Waarom brachten de grenzen van 1967 geen vrede?

Screenshot_23

Het constante refrein van de critici van Israël in de afgelopen decennia was de noodzaak dat de joodse staat zich van iedere centimeter van het in de Zesdaagse Oorlog gewonnen territorium terugtrekt en naar datgene terugkeert wat abusievelijk “de grenzen van 1967” wordt genoemd. Maar terwijl de Israëli´s de 46e verjaardag van de hereniging van hun hoofdstad vieren, die door deze oorlog mogelijk werd gemaakt, is het gepast om de vraag te stellen waarom in het Midden-Oosten op 4 juni 1967, voor het begin van de “bezetting”, de vrede niet regeerde.

Er kunnen dan wel verstandige argumenten bestaan die aangevoerd kunnen worden voor de noodzakelijkheid dat Israël en de Palestijnen in gescheiden soevereiniteit leven i.p.v. onder de onbevredigende Status quo. Maar het probleem van de meeste discussies m.b.t. het onderwerp is de aanname dat gewoon de situatie herstellen die voor deze oorlog bestond voor vrede zal zorgen. Hoe moeilijk het ook mag zijn om nieuwsconsumenten ertoe op te roepen zover in de geschiedenis terug te denken, zo noodzakelijk is het om diegenen, die het oude liedje “1967” als enig mogelijke oplossing aandragen, er aan te herinneren dat er, toen er geen enkele Jood op de “West Bank” of in Oost-Jeruzalem woonde, geen sprake van vrede was. Dat niet alleen: voor deze oorlog, toen de nu “bezette gebieden” genoemde streek in het bezit van Jordanië en Egypte was, concentreerde de Arabische en islamitische wereld niet op de oprichting van een staat voor de Palestijnen, maar op de beëindiging van de joodse soevereiniteit  over het territorium van Israël voor 1967.

De grenzen van voor 1967 werden in werkelijkheid nooit internationaal erkend, maar waren slechts wapenstilstandslijnen, die vastlegden waar de legers stonden toen een wapenstilstand Israëls onafhankelijkheidsoorlog beëindigde. Deze lijnen lieten vooral de stad Jeruzalem, die sinds het midden van de 19e eeuw een joodse meerderheid bezat, gedeeld achter. Voor de Oude Stad van Jeruzalem, die tijdens de gevechten bij de belegering van de stad door het Jordaans-Arabische legioen viel, was de toegang voor van 1948 tot 1967 verboden. De Klaagmuur behoorde niet meer tot joods gebied en werd als vuilnisbelt gebruikt. De Jordaniërs legden een verharde weg aan door het oeroude joodse kerkhof op de Olijfberg en gebruikten enkele van de grafstenen als bouwmateriaal. Er liep een muur door de stad, lijkend op de barrière die Berlijn verdeelde.

Maar deze delen van Jeruzalem, die illegaal door de Jordaniërs bezet werden (alleen Groot-Brittannië en Pakistan erkenden de annexatie van dit deel van de stad en van de “West Bank”, die deze onlogische naam kreeg, omdat ze verschilde van de East Bank – die nu Jordanië is) vormden geen hoofdstad van de Palestijnen. Evenmin werd de door Egypte bezette Gazastrook als deel van een Palestijnse staat beschouwd.

Wat diegenen, die de terugkeer naar de lijnen van 1967 eisen, bovendien vergeten: Israëls bevrijding van de stad markeerde het begin van de eerste periode in de moderne geschiedenis van Jeruzalem, waarin de volledige religieuze vrijheid en de openbare toegang tot alle heilige plaatsen beschermd. Maar de situatie voor deze oorlog leek op datgene dat er nu plaatsvindt. De gebieden onder Jordaanse en Egyptische controle werden gebruikt als steunpunt voor Palestijnen, die probeerden het Israël van voor 1967 te infiltreren en terreuraanslagen te plegen. En langs deze grenzen concentreerden zich in mei 1967 de Arabische legers, terwijl hun leiders dreigementen herhaalden dat ze de Joden de zee in zouden drijven.

Israël overleefde deze bedreigende maand van afwachten, terwijl de wereld zich afvroeg of deze Arabische bedreigingen voor een tweede Holocaust zouden zorgen, door toe te slaan en zijn vijanden te overwinnen. Op dat moment hield de joodse staat op gezien te worden als David van de nieuwe tijd, die tegenover de Goliath van een Arabische wereld ging staan, die getalsmatig veel sterker was, en werd hij de boeman van de internationale pers.

Hoezeer deze troosteloze periode van voor 1967 ook oeroude geschiedenis lijkt: wat diegenen, die het oude liedje van 1967 spelen, vergeten, is dat er sindsdien geen fundamentele verandering in de Arabische mening tegenover Israël heeft plaatsgevonden. Zelfs in landen zoals Egypte en Jordanië, die vredesverdragen met Israël ondertekend hebben, blijft de overheersende stemming van de bevolking er eentje van de ondersteuning van de vernietiging van hun buurland.

Tot het moment dat dit gebeurt en de Palestijnen zich erbij neerleggen dat de Joden voorgoed in het land zijn teruggekeerd, is de argumentatie dat men Israël zou moeten dwingen het door hem in een verdedigingsoorlog gewonnen territorium af te staan om het conflict op te lossen, niet alleen onlogisch; het is een oproep tot nationale zelfmoord.

Bij alle huidige problemen van Jeruzalem zou een nieuwe deling de levenskwaliteit daar enorm verslechteren en bovendien de openbare toegang tot de heilige plaatsen beïnvloeden (met als enige uitzondering de Tempelberg, waar Joden en christenen nog steeds geen toegang hebben, om de islamitische religieuze autoriteiten te sussen).

Ruthie Blum schreef in Israel Hayom dat de Israëlische aanwezigheid op de “West Bank” en in Jeruzalem niet voor een conflict zorgde, dat al tientallen jaren bestond; “het was nu juist deze pan-Arabische poging om de ´zionistische constructie´ te elimineren, die überhaupt zorgde voor deze oorlog op drie fronten. En het was Israël dat Jeruzalem van Jordaanse bezetting bevrijdde.”

Zoals zij opmerkt, gaf de toenmalige Israëlische minister van Defensie Moshe Dayan op de dag van de hereniging van Jeruzalem de volgende verklaring af:

“Vanochtend hebben de Israëlische troepen Jeruzalem bevrijd. We hebben Jeruzalem, de gedeelde hoofdstad van Israël, verenigd. We zijn teruggekeerd naar de heiligste van onze heilige plaatsen om hem nooit meer te verlaten. Naar onze Arabische buren reiken we in dit uur ook – met speciale nadruk op dit uur – onze hand in vrede uit. En we beloven aan onze christelijke en islamitische medeburgers plechtig volledige godsdienstvrijheid en godsdienstrechten. We kwamen niet naar Jeruzalem vanwege de heilige plaatsen van andere volkeren en ook niet om de aanhangers van andere religies te storen, maar om zijn geheel te garanderen en er met anderen, in eenheid, samen te leven.”

Israël heeft zich aan zijn belofte gehouden, maar de Palestijnen en de meeste van hun ondersteuners hebben zich nooit neer kunnen leggen bij de realiteit of bij de legitimiteit van een joodse staat, waar diens grenzen dan ook maar getrokken zouden worden. Vrede kan mogelijk zijn als de Palestijnen zichzelf veranderen. We willen hopen dat Jeruzalem nooit meer uit elkaar wordt gescheurd zoals in 1948, toen Arabische legers de stad binnenvielen; en dat de veiligheid van Israël nooit meer bedreigd wordt of dat rechten van het thuis van het joodse volk alleen daarom worden opgezegd om de gevaarlijke situatie van voor 4 juni 1967 te herstellen.

Screenshot_24

Bron:

http://heplev.wordpress.com/2013/05/17/warum-brachten-die-grenzen-von-1967-keinen-frieden/

Auteur: Jonathan S. Tobin

Bron oorspronkelijk artikel:

http://www.commentarymagazine.com/2013/05/08/why-didnt-the-1967-borders-bring-peace/

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Palestina", "Westbank", antisemitisme, Appeasement, Arabieren, Arabische wereld, Gazastrook, Genocide, Geschiedvervalsing, Historie, Islam, islamofascisme, Israël, Israël-vijandigheid, Jeruzalem, Joden, Jodendom, Jodenhaat, Linkse Kerk, Naïviteit. Bookmark de permalink .

12 reacties op Waarom brachten de grenzen van 1967 geen vrede?

  1. Joop Klepzeiker zegt:

    PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF daar is maar een woord voor nodig

    ISLAAM

    Like

  2. Ad de Koning zegt:

    Omdat de Palestijnen helemaal geen vrede willen, ze zijn altijd alleen maar uit geweest op de vernietiging van Israel, en die zogenaamde slepende onderhandelingen voor vrede zijn door de Palestijnen alleen gebruikt om iedereen zand in de ogen proberen te strooien. Ze hebben het trouwens ook in hun handvest staan. Ze willen Israel de zee in drijven. Ze hebben nooit iets gedaan om van het gebied dat ze hebben een normale staat te maken waar gewerkt en geleefd kan worden, ze kunnen alleen maar raketten afschieten en haat prediken. Als ze wel de handen uit de mouwen hadden gestoken hadden ze nu een welvarend land kunnen hebben. En waar blijft de ondersteuning van die zogenaamde bevriende staten als Saudie-Arabie die schatrijk zijn, nee als er geldelijke steun moet worden gegeven dan moet die van het westen komen, en vreemd genoeg wordt die nog gegeven ook. Saudie-Arabie levert enkel terroristen.

    Like

  3. Joop Klepzeiker zegt:

    En door dit soort gekut !!
    Obama’s Immigration Policy: Pakistani doctor who helped get Bin Laden denied asylum in U.S.

    http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2013/05/obamas-immigration-policy-pakistani-doctor-who-helped-get-bin-laden-denied-asylum-in-us.html

    Doe ik er dit nog even bij als nagerecht

    Why was a Sunday Times report on US government ties to al-Qaeda chief spiked?

    http://ceasefiremagazine.co.uk/whistleblower-al-qaeda-chief-u-s-asset/

    zo en nu aan het werk, oppassen voor de hoofdpijn , wrijven helpt echt niet.

    Like

  4. Pingback: Hoe de Nederlandse media de verjaardag van Israël vierden: Esther Voet, Tijs van den Brink, Mylène d’Anjou, Bert Klaver, Roelof Bisschop (+ update) | E.J. Bron

  5. luckybee zegt:

    Kan het zijn dat de Joden eerst vrede zullen vinden als ze onze heiland erkennen als een van ze?
    Want tegen zijn discipelen toen ze met elkaar strijden wie de hoogste was,dit heeft gezegd:” Ik ben niet gekomen om te heersen maar om te dienen.”
    Te lezen in Matheus 20 Vers 20-28,DE ZONEN VAN ZEBEDEUS.
    28 Gelijk de Zoon des mensen niet is gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen.
    Eerst dan is Israel ook werkelijk een democratie!

    Like

    • Joop Klepzeiker zegt:

      Get lost and suck an egg !!

      Zo geef mij nu maar een ban heer Bron, dit is net zo erg als die klote islamitische ellende !

      Like

      • E.J. Bron zegt:

        Nee Joop. Dat vind ik jammer. Ik heb wel even je comment aangepast, anders ben ik niet geloofwaardig meer!
        Ik heb trouwens luckybee al meerdere malen verzocht om te stoppen met het rondstrooien van Bijbelteksten. Binnenkort is hij vermoedelijk zelf aan de beurt… Ik heb de schurft aan welk religieus fanatisme dan ook: islamitisch, christelijk en ja, zelfs joods!!

        Like

      • BertG. zegt:

        Door de week heen blijft ie over het algemeen nog vrij redelijk.
        Alleen als het zaterdag/zondag is krijgt ie het in ze bol met bijbel teksten.
        Dat maakt iets los bij ‘m na zo’n kerkdienst in het weekend mee gemaakt te hebben. Typisch.

        Like

      • BertG. zegt:

        Nee, ik plak er niet weer een avontuur van Pinkeltje bij.
        Was er wel op voorbereid en had ‘m al klaar liggen voor als ie weer los ging.

        Like

  6. BertG. zegt:

    Dezelfde reactie van luckybee als op AP. Plak ik de reactie daarvan hier ook maar bij.

    BertG.
    Ach, die gast hield waarschijnlijk ook weleens van een slokkie op ze tijd en dan ga je rare dingen zeggen. En soms een beetje ruzie maken (strijden) Heb iedereen weleens.
    Vaak ben je het de volgende dag weer vergeten.
    Maar blijkbaar was er daar nog 1 een beetje nuchter en heb ie het onthouden. Kan gebeuren toch.
    Maken we allemaal weleens mee.
    rommel
    Vooral als je water tot wijn kan omtoveren wordt dat slokkie op ze tijd je wel heel makkelijk gemaakt. Laten we er geen doekjes omwinden, Jezus was een alcoholistische dronken troublemaker met een autoriteitsprobleem.

    Like

  7. Joop Klepzeiker zegt:

    Uiteraard heer Bron heb je mijn opmerking uit pure woede geuit aangepast, ik liet mij dan ook even gaan, even was de controle weg.

    Soms, ach wat is soms, nemen de emoties bij de Klep de overhand .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s