Londen, geweld en de islam

Screenshot_14

(Door: Manfred Kleine-Hartlage)

Wanneer bij een moordaanslag de moordenaar “Heil Hitler” zou roepen en zijn daad met theses uit “Mein Kampf” zou motiveren, zou niemand er aan twijfelen dat de moord iets met rechts-extremisme te maken heeft. Roept de moordenaar echter – zoals onlangs in Londen gebeurde – “Allahu Akbar!”, dan marcheert er prompt een heel leger van goedbetaalde beroepsleugenaars op om ons wijs te maken dat deze aanslag uiteraard niets met de islam te maken zou hebben. Het loont de moeite niet en zou bijna een daad van zelfvernedering zijn om met zulke mensen te discussiëren. Het loont echter wel de moeite om je af te vragen wat precies deze soort van terreur dan met de islam te maken heeft.

Eerst is het zaak om de nevels van de doelbewuste begripsverwarring uit elkaar te drijven waarmee het heersende kartel het verband tussen islam en terrorisme versluiert:

Dit verband bestaat niet pas dan wanneer iedere of ook maar een meerderheid van moslims geweld tegen anders gelovigen praktiseert of bewust ondersteunt. Dit is niet het geval. Moslims die zo denken en handelen bestaan er weliswaar in een schrikbarend groot aantal, maar ze zijn, over het geheel genomen, duidelijk een minderheid.

Het verband tussen islam en terreur bestaat er veel meer in dat islamitische gemeenschappen zulke minderheden met grote regelmaat voortbrengen, en wel dan wanneer

– islamitische met niet-islamitische volksgroepen in dezelfde sociale ruimte, vooral in dezelfde staat samengeperst zijn,

– de islamitische groep getalsmatig sterk genoeg is om een heerschappijaanspraak te doen,

– het samenleven van de groepen niet door de sharia geregeld wordt, de islamitische heerschappijaanspraak dus niet bindend is vastgelegd.

In zulke constellaties neemt de waarschijnlijkheid van allerlei soorten  gewelddadige overvallen van moslims op niet-moslims met het islamitische bevolkingsaandeel. Omdat dit bekend en zelfs duidelijk is, is het geliefde goedmenschenbezwaar dat de meeste moslims toch niet gewelddadig of religieus fanatiek zouden zijn, volkomen ongegrond: wanneer bekend is dat de massale immigratie van leden van de groep X het gevolg Y heeft, dan moet diegenen die voorstander is van zo´n immigratie uitleggen waarom deze gevolgen wenselijk of in ieder geval te verdedigen zouden zijn om ze op de koop toe te nemen. De alomtegenwoordige waarschuwing voor de “algemene verdenking”, die men niet tegen moslims – of wanneer dan ook – zou mogen hanteren (waarom eigenlijk?), heeft een zuiver propagandistische functie:

Haar doel is namelijk niet om de individuele moslim tegen een “verdenking” te beschermen, die hij door zijn eigen gedrag heel gemakkelijk en zonder enige inspanning kan ontkrachten en die de meesten van hen immers ook daadwerkelijk ontkrachten.

Het is haar doel om de voorstanders van islamitische massa-immigratie te behoeden voor de vraag waarom ze een immigratiepolitiek bedrijven die iedere individuele burger blootstelt aan een met de tijd steeds groter wordend risico het slachtoffer van islamitische geweldscriminaliteit tot aan terrorisme te worden. Een politiekmediale klasse, die probeert de kritiek op minderheden te verbieden, doet dit niet vanwege deze minderheden, maar om zichzelf en zijn machtspositie te beschermen. De waarschuwing voor de “algemene verdenking” maakt deel uit van een strategie van zelfimmunisering van de linksen en van het politieke establishment, die een destructieve en tegen de belangen van de eigen burgers gerichte politiek bedrijven om niet in de verlegenheid gebracht te worden dit te moeten rechtvaardigen en het daarom nodig hebben hun critici te beschuldigen van ethische defecten en politiek extremisme. Met het doel om uit zo´n insinuatie zich proberen te handhaven, hen monddood te maken – met alle illegale en in toenemende mate ook legale middelen.

Als het dan tot een bloedbad komt zoals in Londen, dat het establishment dwingt de oorzaken te benoemen, dan berust zijn “probleemanalyse” regelmatig op een soort van negatieve mono causaliteit: alles en iedereen mag schuldig zijn, alleen de islam niet. Ook hier ligt de reden voor de hand: aan de meeste andere factoren kunnen politici iets veranderen, maar ze kunnen de moslims moeilijk dwingen hun geloof af te zweren. Als de islam de oorzaak is, dan luidt de onvermijdelijke politiek consequentie de islamitische massa-immigratie (en dat betekent: een groot deel van de massa-immigratie überhaupt) te stoppen. De politieke klasse zou dan een van zijn centrale doelen moeten opgeven, namelijk de vernietiging van de etnische homogeniteit van de Europese volkeren. Als hij dat wil vermijden – en dat wil hij tot iedere prijs, temeer daar hij deze niet zelf betaalt –, dan kan hij helemaal niet anders dan volgens het motto “wat niet zijn kan, wat niet zijn mag” de islamkritiek zoveel als in een rechtsstaat maar mogelijk is, te onderdrukken.

Wanneer echter een bepaalde sociale constellatie regelmatig dezelfde en daarom ook voorspelbare gevolgen voortbrengt, dan is het niets anders dan een drieste afleidingsmanoeuvre om het verband tussen de twee te betwisten en desbetreffende toevallige omstandigheden – die gemeen hebben dat ze allemaal niets met de islam te maken hebben – als “eigenlijke oorzaken” van geweld en terreur te bepalen.

Waarom echter brengt juist deze (hierboven omschreven) constellatie nou juist deze gevolgen voort?

Screenshot_16Iedere functionerende samenleving is gebaseerd op een uiterst complex systeem van normen en waarden, van regels en vooronderstellingen, waarbinnen we gesocialiseerd worden en waarvan we ons dus net zo weinig bewust zijn als de grammaticaregels van onze moedertaal, die we echter desalniettemin correct toepassen.

Het zou duidelijk moeten zijn dat zulke instellingspatronen, juist omdat ze geen onderwerp zijn van bewuste afspraakprocessen zijn, een duidelijk langer leven beschoren zijn dan bijvoorbeeld individuele normen en ook dan die factoren waaraan zij oorspronkelijk hun bestaan te danken hebben. Welke factoren zijn dat? Waar komen de normen- en waardesystemen vandaan, die samenlevingen zo fundamenteel beïnvloeden en vormen dat de aan hen ten grondslag liggende logica als systeem van culturele vanzelfsprekendheden worden verinnerlijkt? Uit de religie.

(Manfred kleine-Hartlage, “Het Jihadsysteem. Hoe de islam functioneert”, pagina 54)

Dit geldt al voor westerse samenlevingen en hun vorming/beïnvloeding door de christelijke ethiek. Het geldt zeker voor islamitische samenlevingen, omdat de islam zichzelf, zoals bekend, als omvattende levensorde beschouwt en niet bijvoorbeeld als een zuiver innerlijk geloofssysteem. De islamitische waardeorde wordt door de volgende trekken gekarakteriseerd:

1. De door Allah geschapen, gewilde en bevestigde natuur van de mens bestaat erin moslim te zijn: een zich aan Allah onderwerpende. Wie dat niet is, handelt tegen de menselijke natuur. Om geen moslim te zijn is daarom vanuit islamitisch oogpunt te vergelijken met een bijzonder kwade seksuele perversie.

2. Daarom hebben ongelovige mensen minder rechten en minder waarde, die daarom verplicht zijn zich aan de moslims te onderwerpen en dier daartoe ook gedwongen mogen worden.

3. Ongelovigen kunnen alleen aanspraak maken op “rechten” voor zover de moslims hen deze in een onderwerpingverdrag hebben toegestaan. In principe zijn ze – als opstandelingen tegen Allah – rechteloos.

4. Volkeren die de oproep om zich tot de islam te bekeren afwijzen, moeten door de islamitische oemma bestreden en onderworpen worden.

5. Tegen volkeren en landen die islamitisch gebied binnendringen, is iedere moslim verplicht tot de Jihad.

Dit alles, vooral de minderwaardigheid van niet-moslims, is niet alleen theorie. Het werd al 1400 jaar lang ingeoefend en was voor vele generaties in islamitische landen beleefde werkelijkheid.

Het systematisch waardeloos en rechteloos maken van de “ongelovigen” werkt daarbij effectief als goddelijke vrijbrief om tegenover hen de innerlijke vuilak vrij baan te geven. Wat een moslim de “ongelovigen” ook aandoet – het kan, zelfs wanneer het een overtreding is van islamitische recht, nooit zo verwerpelijk zijn als het feit dat de laatsten überhaupt in hun “ongeloof” volharden; zodat zij “zelf schuldig” zijn als ze het slachtoffer worden van islamitische overvallen. Het verband tussen onmiddellijke beloning met het goede geweten van diegene die Allah aan zijn zijde weet en niet eens bang hoeft te zijn voor de dood, werkte en werkt als bijna onweerstaanbare prikkel tot agressief gedrag tegenover de “ongelovigen”, en zelfs een straatroof krijgt op deze manier nog een sacrale wijding. (Het Jihadsysteem, pagina 285).

Het komt er zelfs niet eens op aan of de religieuze motivering van de slachters van Londen echt of alleen maar een vooruitgeschoven rationalisatie van antiblank racisme is: andere religies dragen ertoe bij om zulke lage impulsen te beteugelen. De islam echter legitimeert ze en stookt ze op en is daarom ook – bewezen – de enige grote religie waarbij een positief statistisch verband tussen religiositeit en bereidheid tot geweld bestaat. Bij de meeste religies geldt de vuistregel: hoe vromer des te vreedzamer. Bij de islam geldt, opnieuw als vuistregel, het tegenovergestelde.

Islamitische samenlevingen, inclusief parallelsamenlevingen in het Westen, zijn, zoals bekend, helemaal iets anders dan liberalistische Laissez-faire-samenlevingen, waarin iedereen doet wat hij wil. Ze beschikken over machtige sociale sanctiemechanismen, die ervoor zorgen dat iedereen in het gareel loopt. Wanneer deze sancties juist daar regelmatig niet werken, waar het om geweld tegen niet-moslims gaat, dan daarom, omdat hun minderwaardigheid deel van de islamitische waardeorde is. Zelfs wanneer ze door de meerderheid theoretisch afgekeurd en slechts door een minderheid goedgekeurd wordt, ontketent ze ook bij deze meerderheid bij lange na niet die mate van woede die men al kan veroorzaken met een Mohammedkarikatuur: de karikatuur richt zich tegen de islam, de geweldsdaad alleen tegen de ongelovigen.

De afslachting van Londen kwam niet zomaar uit het niets en een op zichzelf staand geval was jij zeker in die zin zoals ieder op zichzelf staand geval tautologisch een op zichzelf staand geval is. Hij vond niet toevallig plaats, hij is het product van een systeem.

Screenshot_15

Bron:

http://www.pi-news.net/2013/05/london-gewalt-und-der-islam/#more-328340

Auteur: Manfred Kleine-Hartlage

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Islam. Bookmark de permalink .

11 reacties op Londen, geweld en de islam

  1. Theresa Geissler zegt:

    Precies, zo is het! Alweer een auteur om te onthouden: Manfred Kleine-Hartlage. Ik heb toch altijd al veel respect gehad voor de Duitse wetenschap en de Duitse bevindingen op sociaal-maatschappelijk terrein en dat is met dit artikel alleen maar weer toegenomen!
    Hij slaat doorlopend de spijker op de kop en helemaal met de laatste alinea. Goedmensen, lees dit ook eens. Dan hoeven jullie je tenminste op één punt geen illusie meer te maken: Als jullie belaagd, gemolesteerd of wat dan ook worden door de club van fanatieke moslims hoeven jullie NIET te rekenen op steun van de zogeheten vreedzame exemplaren!
    Die mogen het dan weliswaar met hun fanatieke broeders niet altijd eens zijn, maar als het er op aankomt keren ze zich eerder tegen jou, de ‘ongelovige’ dan tegen de fanatiekelingen, met andere woorden, in het beste geval doen ze NIETS voor je. -Eh, in het beste gevàl, hè……
    Maar ja, je kunt dit artikel nu de goedmensen wel door de strot duwen, maar de kans is groot dat ze op de voorspelbare manier reageren en Herr Kleine-Hartlage onmiddellijk in de hoek van de islamofoben-racisten-fascisten plaatsen. Zonder zijn bevindingen zelfs maar te checken!
    En pas als ze die bevindingen aan den lijve ervaren, zullen ze er nog eens aan terug denken. Te laat, zoals altijd in dat soort gevallen.

    Like

  2. jowitteroos zegt:

    citaat: “Als het dan tot een bloedbad komt zoals in Londen, dat het establishment dwingt de oorzaken te benoemen, dan berust zijn “probleemanalyse” regelmatig op een soort van negatieve mono causaliteit: alles en iedereen mag schuldig zijn, alleen de islam niet. Ook hier ligt de reden voor de hand: aan de meeste andere factoren kunnen politici iets veranderen, maar ze kunnen de moslims moeilijk dwingen hun geloof af te zweren”.

    Ze kunnen moslims dwingen zich aan de regels van een westerse samenleving te houden; geen sharia, kerk en staat gescheiden, democratie, acceptatie van westerse waarden ( vrouw/man gelijkheid, homo’s, niet halal voedsel, gezamenlijk zwemmen, respect voor ambulancepersoneel, politie etc etc. Een zogenaamde religie en in dit geval ook cultuur van islam mag ondanks medeburger te zijn ( alhoewel in een parallellen samenleving) niets afdwingen. En doordat politici en overheden bovenvermelde items ( manier van leven) wel toestaat, creëert ze in wezen die parallellen samenleving.Zeg gewoon Nee, niet hier in een democratie waar kerk en staat gescheiden zijn, aanpassen aan onze westerse waarden is een vereiste, zo niet dan oprotten. Als die zogenaamde religie dan zo belangrijk is en ze deze hier niet naar HUN behoren kunnen uitoefenen vertrekken ze vanzelf wel. Ophouden met het zieligheidsgehalte van deze zogenaamde minderheden, hen bedienen van uitkeringen en andere financiën. Pas als DAT niet werkt kan men ze heel makkelijk dwingen want dan worden het automatisch vijanden van de staat en zijn er tal islamitische landen waar ze wel kunnen leven zoals ze willen leven.

    Like

  3. Tom Hendrix zegt:

    @jowitteroos 21.50. uur. Beste Jo, onze politici, buiten de PVV en de SGP, zullen ONS verraden en de MUZELMANNEN hun zin geven! U heeft gelijk in uw reactie, maar dat zal NIET GEBEUREN, onze eigen politici zijn ONZE VIJANDEN geworden, behoudens de genoemde partijen SGP en de PVV. De rest wenst DE ISLAMISERING van NEDERLAND NIET tegen te gaan conform de verradersmotie van de groenslinkse heks en verraadster HALSEMA!

    Like

  4. Jean zegt:

    Gelukkig zien steeds meer Europeanen het gevaar van die achterlijke barbarij in, we zitten momenteel met een gigantische islamofobie opgezadeld maar na een grondige poetsbeurt op ons Europees grondgebied komt dat wel weer goed, alleen ‘na een grondige poetsbeurt’ wel te verstaan en dat die poetsbeurt er gaat komen, als ze al niet begonnen is, is een feit want bij iedere normaal denkende Europeaan komt die achterlijke gewelddadige islamwaanzin de strot uit.
    Dat achterlijk barbaars gedoe moet opgeruimd worden zodat Europa terug een welvarend VEILIG én leefbaar Europa wordt een Europa zonder dementerende lafaards samengepropt in dat EU gedrocht onder leiding van een levensgevaarlijke schijnheilige Drievuldigheid.

    Like

  5. Martien Pennings zegt:

    Ik ga eens proberen om de kern uit dit toch wel een beetje onnodig ingewikkelde artikel te puren.
    Ik begrijp wel dat een artikel altijd een poging is jezelf iets uit te leggen en dat dit blijkbaar het helderste niveau waartoe Hartlage reikt, maar dit zou toch kenrachtiger moeten.

    Hartlage zegt volgens mij:
    Om een verband tussen terreur en islam te bewijzen, hoeft niet een meerderheid van de moslims openlijk terreur te steunen.
    Het is voldoende bewijs als islamitische gemeenschappen zulke minderheden met grote regelmaat voortbrengen.
    De bedoeling van het verwijt van “over één kan scheren” en “generaliseren” en “algemeen verdacht maken” is NIET bedoeld om de individuele moslims te beschermen, maar WEL bedoeld om islamkritiek en islamkritici verdacht en monddood te maken en zo voorstanders van ongelimiteerde moslim-immigratie van kritiek te vrijwaren en de politiek van vernietiging van de etnische homogeniteit van de Europese volkeren te kunnen voortzetten.
    Als er dan een aanslag komt die onmiskenbaar in naam van de islam is gepleegd, dan wordt de drogredenering aangescherpt tot in het absurde: “niet alle moslims zijn zo” wordt dan “de islam is niet zo” en zelfs (David Cameron) “dit is verraad aan de islam”.
    Dit is een flagrante leugen: de islam is in de kern al 1400 jaar een gewelddadige Uebermenschen- en veroveringsideologie.
    De aanslagen en het geweld zijn inherent aan de islam.

    KORTOM: Hartlage zegt dat onze collaborerende landverraderlijke en cultuurverraderlijke elite bezig is met een groot bevolkingsexperiment waarbij het de bedoeling is de etnische homogeniteit van de Europese bevolking te breken en dat ze het Jihaad-karakter van de islam daarom moet blijven ontkennen. De beschuldiging van “generaliseren over individuele moslims” is daarbij bedoeld de islamkritici verdacht te maken.

    Like

    • Tom Hendrix zegt:

      @Martien Pennings 05.09. uur. U raakt de kern van de zaak. Men is inderdaad bezig met een groot bevolkingsexperiment, en laat daar Henk en Ingrid de kosten voor betalen, en eronder lijden. Prima Martien als ik U zo mag noemen. Game! Set! Match!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s