer in geïnteresseerd  om zo snel mogelijk de Duitse taal te leren – de deelnemers aan onze integratiecursussen bestaan inmiddels voor 25% mensen uit Zuid-Europa.

Die Welt: Hoeveel geschoolde krachten kunnen we in 2013 uit Zuid-Europa en de hele wereld verwachten?

Manfred Schmidt: Een prognose voor 2013 is nog moeilijker dan bij de Blue Card, omdat de ontwikkeling in beslissende mate afhankelijk is van de economische opbloei in de Zuid-Europese crisislanden. We zouden echter niet te hoge verwachtingen moeten hebben van de immigratie uit Zuid-Europa.

Die Welt: Wie zijn onze voorbeelden bij de immigratiepolitiek?

Manfred Schmidt: Canada, Australië, de VS.

Die Welt: Waarom?

Manfred Schmidt: Ze bieden aan immigranten snelle oriëntering en informatie uit één hand, verwelkomen hen echt en helpen hen bij de integratie. De VS onderscheiden zich voor immigranten ook wat betreft de open mentaliteit. Wie naar Amerika emigreert, kan zich na enkele maanden als een Amerikaan voelen. Velen denken snel: “Het kan me lukken”.

Die Welt: En in de EU?

Manfred Schmidt: De Scandinavische landen zijn veel verder dan wij. Zij zijn er jaren geleden al mee begonnen om immigranten te werven en het hen gemakkelijk te maken. Met Groot-Brittannië en Frankrijk kunnen we onszelf moeilijk vergelijken, de beide landen krijgen veel immigratie uit de voormalige koloniale gebieden, daarom is er ook geen taalprobleem.

Die Welt: Wanneer zullen de immigranten op gepaste wijze worden verwelkomd?

Manfred Schmidt: Over twee tot drie jaar kunnen we goed opgeschoten zijn

________________________________________________________________

Wie is hier een arrogante realiteitsweigeraar?

Screenshot_5

“Een goede plek voor geschoolde krachten. Samen Duitslands toekomst veiligstellen”

Bron:

http://www.zukunftskinder.org/?p=36212#more-36212

Auteur: Ambre66

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Integratie", "Nuttige idioten", "Verrijking", Duitsland, Immigratie, Multiculti, Naïviteit. Bookmark de permalink .

Een reactie op Meer welkomstcultuur geëist (“Mens erger je niet”!)

  1. Pingback: Meer welkomstcultuur geëist (“Mens erger je niet”!) | E.J. Bron | observatorio de realidad alemana | Scoop.it

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s