HISTORIE: de bordeelhel in de nationaalsocialistische concentratiekampen

Screenshot_8

Vrouwen in het concentratiekamp Ravensbrück

Heinrich Himmler was niet alleen een moordenaar, maar vermoedelijk de grootste pooier  van de Duitse criminele geschiedenis.

Datgene dat als verwerpelijk geldt, wordt gecamoufleerd – zelfs in het streng geheime schriftelijke verkeer van massamoordenaars. Ook intern vermeed de SS concrete begrippen voor de miljoenenmoord op Joden en schreef in plaats daarvan “speciale behandeling”. Net zo bedenkelijk gold in Heinrich Himmlers apparaat blijkbaar een andere instelling. Hoe is het anders te verklaren dat de vanaf 1942 in bijna alle grote concentratiekampen ingerichte kampbordelen in de aktes schaamteloos “speciaal gebouw” heetten?

Tegenwoordig is algemeen bekend dat de concentratiekampen de grootste hel op aarde waren. Wie echter weet dat bij de bewust miserabele “levens”omstandigheden, bij de sadistische pesterijen en volledige rechteloosheid van de gevangenen tot aan de “vernietiging door arbeid” ook nog seksuele uitbuiting kwam? Uitgerekend de pedant Himmler was, afgemeten aan het aantal van “zijn” gedwongen prostituees, de vermoedelijk grootste pooier van de Duitse criminele geschiedenis. Dit hoofdstuk heeft de gedenkplaats van het concentratiekamp Ravensbrück uitgewerkt in een reizende tentoonstelling, die op dit moment in Buchenwald bij Weimar te zien is.

Screenshot_12

In principe zouden in het concentratiekampsysteem van de SS de sekses strikt gescheiden blijven. Vrouwen waren net als mannen al spoedig na de machtsovername door de nazi´s in de maalstroom van de zogenaamde “preventieve hechtenis” terechtgekomen. In het begin zaten ze vooral in gevangenissen, maar eind 1933 al werd het vroege concentratiekamp Moringen in Niedersachsen veranderd in een zuiver vrouwenkamp. Na een tijdelijk gebruik van het voormalige mannen concentratiekamp Lichtenburg in Sachsen-Anhalt van 1937 tot 1939 ontstond enkele maanden voor het begin van de Tweede Wereldoorlog het als zuiver vrouwenkamp geplande concentratiekamp Ravensbrück in de Uckermark. Bij wijze van hoge uitzondering, bijvoorbeeld in het grootste concentratiekamp Auschwitz, stonden er mannen- en vrouwenbarakken naast elkaar.

Toen op het hoogtepunt van de oorlog de arbeidskracht van de gevangenen in de concentratiekampen voor het nationaalsocialistische regime steeds belangrijker werd, beval Heinrich Himmler op 23 maart 1942: “Ik beschouw het echter als noodzakelijk de vlijtig werkende gevangenen in de meest vrije vorm de beschikking krijgen over vrouwen in bordelen.” Bovendien zou er een “bepaald klein akkoordloon” betaald moeten worden, gaf de “Reichsführer SS” opdracht aan de chef van het nieuw opgerichte “hoofdkantoor economisch beheer” Oswald Pohl, die verantwoordelijk was voor alle concentratiekampen. Als reden gaf Himmler aan: “Als aan deze beide voorwaarden wordt voldaan, dan zal de arbeidsprestatie enorm toenemen.”

Screenshot_13

Ongeveer twee maanden later werd bij wijze van proef het eerste kampbordeel in bedrijf genomen, in het concentratiekamp Mauthausen in Opper-Oostenrijk. De vrouwen waren meestal onder valse beloftes of onder dwang in Ravensbrück gerekruteerd. Ze moesten volgens nationaalsocialistische rassencriteria “Arisch” zijn en gezond, in ieder geval niet lijden aan geslachtsziekten. Het bordeel was ondergebracht in barak 1 aan de appelplaats van het concentratiekamp. Hier moesten 24 vrouwen uit Ravensbrück uitsluitend uitgekozen concentratiekampgevangenen, meestal goed functionerende gevangenen en verklikkers, ter wille zijn. Er werd betaald met “premiebiljetten”, die door de kamp-SS willekeurig aan “behulpzame” of bijzonder “prestatie gerichte” gevangenen werden verstrekt.

Het was kenmerkend voor het concentratiekampsysteem dat de controle en onderdrukking grotendeels door gevangenen werd gedaan. Bovenaan de hiërarchie van de gevangenen stonden in de meeste kampen de “BV”, wat officieel voor “beperkt voorarrest” stond, in de kamprealiteit echter met “beroepsmisdadiger” werd vertaald. Uit deze groep koos de SS de meeste prestatie gerichte gevangenen uit, zoals kamer- en barak-“oudsten”.  In veel kampen offerden deze gevangenen andere gevangenen, bij voorkeur gevangenen uit “lagere” categorieën zoals homoseksuelen en Joden, op aan hun belangen.

Screenshot_10

Blik in een peeskamer van het kampbordeel in het concentratiekamp Buchenwald

De vrouwen kwamen uit het concentratiekamp Ravensbrück

Om nog beter in de zin van de SS gebruik te kunnen maken van deze meedogenloze confrontatie, werden de kampbordelen ingesteld. Tot begin 1945 werden in tien grotere concentratiekampen “speciale gebouwen” ingericht, waaronder Auschwitz I en III, Dachau, Flossenbürg en Sachsenhausen. Bijna altijd kwamen de vrouwen uit het concentratiekamp Ravensbrück; als ze gezond bleven en zich aan de strenge regels hielden, moesten ze meestal zes tot twaalf maanden in het kampbordeel “werken” om daarna teruggestuurd te worden naar het vrouwenkamp.

Over het kampbordeel in Buchenwald werden al spoedig na 1945 eerste berichten gepubliceerd. Carl Gärtig, die sinds 1938 in Buchenwald gevangen zat en de laatste jaren van de oorlog in de kantine werkte, had eind april 1945, slechts twee weken na de bevrijding van het kamp door het Amerikaanse leger, zijn indrukken vastgelegd: “”Het ´speciale gebouw´ was een poel van vreselijke corruptie en andere laster, een echt nationaalsocialistisch modelbedrijf.” Gärtig wees samen met veel andere “politieke” gevangenen het “aanbod” categorisch af: “Het bezoeken van het bordeel betekende een erkenning van de nazistische tactiek om gevangenen tegen elkaar uit te spelen.” Desondanks was de “vraag” groot, echter niet altijd binnen het kader van de door de SS bepaalde regels: “Op zekere nacht kwam het zelfs tot een grote vechtpartij tussen de kampbewaking en criminelen, omdat de criminelen ´s nachts het bordeel waren binnengeklommen en in bezopen toestand de vrouwen bedreigden. De kampbewaking zuiverde de zwijnenstal echter snel en grondig.”

Screenshot_9

Heinrich Himmler

Premiebiljetten voor seks

In Buchenwald domineerde een uit voornamelijk politieke gevangenen bestaande groep het “zelfbestuur” van het kamp; het verschil tussen dit concentratiekamp en de meeste anderen, waarin de “BV´ers” de dood aangaven. De kampleiding probeerde volgens de getuigenis van de Buchenwald-overlevende Eugen Kogon met het kampbordeel deze voor hem onbevredigende toestand te veranderen: “Het was het doel van de SS om de politieke gevangenen, die voorrang kregen, te corrumperen, te bespioneren en hen van de politiek af te leiden.” Daarom zou in Buchenwald de “interne aanwijzing zijn doorgegeven om geen gebruik te maken van de instelling.”

De gevangenen, die daar of in andere concentratiekampen het bordeel bezochten, moesten in de regel twee Mark of premiebiljetten met dezelfde waarde betalen. Na een onderzoek in de ziekenbarak mochten ze dan met een van de vrouwen 20 minuten samenzijn en moesten zich daarna laten desinfecteren, schreef Eugen Kogon in zijn honderdduizenden maal verbreide klassieker “De SS-staat”.

Tientallen jaren verdrongen

Terwijl dus het bestaan van de kampbordelen na 1945 nooit een geheim was, werd het leed van de gedupeerde vrouwen desondanks veeleer verdrongen. Alleen in Mauthausen en Gusen zijn de barakken bewaard gebleven, waarin de vrouwen zich moesten prostitueren. In het werk van de gedenkplaats speelde het onderwerp tientallen jaren lang een uitermate ondergeschikte rol en werd vaak zelfs helemaal verzwegen.

Pas met het opkomen van de “Gender Studies”, dus de geschiedenis van de sekses, veranderde dat. Vanaf de jaren-90 verschenen er gedetailleerde studies over verschillende kampbordelen, ongeveer gelijktijdig met de eerste serieuze onderzoeken naar de bordelen van de Wehrmacht in de bezette landen. Sinds 2009 is er een totaaloverzicht beschikbaar (KZ-Bordell – Seksuele dwangarbeid in nationaalsocialistische concentratiekampen). Daarvoor kon de historicus Robert Sommer letterlijk gebruikmaken van de laatste gelegenheid om nog vrouwen en bordeelbezoekers te ondervragen. Zo werd het schrikbarende verhaal van de seks in de hel bijna zeventig jaar na de instelling van de kampbordelen uitgebreid duidelijk.

Screenshot_11

Het zogenaamde “speciale gebouw” in concentratiekamp Gusen

Bron:

http://www.welt.de/kultur/article9466797/DieBordellHoellederNSKonzentrationslager.hml

Auteur: Sven Felix Kellerhoff

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Duitsland, Historie, Holocaust, Mensenrechten, nationaalsocialisme, nazisme. Bookmark de permalink .

11 reacties op HISTORIE: de bordeelhel in de nationaalsocialistische concentratiekampen

  1. Theresa Geissler zegt:

    Himmler de grootste pooier…..-tussen haakjes, bekend zijn deze feiten inmiddels wèl. Maar toch is het frappant dat hij ooit de toestemming voor het huwelijk van een jonge Untersturmführer weigerde. reden; De jongedame in kwestie droeg naar zijn smaak te veel make-up.
    Tja……

    Like

  2. louis-portugal zegt:

    Ik heb die Himmler altijd een soort griezel gevonden.
    Maar dat hij dat organiseerde wist ik niet.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Louis-portugal 20.43. oh, jawel hoor. vrij algemeen bekend.
      En niet eens alleen ten behoeve van de gevangenen, maar ook van de bewaking.
      Kijkt U anders maar eens naar ‘The night porter’ als u er de hand op kunt leggen; indringende film!

      Like

  3. luckybee zegt:

    Ik geloof dat ook Mohammed’s paradijs ongeveer zo uit ziet als Himmlers Hel paradijs.Met alle moslima’s als Hoerie’s terversterking van de Hemelse maagden.

    Like

  4. Theresa Geissler zegt:

    @Luckybee 9.25. Dat is niet onsnedig bedacht, Luckybee.

    Like

  5. Tiny zegt:

    Werd er ook maar eens zoveel geschreven wat er echt gebeurde met de vrouwen in alle jappen concentratiekampen. Maar die vrouwen waren er enkel en alleen voor de behoeftes van de bezetter.
    in die kampen ging het er net zo erg of dikwijls nog erger aan toe als bij de moffen. Het gekke is, dat door de overlevenden, als er al iets in de openbaarheid werd gebracht, het dikwijls minder erg voorstelden als het in werkelijkheid was. Collectief Stockholm syndroom.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      @Tiny.14.16u. Er is inderdaad lange tijd minder over geschreven dan over de vergelijkbare gevallen in Europa. Al komt dat de laatste jaren wel beter op gang, ik noem bijvoorbeeld “Troostmeisjes” van Brigitte Ars. Voor zover ik weet bestond er bij de vorige generaties Nederlanders onder andere die van mijn ouders- een vertekend beeld van de bezettingssituatie in Nederlands Indië: Men wist wel van de Burma-spoorlijn- Daar had Wim Kan wel voor gezorgd- maar men dacht over het algemeen, dat het in de vrouwen-interneringskampen wel losliep. -in elk geval, dat zij niet te vergelijken waren met concentratiekampen. Wat ook niet meehielp was, dat het beeld van Nederlands-indiërs er voor- en vlak na de oorlog één was van verwende, over het paard getilde mensen, die gewend waren, anderen voor zich te laten draven. Mijn moeder sprak openlijk zo over deze groep. Dat zij in het na-oorlogse Nederland voor hun ervaringen totaal geen gehoor kregen, zal er mede toe geleid hebben, dat zij veel verzwegen en/of wegduwden. De troostmeisjes zeker, want die werden niet zelden volkomen uitgestoten, zelfs door hun familie. Dan was het: “Waarom heb je je niet verzet?”-Alsof er een keuze mogelijk was! Het omgekeerde is ook voorgekomen, zoals de notarisvrouw (helaas is haar naam me even ontschoten) die een paar jaar geleden in het nieuws was en bepaald met bravoure over haar ervaringen op dit gebied uit de school klapte. Tof wijf, als je het zo las, maar het kan wel veel ‘overbluffen’geweest zijn ook, natuurlijk. (Oh, Keetje Ruyzeveld; ik weet het ineens weer.) Nou ja, tot zover mijn -bescheiden- inzicht in deze kwestie. Ik denk wel dat er met de jaren meer aan het licht zal komen.

      Like

  6. Cohen zegt:

    In het verzetsmuseum ., ( leeuwarden ) en Bleekershus D(r)achten geven ze een overzichts ex.positie……

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s