De 7 meest gangbare propagandasprookjes

Screenshot_6

Een icoon die op leugens berust. Een muurschildering in Bamako, Mali, toont de zogenaamde Palestijnse martelaar Mohammed al-Dura en zijn vader

Israël is slecht, Palestijnen zijn slachtoffers: al jarenlang neemt het gros van de westerse media dit standpunt in. Hieronder de zeven meest doortrapte sprookjes.

Afgelopen ging de schokkende foto van de Palestijnse Jihad Misharawi uit de Gazastrook de wereld rond, die het lijk van zijn 11 maanden oude zoontje Omar in zijn armen draagt. Samen met de foto werd het nieuws miljoenen keren verbreid dat een Israëlische granaat de kleine jongen en zijn tante en oom gedood zou hebben. Enkele dagen geleden werd een rapport van het Hoge Commissariaat voor de Mensenrechten van de VN gepubliceerd, dat er van uitgaat dat niet een Israëlische, maar een Palestijnse raket de jongen en een deel van de familie Misharawi gedood heeft.

Een raket, afgevuurd vanuit Gaza met als doel Israël, die echter nog voor de grens neerkwam en geen Joden, maar islamitische burgers doodde. In de Arabische media werden zoals gebruikelijk geen rectificaties geplaatst en in de westerse media waren deze, als ze überhaupt aanwezig waren, meestal goed verstopt te vinden.

De klakkeloze overname van Palestijnse versies van de realiteit door de westerse mainstream journalistiek en diens gelijkschakeling aan de Arabische media wat betreft het Midden-Oostenconflict, hebben inmiddels een langere en beschamende traditie – Israël is slecht, de Palestijnen zijn slachtoffers: dit patroon ligt ten grondslag aan het grootste deel van de verslaggeving. Kritiekloos en vrijwillig worden de verhalen van de Palestijnse propaganda-afdelingen overgenomen en onvermoeibaar herhaald, totdat ze als vanzelfsprekende waarheid gelden.

Werpt u een blik op de – noodzakelijkerwijs onvolledige – lijst van de top zeven van de propagandasprookjes in het Midden-Oostenconflict, van grotesk tot vals.

1. “Israël doodt willekeurig strijders, vrouwen en kinderen.”

De zaak Omar Misharawi herinnert aan de kleine Mohammed al-Dura. Diens in het jaar 2000 ontstane video was het meest effectieve “beelddocument”van de Tweede Intifada. Zijn vermoedelijke dood in de armen van zijn ongewapende vader werd de icoon van het weerloze, door de Israëli´s mishandelde Palestijnse volk. Pas in 2008 bevestigde een Franse rechtbank definitief dat de kleine Mohammed geen slachtoffer van Israëlische kogels kon zijn geworden. Yasser Arafat wist waarvan hij in 2002 sprak: “Het Palestijnse kind dat een steen vasthoudt en tegenover een tank staat – is dat niet de grootste boodschap aan de wereld als deze held een martelaar wordt?”

2. “De bloedbaden in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila in de Libanonoorlog in 1982 bewijzen dat Israël en vooral de toenmalige Minister van Defensie Ariel Sharon niet terugdeinzen voor oorlogsmisdaden!”

De bloedbaden werden aangericht door Libanese christelijke Falangisten, die in de oorlog de vijanden van de in de kampen gevestigde PLO waren. Israël gaf toestemming aan de Falangisten om in de kampen naar strijders, bunkers en wapens te zoeken. Toen de Israëli´s te weten kwamen dat de Falangisten bovendien wraak namen voor hun kort daarvoor gedode aanvoerder Bashir, gaven ze opdracht aan de bondgenoten om te vertrekken. Israël zette de Kahan-commissie in, die van oordeel was dat de Minister van Defensie en de opperbevelhebber van het leger het bloedbad zouden hebben moeten zien aankomen. Terwijl honderdduizenden Israëli´s verontwaardigd tegen het eigen leger demonstreerden en de westerse media zich bij deze verontwaardiging aansloten, interesseerde zich in de Arabische wereld bijna niemand voor het bloedbad. Aan het tweede bloedbad in 1985 door de sjiietische Amal-milities op de vluchtelingen van de kampen Shatila en Burj-el Barajneh werd ondanks meer dodelijke slachtoffers nauwelijks aandacht geschonken door westerse journalisten en bleef in grote mate onbekend. Geen wonder: er waren geen Israëli´s in de buurt.

3. “De Joden hebben hun eigen fundamentalisten. Ze heten alleen anders: ultraorthodoxen of Charedim. Dat is geen kleine, te verwaarlozen splintergroepering. Tien procent van de zeven miljoen Israëli´s worden hiertoe gerekend. (…) Deze mensen zijn uit hetzelfde hout gesneden als hun radicaalislamitische vijanden. Ze volgen de wet van de wraak.”

Zo warmt Jakob Augstein de koude koffie van de wraakzuchtige Jood op. De zogenaamd bloeddorstige Charedim zijn in Israël in werkelijkheid daarom niet bijzonder populair, omdat ze niet in militaire dienst hoeven vanwege hun bestudering van de Thora. En het vaak geciteerde Bijbelse gebod “oog om oog” betekent rechtshistorisch een innovatieve matiging tegenover daarvoor gebruikelijke archaïsche bloedwraakvetes.

4. “Gaza is een getto, waarin de Palestijnen lijden onder Israëlische bezetting.”

Sinds 15 augustus 2005 war er precies één Israëlische soldaat langere tijd in Gaza: de ontvoerde Gilad Shalit. Het zogenaamde getto beschikt over een luxe hotel en volle markten. Het onderwijsniveau en de levensverwachting in Gaza zijn hoger, de zuigelingensterfte lager dan in het aangrenzende Egypte, dat van zijn kant juist smokkeltunnels naar de Gazastrook onder water heeft gezet. Honderden vrachtwagens met levensmiddelen, geneesmiddelen en bouwmateriaal komen wekelijks over de Israëlische grensovergangen, ook de stroomvoorziening vindt plaats vanuit Israël. De regerende Hamas zet in op een islamisering van het openbare leven en provoceert d.m.v. rakettenterreur regelmatig Israëlische tegenaanvallen en zij houdt zich daarmee exact aan het programma waarmee ze in 2006 de laatste vrije verkiezingen had gewonnen.

5. “Arabieren zijn in Israël tweederangs burgers.”

In werkelijkheid zijn Arabische Israëli´s (20% van de bevolking) vrijgesteld van militaire dienst. Omdat dit hun kansen op een baan verslechtert, melden zich echter vrijwillig steeds meer jonge Arabieren bij het leger respectievelijk de burgerdienst. Arabische dorpen genieten niet de hoogste prioriteit bij uitgaven betreffende de infrastructuur. Maar Arabische Israëli´s genieten alle burgerrechten, zijn met eigen partijen in de Knesset vertegenwoordigd en zijn in alle beroepen succesvol. De rechter die de voormalige president Moshe Katzav veroordeelde, is bijvoorbeeld een christen uit Jaffa. Voor de keuze gesteld om als “tweederangs burgers” in Israël te blijven of onder Palestijns bestuur te leven, beslist de overweldigende meerderheid van de Arabieren voor Israël.

6. “De Israëlische nederzettingen op de Palestijnse Westelijke Jordaanoever zijn duidelijk een overtreding van het volkerenrecht en een hindernis voor vrede.”

Hierover valt te discussiëren. De Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever is in ieder geval niet minder illegaal dan de 19-jarige bezetting door Jordanië daarvoor, die internationaal niet erkend werd. Dat deze periode tussen de pogrom van 1929 en 1967, waarin bijvoorbeeld Hebron voor het eerst sinds 3000 jaar “Judenrein” was, de historische normaliteit moet vormen, lijkt op z´n minst opheldering nodig te hebben. Een belangrijk argument tegen de legaliteit van de Israëlische nederzettingen wordt uitgerekend afgeleid van artikel 49 van de 4e Conventie van Geneve. Deze luidt: “Gedwongen individuele of massale verhuizingen evenals deportaties van beschermde personen uit bezet gebied naar het gebied van de bezettingsmacht of dat van een of ander bezet of onbezet land zijn zonder rekening te houden met hun beweegredenen verboden.”

Waarom zo´n verbod in 1949 in verse herinnering aan Duitse concentratiekampen werd uitgevaardigd, is duidelijk. Het overgrote deel van de Israëlische nederzettingenactiviteit bestaat er echter in om op onbewoond terrein nederzettingen te bouwen, waarin Israëli´s geheel vrijwillig gaan wonen. Het stelt ook de vraag waarom een op te richten staat “Palestina” per se “Judenrein” moet zijn in plaats van zoals iedere andere geciviliseerde staat zijn minderheden, christelijk, homoseksueel of joods, bescherming te garanderen. Dat Israël in de hoop op vrede bereid is om nederzettingen te ontruimen, heeft Sharon in 2005 zonder voorwaarden in de Gazastrook bewezen. Dat deze hoop niet werd vervuld, bewijzen de raketten die sindsdien van daaruit worden afgeschoten.

7. “De Israëlische volkerenmoord op de Palestijnen is de kern van alle twisten in het Midden-Oosten.”

Mocht het militair enorm superieure Israël daadwerkelijk een genocide op de Palestijnen willen plegen, dan zou dat binnen enkele uren probleemloos mogelijk zijn. In werkelijkheid werden onder een miljoen Palestijnse vluchtelingen meer dan zes miljoen, wat ook ligt aan het feit dat Palestijnen de enige groep in de geschiedenis van de mensheid is die hun vluchtelingenstatus kunnen erven. (ze zijn ook de enige die verzorgd worden door een speciaal daarvoor opgericht VN-agentschap).

In de 72 conflicten sinds 1948 met meer dan 10.000 doden staat het Israëlisch-Arabische conflict op de 71e plaats met een slachtofferaantal van ongeveer 14.000. Alleen al in Syrië stierven de afgelopen twee jaar meer mensen. Cynici en andere realisten zouden kunnen beweren dat het gebrek aan internationale belangstelling te maken zou hebben met het gebrek aan deelnemende Israëli´s.

Bron:

http://bazonline.ch/ausland/naher-osten-und-afrika/Die-sieben-gelaeufigsten-PropagandaMaerchen/story/19903916

Auteur: David Harnasch

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in antisemitisme, Israël, Joden, Jodendom, Jodenhaat, mainstream-media, Midden-Oosten, Westen. Bookmark de permalink .

12 reacties op De 7 meest gangbare propagandasprookjes

  1. felix zegt:

    Huiliehuilie om een zoontje die zo stom is geweest dat hij naar Syrië is vertrokken.
    Let ook eens even op de islamitische handsfree kit.
    http://nos.nl/artikel/488994-ik-bel-mijn-zoon-in-syrie-elke-dag.html

    Like

  2. Jade zegt:

    Jaja, de hele wereld kruipt Saoedi Arabie in de kont voor de olie.
    Daarbij wordt Europa overspoeld met moslims en daarbij worden de grootste leugens
    verkondigd om de moslims maar te vriend te houden.
    Ik denk dat het tijd wordt voor een atoombom op Mekka, Medina en de hele colerezooi.
    Wachten we nog langer, dan betekent het het einde van onze Westerse beschaving.

    Like

  3. Jan zegt:

    Islamofauxia: De leugens, de in scene gezette video’s, de foto’s die gefotoshopped zijn, de laster, de -nepwoedeuitbarstingen, de bombast en al de verschillende leugens die moslims bij elkaar verzinnen en de de gretigheid van de media om dit te publiceren.
    Islamofauxist: de dader
    Islamofauxney/Islamophoney: al de kolder

    Like

  4. maria zegt:

    En zo zij er nog tientallen “bloedsprookjes” over Joden/Israeli’s, die moslims maar wat graag geloven om hun door de Koran ingezette Jodenhaat te kunnen verdedigen. Vraag het de gemiddelde Marokkaan en hij is ervan overtuigd dat er miljoenen palestijnen zijn omgekomen. (en dat is dan niet eens een extremist) Veel kwalijker is het linkse Gutmenschen-denken wat gemeengoed is geworden dat Israël toch best wel een soort “Apartheid” staat is geworden omdat Palestijnen aan de checkpoints worden opgehouden en vernederd. Sinds die “vervloekte muur” er staat zijn er geen bussen meer ontploft in Tel Aviv en dat heeft de verhoudingen alleen maar goed gedaan. Ik was 24 jaar geleden in Jeruzalem en de Hollandse uitbaatster van een café vertelde mij dat ze niet alleen met haar Palestijnse personeel in de keuken durfde staan omdat ze elk moment een mes konden pakken. En dat was nog maar aan het begin van het “islamitische ontwaken”….
    Tot mijn spijt zag ik bij mijn laatste bezoek veel Aziatisch personeel waar eigenlijk Palestijnen werk konden hebben. Maar welke Israelische werkgever zet zijn leven daarvoor op het spel?
    .

    Like

  5. luckybee zegt:

    Ik kan me nog heel goed herinneren toen dat gebeurde.De vader en zijn zoon zijn goed gedekt , en de Iraelise soldaten konden ze nooit treffen hoe goed ze ook waren.Anders de arabieren, ze hebben een directe schiet veld en konden ze gemakkelijk treffen.En dat was ook gebeurd.Dat jochie wordt gewoon om propaganda middelen opgeofferd.

    Like

    • daiyu-ninja zegt:

      Zo is het en niet anders.
      Trouwens, hamas staat zelf trots te beweren dat ze vrouwen en kinderen als schild gebruiken. En die vrouwen en kinderen doen dat heel goed, ”als schild te functioneren” want ze houden van de dood, dus zij offeren zich graag op. (cynisch bedoeld)

      Hamas bepaald voor het volk wat het moet voelen en denken en beslist voor het volk dat het de dood boven het leven moet stellen en dat het de plicht van het volk is zich te moeten laten neerknallen, onder het argument: dat het voor de goede zaak en allahs wil is.

      Like

  6. Tom Hendrix zegt:

    @Jade 22.28. uur, op 26/3. We gaan het meemaken, dat de moslims in nederland geweld gaan inzetten tegen de oorspronkelijke blanke bevolking. Het is niet meer de vraag of, maar wanneer.

    Like

  7. Jan zegt:

    Het Durah-verhaal valt onder de categorie ‘letal narrative’ ofwel Durah-journalistiek. Bij elkaar gelogen verhalen om de vijand in een kwaad daglicht te stellen, te beschuldigen van gruwelijke misdaden en om zo de eigen gruwelijke tegenreactie(s) te rechtvaardigen. Voorbeelden zijn het vermoorden van kinderen (Dura-verhaal) , het afslachten van burgers (de leugen over Jenin), collectieve moordpartijen, opzettelijke leugen (explosie op het strand van Gaza). ‘Lethal narratives’ zijn wapens in de oorlog om de vijand die men wil uitroeien te demoniseren.
    Een Durah-journalist accepteert een ‘lethal narrative’ in zijn goedgelovigheid als ‘nieuws’, alsof het echt is gebeurd en brengen dit aan de man, het lezerspubliek, waarvan zij op hun beurt weer afhankelijk zijn. Durah-journalistiek heeft ernstige consequenties omdat de genocidale taal die Arabieren bezigen over Joden in niets onderdoet voor die van de nazi’s onder Hitler.
    Durah-journalistiek begon niet toen dit incident plaats vond, maar kreeg de naam toen het plaats vond.
    Wat Enderlin van France2 beoogde was Al Durah vergelijken met het jongetje in het getto van Warschau, een vergelijking die de plank volledig misslaat omdat het Joodse jongetje de miljoenen vermoordde Joden symboliseert die door de nazi’s systematisch werden uitgeroeid. Enderlin’s opmerking dat het geweervuur van de Israëli’s kwam deed de rest.

    Belangrijkste kenmerken van Durah-journalistiek
    * geloven wat de ‘Palestijnen’ beweren tot het mond moment dat het bewezen gelogen is
    * twijfel aan alles wat Israëliërs/Joden beweren tot bewezen is dat zij gelijk hebben
    * en als dat is gedaan, stap dan over op de volgende onbewezen ‘lethal narrative’ zodat alles weer van voren af aan begint.
    * David-Goliath-vergelijking. Durah-journalistiek is de dogmatische constructie van de Palestijnse David tegen de Israëlische Goliath. Zo werd Tuvia Grossman die in 2000 bijna werd doodgeslagen door een bende Arabieren en gered kon worden door een Israëlische politieman, een ‘Palestijn’ (David) die door deze Israëlische politieman (Goliath) in elkaar geslagen zou zijn.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Tuvia_Grossman
    * bewijs is ondergeschikt aan het verhaal. In Pallywood-filmpjes dus stukken wegsnijden zodat de leugen verborgen blijft. Durah-journalisten dragen dus bij aan het verspreiden van haat hoewel zij dit zullen ontkennen.
    * groepsjournalistiek, dwz dat een bron als bewijs wordt geaccepteerd en dat de een van de ander ‘nieuws’ overneemt. Zo leverde Hamas ‘bewijs’ van de ‘gruwelijkheden’ ten tijde van Cast Lead en werd geen enkele journalist in Gaza toegelaten. Hetzelfde zag men ten tijde van de oorlog tegen Servië. De meeste journalisten zaten in een hotel in Sarajevo en deden ‘verslag’ over de oorlog.
    * ontkenning van intimidatie. De zwakkere vijand maakt zich schuldig aan intimidatie, ontvoeringen en doden van journalisten. Journalisten kunnen niet toegeven dat zij geïntimideerd zijn of worden omdat zij dan immers als onbetrouwbare bron worden gezien.
    * bepalen wat de ander mag zien en schrijven (access journalism). Iemand bepaald wat de ander mag zien en horen. Journalisten worden begeleid naar bepaalde plekken en plaatsen en krijgen een propagandaverhaal te horen. Wie niet mee wenst te werken kan voor zijn eigen veiligheid beter vertrekken.
    * voorkeursjournalistiek. Journalisten geven de voorkeur aan te kiezen voor de underdog. En het accepteren en negeren van de leugens verraadt dat hun sympathie voor de zwakkere verder gaat.
    * Fouten verdoezelen. Alles wordt door Durah-journalisten in het werk gesteld om hun fout te ontkennen om zo hun ‘reputatie’ te bewaren. Iemand die kritische vragen stelt wordt belasterd en weggezet als leugenaar of racist
    DurahJournalism: http://aldurah.com/consequences/aldurah-journalism/
    Zie ook: Goldberg and the Daniels: Of Sewage Pipes, Lethal Narratives, and DurahJournalism
    http://www.algemeiner.com/2013/01/29/goldberg-and-the-daniels-of-sewage-pipes-lethal-narratives-and-durajournalism/

    Like

  8. Tom Hendrix zegt:

    Alle journalisten, zijn de HOEREN van de gevestigde belangen. Deze huichelaars, liegen, bedriegen en bedonderen de kluit 24/7. Kijkt U maar, hoe de RODE OMROEPEN 24/7 aan berichtgeving doen, alles wordt gedaan om de LINKSEN goed te praten, en Israel te bashen. Ik kots van onze zogenaamde vrije pers.

    Like

  9. Rudi zegt:

    Dit las ik vandaag op JihadWatch, de blog van Robert Spencer. In New York is de nieuwste postercampagne begonnen van het AFDI om de anti-Israëlische laster te counteren met een paar voorbeelden van werkelijke apartheid in landen waar de religie van de onderwerping de plak zwaait..

    http://www.jihadwatch.org/2013/03/-this-is-islamic-apartheid-new-afdi-ad-campaign-to-launch-in-nyc-to-counter-blood-libel-by-american-.html

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s