Vergeet dit Europa!

Screenshot_11

De politiek en de media staan in het gelid en trommelen. De EU is verworden tot propaganda. Ze houdt geen stand tegen analyse en kritiek. De EU: een ramp, bedekt met drie lagen suikerglazuur.

De wereldgeest verkeert op dit moment in een geesteloze toestand, in ieder geval de geest die voor Europa verantwoordelijk is. Europa, bijna identiek aan de Europese Unie, is een ramp. Maar juist dat mag het echter niet zijn. Per slot van rekening werd en wordt er zoveel reclame gemaakt voor de EU, dat horen en zien je vergaan. De politiek en de media staan in het gelid en trommelen. God is dood, zijn plaats wordt ingenomen door de afgod Europese Unie. De luidspreker voor haar mond verkondigt dat er geen alternatief voor de EU bestaat, dat de EU noodzakelijk, verstandig en heilzaam is. Dat is dom, maar niet nieuw. Daarbij komt het pijnlijke feit, dat alle grote, uitbundige beloftes kleine, gemene leugens blijken te zijn.

Ook dat zou men kunnen accepteren. Het wordt echter ondraaglijk wanneer de beloftes, die loos bleken te zijn, nog steeds gedaan worden. De geest verlamt, om bij de blik in de kloof, die opengaat tussen propaganda en werkelijkheid, niet gek te worden. Hij doet alsof hij dood is. Een heel continent wordt door geesteloosheid overvallen. De EU is geen onderwerp van analyses en  kritiek, ze is verworden tot een geloofskwestie. Om goede redenen. Want ze houdt geen stand tegen analyse en kritiek. Daarmee is de ondergang van de EU bezegeld. Die echter wil zelfs de scherpste criticus niet oproepen. Ook hij kan zich niet onttrekken aan de paniekzaaierij. Als de muntunie en de Europese Unie uiteenvallen, zegt men, storten de landen van de Europa in de economische ellende en in het wereldpolitieke niets. Men kan hier tegenin brengen dat de landen van Europa, sinds ze zich aaneengesloten hebben tot de EU, onstuitbaar aansturen op de economische en politieke betekenisloosheid. En men kan herhalen wat iedereen al lang weet: dat veel landen van Europa sociaal op een wijze vervallen, zoals men zich dit decennia geleden niet had  kunnen voorstellen. Dan krijgt men als antwoord dat alles zonder de EU nog erger geweest zou zijn. Een dogma, dat niet weerlegt kan worden. Waarmee kritiek echter niet is af te poeieren. Zij zoekt vaste grond onder de vele lagen suikerglazuur.

Eerste laag: de Europese Unie, een vredesproject. Voor Eric Hobsbawm een propagandaleugen. Hij, een van de weinigen die de jongste geschiedenis wisten te duiden, herinnerde er aan, dat de meeste EU-leden tot de NAVO behoren, het meest agressieve militaire bondgenootschap dat er op dit moment bestaat. Oorlog tegen Joegoslavië, tegen Libië. Men wakkert oorlogen aan, kan ze echter niet succesvol voeren. Zelfs hier zijn hetze en propaganda alles, met voorop de praatjesmakers Frankrijk en Engeland. Voor een succesvolle afsluiting is zoals altijd de VS nodig. Ook als die in het begin geen zin hebben om alweer ten dienste te staan van de Europese grootheidswaanzin.

Duitsland kijkt toe en lacht in zijn vuistje. Het verenigde Duitsland, een van de belangrijkste tonelen geworden, begeeft zich niet op minder belangrijke tonelen. Daar bedekken de glorierijke leden van de EU zichzelf eerst met oorlogsroem, om daarna de generale staf te moeten inruilen voor de bedelstaf.

Tweede laag: de Europese Unie, het sociale project. Terwijl de een of andere geïllumineerde intellectueel nog hallucineert over het Europese vredesproject, wordt het sociale liedje, dat nergens zo mooi klonk als in Europa, afgelost door de klaagzang van het sociale leed. Complete landen binnen enkele jaren sociaal verwoest, complete volkeren in de ellende gedreven – zinloos. Tenzij men in de kapitaalbelangen geen mensenvijandige handelingen, maar verheven mensheiddoelen ziet.

De welvaartsstaat is een Europese verworvenheid uit de 19e eeuw. De burger, economisch, niet politiek toonaangevend, had vorsten boven zich, socialisten onder zich. In Wenen vond de leider van de arbeiders een voorstander in de keizer. Het kapitaal is weliswaar te danken aan uitbuiting, die kan echter, als de monarch intervenieert, een mildere vorm aannemen. Na de slaaf en de knecht is het arme schepsel, dat medelijden verdient en genegenheid krijgt, de sociaaldemocratische arbeider. De communist, die het kapitalisme ten val wil brengen, is de enige spelbreker van deze idylle.

In de VS komt het niet tot een welvaartsstaat, daar verlopen de gebeurtenissen rechtlijniger, minder kitscherig, echter brutaler. De kitsch is in het leven en in de kunst overigens een weldadige factor, die alleen door diegenen wordt veracht die niet houden van helderheid en schoonheidsschatten, maar van consequentie en hardheid. De burger in de VS in ieder geval creëert voor zichzelf een staat, waarin hij eindelijk alleen de baas in huis is. Zonder koningen. Maar ook zonder socialisten. Omdat de burger de arbeider nodig heeft, moet hij ook rekening houden met de gevaren van de arbeidersbeweging en van het socialisme. Wat moet hij doen? Als de leiders van de arbeiders niet te koop zijn, liquideert men ze. Al Capone, wiens filosofische geschriften ik op dit moment in het Duits vertaal, schrijft: “Er bestaat niets beters dan een goed gesprek. Als dat echter tot niets leidt, heb je een goed geweer nodig.”

Europa is anders, omdat het anders moet zijn, vooral na de Tweede Wereldoorlog. West-Europa heeft enkele grote communistische partijen en leeft deur aan deur met socialistische landen, die verbonden zijn met de Sovjet-Unie. Nooit tevoren, nooit daarna hijgt de angst zozeer in de nek van het kapitaal in Europa. Sociaaldemocratische voorzitters van de ondernemingsraden van de bedrijven noemt men destijds bedrijfskeizers, ze zijn goede vrienden met de ondernemers, er is sprake van zekere arbeidsplaatsen, de lonen stijgen, de ondernemer is niet gierig met bedrijfsamusement, kortom, de welvaartsstaat bloeit.

Dan stort de Sovjet-Unie in elkaar en ook diegenen van de West-Europese linksen, die niets met de Sovjet-Unie te maken wil hebben. De Europese Unie bestaat al. Zij maakt gebruik van het moment en deelt de arbeidersbeweging mee dat haar uur geslagen heeft. Deze ooit machtige beweging is bewegingsloos geworden. En toch moet ze zich nog een keer bewegen: als ze naar de slachtbank wordt geleid. Het einde van de Sovjet-Unie wordt in het Westen met een contrarevolutionair volksfeest gevierd, in Europa echter anders dan in de VS. Waar geen welvaartsstaat bestaat, kan er ook geen kapotgeslagen worden. De contrarevolutie put zich uit in ideologisch geraas, dat slechts de oppervlakte van de Amerikaanse samenleving raakt. De simpele boodschap luidt: er bestaat geen alternatief voor het kapitalisme. Het publiek, dat wakker geschud moet worden, was dit altijd al van mening.

De burgerlijke intellectueel in de VS is van een ander karakter dan dat van de collega´s in Europa. Hij ziet zichzelf, net als de burgers, als baas in huis in Amerika en niet als knecht. Hij is niet bang, spreekt onomwonden en weet dat hij geen effect heeft. Hij noemt het contrarevolutionaire lawaai onbeschoft, de Amerikaanse kapitalisten onbekwaam en kortzichtig, het kapitalistische systeem net zo verrot als het daarbij behorende politieke systeem en beëindigt zijn preek met een bekentenis tot Amerika en tot het kapitalisme.

In Europa is voor zulke gepeperde moppen geen ruimte. Hier maakt de contrarevolutie zich meester van het binnenste van de samenleving en vernietigt de sociale verhoudingen. De kapitalist, met het oog op de communistische buurlanden in eigen land een begrensde despoot, die de mensen weliswaar mag uitbuiten, maar als mensen moet behandelen, kan nu zijn boeien stukslaan en zich in vrijheid ontplooien.

De EU is vanaf het begin een project van het kapitaal. Ze had ook een project van de linksen kunnen zijn. Dat is allemaal een kwestie van macht. Wie zeilt met een jacht, bereikt zijn doel sneller dan iemand met een rubberboot. Bij de oprichting van de EU was niet te voorzien dat het kapitaal zo snel en grondig zou opruimen. Op dit moment bestaat de Europese realiteit uit een wraakveldtocht tegen diegenen die loonafhankelijk zijn. Die moeten er tot het einde van hun dagen voor boeten dat men voor korte tijd gedwongen geweest was hen ook te laten leven. Net zoals bij iedere wraakveldtocht blijft er alleen maar verschroeide aarde achter.

Twee lagen suikerglazuur zijn verwijderd, Europa als vredesproject en als sociaal project. De dikste laag, die onderzocht moet worden, is bijzonder zoet en slecht te verteren: Europa als economisch project. Wat een gefoeter overal: deze vele landen in dit kleine Europa, hoe moeten die zich staande houden in de grote wereld? Hoe groter de staten, met voorop Duitsland, des te luider het geschreeuw dat men zich aaneen zou moeten sluiten om zich in de wereld te kunnen handhaven.

Een ongeduldige tijdgenoot roept: welnu, sluit jullie aaneen, schaf de welvaartsstaat af, wakker oorlogen aan, wees de meest brutale van de wereld. Maar zorg voor goede economische resultaten. Ook deze tijdgenoot wordt teleurgesteld. De economie in Europa is een molensteen om de nek van de radeloze wereldeconomie.

De reden ligt niet alleen in het kapitalisme, maar ook in de nationale staat. Zich van andere nationale staten duidelijk af te grenzen is diens bestemming. Dat kan niet volledig onbekend geweest zijn bij de oprichters van de EU, zelfs als ze leugenaars, bedriegers en mensenvijanden geweest zouden zijn. Nationale staten, een verworvenheid van de burgerlijke bevrijding – die niet identiek is aan de emancipatie van de mensheid, maar ermee vervlochten is – nationale staten hebben het gebrek dat zij het kapitalistische principe verheffen tot de concurrent van het staatsprincipe. Om een unie van nationale staten op te richten en deze in een muntunie te persen, waaruit er geen weg terug lijkt te zijn, is avontuurlijk. De acteurs weten vaak niet hoe het de volgende minuut verder moet. Dat zit in de aard der zaak. Dat economie en politiek, die normaal gesproken op safe spelen, zich in een onzekere onderneming storten, die ook geen zekere toekomst geeft – daarin bestaat de fascinatie van de EU. De zwakken verliezen bijna alles, de sterken winnen niet alles. Deze strijd vindt niet plaats binnen een land, wat te overzien zou zijn, maar in en tussen talrijke nationale staten namens de EU.

De gefascineerde blik valt op een continent met miljoen podia, waarop nog veel meer miljoenen spreker en spreeksters onbegrijpelijk, maar vol van zichzelf, voor zich uit praten. De blik wordt van schrik star. De fascinatie eindigt, waar het troosteloze, maar niet willen eindigende gezwets over het overwinnen van de nationale staten, over het einde van het nationalisme, begint. De EU als ramp is veel beter te verdragen dan die wonderdokters, die net doen alsof ze al in het gemeenschappelijke huis Europa wonen, waaraan ze ook al beschadigde dakpannen hebben vervangen, zodat men ook met regen gezellig bij elkaar kan zitten en elkaar de volksliedjes uit de verschillende regio´s kan voorzingen. De burger heeft zich met behulp van de nationale staat van een eeuwenlange feodale onderdrukking bevrijd. De nationale staat is een strijdmodel, gecreëerd tegen het feodalisme, echter ook bruikbaar tegen andere nationale staten. Waarom kunnen meerdere Europese nationale staten zich niet verenigen en daarna als een nieuwe, grote nationale staat, in zekere zin als nieuweling onder de wereldmachten, rampzalig actief worden? Omdat ze dat niet willen. En ze willen het niet, omdat ze het niet kunnen.

Dat zit in het wezen van het kapitaal. Dit is, anders dan wordt beweerd, niet internationaal. Het is thuis in de nationale staat, het is huiselijker dan het huismoedertje en huisvadertje ooit waren. In het industriekapitalisme, waarin de productie explodeert, gaat de handel uit van het land, waarin het kapitaal zit. Het strekt zich over de wereld uit, de macht van het geld echter is thuis gevestigd. Hoe machtiger de staat is en hoe groter het kapitaal dat zich in hem verzamelt, des te sterker de binding aan de natie. Alleen daar is privé-eigendom veilig. Alleen daar heeft men de macht om dat politieke en militaire personeel te rekruteren dat men nodig is voor het leven in de beveiligde gevangenis, vroeger villa genoemd.

Het thuisverstand verzette zich tegen Europa´s kleine staten, tegen de vele grenzen, en daarbij kwamen nog de grenzen naar de landen van het oosten. En toch telden voor velen de grenscontroles tot de belangrijkste belevenissen die ze hadden. Als iemand naar Weimar reed, vertelde hij drie uur lang over de grenscontroles en drie minuten over het Goethehaus.

De onvrede over de vele grenzen, de vele valuta, de vele onaangenaamheden forceert wat daarna als vermaatschappelijking aan het licht komt. Individueels voegt zich samen en verschijnt in een grotere en verstandiger vorm. Zo in ieder geval heet het in een lievelingssprookje van de linksen. Vermaatschappelijking wordt omringd door de schijn van historische noodzakelijkheid, maatschappelijke vooruitgang. Schijn bedriegt. Niet ieder proces van vermaatschappelijking brengt vooruitgang – zoals men kan zien aan de EU.

Het reactionaire aan de Europese Unie is de niet aflatende, eerder aanzwellende haat op alles wat na 1945 en vooral na 1968 als vooruitstrevend geldt. Ook in zoverre kan men de EU een contrarevolutionaire onderneming noemen. Men zou echter diens achterwaarts gerichte potentieel niet moeten overschatten en zijn effect, afhankelijk van aan welke kant men staat, noch loven noch vrezen. De tegenslag, die op de moment links in de EU treft, is niets vergeleken met de vernietigingsslag die in het begin van de 19e eeuw op het Weense Congres een eeuwenlange burgerlijke Verlichting heeft verpletterd. De meest duistere monarchieën van Europa zijn uit hun graven opgestaan, waarin men dacht dat ze goed waren ondergebracht dankzij Napoleon, ze zijn terug geslopen op de troon, hebben in plaats van op de eigen op de dood van de revolutie geproost en van Europa een politiestaat gemaakt, waarin de hoogste geestelijke uiting de censuur was.

De burgerlijke Verlichting, zwaar beschadigd door de contrareformatie, maar nog steeds bezig met de emancipatie van de mensheid, beleeft – na de Renaissance in Italië – nog twee geluksmomenten, een politieke , de revolutie in Frankrijk, en een muzikale, de Weense klassieke periode. Onvoorstelbaar voor mensen van nu wat de mensen daarna overkomt, hoe ze met militair geweld en politieke pesterijen teruggestoten worden in een verleden, waarvan ze voor altijd afscheid hadden genomen. Beethoven componeert deze catastrofe tien jaar na het Weense Congres in het strijkkwartet in cis-Moll. Zijn boodschap, hoorbaar in iedere maat en ieder ritme: Ik zeg jullie één ding. Er valt niets meer te zeggen. En dat zeg ik zo, opdat het jullie hart ook nog in verre tijden verscheurt.

Daaraan gemeten is de huidige contrarevolutie onschuldig. Anders dan het hardnekkige streven van de burgerlijke Verlichting wordt de Sovjet poging om een socialistische maatschappij te creëren al; na enkele decennia afgebroken. Daarover is te vroeg gejuicht, want de poging wordt in China voortgezet. Daar vermoedt men dat in de Sovjet-Unie de planeconomie niet  gefunctioneerd heeft en experimenteert men, zoals China het noemt, met een socialistische markteconomie.

In de geciviliseerde wereld is het gejubel over de contrarevolutie, over de voorlopige overwinning van het Westen op het oosten, verstandig genoeg afgezwakt. In Europa is de contrarevolutie een zaak van levensbelang. Niet omdat Europa een plaats van duistere reactie, maar omdat het een continent is, waarin sociale tegenstellingen en politieke tegenstrijdigheden niet meer worden uitgedragen. Dat zou immers het grote geheel, de Europese Unie, de sowieso bedreigde, nog sterker kunnen bedreigen.

Het Duitse idealisme, filosofisch de advocaat van het grote geheel voor de kleine individuen, heeft in tijden van instorting van conjunctuur weer conjunctuur. Echter in een vervalste gedaante. De filosofie spreekt van een dialectiek van het geheel en het deel, van algemeen en bijzonder, en vergeet ook de aanwijzing niet dat dialectiek, het denken in tegenstellingen, afkomstig is uit een samenleving die uit tegenstellingen bestaat.

De huidige propaganda in de EU verkort filosofie tot leugen. Om het geheel te beschermen, moet het deel zonder bescherming worden prijsgegeven. Dat is het einde van het goede leven en van het kritisch denken. Een einde van kritische theorie is noodzakelijk. Want de EU – dat is een van haar lievelingsprojecten – wil zich geestelijk en cultureel zo afgebeeld zien, dat het evenement nog droger en saaier is dan de realiteit. Dat, aldus de cultuurpolitieke speculatie, leidt van de werkelijkheid af. Realisme in de kunst wordt als vijandig gevoeld, een strijdlustig realisme, zoals Brecht dit ontwikkelde, als gevaarlijk.

De clientèle van de EU-cultuur is niet groot, maar belangrijk: mensen, die nog geen levensmiddelen met een verlopen datum hoeven kopen en als dank voor dit genadige lot naar de stembus en naar het cabaret gaan. Het cabaret, dat de situationeel bepaalde dwang van de economie veredelt tot situationeel bepaalde dwang van de lach, wordt de toonaangevende cultuurinstelling en bepaalt de richting voor de literatuur, het theater, de muziek en de beeldende kunst.

Het geestig zijn doodt de grap, de gag de pointe, de cultuur de kunst. Het esthetiseren van de politiek, de oude techniek van het fascisme, maakt van de politiek de culturele gebeurtenis, die zij onder autoritair kapitaalheerschappij wordt: tot verkondiging, die men, omdat zij zonder inhoud is, als voltooid van vorm beschouwt. De avant-garde, de doodsvijand van het moderne, in Europa altijd verbonden met reactionaire en fascistische tendensen, ziet zijn uur gekomen en pakt zijn oude, dodelijke wapens uit: het totale kunstwerk. Elektronische en andere installaties verbreiden de actuele mystieke boodschap van de gelukzalig makende leegte van het niets.

De kunst, oud, geslepen, gedesillusioneerd, blijft ook onaangetast door dit spektakel. Kunst is de voorstelling van de wereld. De cultuur van zijn verfraaiing. In het mooie schijnsel van de cultuur licht het grauwe heden op als rooskleurige toekomst. In het licht van de kunst ziet men door de scheuren in het heden het bedreigende verleden opstijgen. Een nieuw fascisme probeert de oude democratie te wurgen. Europa is voor beide als geschapen.

Bron:

http://diepresse.com/home/spectrum/zeichenderzeit/1421582/Vergesst-dieses-Europa

Auteur: Michael Scharang

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in democratie, dictatuur, Europa, Fascisme. Bookmark de permalink .

36 reacties op Vergeet dit Europa!

  1. skrheinlandmodell zegt:

    Een realistische alternative bestaat : http://www.efta.int – Meer via http://www.hansaseminar.zxq.net

    Like

  2. Tom Hendrix zegt:

    Geweldig betoog van de auteur Michael Scharang. Voor mij is de eu(eussr) de oorzaak en niet het gevolg, van alle ellende waar we nu mee geconfronteerd worden. Eruit, en wel zo snel als een haas!

    Like

  3. luckybee zegt:

    Niet vergeten dat de Marxisten in het Zuiden sterker vertegenwoordigd zijn dan hier in het Noorden.Het is toch hun bedoeling dat wij eeuwig aan ze betalen?wij horen tot de Kapitalisten.

    Like

    • Napoleon Planta zegt:

      Niet waar, een echte Calvinist zoals jij zou zuinig moeten leven, hypocriete hagepreker ! 😀

      Like

      • luckybee zegt:

        Zuinig moeten leven? waar staat dat in de Bijbel geschreven?Ik weet alleen dat wij met zweet op onze voorhoofd onze brood moeten verdienen. meer is er niets te lezen.

        Like

      • Napoleon Planta zegt:

        In Staphorst geven ze alvast het goeie voorbeeld. 😀 Daar kan jij niet aan tippen. HAHAHAHAHA !Dat is pas echt Calvinisme minus Kapitalisme 😀 De “zuivere” leer bij wijze van spreken, echt iets voor jou ! Waar wacht je nog op ? Begin er maar aan ! 😀

        Like

      • BertG. zegt:

        In het spraakgebruik wordt met calvinisme een verzameling eigenschappen bedoeld die typisch Nederlands zouden zijn. Ingetogen gedrag; ingetogen in het uiten van emoties; niet te koop lopen met je successen, kapitaal of bezittingen en daar weinig waarde aan hechten; starheid in principes; soberheid, zuinigheid, lijdzaamheid en arbeidsethos.
        https://nl.wikipedia.org/wiki/Calvinisme

        Like

      • luckybee zegt:

        Ik ben achter gekomen dat ze in Staphorst niet gereformeerd zijn, maar herformd, dus de Calvinisten krijgen ook hier onschuldigd de schuld.

        Like

    • Napoleon Planta zegt:

      Larie en apekool BertG.. Waar jij het over hebt is een gesublimeerd sociologisch concept dat zogenaamd de volksaard van Nederlanders moet omschrijven. Waar wel iets van zal zijn, maar het blijft essentieel wel gebaseerd op religieuze doctrine. Ik ken mijn geschiedenis. Eigenaardig dat uitgerekend jij luckybee (met al zijn bullshit) uit de wind probeert te zetten door hiermee aan te komen !

      Like

      • Napoleon Planta zegt:

        Doet me trouwens denken dat wikipedia artikels in het Nederlands van barslechte kwaliteit zijn, ook. In het Engels kan je bijna oneindig naar beneden scrollen, zoveel paragrafen als er zijn. Op Nederlandse pagina’s over hetzelfde onderwerp wordt bijna alles in 5 alinea’s gegoten en klaar is kees ! Dat lijkt echt nergens op.

        Like

      • BertG. zegt:

        Napoleon,
        Ik geloof dat we nogal langs mekaar heen aan het gaan zijn. Juist het tegen over gestelde van uit de wind te zetten. Ik ben niks anders aan het doen dan ‘m met ze eigen onzin te confronteren en wat ie beweerd en dat die daar een keer mee moet ophouden om hij ze eigen waarheid iedereen probeert door de strot te drukken.
        Discussies in deze aard vinden al veel te lang plaats maar hij houd het vol.

        Like

      • BertG. zegt:

        Is ook weer zo typisch iets wat mij altijd gebeurt met discussies met over gelovige.
        Uiteindelijk blijf ik aan de pan plakken. Geeft niet hoor verder. Ben het gewend.
        Tuig is het.

        Like

      • Napoleon Planta zegt:

        “Ik geloof dat we nogal langs mekaar heen aan het gaan zijn. Juist het tegen over gestelde van uit de wind te zetten.”

        @BertG. OK. Ik had het niet meteen door. Mijn welgemeende excuses. Trouwens, ik wou je laten weten dat ik gisteren die discussie van jou had gelezen (weet niet meer over welk onderwerp) waar je aandrong sommige van luckybees flauwekul beter te laten modereren. En eerlijk gesproken, ik kan erin komen wat je daar zegt. Ik heb vaak genoeg op engelstalige blogs gezeten zoals Jihadwatch om te weten dat er te veel storende elementen rondlopen die niks anders willen doen dan zieltjes bekeren en die niks bijdragen tot de discussie en die dus ook pertinent off topic zijn als gevolg. Ik ben dat al op veel plaatsen tegen gekomen. De echte stoorfactor hier is niet alleen dat aspect van het verhaal, maar ook dat hij een heel erg beperkt zeurderig repertoire heeft, om het zo te zeggen. En ja, het is waar, dan maak ik er soms liever een satire van…

        Like

  4. Lucky9 zegt:

    De auteur slaat in ieder geval de bal mis waar hij beweert dat de VS geen socialisten kent.
    Dat is natuurlijk nonsens. De democraten zijn de amerikaanse socialisten en hebben al zes jaar hun vakbondsmannetje gepost op de stoel van de vice-president naast Oballah.
    Vandaar dat deze moslim denkt zich alles te kunnen veroorloven.

    Like

  5. Joop Klepzeiker zegt:

    Ik wil Heer Bron een vet compliment maken voor deze vertaling.

    Like

  6. Joop Klepzeiker zegt:

    corporatisme en socialisme en fascisme liggen heel dicht bij elkaar, eigenlijk weinig verschil.

    Benito Mussolini ligt te schaterlachen in zijn graf.

    http://www.worldfuturefund.org/wffmaster/reading/germany/mussolini.htm

    Like

    • luckybee zegt:

      Vergeet niet dat alles wat fout is wil de absolutisme , Dat geld voor alle Marxisten, RKK , Herformdekerk, Anglicaansekerk,en de islam.Alleen de leer van JezusChristus wil de democratie.en vrijheid en dat alle mensen gelijk zijn.

      Like

      • Joop Klepzeiker zegt:

        Dat kan hij wel willen maar dan had zijn vader beter zijn best moeten doen. klachten indienen bij het hemelse stamhoofd.

        Like

      • Napoleon Planta zegt:

        Laten we opmarcheren met z’n allen in de wetenschap dat de Egalitaire Heilsleer van het Unitaristisch Gereformeerde Calvinisme ons tot aan de zijde van Jezus’ Troon zelve zal doen opstijgen ! Hallelujah ! 😀

        Like

      • BertG. zegt:

        Mijn probleem en dat van meerdere is dat je alle reacties iets te serieus neemt (ik tuin er ook steeds in) en daar een eigen mening aan toevoegt. Waardoor je in het geval van luckybee oeverloze discussies krijgt want er is maar 1 oplossing. Zijn heer volgen. PUNT.
        Elke tegen reactie levert ‘m een erkenning op zo als hij ’t zelf beschrijft,
        een goede techniker zijn.
        Je kan net zo goed een afspraak met een jehova bij je thuis maken.
        Als je daar zin in heb.

        Like

      • Helena zegt:

        @Bert. Precies, jullie gaan er veel te veel op in. Gewoon loslaten, overheen lezen, overslaan o.i.d weet ik veel. Met reageren krijg je precies wat je niet wilt.

        Like

      • Napoleon Planta zegt:

        Er mag toch wel eens gelachen worden tussendoor, BertG. ? Trouwens, als luckybee dan toch zo’n goeie technieker is, waarom draait hij dan op tijd en stond zijn eigen vijzen niet eens wat aan ? 😀

        Like

      • luckybee zegt:

        Ik ben een druck technieker daar om kan ik zo wel de bijbel als ook de Koraan gemakkelijk ontleden, en wat belangrijk is er uit halen.en ook printen als het moet.

        Like

  7. Joop Klepzeiker zegt:

    En zoals u weet het bekende Nederlandse polderen is gewoon corporatisme, de rest mag u zelf invullen.

    O ja we noemen het ook wel sociaal democratie..

    Like

    • luckybee zegt:

      Sociaal democtratie is Marxisme, en ze willen zo als alle Marxisten de baas zijn.Absolute macht is wat ze graag hebben.Dictatuur van het Proletariaat is hun doel. Dat is wat ze menen als ze seggen de wereld te willen veranderen.

      Like

  8. Jean zegt:

    Een zaak is wel overduidelijk:
    Weg met één politiek Europa, leve een economisch Europa.
    De veroorzakers van alle ellende in de laatste jaren voor een rechtbank slepen en ze laten opdraaien voor de gemaakte schade te beginnen met de hoofdverantwoordelijken van alle ellende, in volgorde vanRAMPay, Barbarrosso en de kapofuhrer samen de schijnheilige Drievuldigheid, drie levensgevaarlijke verraders van Europa..

    Like

    • Tom Hendrix zegt:

      @Jean 18.17. uur. Voor mij mogen ze spoedig tegen de muur gezet worden, maar ik vrees Jean, dat ze hun leger tegen ons opzetten, de zogenaamde eugendfor. Daar zie ik de vuile Drievuldigheid Barosso, von Rampei, en de SS kampcommandant Schulz toe in staat!

      Like

      • Helena zegt:

        Ja Tom, ook ik ben van mening dat ze tot ALLES in staat zijn om hun hachje veilig te stellen.

        Like

  9. skrheinlandmodell zegt:

    Denk NORDEUROPA en Vergeet EU en Euro… een serieuze alternatieve bestaat : EFTA : http://www.efta.int
    Meer info via HANSA SEMINAR : http://www.hansaseminar.zxq.net

    Like

  10. skrheinlandmodell zegt:

    Als u wilt beter het verschil tussen Noordeuropa, Zuideuropa en de gevaarlijke one-worldism dogmatiek…. bekijk deze video : http://www.dailymotion.com/video/x3ibxb_the-brandy-hans-enigma-decoding-ove_news#.UdMW0MsaySM

    Like

  11. Jules Vismale zegt:

    In 1815 was keizer Napoleon Bonaparte verslagen bij Waterloo en schijnbaar had hij ook de wens gehad om een Verenigd Europa te scheppen. Hij deed dit echter meer via familiebanden door zijn broers, zus, zwager en stiefzoon op verschillende koninklijke locaties in Europese landen te zetten maar dat werd (begrijpelijk) geen groot succes. Net als Adolf Hitler kon Napoleon Engeland niet verslaan en zijn inval in Rusland rond 1812 draaide eveneens op een gigantische catastrofe uit wat uiteindelijk ook de ondergang van Napoleon werd.
    De huidige EU-elite, die Europa evenmin zullen kunnen samenvoegen, zie ik meer als de figuren uit ‘De Anti-Christ’, een boek dat de beroemde Duitse schrijver en dichter Stefan George (1868-1933) schreef. Daarin waarschuwde hij al voor politici die zich gedragen als de Rattenvanger van Hamelen en het geloof verwerpen om door een ander te vervangen, zoals Jezus Christus ooit heidenen en zondaars tot zich bekeerde. Claus von Stauffenberg (1907-1944) was een groot aanhanger van George en hij probeerde op 20 juli 1944 Adolf Hitler te vermoorden wat helaas jammerlijk mislukte.
    Nou lopen er echter in Europa ook talloze linkse actievoerders en moslimextremisten rond die de EU-elite belagen (door middel van gewelddadige protesten en dreigen met bomaanslagen) omdat zij de eerstgenoemde blauwe jakhalzen niet meer als hun leiders erkennen maar puur als valse leugenaars, verloochenaars, bedriegers en verraders! Een Verenigd Europa zal er toch in GEEN eeuwigheid komen en is allang bezig om zichzelf te verwosten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s