De Lessen van Hiroshima voor de oorlog tegen de terroristen

Screenshot_3

(Door: Daniel Greenfield)

In de zomer van ’45 beëindigden de Verenigde Staten met een knal een oorlog die na het bloedbad van Okinawa werd gezien als nauwelijks te winnen. Op 6 augustus viel de bom op Hiroshima. En op de 9e was Nagasaki aan de beurt. Zes dagen later gaf Japan, dat had gezworen te zullen vechten tot de laatste man, zich over. Voor generaties van linksen zouden de namen Hiroshima en Nagasaki staan voor de gruwel van Amerika’s oorlogsmachine. Waar zij feitelijk juist een pragmatische genadeloosheid vertegenwoordigden die talloze Amerikaanse en Japanse levens heeft gered.

Er is geen groter contrast denkbaar dan tussen onze eindeloze pogingen om een oorlog uit te vechten door “nation-building” [door ontwikkelingshulp en door te laten zien dat we “vrienden” zijn] en de manier waarop Truman de knoop doorhakte en zo een lange oorlogscampagne vermeed die Japan zou hebben ontvolkt en het leven van een generatie Amerikaanse soldaten zou hebben verwoest.

De overwinning op Japan is toe te schrijven aan die beslissing om de atoombom te gebruiken. Zonder de inzet van de bom zou Japan een Irak of een Vietnam zijn geworden waar we de oorlog eventueel zouden hebben kunnen winnen maar tegen verschrikkelijke kosten. En het zou onze bereidheid om eventuele toekomstige oorlogen te voeren  sterk hebben aangetast. 

Beroepssoldaten begrijpen de humanitaire deugd van meedogenloosheid. De pacifistische burger mag  vol afschuw zijn over het gebruik van de atoombom, de beroepsmilitair weet dat zonder die bom iedere Japanse stad (dus niet alleen Hiroshima en Nagasaki) nog veel vreselijker verwoesting te wachten stond.

Meer mensen stierven in de Slag om Okinawa aan beide kanten dan in Hiroshima en Nagasaki. Negen van de tien gebouwen werden verwoest. Zo goed als een derde van de bevolking op het eiland pleegde zelfmoord, vluchtte in grotten (die werden gebombardeerd), werd gebruikt als menselijk schild of werd gedood toen Amerikaanse militairen niet in staat bleken om onderscheid te maken tussen de Japanse soldaten die zich voordeden als burgers en werkelijke burgers.

Het vraagt niet veel voorstellingsvermogen om te zien hoe de verovering van Honshu eruit zou hebben gezien. Stel je de ergste verschrikkingen van Vietnam voor en blijf vermenigvuldigen tot je verbeelding het niet meer aan kan. Als je het je niet meer voor kan stellen realiseer je dan dat op Okinawa de militairen granaten uitdeelden aan de bevolking want hun defensieve strategie bestond eruit de burgers te “stimuleren” tot het plegen van zelfmoordaanslagen.

De militairen van de Verenigde Staten begrepen de fanatieke mentaliteit van hun vijanden niet, maar zij begrepen wél dat deze vijanden bestreden moesten worden met gelijke genadeloosheid. En nu, bijna zeventig jaar later, op een andere warme augustus, bevinden we ons in een andere schijnbaar niet te winnen oorlog.

Bij de Wall Street Journal dook de voormalige mediafiguur Ted Koppel op met een redactionele waarschuwing die stelde dat een overdreven reactie op het terrorisme gevaarlijker is dan het terrorisme zelf.  Koppel komt in zijn commentaar met het favoriete argument van links na de aanslagen van 9/11: er zijn die dag meer Amerikanen omgekomen door een auto-ongeluk, een val van een ladder of bezweken aan verschillende ziektes.

Ongetwijfeld is het zo dat meer Amerikanen aan allerlei uiteenlopende oorzaken stierven in 1941 dan dat er omkwamen tijdens de aanval op Pearl Harbor. In plaats van het een Dag van Eeuwige Schande te noemen had FDR (toenmalige Amerikaanse president Roosevelt) ook een typische Obama-speech kunnen houden om het publiek te waarschuwen niet te snel conclusies te trekken.

Obama hield zo’n typische waarschuwende toespraak nadat major Nidal Hasan 13 Amerikanen vermoordde tijdens  het Fort Hood bloedbad. Eenzelfde toespraak hield Obama na de aanslagen tijdens de marathon van Boston.

Het bloedbad dat de moslimterrorist Hasan, die samenwerkte met een belangrijk lid van al-Qaida,  aanrichtte, werd in een officieel rapport omschreven als een kwestie van “geweld op de werkplek”. Het rapport vermeed zorgvuldig enige vermelding van de islam, maar tijdens zijn proces verklaarde Hasan dat hij een islamitische jihadist was. En Hasan schreef dat hij Anwar Al-Awlaki, de grote al-Qaida leider, als zijn mentor zag. Hasan verklaarde ook dat hij de islamitische wet wilde verdedigen tegen de gesel van de democratie.

Het beeld van Nidal Hasan, die alsmaar probeert duidelijk te maken aan de politiek correcte militaire bureaucratie dat hij écht een moslimterrorist is, is haast komisch. Al ver voor de moordpartij had Nadal van zijn grote sympathie voor terroristen gesproken en op zijn visitekaartjes pronkte het symbool van de jihadist. Hij huurde nog net geen reclamevliegtuigje om met de tekst “Nidal Hasan is een moslim Terrorist” boven Fort Hood te vliegen.

Meteen nadat Hasan, gehuld in islamitische kledij onder het roepen van “Allah Akbar”, zijn moordpartij had uitgevoerd, besloot het establishment geen aandacht aan Hasan te schenken. Het moet Hasan, wiens hele verdediging is gebaseerd op het feit dat hij zichzelf ziet als een moslimterrorist, diep hebben gefrustreerd. Hasans verdediging verbijstert de media die ons nu al jarenlang alsmaar voorhouden dat we niet te snel conclusies mogen trekken over Nidal Hasan die dertien Amerikanen vermoordde. Terwijl Hasan zelf in alle openheid allang deze conclusies heeft getrokken en aanvaard: hij is een moslimterrorist.

De zaak Hasan is een microkosmos van Amerika’s falen in de strijd tegen het terrorisme. Terwijl Hasan elke dag heen en weer wordt gevlogen met een helikopter naar Fort Hood om zijn verdediging voor te kunnen bereiden, evacueert Amerika zijn ambassades in het Midden-Oosten uit angst voor terroristische aanslagen.

De militaire strategie van Obama wordt gedomineerd door gepraat over “smart power”. Smart power is macht die niet wordt gebruikt. Het is het linkse idee dat het enige dat nog gevaarlijker is dan een terrorist, de man is die de terrorist opmerkt en deze terrorist wil bestrijden. Al voor de periode Obama waren oorlogen verworden tot een zoektocht naar het midden en een opdracht tot het gebruik van “moreel geweld” dat moest dienen om de harten te winnen. Het resultaat is het verlies van levens en het verlies van doelgerichtheid.

Het lijkt genadig en moreel vooraanstaand om schooltjes te bouwen en te laten zien dat je een vriend bent. Maar het is het niet. Het betekent alleen een verlenging van het conflict en daardoor het lijden aan beide zijden.

Het verzuim van de sterkere kant om een ​​oorlog te winnen als je de overhand hebt is niet genadig, het is juist wreed.

In Vietnam, Irak, Korea en Afghanistan, in al die landen en oorlogen waar we vochten met halve kracht, was de burgerbevolking slechter af. De tactieken waarvan we dachten dat ze barmhartig waren, waren eigenlijk wreed, en hun eindresultaat bracht overwinningen voor monsterlijke krachten, zoals de familie Kim of de Taliban die veel ergere dingen op de burgerbevolking loslieten dan wat wij ooit hadden kunnen verzinnen.

Amerika wordt achtervolgd door het schrikbeeld van Hiroshima, maar het zou het veel vreselijker schrikbeeld van Okinawa voor ogen moeten houden. En nu worden we achtervolgd door Hasan en door zijn al-Qaida kameraden en door de Taliban en door hele netwerken van terroristische groeperingen die zich konden vormen omdat we op niet met volle kracht vechten in onze strijd tegen het terrorisme.

Wij begrijpen Hasan niet en Nidal Hasan begrijpt ons niet. Maar Hasan zou het Amerika van 1945 heel goed hebben begrepen. Want toen was nog duidelijk dat Amerika echt meende wat het zei. Maar dat Amerika is inmiddels verloren gegaan en in 2013 wil Amerika alleen nog aardig gevonden worden, zelfs als het oorlog is en er gebombardeerd wordt.

Hasan wil dat wij weten dat hij ons haat.  Maar onze leiders zijn als de dood voor het idee gehaat te worden. Sinds Hiroshima willen we dat de wereld van ons houdt. Maar onze vijanden zijn er helemaal  niet bang voor om gevreesd en gehaat te worden. Integendeel.

Onze grootste zwakte is dat we willen dat onze vijanden van ons houden. We voeren oorlog alsof het een humanitaire dienstverlening is waardoor beide zijden (!) een veel hogere tol betalen dan als we werkelijk echt oorlog voerden. En vervolgens vragen we ons af wat we verkeerd hebben gedaan.

Nu wordt Amerika geconfronteerd met een vijand wiens belangrijkste kracht bestaat uit pure haat. De islamitische terrorist heeft geen enkele andere kwaliteit dan zijn diepe haat. Helaas is  haat onze zwakte. Wij zijn een imperium dat doodsbang is voor de gedachte dat iemand ons niet aardig vindt. En zo laat de natie, die op 2 augustus 1945 nog in staat was twee atoombommen af te werpen, het kopje hangen ten overstaan van een persoon als Nidal Hasan.

Bron:

http://frontpagemag.com/2013/dgreenfield/hiroshimas-lessons-for-the-war-on-terror/

Auteur: Daniel Greenfield

Vertaald uit het Engels door:

Roelf-Jan Wentholt

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Nuttige idioten", "Religie van de vrede", Appeasement, Dhimmitude, Islam, islamitische ideologie, islamofascisme, Krankzinnigheid, lafheid, landverraad, Linkse Kerk, Moslims, Naïviteit, nieuw fascisme, Obama, praatjesmakers, Rotzakken, Terrorisme, Verenigde Staten. Bookmark de permalink .

29 reacties op De Lessen van Hiroshima voor de oorlog tegen de terroristen

  1. Joop Klepzeiker zegt:

    Ach ja, het is een opinie, en die hebben we allemaal , net zoals een blote reet.

    Like

    • Roelf-Jan Wentholt zegt:

      Wat bedoel je?

      Like

    • Martien Pennings zegt:

      Nog argumenten bij deze leuke opmerking, heer Klepzeiker?

      Like

      • Joop Klepzeiker zegt:

        De conclusies van de heer Daniel Greenfield zijn mijns inziens niet correct.

        Het heeft helemaal niets met aardig gevonden te maken en ook helemaal niets met humaniteit en dergelijke kutverhaaltjes voor het volk, het gaat maar om een ding de invloed in o.a het midden oosten en de destabilisatie van andere grootmachten en de eventuele vorming van machtsblokken cq blokjes buiten de invloedssfeer van de USA tegengaan.

        De rest is gewoon een soap voor het volk, je moet immers wel wat support kweken onder de eigen bevolking.

        Like

  2. mindRider zegt:

    Hier het Prageruniversity verhaal over het gebruik van de Bomb: http://www.prageruniversity.com/History/Hiroshima-Why-America-Dropped-the-Bomb.html

    Like

  3. E.Eliveld zegt:

    Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Dus als je niet bereid bent voor je verdediging tot het uiterste te gaan…dan krijgt het volk wat het verdient.

    Like

  4. Joop Klepzeiker zegt:

    “As all those have shown who have discussed civil institutions, and as every history is full of examples, it is necessary to whoever arranges to found a Republic and establish laws in it, to presuppose that all men are bad and that they will use their malignity of mind every time they have the opportunity; and if such malignity is hidden for a time, it proceeds from the unknown reason that would not be known because the experience of the contrary had not been seen, but time, which is said to be the father of every truth, will cause it to be discovered.”

    ― Niccolò Machiavelli

    Like

  5. Theresa Geissler zegt:

    Toch heeft Daniel Greenfield hier gelijk: Amerika is doodsbang geworden dat het niet aardig gevonden wordt. Dat zag je destijds al met Operation Desert Storm: De Amerikanen wisten de Irakese troepen op de knieën te krijgen en Norman Schwarzkopf adviseerde: Nu moeten we doorstoten naar Bagdad en Saddam inrekenen. Had achteraf bekenen ook gemoeten. Maar Bush Sr. was kennelijk zó bang voor een bloeddorstig image, dat hij besloot: Nee, Koeweit is nu bevrijd, dus onze missie hier is afgelopen. De Irakezen zullen zelf wel met Saddam afrekenen. Mooi niet dus. Operation Desert Storm was een huzarenstukje, maar de klus werd niet naar behoren afgemaakt. Natuurlijk hadden ze moeten dóórgrijpen! Maar het was wel een goed voorbeeld van hoe Amerika al jaren aarzelt…..en aarzelt……. En nu, tegen de moslims zijn ze de weg helemààl kwijt. Wat wil je ook met een president, met zulke onzuivere intenties.

    Like

    • Siem zegt:

      Zou het niet komen omdat Obama een crypto-moslim is en daarom de moslim wandaden zo veel mogelijk ‘down’ wil ‘playen’?

      Like

      • Theresa Geissler zegt:

        Een crypto-moslim, daar ben ik langzamerhand van overtuigd, is hij zeker, dus wat U suggereert is alleszins mogelijk. Maar het punt is tevens, dat de USA de laatste decennia minder zeker van haar zaak lijkt als in ’45 en ten tijde van de Koreaanse- en de Vietnam-oorlog.

        Like

  6. Theresa Geissler zegt:

    5de regel van boven: bekenen=bekeken .

    Like

  7. Joop Klepzeiker zegt:

    Anti-U.S. Hostility Ramps Up in Egypt
    Media Outlets Blast American Policies, Further Straining Ties


    Opponents of ousted President Mohammed Morsi sit under anti-American banners in Cairo’s Tahrir Square on Thursday, reflecting the increasing hostility toward the U.S. from a broad range of factions in Egypt.

    http://online.wsj.com/article/SB10001424127887323838204579000830652806204.html?

    Like

  8. oogenhand zegt:

    Reblogged this on oogenhand and commented:
    Atoomwapens? Ik ben zeer gematigd. Ik geloof in “smart power”. Het verplicht stellen van Klassiek Arabisch in niet-moslim landen. Overigens, tussen het toekeren van de andere wang, en het platgooien van Mekka met atoomwapens, ligt het platgooien van El Hoceima met normale bommen. Of bijvoorbeeld Smir. Dat rotplaatsje heeft zich zeer impopulair gemaakt bij bepaalde groepen door het tegenhouden van abortusboten.

    Like

  9. luckybee zegt:

    Daar om een bom op Mekka en nog eentje op Medina , en weg is de Islam. Allah zonder adres is een dakloze Allah. Voor hem heeft niemand respect.

    Like

  10. Tom Hendrix. zegt:

    Moslims willen maar een ding, WERELDOVERHEERSING. En van hun HAATBOEK KORAN, zijn daarvoor alle middelen geoorloofd.

    Like

  11. 2Crazy2bTrue zegt:

    Ik ben het met Daniel Greenfield eens en zou nog verder willen gaan. Om de islam te verslaan heb je romeinse onverzettelijkheid nodig en troepen die de moslim nog kan leren wat plunderen is. Beschaafde methoden uitsluitend voor beschaafde mensen en barbaarse methoden voor de barbaren. Dit is de enige methode om barbaren naar beschaving te laten verlangen.

    Like

  12. louis-portugal zegt:

    Ik heb begrepen dat door die bommen minstens 800.000 mensen hebben overleefd die anders vermoord waren door die japaners waaronder mijn schoonouders die in japanse kampen zaten op Borneo.

    Like

  13. henk schroemges zegt:

    De westerse beschaving creeert ook een massa watjes die al heel snel de andere wang toekeren.
    De mentaliteit van het Hunnenvolk en hun leider Attilla wordt toch wel gemist lijkt me.

    Like

  14. Willie zegt:

    Hehehe, we zullen eens zien welke comments we hier gaan krijgen als men(US, Rusland , China , noem maar op) een van die leuke dingen op ONZE donder moesten gooien , hoegaan jullie dan JANKEN ! ? Nu is het nog altijd de ver van mn bed show, niet ??

    Like

  15. E.Eliveld zegt:

    Het aantal doden dat door beide A bommen is gevallen wordt altijd schromelijk overdreven. Bij gemiddelde conventionele aanval met bijvoorbeeld brandbommen vielen veel meer doden. Het enig indrukwekkende van dit soort bommen is dat je er maar eentje nodig hebt. En dat is wat de meeste mensen schrik aanjaagt. Want stel dan dat iemand er tien gooit….

    Wat betreft 2Crazy2bTrue @ 9 augustus 2013 om 18:38

    Helemaal mee eens alleen zou ik geeneens moeite doen om ‘ze’ naar beschaving te laten verlangen. Na de grote klappen is het een kwestie van hek er omheen en niemand erover laten komen. Over een jaartje of 500 sturen we wel een keertje een expeditie.

    Like

  16. Sprx zegt:

    Ik vind de vergelijking met hiroshima en lastige, omdat deze laatste bommen van de 2e wereldoorlog tegelijkertijd de eerste van de koude oorlog waren, die niet zo koud was als gesuggereerd , wan t het was een proxi oorlog, uitgevochten in de 3 e wereld.
    Een belangrijker verschil lijkt mij dat de vijand nauwkeurig omschreven en benoemd werd, die kun je en zijn ideologie, bestrijden, de tactiek echter niet.
    En precies hier wordt nu de fout gemaakt, we bestrijden de vijand niet omdat ze niet benoemd mag worden, we bestrijden de ideologie van de vijand niet, sterker nog we faciliteren die ideologie, en zeggen in plaats daarvan de tactiek van de vijand te bestrijden, de terreur.
    Dit valt niet te winnen, zolang de vijand geheim blijft.
    De islam is de vijand en haar mohammedaanse ideologie, pas als dat vernietigt wordt, kun je winnen, we hebben er de middelen voor maar zetten die niet in.
    Daarom krijgt een terrorist als hassan de gelegenheid dood en verderf te zaaien op een VS basis.
    En wordt de gehele 5e collone ,het paard van Troje, met rust gelaten en niet verdreven.
    Er zal nog veel bloed vloeien van onschuldigen, voordat deze fouten zullen worden hersteld.

    Like

  17. gert zegt:

    Helaas zeg het zelf ook altijd ze zullen ons blijven uithalen zolang het westen niet laat zien hoe wij oorlog voeren .
    Dus gaan we dit voort laten duren of gaan we een keer onze verantwoording laten gaan ?
    en sorry mij verantwoording ligt bij me familie en mijn volk zo denk ik erover

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s