Een open brief van minister-president Benjamin Natanyahu (Engelstalig artikel)

Screenshot_1

Prime Minister Benjamin Netanyahu: Prime ministers are not needed to make the decisions that the public already supports…we must exhaust the possibilities of ending the conflict with the Palestinians.

The following is the text of an open letter to the citizens of Israel from Prime Minister Benjamin Netanyahu ahead of the proposal to resume the peace talks with the Palestinians, which will be submitted to a cabinet vote on Sunday:

From time to time, prime ministers are called on to make decisions that go against public opinion — when the matter is important for the country’s well-being.

Prime ministers are not needed to make the decisions that the public already supports.

At the present time, I believe it is of the utmost importance for the State of Israel to enter a diplomatic process. This is important both to exhaust the possibilities of ending the conflict with the Palestinians and to establish Israel’s position in the complex international reality around us.

The major changes in our region — in Egypt, Syria and in Iran — not only pose challenges for the State of Israel but they also present significant opportunities for us.

For these reasons, I believe that it is important for the State of Israel to enter a diplomatic process for at least nine months — to see if it is possible to reach an agreement with the Palestinians during this time.

But despite placing a great deal of importance on the diplomatic process, I was not prepared to accept the Palestinians’ demands for withdrawals and [settlement building] freezes as preconditions for entering negotiations.

Neither was I prepared to accept their demand to release Palestinian prisoners before the start of negotiations. I did agree to release 104 Palestinians in stages after the start of the negotiations and in accordance with the circumstances of their progress.

This is an indescribably difficult decision to make, it is painful for the bereaved families, it is painful for the entire nation and it is also very painful for me.

It conflicts with a value of incomparable importance, the value of justice.

It is a clear injustice when depraved people, even if most of them have sat in prison for over 20 years as in this case, are released before they have finished serving their sentences.

The decision is difficult for me seven-fold because my family and I personally know the price of bereavement from terrorism. I know the pain very well. I have lived with it every day for the past 37 years.

The fact that previous Israeli governments have released over 10,000 terrorists does not make it easier for me today, and did not make it easier when I decided to bring back Gilad Schalit.

Gilad Schalit’s return home required me to make an incredibly difficult decision — to release terrorists. But I believed that the value of bringing children back home required me to overcome this difficulty.

People in positions of leadership are forced to make complex choices and sometimes the necessary decision is the most difficult one when the majority of the public opposes it.

Thus I decided to end Operation Pillar of Defense after the elimination of archterrorist Ahmed Jabari and after the severe blows the Israel Defense Forces dealt to Hamas and the other terrorist organizations.

I made the decision to end the operation even though most of the public supported continued action, which would have required entering the Gaza Strip on the ground. As prime minister, I thought that the goal of deterrence had been mostly achieved by the determined actions that we carried out.

Today, almost one year after the end of Operation Pillar of Defense, we are witness to the quietest situation in the south in over a decade. Of course, this quiet can fall apart at any minute but my policy remains clear on all fronts: We will, to the best of our ability, thwart the threats against us in a timely manner. We will react strongly to any attempt to harm our people.

In the next nine months, we will consider whether there is a Palestinian element on other side that, like us, truly wants to end the conflict between us.

Such a conclusion will be possible only under conditions that will ensure the security of Israel’s citizens and our vital national interests.

If we succeed in achieving such a peace agreement, I will submit it to a referendum.

Such a fateful decision cannot be made by a close vote in the Knesset.

Every citizen must be allowed to directly influence our future and our fate on such a crucial issue.

The best answer we can give to those murderers that sought to defeat us through terrorism is during the decades that they sat in prison, we built a glorious country and turned it into one of the most prosperous, advanced and strongest countries in the world.

I promise that we will continue as such.

Yours,

Benjamin Netanyahu

__________________________________

Bron:

http://www.israelhayom.com/site/newsletter_article.php?id=10983

(h/t Joop Klepzeiker)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Palestina", Israël. Bookmark de permalink .

10 reacties op Een open brief van minister-president Benjamin Natanyahu (Engelstalig artikel)

  1. Martien Pennings zegt:

    Lees ook de column van Dror Eydar naast de toespraak van Netanyahu. Hij meldt dat er een poll is gedaan door de linkse gekkenkrant Haaretz naar aanleiding van het referendum dat Netanyahu eventueel bij een accoord met de PA in het vooruitzicht stelt:

    Next to the graph illustrating the results of the poll, Haaretz also included the wording of the meaningless question that was asked: “Assuming Prime Minister Netanyahu reaches a peace agreement with the Palestinians and calls a referendum, would you vote in favor or against?” I wonder what the people Haaretz polled would say to the following question: “Would you support or object to an agreement with the Palestinians that would mean dividing Jerusalem, destroying dozens of Jewish communities, uprooting about 100,000 Israelis from their homes and exposing central Israel to daily rocket attacks?”

    Like

  2. Marc Bouwman zegt:

    Ik weet het allemaal nog niet zo zeker. In eerdere reacties suggereerde ik de mogelijkheid dat Israël zich mogelijk zal alliëren met hetzij Iran en Hezbollah, hetzij de Palestijnen, Saoudies, en Egyptenaren. De islam kent expliciet het antisemitische element. Toch sluit ik niet uit dat dit element altijd eerder functioneerde als afgeleide voor de onderlinge haat voor de fascistische moslimfracties van soennieten en sjiieten. Nu deze onderlinge haat explosief naar buiten is getreden in Syrië, Irak, Egypte, enzovoorts, ligt daar een kans voor Israël.

    Het is, zoals dat altijd voor dit land is geweest, een uiterst subtiel balanceren tussen twee partijen die ieder voor zich jouw bloed wel kunnen drinken. Sommige verdedigers van Israël hekelen fel Hezbollah, Assad en Iran als terroristische entiteiten par excellence. En dat zijn ze natuurlijk ook. Maar zoveel meer of erger dan, pak ‘m beet, Saoudie-Arabië?

    Mijns inziens is elke vorm van islam een laakbare vorm van bestaan: de ene islamitische factie, strijdgroep, bevrijdingsorganisatie of machthebber niet beter dan de andere. Alle zijn onbetrouwbaar. Toch, als islamitische facties onderling elkaar bij de honderdduizenden afslachten, zullen deze factie elke steun kunnen gebruiken en elke verdere vijandschap het liefst willen uitsluiten om alle energie te kunnen richten op degenen die zij kennelijk toch het meest haten: hun eigen islamitische ‘broeders’.

    Daarom vind ik de inhoud van Netanyahu’s open brief helemaal zo gek nog niet. Martien suggereert met het aanhalen van Eydar dat de Israëlische bevolking een rad voor ogen wordt gedraaid. Werkelijk, ik kan mij niet voorstellen dat een premier van Israël, een land dat als enig land in de wereld tegen wil en dank in een permanente staat van oorlog verkeerd, zal kiezen voor een vrede die per saldo alleen maar nadelen zal opleveren. Daarbij maakt het volgens mij niet uit welke politieke signatuur deze premier voorstaat (zoals toch ook Rabin in 1993 demonstreerde).

    Israël zal, als de kans op een langdurige (ter onderscheiding van permanente, want dat lijkt mij onmogelijk) vrede zich aandient, deze met beide handen moeten aangrijpen. Want zeventig jaar oorlog is toch al redelijk zwaar. Wat als het Palestijnse antisemitisme, vanwege de strijd tegen hun ‘mede’-moslims, toch plots mocht wegsmelten? Of juist het antisemitisme van de zijde van de Haatbollen en Iran? Moet je als premier dan toch vast blijven houden aan legitieme rechten?

    Like

    • Martien Pennings zegt:

      “dat de Israëlische bevolking een rad voor ogen wordt gedraaid”: volgens mij bedoelt Dror Eydar dat niet.
      En ik al zeker niet.
      De teneur van Eydars column is: 1) Haaretz heeft een zeer naïeve poll gehouden, en 2)
      skepticisme over de mogelijkheid van een accoord met de PA en zijn suggestie dat dit mogelijke accoord een zeer slechte deal voor Israël zal zijn met een verdeeld Jeruzalem, ontmanteling van bloeiende nederzettingen in Samaria-Judea en militaire kwetsbaarheid.
      Ik denk overigens niet dat Netanyahu een dergelijk slechte deal zelfs niet aan het volk zal voorleggen en dat hij op een gegeven moment de onderhandelingen zal afbreken.
      Want de Palmaffia’s willen en kunnen geen vrede sluiten.

      Like

      • Martien Pennings zegt:

        “Ik denk overigens niet” MOET ZIJN “Ik denk overigens”

        Like

      • Marc Bouwman zegt:

        Maar wat nou als, onder druk van de huidige situatie binnen de islamitische wereld, de Palmaffia’s hun koers wijzigen en wel vrede willen sluiten (zodat ze hun sjiitische vijanden kunnen bevechten), en Israël niet 86% (zoals het Israëlische kabinet laatst voorstelde) maar 90% (zoals Obama voorstaat) van de Westbank moet opgeven, is dat dan toch niet een acceptabel resultaat?

        Van belang, lijkt me, is niet zozeer wat Israël zou moeten opgeven, maar wat ze ervoor terug krijgt, en hoe dat gegarandeerd wordt. De kans op succes lijkt mij, met het oog op de huidige situatie in het hele Midden-Oosten, groter dan ooit.

        Like

  3. john zegt:

    Ik geloof absoluut niet dat er met de PA een blijvend vredesakkoord kan gesloten worden. En dat weet Netanyahu beter dan wie ook. Deze wil overal in de wereld af van het imago van slechterik . Op de 9 maand ‘onderhandelingsperiode’ die hij als proefperiode voorstelt , zal al lang gebleken zijn wie geen vrede wil. Een doordacht besluit van de Israëlische premier. Hij zet Obama en de eu een flinke neus.

    Like

    • Marc Bouwman zegt:

      Inderdaad. Ook een afgesproken periode om al dan niet resultaten te boeken speelt. Mochten de Palestijnen uiteindelijk toch niet van koers veranderen, dan is Israel gerechtigd tegenprestaties van de EU en VS te eisen.

      Blijf toch benieuwd hoe de relatie tussen Israel en sjiieten in in het geval van een Palestijnse weigering zich zullen ontwikkelen. Want ook Iran zou onder druk van de huidige onderlinge haat tussen islamitische facties plots een koerswijziging kunnen laten zien. Wat dan?

      Like

  4. louis-portugal zegt:

    Ik geloof nooit dat de palestijnen vrede sluiten.
    Hamas heeft al duidelijk gemaakt dat ze het niet eens is met de besprekingen.
    Uiteraard moet Netanyahu net doen alsof hij serieus wil praten om de naam van Israël niet verder te laten kapotmaken door anti israelische krachten.
    Ik denk dat het ook goed uitkomt i.v.m. de ellende in Syrië.
    Het hoort bij het internationale theater die gesprkken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s