Hoe de EO de verjaardag van Israël vierde

Screenshot_71

(Door: Roelf-Jan Wentholt)

Woensdag 8 mei zond de EO een film* uit ter gelegenheid van de 65-ste verjaardag van de joodse staat Israël. Wat kregen we te zien? Werd het een lofzang op de ongelofelijke prestaties van de Joden?  Kregen we te zien hoe het gebied eind negentiende eeuw door verwaarlozing tot een dorre woestenij was vervallen? Hoe in het gebied dichtgeslibde riviertjes verwerden tot uitgestrekte moerassen waar de malaria mug een pracht leven had? Kregen we de verdorde en geërodeerde heuvels en kammen te zien? Werden we gewaar dat het gebied waar nu miljoenen mensen in welvaart wonen, in die tijd zo goed als onbewoonbaar was en dat de schaarse bewoners in de meest doffe, mensonterende armoede leefden? Nee, dat kregen we allemaal niet te zien.  Want het is zelfs voor de EO kennelijk niet mogelijk datgene te tonen dat het meest bijzonder is aan Israël, namelijk de overwinning van de Joden op de mensonterende armoede, uitmondend in het bestaan van de huidige joodse staat Israël. Een staat die ook nog eens een voorbeeldige democratische rechtsstaat is geworden. Dat, kregen we vanzelfsprekend niet te zien. Dat is taboe. Ook bij de EO, kennelijk.

Wat kregen we wel voorgeschoteld? Een film gemaakt* door een jonge joodse vrouw, die deels in Nederland haar school opleiding had genoten,  over haar jongere zus die bij de Israëli Defense Force (IDF) gaat. Dat zou een heel interessante film kunnen zijn. Maar wat GEHEEL ontbreekt aan de film die toch ruim vijftig minuten duurt is wat ik maar zal noemen, de context. Nergens in de film wordt getoond waarom Israël zo’n reusachtige militaire inspanning moet leveren. De film zou werkelijk enorm verbeteren als er, zeg, tien keer even wat fragmenten zouden worden getoond van de onbeschrijflijke Jodenhaat die overal in de omringende landen leeft en dagelijks gevoed wordt door de meest gore antisemitische propaganda die een mens zich in kan denken. De filmmaakster heeft dat niet gedaan. Helaas. Want zonder die context maakt het toch allemaal een rare indruk. Die context is essentieel. En die is ook heel makkelijk te vinden. Google  bijvoorbeeld even op MEMRI en een zee aan Jodenhaat gaat voor je open. Zou  de filmmaakster dat niet weten? Dat bestaat niet. Zij heeft er dus bewust voor gekozen dit niet te tonen. Daarmee treedt zij keurig in de voetsporen van de beschaafde Nederlandse pers die de virulente Jodenhaat in de islamitische wereld jaar in jaar uit dood zwijgt. Jaar in jaar uit. En dat dood zwijgen heeft succes. 35% van de Nederlanders koestert inmiddels antisemitische denkbeelden. Die denkbeelden zijn gevoed en veroorzaakt door de Nederlandse pers. Deze film droeg daar weer een steentje aan bij door met de grootst mogelijke vanzelfsprekendheid de kernwoorden van de hetze tegen Israël te beamen. Die kernwoorden zijn “Bezetting”, “Kolonisten”, “Onderdrukking” en “Apartheid”.

Dank daarom aan de EO waarvan de directeur afgelopen 14 mei nog mooie woorden sprak bij een bijeenkomst georganiseerd door “Christenen voor Israël” en waar hij zijn felicitaties aan de joodse staat Israël overbracht. Hoe deze man dat rijmt met de keuze deze film uit te zenden is een raadsel.

De impliciete beschuldigingen in de film zijn niet mals. Zo oordeelt de film over de uiterst zorgvuldige schietinstructies van het IDF alsof het IDF het schieten op vijanden “heel makkelijk laat klinken”. Het tegendeel blijkt uit de schietinstructie zelf. In de film krijg je het gevoel dat het meisje dat net soldaat is geworden een weerzin voelt tegen schieten op vijanden en dat die weerzin NIET door het IDF zou worden gedeeld.

De vijandigheid tegenover Israël wordt geweten aan het feit dat Israël heel sterk is. Goh, zou het niet iets te maken hebben met voornoemde virulente haat? En dat ten gevolge van die haat Israël geen keuze had dan een heel sterk leger te vormen? Alle leugens zijn altijd terug te voeren op een omdraaien van oorzaak en gevolg. Het is in deze film niet anders.

De vader wordt ten tonele gevoerd en het wordt ons duidelijk gemaakt dat deze man worstelt met zijn geweten. Vanwege wat hij gedaan heeft tijdens de eerste Libanon oorlog. De man bediende een kanon op 17 kilometer afstand van het front. Het is mooi als mensen zichzelf gewetensvragen stellen maar in deze film krijg je door het alsmaar opvoeren van Joden in gewetensnood het gevoel dat er ook werkelijk misdaden zijn gepleegd. Terwijl ieder weldenkend mens toch langzamerhand wel weet dat het Israëlische leger uiterst omzichtig met zijn vijanden omspringt. En waarom is het IDF zo omzichtig? Omdat de joodse cultuur een gewetenscultuur is. De maakster had in dit verband natuurlijk een fragment kunnen tonen van de gewetensnood die zich soms meester maakt van de vijanden van Israël. Dan zouden wij een personage zien dat betreurt dat hij/zij niet meer Joden heeft kunnen vermoorden. Maar dat is natuurlijk allemaal taboe voor de Nederlandse tv.

Er wordt op een gegeven moment toch iets gezegd over een Palestijnse bijdrage: Abbas ging naar de VN om daar de Palestijnse staat te stichten. Waarop in Israël groot militair alarm afgaat want voor je het weet barst de derde Intifada los en dan wil het IDF (hoe vreemd!) voorkomen dat Joden een makkelijk doelwit vormen voor de Palestijnse bendes die het niet uitmaakt of ze nu in een supermarkt of op een trouwpartij een slachting aanrichten. Het enige doel van de Palestijnse aanvallen is altijd zoveel mogelijk Joden vermoorden. Dus het IDF wordt in staat van paraatheid gebracht.

Wat heeft de filmmaakster daarover te melden? Zij ziet hoe op het strand van Tel Aviv het gewone leven doorgaat, “terwijl enkele tientallen kilometers verderop de Palestijnen strijden voor hun onafhankelijkheid”. Daarmee geeft de filmmaakster te kennen niets te weten van de geschiedenis van het conflict. Maar hoe zou ze ook iets kunnen weten? De Nederlandse pers vertelt niets over die geschiedenis. De vrolijke beelden van het strand tonen natuurlijk niet hoe familieleden en geliefden zich zorgen maken over het welzijn van hun kinderen en naasten aan het front. Voor dat soort dingen heeft de filmmaakster geen oog. Kennelijk.

Dan gaan we naar “De Bezette Gebieden”. Het achteloze gebruik van deze term – ook weer in deze film – houdt een beschuldiging in die aan de geschiedenis geen recht doet. Deze gebieden zijn alleen onder Israëlisch bestuur gekomen nadat Israël in 1967 door omringende landen werd aangevallen en nadat Israël deze aanvallers verdreef tot aan de Jordaan en de Nijl. Israël wilde meteen van de gebieden af maar de Arabieren weigerden zelfs maar naar de onderhandelingstafel te komen. 90% van de toen onder Israëlisch bestuur geraakte gebieden heeft Israël inmiddels verlaten. Dat gebeurde toen Israël de Sinaï terug gaf aan Egypte in ruil voor een vredesverdrag. “Land for Peace”, heet deze strategie. Het Israëlisch bestuur over de gebieden was overigens van hoge kwaliteit, de levensstandaard en levensverwachting van de Arabieren onder Israëlisch bestuur schoot omhoog. Maar geen kraai die dat weet want dat is taboe bij de Nederlandse pers.

De stad in “Bezet Gebied” die de filmmaakster kiest te bezoeken heet Hebron. Hebron is de oudste joodse gemeenschap ter wereld. De geschiedenis van de Joden daar gaat terug tot Bijbelse tijden. Het graf van de patriarchen ligt in Hebron. Dat graf kun je gerust een zeer belangrijk Joods Heiligdom noemen. In 1929 werden de Joden uit Hebron verdreven door een zeer gewelddadige Arabische pogrom. Zeven-en-zestig (67) Joden werden vermoord. Er woonden vanaf dat moment geen Joden meer in deze oudste joodse stad. De stad valt later in handen van Jordanië tijdens de Arabische agressie oorlog van 1948. Pas in 1967 is Hebron niet langer Judenrein. De Joden kunnen na de Zesdaagse oorlog weer terug naar hun oudste stad.

De filmmaakster noemt deze Joden zonder meer “kolonisten” en “extremisten”. Ik weet niet hoe mensen het voor elkaar krijgen met zoveel aplomb zo verschrikkelijk te liegen. Het moet komen door het gebrek aan goede informatie. En dat is het vreselijke gevolg van het eindeloze liegen door Nederlandse journalisten over de geschiedenis van Israël. Kan deze neerwaartse spiraal ooit doorbroken worden? Had de EO nou echt niet een andere film kunnen kiezen?

De film toont dan een rondleiding door Hebron door joodse activisten die heel erg tegen “De Bezetting” zijn. Dan zit je dus weer middenin die leugenkluwen. Want wie spreekt van “Bezette Gebieden” neemt een loopje met de geschiedenis. Oh lezer, hoe krijgen we die leugens ooit uit de wereld? De filmster laat nog weten dat “de meeste Israëliërs nooit in de Bezette Gebieden komen”. Maar ze vergeet erbij te zeggen waarom dat zo is. En sinds wanneer. Direct na de Zesdaagse Oorlog kwamen er wel veel Joden in “De Bezette Gebieden”. Maar door het alsmaar toenemende geweld van de Arabieren werd dit steeds gevaarlijker. Was het zo moeilijk om deze context te geven? Nee, dat was helemaal niet moeilijk geweest. Maar de filmmaakster wil niet dat wij dit weten. Het zou haar verhaaltje bederven over slechte Joden en zielige Palestijnen. Om het nog verder in te wrijven noemt zij “De Bezette Gebieden” terloops nog “deze donkere kant van Israël”.

Vervolgens pleit de filmster schaamteloos voor een Judenrein Hebron door erover te klagen dat de laatste jaren “steeds meer kolonisten in Hebron zijn komen wonen”. En daar bovenop nog eens vast te stellen dat door “de aanwezigheid van deze Joden de stichting van een Palestijnse staat zo goed als onmogelijk wordt”. Ja, ja, het is bekend dat waar Joden wonen Arabieren niet meer kunnen ademhalen. De joodse lucht is giftig voor de Arabier. Wel gek dat er in Israël 1,6 miljoen Arabieren wonen die het ook nog eens heel goed hebben. Nergens in de Arabische wereld kennen de gewone Arabieren zoveel welvaart en vrijheid. Maar dit soort feiten zijn niet interessant voor de moderne journalist.

“Achthonderd kolonisten hebben het centrum van de stad overgenomen en het leven van de ruim 100.000 Palestijnse bewoners wordt zo nogal moeilijk gemaakt”, zegt de lieve commentaarstem. Maar als die Arabiertjes niet uit waren op het vermoorden van Joden dan was er in Hebron niks aan de hand. Het is weer die afschuwelijke omdraaiing van oorzaak en gevolg.

We zien beelden van de scheidingswand die Arabieren uit de haren van de Joden moet houden en de eerder genoemde vader merkt dan op: “In Nederland heet dit Apartheid”. Klomp breekt. Hoe krijg je het voor elkaar. Meer en meer stemmen tierelieren alsmaar luider over de Apartheidsstaat Israël. Maar het is niet waar, het is niet waar! In Israël leven allerlei mensen van allerlei komaf vrolijk door elkaar. Je kan de joodse staat verwijten dat zij Joden makkelijk toelaat. Maar ook daar zit een verhaal aan vast. Want noch de Europese wereld, noch de Arabische wereld kon de Joden een veilige woonplaats bieden. Dat is de kern. In een volmaakte wereld zou de Israëlische staat aan iedereen blindelings het staatsburgerschap aan kunnen bieden. Maar de wereld is niet volmaakt. Dat moet toch zelfs een jonge filmmaakster opvallen.

Om het allemaal nog erger te maken horen we de moeder (meen ik) nog verzuchten, op de stoep gezeten in Hebron “waarom denken de kolonisten dat hun leven meer waard is dan dat van een Palestijn?” Waar ze nog aan toevoegt dat “vooral het feit dat niemand erover praat, eng is.” Maar hemelse goedheid, de hele wereld praat alleen maar dag en nacht over de nare kolonisten en de zielige Palestijnen. Dag en nacht en overal. En het aller-verschrikkelijkste is dat het juist de Palestijnse leiders zijn die het leven van de Palestijnen waardeloos vinden, want ze voeren hun terreur tegen de Joden liefst vanuit dichtbevolkte wijken uit, zodat, als het IDF moet terugslaan er zoveel mogelijk kans is dat er vrouwen en kinderen sterven. En dat wordt dan weer uitgebuit voor de westerse camera’s.

“Ja”, stelt de commentaarstem dan vast “een veilig joods land is kennelijk geen plek voor iedereen’. Inderdaad! En hoe zou dat nu komen? Wat zou daarvan nu de oorzaak zijn?

De film sluit af met een soort toespraak van de vader. De man zegt iets vreselijks. Hij zegt dat hij zich kan voorstellen dat in Israël een burgeroorlog gaat woeden tussen mensen als hij zelf en de “kolonisten”. Althans de extremen onder hen. Zo leren wij dus in deze film dat de oorzaak van het conflict tussen de Arabieren en de Joden ligt bij . . .  natuurlijk, de Joden! Hoe kan het ook anders.

Tenslotte vertrouwt de meisjesstem ons nog toe dat zij weet wat de oplossing is voor het conflict: “Dat je gewoon rustig met de Palestijnen om de tafel moet gaan zitten”.

Maar, dat is nu juist de afgelopen 65 jaar keer op keer geprobeerd en met steeds grotere concessies van Israël. Totdat tenslotte 98% van de Palestijnse eisen was ingewilligd.  En voortdurend luidde het Palestijnse antwoord: nee. De werkelijkheid is dat de Palestijnse leiders die hun eigen Palestijnen gijzelen niet bereid en in staat zijn een normaal land en een normale economie te runnen. Ze kunnen alleen deze constante toestand van haat en oorlogsdreiging bestendigen, want ze kunnen niet zonder de subsidie van de VN en de EU om hun privé bankrekeningen mee te spekken, wapens van te kopen en hun haatmedia te financieren. En om terroristen te belonen voor hun inspanningen bij het vermoorden van Joden. Als het conflict zou worden beëindigd is het luizenleventje van de Palestijnse leiders voorbij. En vergis u niet, de Palestijnse leiders leven in grote welvaart. Die zijn allemaal meervoudig miljonair. Die zijn allemaal vele malen rijker dan enige van de lezers van dit stuk.

Naïviteit kan vertederend zijn maar hier had de eindredactie de maakster toch tegen zichzelf in bescherming moeten nemen.

Leuke film om aan Israël aan te bieden ter viering van het 65-jarig bestaan. Vrienden die zulke cadeautjes geven, zijn dat eigenlijk wel vrienden?

________________________

* Voor wie het cookies beleid van de Nederlandse Publieke Omroep wil omzeilen is hier de hele link: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1341667

Door:

Roelf-Jan Wentholt

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Nuttige idioten", "Palestina", "Westelijke Jordaanoever", antisemitisme, Israël, Israël-vijandigheid, Joden, Jodendom, Jodenhaat, mainstream-media, Naïviteit. Bookmark de permalink .

15 reacties op Hoe de EO de verjaardag van Israël vierde

  1. Roelf Jan complimenten een uitstekend artikel !!

    Like

  2. Anneke zegt:

    Documentaire-film gezien en met enorme WALGING !!!/!!! Noem de EO tegenwoordig Evolutonaire Omroep….of misschien beter Revolutionaire Omroep. Het eerste wat door me heen ging: “Hmmm; de ROOIE Israelieten overduidelijk in beeld en aan het woord”. Men weet niet eens hoe de vork in de steel zit; terwijl de vader een geboren Israeliet is. Verraad aan eigen staat…

    Like

  3. maria zegt:

    Ach de EO…. Ik weet nog hoe blij mijn ouders waren dat er eindelijk een echt christelijke zender was. Al moest ik altijd wel lachen om de soms hysterische ingezonden brieven in Visie waar zwartekousen vaak ontstemd waren over de (toen al!) in hun ogen frivole koers van de EO. Wijlen Willem Glashouwer draait zich om in zijn graf als hij zou zien hoe de EO afglijdt naar het klutskoppen-niveau van de andere zogenaamd “christelijke” omroepen. L.P. Dorenbos mag dan door velen gezien worden als godsdienstwaanzinnige in zijn strijd tegen abortus etc., hij is wel een man met het hart op de juiste plaats en hij heeft ook een hart voor Israël, omdat echte christenen dat HOREN te hebben. Maar de EO heeft voor de “veilige” alverzoenende Arie Boomsma-weg gekozen. Ik heb nog een grotere hekel aan labbekakkerige “christenen” dan aan moslims want die weten tenminste waar ze staan!

    Like

  4. De filmmaakster heeft het op een akkoordje met de E.O. gegooid. Voor veel geld. Zij durft wel een leugenachtige film over de Joden te maken. Israël staat dat toe. Als je een film maakt die de islam veroordeelt moet je vrezen voor je leven. Dat durfde de E.O. niet aan. Dat is het verschil. Tussen wit en zwart. Goed en kwaad.

    Like

  5. Tom Hendrix zegt:

    En zo heeft ook de EO gekozen voor overname door de RODEN. Heel de MSM en pers en krantenwereld is inmiddels in de handen van de LINKSEN en de ISRAEL HATERS. Ik zeg mijn lidmaatschap bij de EO. Een grote schande dat is het!

    Like

  6. Tom Hendrix zegt:

    Moet zijn, ik zeg mijn lidmaatschap op bij de EO.

    Like

  7. luckybee zegt:

    Bij de EO kan ik geen bijdragen leveren ik ben van daar uitgesmeten.Bij de Ikon en NCRV kom ik ook niet in.

    Like

  8. jowitteroos zegt:

    Juist Roelf-Jan, film had ik ook gezien, tenenkrommend, sorry dat ik het zeg, maar zo zag ik wel meer tenenkrommend’s langs komen over Israël op TV afgelopen 14 dagen……..

    En dat gevoel kreeg ik nu ook bij de mazzeltovtour………………..oppervlakkige promotietour………..

    Like

  9. louis-portugal zegt:

    Roelf-Jan de schuldige van zo´n film is natuurlijk de club achter de EO.
    Als het meisje al niet beter wist had men haar voor deze smeerlapperij moeten behoeden en zeker niet uitzenden.

    Like

  10. Paardestaart zegt:

    Sja – moeder van meisje is rabbijn, dan weet je het wel.. Typische verlichte mainstreamers. Vast reusachtig lieve mensen, maar hardnekkig onnozele D66/Groenlinks types die vast van plan zijn hun ogen en oren hermetisch dicht te houden
    ’t Is áfweer geloof ik – er gewoon niet áan willen dat je tot een volk behoort dat al drieduizend jaar gehaat wordt – zó maar, zonder reden, en dat je daarom dus maar afstand neemt van je eigen mensen omdat er geen vooruitgang in zit, en omdat je geen zin hebt in die haat.
    Omdat je gewoon rustig wilt leven, geaccepteerd wilt worden door je linksige vrienden in het veilige Kletslandia aan Zee, en geen zin hebt om altijd maar loyaal te zijn aan je erfgoed – daarom geef je dan maar je eigen mensen de schuld – vooral die rare jongens met die kurketrekkers langs hun oren, want als je je dáar niet van distantieert, dan kun je het wel schudden in het ‘seculiere’ Nederland.. (“àlle godsdiensten moesten verboden worden..”)

    ’t Is wel bedenkelijk omdat het mens rabbijn is: hoe kun je het nu verantwoorden om hier een beetje never mind Groen Links te zitten wezen en je eigen mensen af te vallen, als je weet dat je ook als nederlandse rabbijnse nergens veilig zou zijn als dat lastige land niet meer bestaat; ze is toch zeker verantwoordelijk voor de mensen in haar gemeente ?
    En als het aan idiotarians en middernachtzendelingen lag, dan bestond Israel misschien al niet eens meer.
    Hoe intelligente mensen zo sneaky en silly kunnen zijn is mij een raadsel….
    “Dat je gewoon rustig met de Palestijnen om de tafel moet gaan zitten”.
    WTF??

    Like

  11. Pingback: Hoe de Nederlandse media de verjaardag van Israël vierden: Esther Voet, Tijs van den Brink, Mylène d’Anjou, Bert Klaver, Roelof Bisschop | E.J. Bron

  12. Pingback: Hoe de Nederlandse media de verjaardag van Israël vierden: Jeroen Snel, Blauw Bloed en Esther Voet | E.J. Bron

  13. Pingback: E.J. Bron

  14. Pingback: NOS-journaal en Monique van Hoogstraten: extra Jodenhaat op Israëls verjaardag | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s