Onderwijs in NL: ideologisch-correcte kweekvijver

Screenshot_21

Waardenvrij onderwijs is een volstrekte illusie. De laatste plaats waar zelfstandig nadenken bevorderd wordt, is in het Nederlandse schoolsysteem. Wie herinnert zich niet het vrolijke periodiekje Sam-sam dat al decennia in de klas wordt uitgedeeld? Sam-sam, wat ‘eerlijk delen’ betekent, ging steevast over kindjes zoals uzelf destijds was, maar dan op een vuilnishoop in Rio. Of waterputloos in Afrika. En dat is de schuld van ons, het Westen.

Wie twee kinderen op een middelbare school heeft ziet zijn kroost in één week geconfronteerd met drugshonden in de klas (want drugs are bad, mmkay), verplicht collecteren voor zielig Afrika, een project om hun eet- en beweeggedrag ‘positief te veranderen’, een verplicht bezoek aan het toneelstuk “Meneer Ibrahim en de Bloemen van de Koran”  en het programma “Connect with Respect”  over liev zijn op internet. Over lief zijn gesproken, stuur een mailtje naar de school en de kans bestaat dat u als volwassen mens de volgende foutmelding ontvangt: “Je email is geweigerd omdat je woorden gebruikt die niet geaccepteerd worden op het CorrectCollege. Heb je niet zelf deze mail geschreven? Meld je dan even bij je mentor!”

Lees verder>>>

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", cultuurrelativisme, Elite, Overheid, political correctness. Bookmark de permalink .

3 reacties op Onderwijs in NL: ideologisch-correcte kweekvijver

  1. Theresa Geissler zegt:

    Kent U de cartoonstrip ‘Vader en Zoon’ van Peter van Straaten uit de jaren ’70? In één aflevering komt Vader lààiend binnen en valt tegen de zoon uit: “Een klein jongetje noemde me vieze vette VVD’er. Dat komt uit jouw koker, smeerlap! Je reinste indoctrinatie! Een onschuldig kind, kan je wel? Dat zul je óns niet zien doen. WIJ laten kleine kinderen met rust, wij indoctrineren niet.”
    De zoon, droogweg:”Oh jawel. Dat heet onderwijs.”
    Het fenomeen werd dus toen al erkend.
    Bij ons op de (openbare) basisschool in de jaren ’60 lazen we in de klas nota bene nog steeds “Van Hollandsche jongens in de Franse Tijd” van W. G.van der Hulst, een 19de-eeuwse jeugdboeken-schrijver. -Kennelijk werd dat boek toen nog up-to-date genoeg geacht en de reden daarvoor laat zich raden: Het was één lange aanklacht tegen het Nederlandse volk dat de de ‘brave Oranje’had verjaagd en de Fransen had binnengehaald (en daarvoor dus werd gestraft met de ‘Tirannie van Napoleon.’) Aan het happy end echter keerde de zoon van de “brave Oranje’weer terug en: “Prins, Stadhouder, Kóning zal hij zijn!”juichte herbergier De Roever, één van de protagonisten in het verhaal. (Nou en of, de gevolgen daarvan worden ons over twee dagen weer ingewreven.) Maar, neem me nou toch niet kwalijk: Zoveel jaar later lopen de rillingen me nog over de rug als ik er aan terug denk: Je reinste indoctrinatie ten gunste van de Monarchie!
    Van de arme, gediscrimineerde buitenlandse mensen vernamen wij nog niet veel, maar ik weet dat dat zo’n tien jaar later begon, o.a. met de jeugdboeken van Jan Terlouw.
    Eind jaren ’70 werkte ik trouwens tijdelijk bij de Schoolbibliotheekdienst, waar ik onder andere schoolvideo-cassettes moest opnemen. Eén ervan vertelde in een soort verhaalvorm over de Februari-staking ‘door de arbeiders van de Kattenburg’en deed voorkomen of dat iets vréselijk unieks en bijzonders in het bezette Europa was geweest: Opkomen voor de Joden….In Nederland gebéurde het. Nou, tjonge! In Uit latere berichtgevingen leerde ik wel, dat de steun aan de Joden in het bezette Nederland maar héél bescheiden en mondjesmaat was geweest. Maar zo werd het dus niet voorgesteld op die schoolvideo-cassette. Indoctrinatie! Onderwijs!
    En als leesmoeder op de school van mijn jongens in de jaren ’90 schrok ik me rót van sommige leesboekjes. Die stamden uit de jaren ’60 (Het was een katholieke school, trouwens, omdat die maar één straat verderop lag) en Vader werd er in afgeschilderd als de autoriteit die alles zo goed wist en Moeder als de liefhebbende trut, die juist helemaal niets wist en zich volledig concentreerde op het snijden van de boterhammen. Ik heb toen wel een negatieve aantekening gemaakt in het beoordelingsschrift. (Dat kon, gelukkig.) Of het geholpen heeft, weet ik niet.
    Indoctrinatie vond, en vind je dus in alle soorten en maten. Ik heb ze nog nooit onder ogen gekregen, maar ik geloof best, dat er in deze tijd schoolboekjes bestaan, die verhalen, hoe ellendig het lot van de arme Moslims hier is en hoe lelijk we tegen ze doen. Waartoe ze in staat zijn, wordt dan weer wijselijk verzwegen.
    De tere kinderziel, nietwaar?

    Like

  2. luckybee zegt:

    Eerlijk willen wij zamen delen heeft in deze wereld nergens gefunctioneerd; in alle landen waar deze systeem ingevoerd wordt zijn failliet gegaan.Eerlijk zamen delen gaat niet zonder mensen in twee vijandige kampen te splijten namelijk de Kapitalisten(De slechten) en de Proletariers(de Goeden)(Karel Marx)In de leer van Jezus Christus wordt niemand uitgesloten;Heb je naasten lief als je zelf,en de sterkere schouders helpen de Zwakkeren.Mijn voorkeur gaat naar De leer van onze Heren..

    Like

  3. Hansfree zegt:

    JiepMK, wees voorzichtig met uw oordeel. Naar ik vermoed is luckybee iemand die allang niet meer in Nederland woont en het Nederlands daardoor een beetje is verleerd (een excuus dat vele anderen niet hebben). Ik ben er niet minder geïnteresseerd om in zijn/haar mening – meer dan in uw cynische opmerking. (En nee, ik ben geen d vergeten in mijn naam.)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s