Ouders woedend: seksuele voorlichting klinkt als gecamoufleerde pedofilie

Screenshot_26

Het politieke gezicht van de Duitse pedofilie: de Groene Daniel Cohn-Bendit

Het is een oude bekende wijsheid, dat seksueel perverse mensen heel bijdehand zijn. Iedere enigszins slimme onderzoeker weet dat zulke daders zich af en toe camoufleren als voorlichters of helpers van de politie. Net zo vaak duiken op scholen ijverige kindervrienden, leraren, op, die blijkbaar pedofilie streng veroordelen, maar van wie blijkt dat ze zelf tot deze groep daders behoren.

Deze keer hebben zulke pedofielen zich gecamoufleerd als regeringsmedewerkers en een zogenaamd voorlichtingsprogramma voor schoolkinderen opgesteld, dat op zich al een aanstootgevende ongewenste intimiteit voor de kinderen is:

Een door de Duitse minister voor Familie bevorderd project ter informatie over seksueel misbruik van kinderen stuit bij ouders en deskundigen op protest. De zeer concreet gestelde vragen aan de kinderen zouden teveel lijken op de klassieke toenaderingstactieken van pedofielen.

N-TV (met video)

Het pedo-programma heet “Mikado-project” en we mogen er van uitgaan dat de makers van het programma tijdens deze bezigheid hete seksuele fantasieën hadden, waarin ook kinderen voorkwamen.

RTL.de

Bron:

http://www.kybeline.com/2013/07/18/eltern-emport-sexualaufklarung-klingt-nach-getarnter-padophilie/

Auteur: Kybeline

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Criminaliteit, Duitsland, Krankzinnigheid, Mensenrechten, Overheid, Rotzakken, Socialisten. Bookmark de permalink .

8 reacties op Ouders woedend: seksuele voorlichting klinkt als gecamoufleerde pedofilie

  1. Ruuptuuter zegt:

    Waarom werken niet alle smileys op deze site ?

    Like

  2. luckybee zegt:

    Daniel Cohn Bendit was de leider van de Opstand in Frakrijk tegen de Gaul. Het was hem bijna gelukt.Feitelijk was het de Tweede duitse aanfal op Frankrijk na Hitler.Ik was toen voor, want de Gauls politiek was verdeeldheid in het westelijke verdedigings bond te creeren.Niet lang hier na heeft de Gaule de Amerikanen uit Frankrijk uitgesmeten.

    Like

    • Lucky9 zegt:

      Nog altijd geen spellingscontrole ontdekt Luckybee? Uw feitenkennis laat overigens ook veel te wensen over!
      Cohn-bendit was een van de véle rabiaat-linkse studentenleiders van mei ’68 en helemaal geen leider van deze opstand. En als er die wel was geweest dan had hij niets met Duitsers te maken en weinig met De Gaulle. De enige echte onbetwiste leider was Jean-Paul Sartre.
      Lees de geschiedenis van de OAS , generaal Salan en de pieds-noirs alvorens hier commentaar te plaatsen.

      En, o ja, Daniel Cohn Bendit is bolsjewistisch gespuis en een misdadiger van het zuiverste gehalte die eigenlijk levenslang zou moeten opgesloten worden.

      Like

  3. Luchtpint zegt:

    Socialisten zijn aarsmaden, reetkevers en kontwormen.

    In 1 woord: parasieten

    Like

  4. Theresa Geissler zegt:

    Het is en blijft een schimmige zaak. Altijd. Hoe handhaaf je de grenzen van wat aanvaardbaar is en welke bedoelingen spelen er mee? Het is een probleem van alle tijden en het is maar de vraag of we er ooit op de juiste manier mee om leren gaan.
    Een mooi voorbeeld vind ik persoonlijk het -goeddeels autobiografische- theaterstuk La ville dont le prince est un enfant (vrij vertaald: Het land waar de koning een kind is) van Henry de Montherlant. De handeling is als volgt: In 1927 krijgt Pater de Pradts, klassenleraar aan een Frans jongensinternaat/middelbare jongensschool vermoedens van een ontluikende relatie tussen de 16-jarige André Sevrais (externe leerling) en de 14-jarige Serge Souplier (interne leerling) Vanaf dat moment zet hij alles op alles om juist Sevrais van de school verwijderd te krijgen. De reden is niet direct rechtschapen te noemen: Hijzelf heeft onmiskenbaar pedofiele gevoelens voor Souplier, die een luie slechte leerling is uit een instabiel milieu, maar die wèl over een prachtige jongenssopraan beschikt -een juweel in het schoolkoor- en voor wie hij ook overigens een zwak heeft.
    Uiteindelijk lijkt hij in zijn opzet te slagen, want de Pater-rector geeft toe aan de Pradts'(oneigenlijke) argumenten en stuurt Sevrais weg. Maar tegelijkertijd doorziet hij de bedoelingen van zijn secondant beter dan deze vermoedt en stuurt Souplier eveneens weg! Pater de Pradt moet daar nog eens achter komen als hij, vanuit het kantoor van de Pater-rector in het zanglokaal het koor hoort zingen en Souplier’s stem er niet bovenuit hoort.
    “Maar…Souplier…..
    “Souplier is niet meer onder ons.”
    “Wat? Maar toen wij gisteravond met elkaar spraken……”
    “Ik heb deze beslissing vanmiddag genomen.”
    Het was 1927. Het waren katholieke geestelijken. Veel bleef tussen de hoofdpersonen onuitgesproken, veel ging er de doofpot in. De Pater-rector zag bepaalde gevaren, maar liever dan zijn secondant te laten overplaatsen -bijvoorbeeld naar een congregatie zonder onderwijsbevoegdheid- verwijderde hij beide jongens van de school. Dat liep ook minder in gaten. Maar een rechtvaardige beslissing was het natuurlijk niet.
    Het personage Sevrais was gebaseerd op de jonge Montherlant-zelf. Hij schreef het stuk jaren later om af te rekenen met het dubbele trauma: verwijdering van school en verlies van zijn jonge vriend. Hun vriendschap wàs homo-erotisch, maar niettemin vrij gelijkwaardig. Had Pater de Pradt vrij spel gekregen met Souplier, dan zou er van gelijkwaardigheid geen sprake geweest zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s