Oslo – leven in de minderheid (MUST READ!)

Screenshot_15

Het onderstaande artikel beschrijft de hachelijke toestand van jonge autochtone Noren, die in de cultureel sterk verrijkte gebieden voor Oslo, het “Groruddalen-dal”, (moeten) wonen. Autochtonen, die het zich kunnen permitteren, vertrekken naar veilige, blanke enclaves, waar hun kinderen met gelijken naar school gaan. Armere Noren echter zijn gedwongen om degradatie en vernedering in het multiculturele dagelijks leven te accepteren, die hen wordt opgelegd door de politieke elite.

Dit is het verhaal van twee Noren, die zich als lid van de minderheid niet meer prettig voelen in Oslo.

De treinreis van Smestad naar Stovner duurt 35 minuten. Leun dus lekker achterover en laat u zich door het ritmische schommelen van de wagon in een soort sluimertoestand brengen.

We horen al snel de stem van een jongen, die we Andreas noemen:

“Enkele weken geleden”, zegt hij, “liep ik het schoolplein af. Een groep ging op Lars los. Ze zijn altijd in groepen. Ze zijn net honden, ze jagen in meutes. Ze slaan hem in elkaar. Ik kwam tussenbeide en sloeg op eentje van hen in. Toen kwam er iemand anders bij en haalde ons uit elkaar. Ik moest opnieuw mee naar het kantoor van de rector. Daar kreeg ik opnieuw te horen dat, alleen omdat zij ons slaan, dat nog lang niet wil zeggen dat wij ook mogen slaan. Weet u hoe waanzinnig provocerend dat is?”

Het is de derde keer dat we een ontmoeting hebben met Andreas. Hij is 16 jaar. Hij is woedend. Hij is bang. Hij is moedig. Hij is verdrietig. Hij wil vertellen.

Hij heeft het gezicht van een teenager, de ogen van een man.

“Als ik geen broers en zussen zou hebben, zou ik met mijn volledige naam in de openbaarheid komen. De mensen moeten te weten komen hoe het is om hier op te groeien”, zegt hij.

Hij woont in Groruddalen. Daar is hij opgegroeid. Steeds de ene week bij zijn moeder en de andere week bij zijn vader. Zijn stiefvader is aardig, zijn vader top en ook zijn moeder geweldig, maar naïef.

Dat is allemaal niet het probleem. Het probleem is deze plek.

“Mijn moeder heeft gezegd dat het goed voor me zou zijn om hier op te groeien. Ik zou het nieuwe Noorwegen beleven en kennismaken met veel nieuwe culturen.”

Aan de andere kant van de tafel zit Marius Sörvik. We ontmoeten hem voor de tweede keer. Hij is 19 jaar oud. Hij is moedig. Hij is bang. Hij heeft succes. Hij heeft de school verlaten. Hij draagt een baard, maar is hier eigenlijk nog te jong voor. Hij ziet er goed uit – zoals de jonge meisjes het hier in de regel graag zien. Hij heeft al vier films opgenomen. Hij verdient geld en is onlangs weer bij zijn moeder ingetrokken.

Toen hij één jaar oud was, verhuisde hij van Frederikstad naar Groruddalen. Binnenkort gaat hij weer terug.

Andreas en Marius horen allebei tot een soort die steeds zeldzamer wordt in Groruddalen. Ze gedragen zich net als alle dieren: ze zijn op zoek naar overlevingsstrategieën. Ze willen een manier vinden om hun veren in volle pracht te laten zien. Ze verstoppen zich als de overmacht opduikt. Het menselijke: dromen van wraak, revanche, ooit zullen ze misschien de sterkeren zijn, de meerderheid vormen. En dan.

Tegen hen. De anderen. De vreemdelingen met een Noors paspoort. Op de basisschool heeft men ons altijd verteld dat we rekening met ze zouden moeten houden. Onze groepering heeft op dit moment geen officiële naam. Tot er een betere opduikt, zullen we de naam gebruiken die Marius zelf gebruikt: “Jonge, etnische Noorse man”.

“Alle leraren zeiden het tegen ons. De rector heeft het gezegd als je ruzie met hen kreeg: we zouden moeten begrijpen hoe moeilijk zij het hebben en dat ze uit een oorlogsgebied gekomen zijn. Ik dacht dat hij gek geworden was. Het waren immers hun grootouders die hier naartoe gekomen zijn vanuit Pakistan. Als ik iemand geslagen zou hebben, zou niemand me dan ook mogen uitschelden, alleen omdat mijn opa in de verzetsbeweging heeft gevochten? – Maar ik heb hem geloofd.”

De basisschool was voor beide goed begonnen. Ze hebben de liedjes die ze gezongen hebben geloofd en geleefd. Daarna klonken ze plotseling vals, de kinderjaren zijn voorbij, groep 7. “Dan krijg je mee wie je bent”, zegt Andreas.

“Mensen zijn verschillend en alles wat je op school geleerd hebt, is verkeerd”, zegt Marius.

Er zijn de etnische Noorse jongens en dan zijn er nog de anderen. Op deze manier uitgedaagd, kiezen de beide jonge mannen twee verschillende strategieën.

De strategie van Marius: hij duikt niet weg. Hij laat zich niets welgevallen. Hij geeft terug. Hij is wie hij is. Maar het betekent niets.

Het ligt er niet aan dat ze achter hem aanzitten.

Een herfstavond; Marius zit in de eerste klas van het voorgezet onderwijs. Hij is aan het tennissen. Als hij de baan afgaat om enkele ballen te verzamelen, komen ze. Het zijn zeven of acht Somaliërs. Ze slaan hem helemaal in elkaar. Daarna krijgt hij plastic tanden. Marius laat zich echter niet gemakkelijk tot zwijgen brengen. Hij noemt een zigeunermeisje “zigeuner”. Dat mag niet. Als haar broers en neven achter hem aanlopen om hem in elkaar te slaan, moet hij zich verstoppen in het kantoor van de rector. Het is begonnen.

De strategie van Andreas: hij geeft toe, hij wil zo zijn zoals zij. Praten zoals zij. Hij verandert zijn taal, beperkt zijn woordenschat en maakt met opzet schrijffouten, spreekt Kebab-Noors, koopt een softgun, wil net zo zijn als de oudere, coole, harde Pakistaanse jongens met een auto, geld en zonder baan. Waarom geen moslim worden; een “broeder” zijn.

Screenshot_21

Hij wil graag zo zijn als zij, maar het lukt niet. Iets in hem verzet zich hiertegen. Grof gezegd: de slechte cijfers, de slechte vrienden, de islam. Hij merkt hoe ze vrouwen als pure voorwerpen behandelen. Hoe ze zich gedragen als hij probeert over de islam te praten, hoe ze het constant over “respect” hebben, maar geen respect tonen. Hoe ze Noren uitschelden voor “stront-Noor”, “bleekscheet” en “aardappel”. Dit stuit hem tegen de borst. Hij trekt zich terug. En ze merkten dat hij zich terugtrok en toen is het begonnen.

Wat Marius moet verdragen. Hij gaat een uur voor schooltijd naar school. Hij gaat voor het einde van school naar huis. Steeds meer ruzies, steeds meer bedreigingen. Angst, die niet gebaseerd is op op zichzelf staande gevallen, maar een constante stroom vormt. In de vierde klas van het VO gaat hij naar de dokter en liegt. Hij zegt dat hij “sociale angst” heeft en krijgt een doktersverklaring dat hij zo weinig mogelijk op school hoeft te zijn.

Hij is bang; hij zegt dat ze altijd in meutes opduiken. Hij zegt dat ze hem altijd aanstaren als hij ze in de trein tegenkomt en ze daar met 20 man rondhangen. Hoe ze hem naroepen als hij met een vriendin passeert. “Heb je een vriendin Marius?”- het zijn niet de woorden op zich, maar de manier waarop ze dreigend worden uitgesproken, begrijp je? Hoe ze naar je kijken en dat je vriendin plotseling begint te huilen, begrijp je?

Voor Marius is het schrikbeeld verminderd: het is drie jaar geleden sinds hij van school is afgegaan. Hij is nog altijd bang als hij een groep in de trein tegenkomt, maar hij laat zich er niet meer door beïnvloeden. Hij heeft vier films gemaakt, hij zegt wat hij denkt. Hij is zoals hij is. Groruddalen is zoals het is. Hij heeft krantenartikelen geschreven over Groruddalen voor VG en Dagsavisen. Hij is pas 19, maar heeft al een hartinfarct gehad. Hij werd tweemaal geïnterviewd door Elisabeth Brun, de producente van “Ons dal” om te weten te komen of zijn verhaal in een documentaireserie over Groruddalen zou passen.

Nee dus.

“Jouw opvattingen passen niet in ons regieconcept”, heeft ze gezegd. Deze serie is door de staat gefinancierde propaganda. Een documentaire, waarin het perspectief van tevoren werd gedicteerd, is geen documentaire. Het is een soort “Mockumentary”, waarin de producenten het verhaal volledig onder controle houden. Als je wilt vertellen hoe geweldig het in Groruddalen is, dan kun je niet met al die jonge etnische Noren praten, want die zullen je vertellen wat voor vreselijke plek dit is.

Zo is de situatie voor Andreas erger geworden: hij heeft zich teruggetrokken, bleef echter altijd nog met een moslim bevriend, die uit een strenggelovige familie komt. We noemen hem “Omar”. Hij probeerde Andreas ervan te overtuigen moslim te worden. Hij vertelt hem over de hel en het laatste oordeel, dat hem wacht als hij zich niet op tijd aan de islam onderwerpt. Hij legt uit dat men niet voor dit leven, maar voor het volgende moet leven. Maar Andreas zegt dat hij sceptisch tegenover de islam staat en bovendien nog dat hij de islam niet kan uitstaan. De strengheid, de wraakzucht, de vrouwenonderdrukking, al dat gepraat rondom de eer van de vrouwen; de hidjab die ze dragen, niet, omdat ze het zelf willen, maar omdat ze het moeten.

Ze discussiëren erover en door de discussies ontstaan er conflicten. “Hij heeft gezegd dat hij me zal doden. Ik heb hem ook bedreigd.” Om zichzelf te beschermen, knoopt Andreas contacten aan met etnische Noren uit de Biker-scene.

“Als ik jou niet gekend zou hebben, zou hij me gedood hebben.”

Hij is nog steeds bang: hij traint met gewichten om sterker te worden, denkt erover na om zich met een mes te bewapenen, maar wil niet betrapt worden bij politiecontroles. Hij heeft met zijn vrienden afgesproken om elkaar trouw te blijven en te helpen. Zij doen ook aan kracht- en vechtsporten.

Moslims vechten niet één tegen één. Als je ze alleen tegenkomt, zijn ze laf. Als ik Omar alleen tegenkom, gaat hij me uit de weg, maar als ik hem in een groep tegenkom, krijg ik in het gunstigste geval alleen een pak slaag.

Marius kijkt omhoog. Hij kan nu beginnen om alles te analyseren. Er bestaat een hiërarchie, waarin de etnische Noorse jongens helemaal onderaan staan. Als ze zich niet onderwerpen en zichzelf niet veranderen in Noorse migranten, worden ze lastig gevallen. Als een Noorse jongen in een ruzie verwikkeld is, beschikt hij meestal slechts over een kleine familie  en een klein netwerk. Een Pakistaanse of Somalische jongen echter heeft een hele clan van broers, neven en ooms, die bij ieder conflict onmiddellijk aanwezig zijn. Een Noor heeft vaak een alleenstaande moeder. Hij heeft het gevoel dat de Noorse cultuur uit het veld wordt geslagen.

Niemand wil hier Noor zijn. Noors zijn betekent zwak zijn. En dit is een gevoel dat hoofdzakelijk door de leraren wordt doorgegeven. Zij zijn bang. Ze kunnen geen grenzen stellen. Jullie zouden eens moeten uitzoeken hoeveel rectoren de Vestli-school de laatste jaren heeft gehad en ze dan vragen waarom ze ontslag hebben genomen. Ze zijn de controle kwijtgeraakt en doen alles om het de islamitische leerlingen naar de zin te maken. Bij het huishoudonderwijs moet iedereen halalvlees bereiden. De migranten hoeven geen nieuw-Noors te leren, maar ik wel. De islamitische meisjes hoeven niet deelnemen aan de sportlessen, want ze kunnen zich natuurlijk niet samen met de andere meisjes omkleden. Wij moeten ons aan hun cultuur aanpassen en niet andersom.

Screenshot_23

Andreas over de meisjes.

Iets, dat me helemaal gek maakt, is hoe ze achter Noorse meisjes kunnen aanlopen. Maar wij niet achter de moslimmeisjes. Dat leer je al heel snel. Je probeert het gewoon niet met een Pakistaans meisje, maar Noorse meisjes staan open voor migrantenjongens. De Noorse meisjes geven aan hen de voorkeur. Ik weet niet waarom. Misschien de bruine huid. Dat ze hard zijn, dat ze geld hebben zonder te hoeven werken. Ze zien hoe ze alleen in meutes klappen uitdelen en dat ze eigenlijk laf zijn. Ik heb mijn beste vriendin een keer gevraagd of ze met mij samen zou kunnen zijn. Ze zei dat ik een goede persoonlijkheid zou hebben, zodat ze zich dat zou kunnen voorstellen. Maar het probleem zou zijn dat ik Noor ben. Ze wil met een buitenlander samenzijn.

Hij denkt dat Oslo zal veranderen in Oslostan.

Het zal vele jaren duren, maar dat is de koers. Er komen steeds meer en meer moslims uit andere plaatsen hier naartoe en veel mensen bekeren zich tot de islam. Ik ken alleen al vijf bekeerlingen. Hier draait alles om de islam; de islam is hier sterker, waarom er tegen vechten?

Hij voelt zich in de steek gelaten. Het is de eerste keer dat een volwassene hem vrijuit laat praten zonder dat hij zichzelf moet inhouden, zichzelf moet censureren. Hij wil acteur worden. Een film maken. “Ons dal”, de realiteit. Hij wil soldaat worden, een uniform dragen. Hij wil de autoriteit, die een uniform met zich meebrengt. Niemand zet een soldaat voor gek.

Wij zeggen dat de jeugdjaren voor iedereen hard kan zijn en vragen ons af hoeveel dat aan de plek ligt en hoeveel gewoon een trauma is dat alle jongeren beleven: het anders zijn, de eenzaamheid, het buitengesloten zijn.

We vragen ons af of ze paranoïde zijn. Of er werkelijk iets om bang voor te zijn of dat ze zich niet gewoon geïsoleerd hebben en voor zichzelf allerlei horrorscenario´s hebben geschetst, totdat ze de werkelijkheid hebben overwonnen.

Ze lachen. Ze glimlachen. De journalisten hebben het niet begrepen. “Het is geen verbeelding wanneer ze tegen me schreeuwen, wanneer ze me bedreigen, wanneer ze me in elkaar slaan”, zegt Andreas.

“Zijn jullie bang als jullie alleen de straat opgaan?”

“Ik niet, niet meer tenminste”, zegt Marius.

“Er zijn echter veel plekken waar ik niet alleen naartoe ga, zeker ´s avonds niet”, zegt Marius.

Marius begeleidt ons naar het station. “Kijk eens”, zegt hij en wijst naar twee migranten, “zie je hoe ze terugkijken?”

Hij heeft gelijk. Ze staren ons aan. Onze blikken gaan het eerst naar beneden. De diermetaforen in hun taal komen weer te voorschijn.

“Ze zijn net katten. Katten gaan ook nooit opzij. Ze dagen je uit. Het maakt me gek.”

De trein komt, we stappen in. Een paar haltes verder stap Andreas uit. We leunen achterover en proberen opnieuw in slaap te komen door het ritmisch schommelen van de wagon. Het lukt niet.

De treinreis van Stovner naar Smestad duurt 35 minuten.

Epiloog:

Nadat Marius het artikel heeft doorgelezen, belt hij ons op:

“Dat ik alleen niet bang ben, kun je weer doorstrepen.”

“Waarom?”

“Ik werd gisteren in elkaar geslagen toen ik van de kroeg naar huis ging.”

———————————————————-

(Het artikel verscheen oorspronkelijk in de Noorse krant “Finansavisen” en online op hegnar.no. De vertaling werd gedaan door derprophet.info, een bewerkte versie verscheen in het Engels op gatesofvienna.net.)

Screenshot_22

Bron:

http://www.pi-news.net/2013/06/oslo-leben-in-der-minoritat/

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Integratie", "Nuttige idioten", "Verrijking", Appeasement, Censuur, Criminaliteit, cultuurrelativisme, Cultuurstrijd, Dhimmitude, dictatuur, Elite, Groenen, Hypocrisie, Islamisering, Jihad, Krankzinnigheid, lafheid, landverraad, Linkse Kerk, mainstream-media, Marxisme, migrantengeweld, Moslims, Multiculti, Naïviteit, nieuw fascisme, Noorwegen, politici, Racisme, Rotzakken, Socialisten. Bookmark de permalink .

26 reacties op Oslo – leven in de minderheid (MUST READ!)

  1. E.J. Bron zegt:

    In- en intriest. Je moet al die islamofiele linkse rotzakken toch echt ophangen aan de hoogste bomen. Die zijn er genoeg in Noorwegen. De smerige land- en cultuurverraders. 😦

    Like

  2. Martien Pennings zegt:

    Mag ik als commentaar volstaan met een passage uit een van mijn artikelen:

    “( . . .) toen Germaine C. voor de rechter kwam vanwege het woedend maar waarschijnlijk per ongeluk doodrijden van een Marokkaan die haar zojuist beroofd had. De knaap had, onthulde het Parool, diezelfde morgen nog voor de rechter gestaan vanwege een pistool op de slaap van een bedrijfsleider van een Xenos-winkel. De plek waar het ongeluk gebeurde, is 50 meter van de plek waar Theo van Gogh is afgeslacht. Op 25 meter ligt een WIBRA waar in de tussentijd door een Turk en een Marokkaan bij een overal een zwangere verkoopster in de rug is geschoten. Ik weet toevallig hoe het ging vlak na het “ongeluk” met Germaine C. Binnen een paar minuten zag het daar zwart van de lichtgetinte huidskleur. De mobieltjes hadden gerinkeld. “Belvermogen” noemen de “jongens “ dat. Dat hebben zij, belvermogen. Nederlanders hebben geen belvermogen. Dat weten ze ook. Nederlander zijn geen stam. Dat zijn individuen. De agressie ter plekke was zodanig dat ambulance en politie nauwelijks hun werk konden doen. TV-Noord-Holland was als eerste ter plaatse, maar dorst geen opnames te maken. Wekenlang werd, tegen alle bewijs in, ontkend dat de doodgereden “jongen” een agressieve draaideurcrimineel was geweest. Een grote protestoptocht trok door de buurt: hoofddoeken, baardmannen, multicul-collaborateurs . Tegen de racistische maatschappij die weer een onschuldig slachtoffer had gemaakt!”

    Like

  3. Tom Hendrix zegt:

    Gloeiende nakende vinketering, met de dag word ik kwader van het verraad van de rooie ratten en hun helpers. Dit bewijst eens te meer, dat de moslims schijt hebben aan ons, en dat als zij ergens de meerderheid vormen vanzelf deze ellende begint. En niet alleen in Noorwegen, dankzij de PvdA en in mindere mate VVD,CDA en Demonen66, zitten wij in onze grote steden ook met dit TUIG opgescheept, en helaas ook al in kleinere steden en dorpen in Nederland.
    Er is maar een oplossing mogelijk voor het moslimprobleem: grenzen dicht, en alle moslims uitzetten naar hun moslimlanden. Wel eerst hun Nederlandse paspoort laten inleveren.
    Maar eerst zullen we de verraders van eigen politici dienen aan te pakken!

    Like

  4. Joop Klepzeiker zegt:

    Ik moet dit ergens kwijt ,

    Former U.S. Attorney and Seattle University Law professor John McKay is moving to the West Bank to spend two years helping Palestinians set up their court system in preparation for statehood.

    McKay will represent the U.S. State Department as a “chief of team” and “rule of law coordinator.” He will have a 30-member Palestinian staff including lawyers, a law-enforcement professional, and “technicians and project managers working with an eye toward bringing the Palestinian justice system up to speed.”

    http://www.breitbart.com/Big-Peace/2013/05/31/Seattle-University-Law-Prof-Heading-To-Palestine-To-Help-Them-Transition-To-Statehood

    Like

    • Tom Hendrix zegt:

      @Joop Klepzeiker 16.37. uur. Met volledige instemming van de moslim Obama, en de socialisten van de zgn. democratische partij, neem ik aan?

      Like

  5. Jean zegt:

    Ondanks deze erbarmelijke toestanden met dat islamuitschot ben ik er zeker van dat de bom eerdaags gaat ontploffen en wel regelrecht in de smoelen van die islambarbaren want elke nuchtere burger is dat achterlijk gewelddadig barbaars gedrag van die islamratten spuugzat.
    Ze kunnen nog duizenden instellingen oprichten ter verdediging van de multicul bullshit het zal niet meer helpen, de oorlog tegen die barbaarse rotzooi staat voor de deur en als puntje bij paaltje komt zullen véél van die linkse lafaards eieren voor hun geld kiezen, zeker weten.
    Europa MOET islamvrij geborsteld worden, nergens willen wij die achterlijke barbaren nog zien, niet in een gemeentehuis niet op de openbare weg want elke dag stijgt de walging voor die smeerlapperij.
    De beker loopt over, Europa is van ons seculiere westerlingen en wij laten ons niet dicteren door achterlijke gewelddadige barbaarse stinkende soepjurken want het zootje staat lager dan rioolratten.

    Like

    • Benesha zegt:

      Volledig mee eens. Wij zullen als burgers zelf het heft in handen moeten nemen want het kan echt niet meer. Niet ginder in Oslo niet hier in Antwerpen of Amsterdam. Net zoals alle opstanden zal het getriggerd worden door een klein incident, een klein incident dat de druppel zal zijn…

      Like

    • Hans zegt:

      Mark my words, ik zeg het al maanden, de bevrijding begint in Engeland.

      Like

  6. nancy stelder zegt:

    Als er maar een van die autochtone jongens bijloopt met een herenkronkel, die zou je haast er wel van krijgen als je met zulke “meerderen” om je heen moet leven, dan kweken ze een 2e Andre Breivik

    Like

  7. nancy stelder zegt:

    Sorry herSen kronkel

    Like

  8. oogenhand zegt:

    Reblogged this on oogenhand and commented:
    De seksuele problemen van deze Noorse jongens worden niet alleen veroorzaakt door Pakistaanse jongens, maar ook door Noorse Nationalisten, die de kinderen van Noorse mannen en Pakistaanse vrouwen niet als Noren wensen te zien. Pakistanen zien kinderen van Pakistaanse mannen en Noorse vrouwen wèl als Pakistanen. Hoe dit te compenseren?
    Het seksuele gebrek van de arme Noorse jongens kan ook opgelost worden door een vriendin uit de Noorse middenklasse te nemen. Zo schuift het probleem naar boven toe. Jongens uit de onderklasse zijn namelijk mannelijker en dus aantrekkelijker dan jongens uit de middenklasse.
    Tenslotte kan de mannelijkheid van de Pakistaanse jongens worden ondergraven, door erop te wijzen dat deze Pakistanen zowel door de “Antifa” als door de politie worden beschermd. Waarom nemen Noorse (en Pakistaanse) meiden geen vriend uit “Antifa” of politiekringen? Dat hebben de laatste groepen zeker verdiend, vooral de “Antifa”. Even nog eens inwrijven: de hel is eeuwig, en erg pijnlijk.

    Like

  9. Theresa Geissler zegt:

    Ik heb het, geloof ik, al eens eerder gezegd: Volwassenen -ouders EN leraren- die uit louter multikul-idealisme niet achter hun eigen kinderen staan, het is GODGEKLAAGD. En, al weet ik heus wel dat je nooit zelfgenoegzaam achterover moet gaan leunen, na alle informatie die hierover op de site al is gepasseerd ontkom ik niet aan de indruk, dat het in Skandinavië, althans in Noorwegen en Zweden, erger is dan hier. Die Noren en Zweden laten op zo’n ongelooflijke manier over zich heen lopen, dat het onwezenlijk aandoet. Bij mij roept dit eerlijk gezegd maar één gedachte op:Zo mag het bij ons niet óók worden; We moeten het tij keren, voor het te laat is!
    En volgens mij kàn dat ook. Wat je wel eens geneigd bent, te vergeten is, dat de Skandinavische landen
    weliswaar een groter grondgebied hebben, dan Nederland maar een kleinere bevolkingsomvang. (Uiteraard spreek ik nu over de autochtone bevolking) Ze hebben misschien nu al niet echt het gevoel meer, overwicht te hebben op de immigranten. Nederland heeft dat vooralsnog wel en zeker met deze voorbeelden voor ogen zouden we de koers drastisch èn onmiddellijk moeten wijzigen, vóór het te laat is!
    Eén ding is duidelijk: Toestanden zoals hierboven beschreven wil je niet voor je kinderen; die màg je niet willen!
    Wij kúnnen het tij nog keren, dus zijn we verplicht, dat ook te dóen!

    Like

  10. Tom Hendrix zegt:

    @Theresa Geissler 17.37. uur. Zo is het Theresa, wij MOETEN het TIJ keren. Dat zijn we moreel VERPLICHT ten opzichte van onze KINDEREN en KLEINKINDEREN. We moeten MASSAAL VERZET plegen, zowel tegen de RODEN als tegen de ISLAM!

    Like

  11. Joop Klepzeiker zegt:

    Niemand dit gelezen

    Joop Klepzeiker zegt:
    1 juni 2013 om 16:37

    Of begrijpt men de betekenis hiervan niet ?

    Like

    • Tom Hendrix zegt:

      @Joop Klepzeiker 18.20. uur. Ik had al gereageerd Joop. Voor mij is het duidelijk wat een goor VERRAAD er zich afspeelt in de V.S. Met deze Obama is het paard van Troje binnen gehaald. En de Democraten van de V.S. zijn te vergelijken met de PvdA alhier ook zo een verraderszooitje!

      Like

    • Helena zegt:

      Ja, Joop het zal en moet gaan knallen en Israël zal en moet kapot. Gelukkig weet ik zeker dat dat nooit gebeuren zal. Niet helemaal. Ik sluit me even aan bij oogenhand
      de hel is eeuwig en ze komen er allemaal terecht Obama ook.

      Like

  12. Helena zegt:

    Ik schreef het van de week al, het advies wat ik mijn 2 zonen regelmatig geef is, zorg dat je een netwerk hebt van vrienden en vrienden van vrienden die je kunt inschakelen in geval van nood.
    Na het lezen van dit artikel zei ik het weer maar eens tegen mijn 15 jarige zoon (vmbo leerling géén hoogvlieger) en vertelde hem wat ik net gelezen had. Nou ja, wat hij me nu net vertelde: “Geen zorgen mam, dat heb ik al”. Ja, zeg ik maar écht veel niet zomaar een paar. Hij heeft gewoon een stuk of 7 blanke vrienden die ik ken en die hier ook over de vloer komen en dacht bij mezelf dat is niet genoeg, daar ga je het niet mee redden.
    Nou, zegt hij, ik wou je het eigenlijk niet vertellen maar vorige week werd ik op school door een Marokkaan aangesproken en die zocht ruzie met me in de pauze. Mijn vrienden kwamen vragen wat er aan de hand was en de mobieltjes werden gelijk getrokken en toen school uitging stonden er minstens vijftig man bij het hek op scooters en in auto’s om er voor te zorgen dat ik veilig was.
    Wie waren dat dan? vroeg ik. Nou ja zegt hij, veel Antillianen daar ga ik goed mee om en ze mogen mij ook graag, ik weet wel dat ze vaak criminelen in de familie hebben en met drugs bezig zijn maar daar doe ik niet aan mee. Ze hebben wel onderling een heel sterke band en ze geloven ook nog in God. (ha,ha,ha)
    Ik heb geantwoord “kind zolang jij weet waar je mee bezig bent (geen drugs, geen crimineel gedrag) vind ik het allemaal best, blijf jij maar lekker goed bevriend met ze”.
    Voor de duidelijkheid, wij wonen niet eens in de Randstad.

    Like

  13. G.Deckzeijl zegt:

    @ o.e.h, heb je je bevindingen(…) al eens naar Jens Stoltenberg gemaild?

    Like

  14. koddebeier zegt:

    Vooral lekker links blijven stemmen, alles zal goedkomen, niets aan de hand, even doorbijten en nog even wennen aan onze minderheden.

    Like

  15. daiyu-ninja zegt:

    ……………Ik moest opnieuw mee naar het kantoor van de rector. Daar kreeg ik opnieuw te horen dat, alleen omdat zij ons slaan, dat nog lang niet wil zeggen dat wij ook mogen slaan………………

    Wie redeneerde ook zo?
    Juist ja,……..Gandhi!.
    De geesteszieke idioot en totaal gestoorde gek was van mening dat de hindoes, wanneer moslims hen wilde doden, zich daar dan niet tegen moesten verzetten, maar het moesten accepteren.

    ik citeer gandhi:” Zelfs wanneer moslims besluiten de Hindoes uit te roeien,is er geen reden voor de Hindoes om woedend op de moslims te zijn. Zelfs wanneer zij ons de keel doorsnijden, zouden we geduldig moeten zijn en de dood aanvaarden.

    Ander citaat.” Ik zou tegen de Hindoes zeggen, dat ze de dood vrolijk tegemoet moeten zien wanneer de moslims er op uit zijn hen te doden…………

    gandhi stelde ook aan verkrachte vrouwen voor om niet tegen de verkrachters te vechten.”’De vrouwen moeten weten hoe men sterft. Vrouwen moeten de dood dapper en zonder murmelen in het gezicht zien……………..

    Lees het hele artikel: archief.artikel7.nu/38768

    Wat gandhi (bewust geen H-letter) wilde, dat willen onze leiders ook.
    Als je door een moslim wordt verkracht, wordt beroofd, of in elkaar wordt geslagen, dan
    moet je je daar geen stennis over maken, maar het met een lach op je gezicht accepteren.
    Want een kniesoor die daarover zeurt. Toch!

    Die rector is een gevaarlijke pacifist.

    Like

    • Tom Hendrix zegt:

      @Daiyu-ninja 11.16. uur. En van deze gekke pacifisten lopen er in ons politiek en maatschappelijk bestel legio rond daiyu! Voornamelijk bij links, en dan met name bij de Groen Linkse luchtfietsers. Daar gaan wij het niet mee redden!

      Like

  16. Pingback: “Vooruitgangspartij” regeert mee in Noorwegen | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s