AAN DE OBSCURANTISTEN (8): Abraham de Swaan over Ayaan Hirsi Ali

Screenshot_20

(Door: Martien Pennings)

________________________________________________________________

Onderstaand stuk is het achtste deel van een essay van ongeveer 90 pagina’s, getiteld “AAN DE OBSCURANTISTEN” dat ik nooit publiceerde. Hier deel 1 (zelfmatiging en zelfcensuur), hier deel 2 (islam), hier deel 3 (als een hoofddoek een Jodenster is, wat is dan een boerka?), hier deel 4 (Marokkanen), hier deel 5 (Economie), hier deel 6 (Pim Fortuyn en Ayaan Hirsi Ali) en hier deel 7 (Geert Maks domme lasterartikel in de NRC).

Het opstel stamt uit mijn pre-internet-tijd, uit het jaar 2006 en ik geef het nu in 2013 alsnog prijs aan de digitale wereld.  Ik had vergeten het te dateren en dat het in dat jaar geschreven was, moest ik afleiden uit deze zin die erin voorkwam:

“Intussen is, acht jaar na 1998, het vooruitzicht van burgeroorlog-achtige ontwikkelingen in Nederland reëler geworden.”

En pas bij herlezing komt de herinnering boven dat de tekst een rol had moeten spelen in de pogingen die ik van 2006 tot 2008 heb ondernomen om de PvdA-tanker héél langzaam van koers te laten veranderen. De bedoeling was ooit dat het door de PvdA-top zou worden gelezen. Op dat ogenblik had ik reden te veronderstellen dat zulks zou gaan lukken. Ik heb inmiddels alle illusie rond onze quasi-elite verloren, scheld ze de tyfus en hoop alleen nog op een Neurenberg 2.0 na de Grote Islamitische Oorlogen.

In een van de afleveringen van dit feuilleton rep ik op een gegeven moment van mijn “bewust provocerende stijl” vanwege de noodzaak de elite wakker te schudden. Ik wist, toen in 2006, natuurlijk zelf nog niet hoezeer ik verbaal zou radicaliseren en hoezeer de quasi-elite zou door denderen op de weg richting afgrond.

Ik zal die 90 relatief brave pagina’s alsnog op deze site publiceren en wel in elf afleveringen. Telkens met deze inleiding en onder de titel “AAN DE OBSCURANTISTEN” gevolgd door de subtitel van het betreffende onderdeel. De illustraties met onderschriften zijn ná 2006 toegevoegd, zoals u begrijpt, net als sommige links.
__________________________________________________________

Screenshot_21

Bram in zijn zuiverings-glorie-jaren

Abraham de Swaan, ex-gewoon hoogleraar aan de UvA, nu buitengewoon hoogleraar aldaar, was ook als gewoon hoogleraar altijd al buitengewoon. Vooral de Stalinistische opruiming die hij heeft gehouden onder collega’s aan de UvA die niet aan zijn opvattingen van wetenschap voldeden, is roemrucht geworden. Je kunt eigenlijk wel zeggen dat De Swaan de God van de UvA was en is. In het Volkskrant-katern “ Het Betoog” verscheen zaterdag 20 mei 2006 een stuk van hem onder de kop “Een zucht van Verlichting” en het gaat over Ayaan Hirsi Ali. Het is opgedeeld in twee helften. De eerste helft is quasi-positief bedoeld, quasi-positief voor Ayaan. Daaruit wil ik maar één enkele zin citeren:

“Dat was de tijd van de Verzuiling en die was pas werkelijk multicultureel.”

Deze dwaasheid had ik graag gewoon commentaarloos aan u willen voorleggen en het verder alleen hebben over de tweede helft van De Swaan’s stuk, waarin hij zijn kritiek op Ayaan verwoordt. Maar ik ben bang dat er toch mensen zijn die de enormiteit van deze uitspraak van de hooggeleerde niet zal opvallen. Dus ik leg het toch maar even uit: de verzuiling was een fenomeen waarin de zuilen één dak droegen, dat van de Joods-Christelijk-Verlichte Beschaving terwijl de islam een aan die Beschaving wezensvijandige en totalitaire ideologie is.

Screenshot_22

Bram in de tijd toen hij de hoofdrol kreeg in de film “Exodus”

Enfin, die tweede helft. Ik zal daaruit zeer ruim citeren en mijn commentaar leveren.

(De Swaan): “Eerst haar[Ayaans] misvatting: zoals alle gelovigen en afvalligen denkt ze dat er een boek is waar alles in staat. Eerst stond alles er goed in en nu staat alles er fout in. Dat boek is voor haar nog steeds de koran.”

Wát een toontje! Wat een dédain! Terwijl uit Ayaan’s levensbeschrijving blijkt dat ze al vroeg kritisch naar de inhoud van de islam is gaan kijken. Ze is een keer door een koranleraar met haar hoofd tegen de muur geslagen en heeft toen een gevaarlijke, beurse hoofdwond opgelopen. Bovendien heeft iedereen maar één leven, waarin men werkendeweg aan voortschrijdend inzicht bouwt. Het hoort bij de mens, en vooral bij de mens in bepaalde levensfases, om de angstaanjagende onbegrijpelijkheid van deze wereld in dit heelal te bezweren met een rotsvast geloof. Ik bijvoorbeeld ben rond mijn dertigste nog eens heftig Marxist geweest. Ik kon precies uitleggen hoe de wereld-revolutie door de tendentiële daling van de winstvoet het kapitalisme ook in zijn imperialistische fase tenslotte zou vernietigen. Maar ik begon in te zien dat het Marxisme één ding is en het reëel bestaande socialisme — Stalin en zo, weet je wel? — een tweede. Aldus ook heeft Ayaan ingezien dat de koran één ding is en de reëel bestaande islam een tweede. Welke rijpe leeftijd had De Swaan anno 2006 eigenlijk bereikt, toen hij dit foute flutstuk in de Völkische  afleverde? Vier-en zestig levensjaren alweer? Waar blijft de tijd!

De reëel bestaande islam is volgens sommige auteurs – bijvoorbeeld Joris Luyendijk in “Een tipje van de sluier” – een wonder van kleurrijke nuance. Ik vind dat naïeve onzin en citeer op dit punt graag Rudy Kousbroek ( “Einsteins Poppenhuis”, p. 106.) Het citaat is uit een rapport van begin jaren tachtig, maar de situatie is er alleen maar erger op geworden in moslimlanden:

“Dagelijks worden honderden jonge Arabische vrouwen verbrand, onthoofd, vergiftigd of de keel afgesneden. Ze worden gedood door hun vader of een oudere broer, door een neef of een huurmoordenaar. Ze worden bestraft op beschuldiging van seksuele relaties buiten het huwelijk, of slechts op verdenking daarvan. Ze moeten sterven krachtens een oude code die familie‑eer moet beschermen. Dit kreeg de werkgroep over slavernij van de Verenigde Naties gisteren in Genève te horen van een vertegenwoordiger van Terre des Hommes. De werkgroep kreeg tegelijkertijd een gedetailleerd rapport met talloze getuigenissen over de vervolging van jonge vrouwen en meisjes in Arabische landen ‘in naam van de eer’.”

In een voetnoot bij dit citaat zegt Kousbroek:

“Er zit vermoedelijk meer aan vast. Bij de staatsgreep van 1977 in Noord-Jemen, waarbij president Ibrahim al-Hamid werd vermoord, werden ook twee Franse meisjes gegrepen, met wie hij en zijn grootvizier kennelijk bezig waren zich te vermaken. Deze misdaad tegen de islam werd door de samengezworen gelovigen bestraft door die twee Françaises de clitoris af te snijden.”

(De Swaan): “Zij [Ayaan] denkt dat moslimmannen hun vrouwen slaan omdat het geschreven staat. Maar in die heilige schrift staat van alles en nog wat in archaïsch koeterwaals, waaraan zich in anderhalf millennium het aangroeisel van ontelbare interpretaties heeft gehecht. Met elke passage kunnen de schriftgeleerden alle kanten op. Er staat niet wat er staat. De gelovige manen slaan hun vrouwen niet omdat de koran dat voorschrijft, maar omdat ze afkomstig zijn uit stamverbanden in een agrarische, pre-industriële samenleving waarin de machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen hoogst ongelijk zijn. In China en in Latijns Amerika, in Afrika en in India worden vrouwen vaak net zo gekleineerd, achtergesteld en geschoffeerd. Daar hebben ze Allah en Zijn Profeet helemaal niet voor nodig. Er zijn strikt islamitische milieus waar de vrouwen niet slechter af zijn dan in West-Europa of Noord-Amerika. Hirsi Ali attaqueert de islam, maar zij zou beter haar aanval kunnen richten op het patriarchaat, ongeacht de religieuze rechtvaardiging waarvan de patriarchen zich bedienen.”

Van die strikt islamitische milieus waar vrouwen het prima hebben, daar gaat De Swaan ons vast nog een keer een beeld van schetsen. Waar dat is, in welke sociale lagen en waar ze de poen vandaan halen om de gouden kooien te betalen. Want dat zullen het desondanks blijken te zijn, gouden kooien in milieus van hypokriete uitbuiters, neemt u dat van mij aan. Wel een mooie en treffende zin overigens over die primitieve sprookjes, bedekt onder tachtig lagen opportunistisch gezwets van onderdrukkers door de eeuwen heen. Goed gezegd! Het enige eigenlijk dat in dit stuk van De Swaan goed gezegd is. Maar wel weer dat neerbuigende toontje tegen het vrouwtje: “Zij denkt dat  . . .” Ik denk trouwens niet dat Ayaan dat denkt. Ik denk dat ze denkt wat ik denk, namelijk dat de stenen van het gebouw van het patriarchaat door de islam met een extra onwrikbare metselspecie zijn vastgezet. En ja: dat patriarchaat hoort inderdaad bij agrarisch en pre-industrieel, maar wat doe je verder met die geleerde opmerking?  Je kan beter vaststellen dat het islamitische patriarchaat extra fanatiek, wreed en sterk is door die islamitische metsel-specie. Ik zie voorts nog geen Latijns Amerikaanse macho’s zelfmoord-aanslagen plegen onder de kreet:

“Patriarcháááát-oe-Akhbar!!”

(De Swaan): “Ten tweede is het optreden van Ayaan paradoxaal en komen haar medestanders in een dubbele klem terecht. Het verwijt aan moslims dat ze vrouwen achterstellen en mishandelen is zonder twijfel in heel veel, veel te veel, gevallen terecht. Maar het werkt in deze tamelijk xenofobe, mild racistische samenleving ook als een stok om een hond te slaan: niet dat men iets tegen moslims heeft, welnee, maar ze mishandelen hun vrouwen. Dat is in post-modern, postfeministisch Nederland de beste manier om een moreel superieure positie in te nemen en de anderen – schijnbaar in alle onschuld – tot moreel minderen te maken. Zo werkt de dubbele klem: wie de misstanden verzwijgt neemt de moslims in kleinerende bescherming en wie ze aanklaagt maakt ze ook al minder.”

Dus als we zeggen dat ze hun vrouwen slaan, is dat een voorwendsel voor onze mild racistische xenofobie? Dan dubbelklemmen wij paradoxaal de geslagen hond met een verzonnen stok? Neemt u mij niet kwalijk, Uwe Hooggeleerdheid, maar was is dit voor tomeloze, post-moderne, postfeministische, maar vooral post-rationele lariekoek?  Je zou toch bijna een blijkbaar dementerende hoogleraar in kleinerende bescherming gaan nemen. Zouden die redacteuren van “het Betoog” bij de Volkskrant eigenlijk nog bij hun volle verstand zijn als ze dit niet meer als wartaal herkennen? Hoe moet je dit soort gezwatel kritiseren? Wat staat daar in Gods naam?

(De Swaan): “Het is daarom niet zo verbazingwekkend dat veruit de meeste moslimvrouwen in Nederland niets van Hirsi Ali moeten hebben. Niet dat zij de discriminatie en de onderdrukking van vrouwen in het islamitische milieu negeren of voor lief nemen, integendeel. Maar ze proeven al te scherp in de openbare kritiek ook een afwijzing en kleinering van de moslims in het algemeen, hun eigen vaders, broeders en geliefden inbegrepen.  Het is met andere woorden in Nederland (en elders) niet gelukt om voor mensen uit islamitische milieus een openbare ruimte te creëren waarin ze kritiek kunnen hebben op de eigen kring zonder dat ze zich medeplichtig hoeven te voelen aan de algemene kleinering en afwijzing van de moslims. Ze moeten, naar eigen gevoel, de rijen sluiten, ondanks alles.”

Begrijp ik dit goed? De vaders en de broers onderdrukken, maar je moet ze niet kleineren door het te zeggen? “Wij”, alle Westerlingse Hirsi Ali’s, hebben gezorgd dat die moslima’s geen ruimte hebben om hun beulen en treiteraars vaders, broertjes, neefjes, oompjes, huurmoordenaartjes te kritiseren? Luister, professor van de universitaire wandelgangen: ik ken de straat. En de winkels in de volksbuurten. Daar zitten de meisjes met de hoofddoekjes achter de kassa bij de supermarkt. Ik krijg altijd weer een werkelijk contact met ze, omdat ze aanvoelen dat ik een vriendelijk mens ben, die tot nader order, en nader bewijs van reden tot het tegendeel, op niemand neerkijkt. Tien, twintig maal heb ik van dichtbij gezien hoe ze tot hun 16e, 17e, 18e vrolijk zijn, niet omdat de macho’s van hun cultuur het zo goed doen, maar gewoon omdat het soms lieve meiden zijn. En dan komt er bijna altijd ineens de periode dat ze bedrukt worden, de glans uit de ogen verdwijnt. Op een gegeven moment zijn ze verdwenen. Uitgehuwelijkt. U hebt overigens gelijk, mijnheer De Swaan. Als je een van die  meisje ooit gevraagd had wat ze van Hirsi Ali vond, dan was het antwoord vast en zeker geweest dat ze inderdaad niks van haar moest hebben. Hoe zou dat toch komen? U hebt, als socioloog, vast genoeg psychologisch inzicht om die vraag te beantwoorden. Gaan we hier niet expliciet doen, toch? Te makkelijk zelfs voor een tentamenvraag.

(De Swaan): “Dat gebeurt heel vaak. [“De rijen sluiten”, bedoelt hij, zie boven] De Molukse gemeenschap overkwam dat tijdens de kapingen; niemand uit die kring durfde echt tegen de tradities en praktijken in te gaan, omdat in een sfeer van algemene afwijzing die kritiek leek op verraad van eigen mensen.”

Ik ken geen literatuur over de Molukse gemeenschap. Maar wel de geschiedenis van een kennis van me, een blanke Hollander, universitair geschoold, die trouwde met een Molukse. Dat meisje raakte psychologisch in de war tijdens het huwelijk. Oorzaak: een incest-verleden.

Je kan inderdaad wel zeggen dat de rijen zich daar vervolgens sloten, toen dat werd aangekaart. Tsjonge-jonge, wat kwam daar een tribale eer-gerelateerde kapmessen-agressie los. Maar ik zou wel eens willen weten wat de Swaan daaraan zou willen doen. Je kop houden zodat de rijen zich niet sluiten?  In een variant op “Was will das Weib?” zou je hier moeten vragen: “Was quasselt hier doch der Herr Professor?” Dat zal ik u zeggen, lezer: Herr Professor wijt het aan “de sfeer van algemene afwijzing”, maar in werkelijkheid ligt het aan de intens agressieve mannetjes-eer-cultuur van de Molukkers. Die mag natuurlijk best bestaan in Nederland, zolang de NRC lezende deftigheid er maar geen last van heeft. Bestaan mag het wel, maar benoemen mag je het niet, vooral niet in de krant, want dat is onverantwoordelijk.

(De Swaan): “Hirsi Ali is uitdrukkelijk uit de moslimgemeenschap getreden. Ze heeft aansluiting gezocht in andere kringen, bij politieke en intellectuele geestverwanten. Ze zegt wat ze te zeggen heeft, zo fel en zo scherp als ze kan. Zo moet het ook eens door iemand gezegd worden.”

Professor is het eens met Hirsi Ali. Gutteput en toedeloe-nogantoe! Ze heeft het récht het zo eens te zeggen, zegt De Swaan. Maar ja, de gevolgen, hè? Dat gaat De Swaan vervolgens aangeven: wat de gevolgen zijn als je “moord” roept wanneer iemand met een honkbalknuppel de hersens wordt ingeslagen. Luister maar eens:

(De Swaan): “Uit een recent, nog ongepubliceerd onderzoek van Yolanda van Tilborgh (begeleid door Justus Uitermark) naar de reacties van moslimvrouwen op Hirsi Ali blijkt dat die vrouwen haar in grote meerderheid verafschuwen en er zijn er heel wat die vinden dat ze ‘dood moet’. Even later uiten diezelfde vrouwen in het besloten vraaggesprek vaak precies dezelfde bezwaren tegen de praktijken in eigen kring als Ayaan. Kortom, de moslima’s zijn het niet met Hirsi Ali eens, maar ze vinden wel hetzelfde. In de verwoede discussies onder moslima’s over Ayaans optreden komen van de weeromstuit ook de toestanden ter sprake die zij aan de orde heeft gesteld. Dat is haar grote bijdrage. Maar het is haar niet gelukt om diezelfde moslima’s een mogelijkheid te bieden om het openlijk met haar eens te zijn zonder zich de verraadsters te voelen van de eigen toch al gekleineerde minderheid. Misschien ligt dat niet aan Ayaan, maar ontbreekt die ruimte in het huidige, islamofobe Westen.”

Nooit “Godverdomme!!!” roepen. We zeggen: het allerfraaiste is hier het totale voorbijgaan van de God van de UvA aan het feit dat er “heel wat” zijn, die vinden dat ze “dood moet”. Curieus. Zou die opgekropte haat bij die meestal al wat oudere  meiden nou echt door onze islamofobie komen en het feit dat we die moslima’s zo weinig ruimte geven om hun eigen beulen te kritiseren zonder dat ze “gezichtsverlies” lijden? Hoe zou dat eigenlijk moeten, iemand een onderdrukkende ploert noemen zonder dat hij gezichtsverlies lijdt? Dat gaat De Swaan ons in het volgende citaat vertellen. Lees en lach. Of erger je dood. Voor De Swaans zinsnede “het huidige islamofobe westen” verwijs ik naar het citaat van Kousbroek hier boven.

(De Swaan): “Is er dan geen openbare kritiek mogelijk op gedragspatronen en opvattingen onder moslims zonder hen te kleineren of te vervreemden? Zulke kritiek is wel zeker mogelijk, op twee voorwaarden: beleefdheid en gevoel voor humor. Wie iemand op zijn dwalingen wil wijzen moet het zo doen dat een ander zijn gezicht niet verliest, maar het gevoel behoudt dat hij voor vol wordt aangezien. Die beleefdheid heet tegenwoordig ‘respect’. En ten tweede, wie een ander op zijn feilen wil wijzen, moet bereid zijn eigen tekortkomingen te erkennen. Het kan best zijn dat het gezinsleven van Marokkanen en Turken en andere inburgerende Nederlanders te wensen overlaat, maar is het onder de inlandse Nederlanders echt zoveel beter? Kijk naar je eigen.”

Hoezo kijk-naar-je-eige?

De cijfers spreken een duidelijke taal en zijn waarschijnlijk nog het topje van een ijsberg. In “De maagdenkooi” (p. 8) schrijft Ayaan dat “opvallend is dat westerse moslimmannen oververtegenwoordigd zijn in gevangenissen en moslimvrouwen in de opvangcentra voor mishandelde vrouwen en in de hulpverlening als slachtoffer.”  Vooral hulpverleensters in het onderwijs weten hoe groot de nood onder de moslimmeisjes is. Criminologische studies te over die het bewijzen.

Voorts: we moeten dus de praktijken, die in de islam al 14 eeuwen duren, en die wij hier in de 16e en 17e eeuw zijn begonnen weg te vechten, met name de racistische benadering van de vrouw, het kapot terroriseren van levens, het hersenspoelen, met beleefdheid en humor tegemoet treden? Wat zou dat eigenlijk zijn, “beleefde humor”? Dat wordt dus: beulen en onderdrukkers met respect kritiseren. Daar moeten we aan de UvA dan maar een nieuwe discipline voor inrichten. Titel van het handboek: “Humor, beleefdheid  en respect in totalitair perspectief.” Zum Kotzen!  Dat woord respect alleen al. Het is tekenend dat De Swaan het favoriete woord van de maffia, van dictators met bloed aan hun handen en van agressieve hangjongeren, weer serieus op tafel legt.

(De Swaan): “Ayaan Hirsi Ali heeft in Nederland het licht gezien en het was de Verlichting die haar toestraalde. Ik onderschrijf die lumineuze idealen. Maar ze gelden niet absoluut, ze zijn niet volledig, ze zijn onderling strijdig, en elke keer moet er weer gepeinsd, gepast en geprutst worden om ze in praktijk te brengen. Net zoals dat gaat met al die religieuze leerstelligheden. Maar de Verlichtingsidealen zijn waarschijnlijk een beetje beter.”

De Swaan onderschrijft die lumineuze idealen, zegt hij. Maar er iets van begrepen heeft hij niet, want het zijn geen “religieuze leerstelligheden”. Een “Verlichtings-fundamentalist” (want dat bedoelt De Swaan) is iemand die systematisch abstracties wil opleggen aan de levende werkelijkheid. Dat zijn de Jacobijnen en de Stalinisten. Dat heeft niks te maken met een wat filosofischer opgevatte Verlichting van twijfelen, vragen en zelf nadenken. De Verlichting is een vorm van denken die de industriële revolutie begeleid heeft en het ontstaan van mensenrechten en democratie, kortom van de Westerse welvaart en van de Westerse waardengemeenschap. Als pure historisch fase heeft de Verlichting nooit bestaan, net zo min als de Romantiek. In de Verlichting zat evenveel Romantiek als er Romantiek zat in de Verlichting. Van de Verlichtings-idealen kan je dus “religieuze leerstelligheden” máken, zoals Robespierre deed. Die richtte een tempel voor de Godheid van de Rede in terwijl daarnaast de guillotine stond te suizen. Daarna waren er in die traditie de excessen van “maakbaarheid” onder Stalin en Pol Pot. De les van de Verlichting, aldus leerde ons dan ook de Amerikaanse historicus H. Stuart Hughes,  is dat de mens rekening heeft te houden met het irrationele in de mens. Dat is wat Ayaan consequent doet. Die allervoornaamste Verlichtings-les past zij bij uitstek toe. De “lumineuze idealen” zijn neergelegd in onze eigen Nederlandse manifesten waarin wij in de 17e eeuw afscheid namen van het bloeddorstige brandstapel-katholicisme uit Spanje. Ze kwamen terecht in de Poolse grondwet, in de Amerikaanse Declaration of Independence, Constitution en Bill of Rights. Alle verdere internationale documenten rond mensenrechten komen uit die traditie, van het Atlantic Charter tot de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en het Handvest van de Verenigde Naties.

Over die Erfenis moet je, ook als Grootprofessor-Inquisiteur van de UvA niet lichtjes badinerend doen met woorden als lumineus, leerstellig en religieus. Die beginselen zijn inderdaad niet absoluut! Maar dat is niet omdat ze elk voor zich iets slechts in zich zouden hebben, maar omdat ze soms onderling elkaar begrenzen.

Maar het allerbelangrijkste is: ze zijn niet “een beetje beter” dan het “archaïsch koeterwaals, waaraan zich in anderhalf millennium het aangroeisel van ontelbare interpretaties heeft gehecht”, ze zijn er onvergelijkbaar mee, oneindig superieur aan.

De Swaan noemt het woord niet, maar hij heeft het dus wel degelijk over het “Verlichtings-fundamentalisme”. Ik zou dat eens willen omdraaien: ook in het aangezicht van de al decennia aanzwellende stroom bewijs van het tegendeel, volharden de multikullers, – (die ongetwijfeld hun woonomgeving en vrienden heel zorgvuldig kiezen, zo zorgvuldig dat ze niks weten van datgene waarover ze hun deftige meningen geven) – in het geloof dat je honderdduizenden Berbers uit de Rif en honderdduizenden Turkse boeren uit Anatolië kunt plempen in achterstandwijken van Nederlandse steden en dat ze na verloop van tijd vanzelf hun aan de reëel bestaande islam ontleende cultuur loslaten en fijne, redelijke burgers van dit land worden. Zou dát voortaan misschien naïef geloof aan de redelijkheid en goedheid van de mens en DUS Verlichtings-fundamentalisme mogen heten?

Annemarie Oster is ooit, heel lang geleden, getrouwd geweest met Bram de Swaan. Ze heeft daar later van gezegd dat ze er op een geven moment niet meer tegen kon dat die man alles beter wist. Vooral, zei ze erbij, omdat hij het inderdaad beter wist. Misschien moet ze maar weer eens contact met hem opnemen, want van dat beter weten heeft-ie duidelijk geen last meer. En misschien, misschien waren zijn redeneringen toen ook al doorprikbaar, maar heeft Annemarie, een vrouw tenslotte, de moeite niet genomen.

Screenshot_23

Bram de Swaan is dol op en ook erg goed in het Oudhollandse spel “Lullen als een Blind Paard”. Maar dan op academisch niveau, natuurlijk.

_______________________________________

Door:

Martien Pennings

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Nuttige idioten", Appeasement, Dhimmitude, Elite, Hypocrisie, Islam, Islamisering, lafheid, landverraad, Linkse Kerk, Marxisme, Multiculti, Naïviteit, Nederland, praatjesmakers, Rotzakken, Socialisten. Bookmark de permalink .

12 reacties op AAN DE OBSCURANTISTEN (8): Abraham de Swaan over Ayaan Hirsi Ali

  1. luckybee zegt:

    Niet met de RKK, De Anglicaansekerk, Herformde kerk, helemaal niet het Marxisme,nog weiniger met de Islam, ze neigen allemaal tot een Absoluthisme.

    Like

  2. Theresa Geissler zegt:

    Zoals gewoonlijk je artikel weer in één ruk uitgelezen, Martien! Natuurlijk is de naam van die Abraham de Swaan zo af en toe wel eens aan me voorbijgeflitst. Echt verdiept in de man heb ik me nooit, eerlijk gezegd. Maar het liukt me, dat het type herkenbaar is: Intellectueel en Links, het volmaakte recept voor zweverige arrogantie, zie J. P. Sartre en zijn existentialistenkliek. Denken precies te weten, wat iedereen, waar ook ter wereld nodig heeft, ook als ze het niet weten. En omdat dit , wat de mannen betreft, ook ten aanzien van de vrouwen geldt, zijn ze in staat, met droge ogen te beweren dat de achtergestelde positie van de vrouw binnen de Islam louter in het kader van de ‘cultuur’moet worden gezien en daarom in wezen helemaal niet zo’n ramp is. Alleen in ónze ogen en wat weten wij er nou van? Weg met ons, tenslotte. Zo redeneert althans de linkse intellectueel, zodat hij vooral zijn multikul-principes niet hoeft te verloochenen en genoegzaam kan blijven zwelgen in zijn eigen ‘ruimdenkendheid’. En tja, als er dan een vrouw opduikt die vanuit eigen ervaring met deze theorietjes de vloer aanveegt, dan moet er een middel gevonden worden om haar subtiel op haar plaats te zetten hè. Haal er een paar moslimvrouwen bij , die van jongsafaan zo zijn geïndoctrineerd dat ze hun eigen onderdrukking als normaal ervaren en je hebt het gelijk alwéér aan je kant. Heel eenvoudig.
    Ach breek me de bek niet open over linkse intellectuelen ! Zwevers, die onder de huidige omstandigheden in staat zijn, de hele westerse maatschappij te verkwanselen. En dat heette dan nog niet zo lang geleden de ‘bloem der natie’! Klaar ben je ermee!

    Geliked door 1 persoon

    • E.J. Bron zegt:

      Veel erger nog Theresa: een linkse Jood met als slogan “WEG MET ONS”! ONGELOOFLIJK!!! 😦

      Like

      • Theresa Geissler zegt:

        @E.J. Bron 15.34u Och ja, natuurlijk. “Abraham de Swaan”. Ik had het kunnen weten.
        Ook dat nog!

        Like

    • Tom Hendrix zegt:

      @Theresa Geissler 15.30. uur. Juist gezegd Theresa. Het is het perfide links marxistische cultuurrelativisme wat sinds 1968 zijn verdoemde werk heeft gedaan. De linksen hebben met hun mars door de instituties, deze allemaal geinfecteerd met deze verwerpelijke gedachten en opvattingen, waarvan “weg met ons”, royaal op de voorgrond kwam. Een grote schande dat is het!

      Like

  3. louis-portugal zegt:

    Ook dat nog Theresa.
    Het houdt maar niet op die ellende.
    Weer goed stuk Martien.

    Like

  4. Lucky9 zegt:

    Ik vind overigens dat het ‘nieuwe testament’ alles behalve nieuw is. Het is al bijna 2 millennia oud. Hoog tijd dus om het een “niet zo nieuwe testament” te gaan noemen.
    Macht, geld en seks. Dat zijn de drijfveren van de boven ons gestelde oligarchen sinds de 7° eeuw. Daarna verkleint het eerste maar worden de twee andere elementen geleidelijk ter compensatie belangrijker. Uiteindelijk worden we finaal allemaal door een moslim verkracht, anaal of vaginaal. Dat maakt voor de ondersten op de mohammedaanse ladder niet het minste verschil uit! Zelfs een trol met een ooglap en een horzelvoet zal er aan geloven. Geen ontkomen aan! Aan U de keuze!

    Like

  5. Helena zegt:

    Weer haarfijn doorgeprikt, Martien.

    Like

  6. Pingback: AAN DE OBSCURANTISTEN (9): Marcel Ten Hooven ontspoort | E.J. Bron

  7. Pingback: AAN DE OBSCURANTISTEN (10): Joël Vos, filosoof en psycholoog | E.J. Bron

  8. Pingback: AAN DE OBSCURANTISTEN (11): Wouter Bos, Maxime Verhagen, Jeroen Dijsselbloem, Markha Valente, James Kennedy, Joris Luyendijk, Bregtje van der Haak en anderen | E.J. Bron

  9. Pingback: AAN DE OBSCURANTISTEN (12): de eenzame schrijver, de islam en de komende catastrofe | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s