In de schaduw van de “islamisten”

Screenshot_6

Manuscript uit de bibliotheek van het Ahmed-Baba-Instituut in Timboektoe

In Timboektoe heerst na de “islamistische” bezetting nog altijd angst. Ongeveer tien maanden lang was Timboektoe, in het noorden van Mali, door de “islamistische” groepering Anar Dine bezet. De sharia werd ingevoerd, meisjes mochten niet meer naar school. Sinds eind januari is de bezetting voorbij. Maar in de hoofden van de mensen is deze wrede tijd nog altijd aanwezig.

In Sankoré, een stadsdeel midden in Timboektoe, discussiëren enkele vrouwen luid met elkaar. Ze klagen over de veel te hoge prijzen van rijst en vlees, loven de Franse president François Hollande en voelen zich door de regering in de verre hoofdstad Bamako in de steek gelaten. Het is een gesprek zoals dit ontelbare keren in Mali wordt gevoerd. Tien maanden lang was dat in het noorden van het land onmogelijk.

Toen de “islamistische” groepering Ansar Dine – vertaald betekent dat “voorvechter van het geloof”- in april 2012 de stad aan de rand van de Sahara onder zijn controle bracht, legde het openbare leven volledig lam: van de ene dag op de andere was het verboden feestjes te vieren, naar muziek te luisteren, bier te drinken, als vrouw zonder sluier op straat te lopen en vooral kritiek te hebben. Dat is gelukkig voorbij, zegt Diakité Fatalmoudou Idinane. Ze is directrice van een school in Timboektoe en luistert aandachtig naar de vrouwen.

“Godzijdank gaat het weer. Nu wachten we op de terugkeer van het bestuur.”

Daarmee zou langzamerhand inderdaad het dagelijks leven zijn gewone gang weer kunnen nemen, waarnaar de mensen in Timboektoe zo vurig verlangen. Desondanks: de herinnering aan de heerschappij van de “islamisten” is alomtegenwoordig, ook bij Diakité Fatalmoudou Idinane

“Timboektoe was altijd een zeer religieuze stad. Maar de “islamisten” hebben het geloof geïnterpreteerd zoals hen dit uitkwam. Dat waren toch geen moslims. Dat waren drugshandelaars. We hebben cocaïne bij ze gezien.”

In Timboektoe spreekt van een “bezetting” door Ansar Dine. Niemand wist hoe men zich daartegen moest verdedigen. Diakité Fatalmoudou Idinane:

“In de begintijd van de bezetting werden we gedwongen de scholen te sluiten. Plotseling hebben ze besloten de scholen weer te openen. Daarbij hebben ze echter heel duidelijk tegen ons gezegd: de meisjes mogen niet meer naar school.”

Uitgerekend Timboektoe! De stad aan de rand van de Sahara gold eeuwenlang als het centrum van de islam in Afrika. Alleen al de universiteit Sankoré zou in de 15e en de 16e eeuw 180 korangeleerden en tot 25.000 studenten gehad hebben. Nu nog herinneren de oeroude lemen moskeeën en tienduizenden manuscripten over d eislam hier aan. Deze neemt ook nu nog een dominerende positie in de stad in, zegt Abdramane Ben Essayouti. Hij is de bekendste imam van Timboektoe:

“Hier in Timboektoe is zo goed als iedereen moslim – 98% van de inwoners. Maar men moet erkennen dat we tolerant zijn. Naast de 98% of misschien 99% moslims zijn er katholieken, maar er is ook een Baptistenkerk. Wij oefenen ons geloof naast elkaar uit.”

Des te minder begrijpt de imam waarom Ansar Dine zich nu juist in Timboektoe heeft genesteld en hier de sharia op bijzonder strikte wijze wilde interpreteren. Abdramane Ben Essayouti haalt radeloos zijn schouders op:

“Alleen zij kunnen deze vraag beantwoorden, ik niet. Ik weet het echt niet.”

In plaats daarvan laat Abdramane Ben Essayouti zelf liever zien hoe tolerant hij en zijn religie in Timboektoe zijn. Als hij bezoek zou krijgen van een vrouw, zou deze haar haren niet meer onder een hoofddoek hoeven verbergen. Nergens in de stad is dat nu nog noodzakelijk. Integendeel. Waarschijnlijk daarom staat er nu ook in hotels: fris gekoeld bier verkrijgbaar. Dat moet aantonen: de islam in Timboektoe is open en niet verkrampt en heeft niets met datgene te maken wat de radicale islamieten hebben ingevoerd. De “islamisten” zitten echter nog altijd in de hoofden van de mensen, betreurt Abdramane Ben Essayouti.

“De mensen lijden aan een psychose. Met de nieuwe strategie van de “islamisten”, deze kamikazeaanslagen, zijn ze nu natuurlijk weer bang.”

Timboektoe geldt weliswaar als bevrijd sinds eind januari. Destijds heroverde het Franse leger de stad. In het centrum en op de luchthaven zijn nog steeds soldaten gestationeerd. Nadat de Fransen grotendeels het land weer hebben verlaten, zijn dit nu vooral soldaten uit Mali en Burkina Faso. Deze laatste worden ingezet in het kader van de militaire inzet van de West-Afrikaanse Economische Gemeenschap (ECOWAS). Er hebben de afgelopen weken echter twee aanslagen plaatsgevonden – goed voorbereid en snel uitgevoerd. Daarmee hebben de Jihadisten bewezen: ze zijn nog lang niet overwonnen – ze hebben alleen hun tactiek veranderd.

Sidi Lamine Sidi Igoumo opent zijn bibliotheek. Van de buitenkant is deze een onooglijk lemen huis, maar achter de deur bevinden zich oeroude manuscripten van onmetelijke waarde. Sidi Lamine Sidi Igoumo neemt er eentje in zijn hand:

“Deze hier komt uit het jaar 1807, die uit het jaar 1800. Met deze manuscripten hebben mijn ouders me een groot geschenk nagelaten. Maar dit boek hier heb ik zelf geschreven, samen met mijn broer.”

Het boek telt honderden pagina´s en met de hand geschreven in het Arabisch. Sidi Lamine Sidi Igoumo, die niet alleen kostbare familiemanuscripten bewaart, maar ook islamgeleerde is, begint er uit voor te lezen. Nog veel liever dan zijn eigen boek, dat zich bezighoudt met het islamitische recht, zou hij de echt waardevolle schatten willen laten zien. Maar dat zou niet meer gaan, betreurt Sidi Lamine Sidi Igoumo:

“De manuscripten bestaan nog. Maar toen de Jihadisten gekomen zijn, zijn ze ermee begonnen de geschriften te verbranden. Nu bevinden ze zich op een veilige plaats. Ik wil ze echter niet tentoonstellen. Ik ben bang dat de ´islamisten´ weer terugkomen en ze dan alsnog verbranden.”

Dat aanhangers van Ansar Dine of andere groeperingen Timboektoe een tweede keer bezetten, geldt weliswaar als onwaarschijnlijk. Maar de angst daarvoor zal eerst nog blijven. Daarom wenst Sidi Lamine Sidi Igoumo boven alles maar één ding:

“We willen weer vrede hebben. We willen geen contact met de “islamisten”. Toen ze gekomen zijn, hebben ze een islamitische stad gevonden. Desondanks moesten ze de sharia invoeren. Waarom? Nu willen we weer vrede hebben.”

(de woorden “islamist/en” en “islamistisch” zijn door de vertaler van aanhalingstekens voorzien)

Screenshot_19

Moskee in Timboektoe

Bron:

http://www.dradio.de/dlf/sendungen/tagfuertag/2114893/

Auteur: Katrin Gänsler

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Afrika, Islam, Islamisering, Islamitisch fundamentalisme, islamofascisme, Moslims, Sharia, Terrorisme. Bookmark de permalink .

3 reacties op In de schaduw van de “islamisten”

  1. De jurist Joachim Wagner schrijft in zijn boek dat er al lange tijd een parallel islamitisch wetssysteem bestaat dat onze Westerse rechtsstaat stap voor stap ondermijnt. De talloze, door de politiek angstvallig doodgezwegen Sharia rechtbanken in onder andere Groot Brittannië, Duitsland, Nederland, Zweden en Frankrijk zijn daarvan het schrijnende voorbeeld. Het is een systematische verwoesting van ons democratische rechtssysteem door de islam. Ook in Nederland worden wijken in diverse steden volkomen beheerst door migranten en waar de criminaliteit. mede door het politiek correcte wegkijken, dramatische vormen heeft aangenomen.
    De Jihad tegen het Westen is al lang begonnen, maar om de ‘vredelievende’ religie niet te irriteren doen de regeringen in Europa al jaren alsof er niets aan de hand is en heeft men daarmee de rode loper uitgelegd voor infiltratie, dreiging en dominantie van de militante islam.

    Like

  2. Theresa Geissler zegt:

    Die brave burgers van Timboektoe mogen zichzelf dan ïslamitisch noemen, ze hebben kennelijk niet in de gaten, dat hun levensstijl die ze gelukkig nu weer hebben kunnen oppakken, in wezen helemaal niet islamitisch ís. Wie bier drinkt en zonder hoofddoek loopt is feitelijk geen moslim, omdat zoiets als een gematigde Islam gewoonweg niet bestaat. Dat Ansar Dine is dan kennelijk wel een extreme variant, maar domweg stellen, dat hun leer niets met de Islam te maken zou hebben is net zo bezijden de waarheid als hetzelfde over de Taliban beweren. Beide laten een zeer duistere kant van de Islam zien, maar geen onware. Als de brave Timboektoenezen de moed zouden hebben om de zaak eerlijk te beoordelen, zouden ze toegeven, geen moslims te zijn. Hooguit zijn ze begiftigd met historisch besef, wat hen hun oude geschriften en gebruiken doet koesteren, maar dat is wat anders dan een religie, zo men wil ideologie, aanhangen. Dit feit volmondig toegeven zou hen beter helpen, grenzen te trekken en zich te wapenen tegen een eventuele volgende ‘bezetting’door Ansar Dine of een aanverwante beweging. Zichzelf, ondanks alles, nog ‘moslims’noemen -en dus niet wezenlijk afstand nemen- maakt die grenzen vager en het risico op herhaling in de toekomst groter.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s