Een illusie genaamd territorium

Screenshot_1

1. Het conflict heeft niets met territorium te maken. De Arabische naties hebben land in overvloed. De Palestijnen hebben eveneens een aardig stuk land voor zichzelf: er zijn geen Joden in de Gazastrook en Jordanië heeft een Palestijnse meerderheid. De Arabieren in Palestina zouden lang geleden al een eigen staat hebben kunnen opbouwen, maar ze besloten dit niet te doen.

Meer dan een eeuw lang en vooral sinds 1967 hebben we geprobeerd het ware karakter van het conflict tussen ons en de naties in de regio te negeren. We hebben erover gesproken het land te delen, we hebben over gebieden, belangen, veiligheidsakkoorden enzovoort gesproken. Maar iedere keer als we van plan waren een akkoord te ondertekenen werd dit verijdeld. Als je de Arabisch-Palestijnse zienswijze gelooft, die veel mensen bij ons en in het Westen vol vertrouwen overnemen, dan krijgen wij de schuld toegeschoven voor de niet aanwezige vrede. Zelfs de van gerechtigheid houdende mensen aan de kant van de Israëlische linksen, die het schuldverhaal niet accepteren, gedragen zich alsof dit verhaal waar zou zijn. Ze denken: als we een beetje meer toegeven, als we gebruikmaken van de “window of opportunity”, dan zullen onze buren er wellicht mee instemmen en een vredesverdrag ondertekenen. Op dit moment proberen ze opnieuw om het voorstel van de Arabische Liga aan ons te verkopen – een oud voorstel, waar de illusie-industrie van de orthodoxe linksen het mee eens is, totdat de gesprekken uiteindelijk opnieuw vastlopen. En dan begint de hele kringloop weer van voren af aan.

Waardoor is het voorstel van de Arabische Liga beter dan al die andere voorstellen? Door niets! Diegenen onder ons die zich verplicht voelen tot een vrede tot iedere prijs, willen hun bestaan rechtvaardigen en zo gaan ze ermee door hun geloofsbekentenis op te zeggen, waarbij het hen echter aan ieder realistisch begrip van de situatie ontbreekt.

2. Het zou logisch zijn om er van uit te gaan dat het bij dit conflict alleen maar om land gaat. In Europa hebben eeuwenlang bloedige conflicten plaatsgevonden, totdat de stem van de rede en van het behoud van belangen tenslotte overheerste; de conflicten werden opgelost en er heerste vrede. “Twee mensen pakken tegelijkertijd een kledingstuk. De een zegt: Dat is alleen van mij en de ander zegt: Nee, het is alleen van mij. In dit geval zou het gedeeld moeten worden.” Dit zeiden onze wijzen bijna 2000 jaar geleden. De gemiddelde Israëlische diplomaat en zijn partner in de politieke ruimte volgen deze logica. Ze zijn er van overtuigd dat de sleutel tot de oplossing van het probleem bestaat uit rationele onderhandelingen, aan het einde waarvan we de gewenste deling van het land bereiken, waarmee dan definitief de vrede intreedt. Maar helaas begrijpt het Westen de feiten van deze regio niet als datgene wat ze werkelijk zijn. Steeds opnieuw bereikt de Westerse logica een onoverkomelijke muur.

Daarbij zou het Westen alleen maar de charta van Hamas hoeven lezen. Lees ook de Palestijnse nationale charta van de PLO en Fatah, beide zijn seculiere bewegingen. Bezoek websites zoals MEMRI en Palestinian Media Watch, die de Arabische wereld rondom ons vertalen. Lees de taal oprecht en realistisch en je zult vaststellen dat zij de stem van de logica niet horen. Haat heeft ook een bepaalde logica, ook worden er veel conflicten duidelijk. Maar dat geldt niet in dit geval. De landen in de regio accepteren Israël niet als een joodse staat en onafhankelijke eenheid. Alleen het pure bestaan van Israël is voor de islamitische wereld en zijn geloof en zijn waarden een ketterse, recalcitrante uitdaging. Ze beschouwen Israël als een wig voor hun ogen, als een uitbreiding van het Westen in het hart van de geheiligde islamitische bodem. Blijf deze tekst lezen en de hierboven genoemde bronnen en je zult zien dat deze stemmen veel verder gaan dan over alleen maar een religieus conflict. De regio, waarin wij leven, is de wieg van de menselijke civilisatie. De stemmen, die we horen, zijn die van de oeroude mythen van deze regio.

3. Logos tegen mythos. Het woord tegen de mythe. In dit verband betekent mythe noch verhalen vertellen noch leugens bedenken, maar verwijst veelmeer naar de berichten over de stichting van de volkeren en naties. De islam is pas ongeveer 1400 jaar oud, maar deze regio heeft al duizenden jaren lang in mythische taal gesproken. De altijd nog gebruikelijke zeden van de steniging, de bloedwraak, de onthoofding, de moord vanwege de familie-eer, de kijk op ruimte, erfenis en land, de relaties tussen de stammen in de regio, de stamloyaliteit tegenover de loyaliteit tot het koninkrijk en meer van dat soort concepten die bij het leven in deze regio horen, bevinden zich in existentieel conflict met de manier waarop het Westen dezelfde concepten bekijkt. Stel je eens een ontmoeting voor tussen een Israëlische diplomaat en zijn Palestijnse partner. Beide spreken een internationale taal (in dit geval Engels) en beide gebruiken de term “territorium”. Dat is op zich niet gecompliceerd. Het dispuut betreft een territorium en met een beetje goede wil aan beide zijden zouden we, omdat we genoeg hebben van het bloedvergieten, het “probleem” kunnen oplossen door het land te verdelen, zodat we een normaal leven kunnen leiden als buren. Maar dat gebeurt niet. Af en toe is er een rustpauze als de Israëli´s concessies hebben gedaan. Waarbij ze daar doorgaan waar de laatste vredesronde gestopt was, voordat daarna opnieuw de volgende uitbraak van geweld begint (waarvan uiteraard Israël opnieuw de schuld krijgt).

4. Hier is een sleutel om de achtergrond van dit diplomatengesprek te begrijpen. De Israëlische diplomaat werd opgevoed in de 2500 jaar oude westelijke ideeënschool, die logica boven emotie en mythe plaatst. Je kunt een gebied halveren en delen, wordt daarin gezegd. De Palestijnse Arabier spreekt ook over territorium. Maar voor hem vormen deze woorden slechts aanwijzingen, de top van de ijsberg, een blik in een van ons volledig verschillende gedachtewereld. Voor hem gaat het niet om territoria, maar om de grond – Adama in het Hebreeuws, waaruit het woord voor menselijk wezen, Adam, voortkomt. Een menselijk wezen zonder land is geen menselijk wezen. Zijn naakte bestaan wordt betwijfeld. En dat is waar “dam” – bloed – in het spel komt, dat ook een deel van het woord Adama is. Dam, Adama, Adam: als deze concepten het naakte bestaan definiëren, dan bestaat voor dit denken alleen de weg van het bloedvergieten vanwege de grond om zichzelf als menselijk wezen te beschouwen. Ik verwijs hier niet alleen maar naar een Hebreeuws woordspelletje, maar naar het idee dat achter deze woorden zit. Geen enkele diplomaat spreekt bij onderhandelingen over deze dingen – en dit gebrek werpt een enorme schaduw, waarmee geen rekening wordt gehouden. Dit politieke onbewuste beïnvloedt ons leven veel meer dan ons bewustzijn dit doet.

5. Kijk eens naar het vluchtelingenprobleem. In de 20e eeuw alleen al werden er 10 miljoen vluchtelingen in Europa verdreven en doolden zonder thuis door Europa, maar ze kregen uiteindelijk allemaal een plaats. Waarom zijn er geen vluchtelingenkampen in Europa? Want per slot van rekening werden miljoenen mensen ontworteld uit hun thuis en hun huizen. Waarom bleven zij geen vluchtelingen zolang er aan hun eis tot terugkeer werd voldaan? Omdat de logica heerste. Dit was niet noodzakelijkerwijs de logica van de vluchtelingen, maar het was de logica van de Europese landen: de logica om de wonden snel te verbinden en de politieke lichamen te laten genezen. Ook hier in het land is dit gebeurd. Meer dan tien jaar lang leefden er duizenden Palestijnse vluchtelingen in doorgangskampen in de jonge staat Israël. Ze leefden in tenten, in huisjes van blik, in hutten. Ik weet dat. Mijn ouders leefden daar. Ze waren vluchtelingen in elke zin van het woord. De vluchtelingenkampen werden met de tijd gewone woongebieden, dorpjes en steden, waarop ons land trots kon zijn. We zijn niet met alles gestopt en hebben ons in zelfmedelijden gewenteld. We hebben het verlies van ons eigendom en ons voormalige leven geaccepteerd en zijn begonnen een nieuwe samenleving op te bouwen.

Dus, wat is er zo uniek aan de Arabische vluchtelingen van 1948? Wat heeft hen ervan weerhouden de kampen te verlaten, ze om te vormen tot woongebieden waarop ze trots konden zijn? Waarom hebben ze voor 1967, of zelfs nog vroeger, 1947, geen staat gevormd?

We hebben niet te maken met een conflict vanwege territorium. Want zo´n soort conflict zou niet miljoenen mensen tot slaaf kunnen maken om een eeuwige oorlog tegen ons te voeren. Er zal hier geen vrede zijn totdat de naties van de regio Israël als het nationale thuis van het joods volk erkennen. Alle andere vragen komen daar uit voort. En zo´n erkenning kan niet alleen met woorden gegeven worden. We hadden al genoeg woorden. Deze erkenning strekt zich uit tot de opvoeding, de schoolboeken, de media, de publieke opinie en de politieke en religieuze uitspraken. Begrijpt u dat de realisatie van zo´n taak minstens honderd jaar zal duren? Wat wij nodig hebben is geduld. En geloof.

Bron:

http://aro1.com/eine-illusion-namens-territorium/#more-26127

Vertaling: Renate

Bron oorspronkelijk artikel:

http://www.israelhayom.com/site/newsletter_opinion.php?id=4193

Auteur: Dror Eydar

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Palestina", antisemitisme, antizionisme, Arabieren, Arabische wereld, Historie, Islam, Israël, Israël-vijandigheid, Joden, Jodendom, Jodenhaat, Midden-Oosten, Moslims, Westen. Bookmark de permalink .

5 reacties op Een illusie genaamd territorium

  1. Massimo Romano zegt:

    sorry maar dit is een probleem !!!! maar onze belangrijkste probleem is de euro, 1 munt voor verschillende landen met verschillende PNP en de bezetting van europa door de EU

    Like

  2. Theresa Geissler zegt:

    Nou ja, het is wel duidelijk dat Hamas noch Hezbollah vrede willen: Hoe zouden ze dan nog langer als martelaren kunnen sterven en met 72 maagden in het Paradijs belanden? Misschien hopen ze zelfs wel onbewust, Israel nooit in handen te krijgen, wat wat moeten ze daarnà dan weer? -Elkaar afmaken. Ja, en daarnà…..? enzovoort. Overigens was de cartoon wel grappig: “But we gave you land for peace…” “We want thàt piece.” Kostelijk!

    Like

  3. louis-portugal zegt:

    Het gaat idd. niet over territotium maar over de haat van arabieren (moslims) tegen niet moslims met joden als toppunt.
    Die haat wordt hun van kinds af aan door die smerige koran met de paplepel ingegoten.
    En die staat geen enkele discussie toe.
    Zolang als we van hun olie afhankelijk zijn zal het niets worden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s