Verkiezingstijd

Screenshot_13

(Door: Bruce Bawer)

Het is verkiezingstijd in Noorwegen en een manier om door de eindeloze ronde van speeches en debatten heen te kijken is het te beschouwen als een opfriscursus in Scandinavisch, socialistisch gedachtegoed. In een debat vorige maandag leek premier Jens Stoltenberg – wiens rood-groene coalitieregering nu in z’n achtste jaar is en waarvan verwacht wordt dat ze verliezen in de verkiezingen op 9 september van z’n (nominaal niet-socialistische) opponenten, die worden geleid door de relatieve business-vriendelijke Conservatieven, die echter chronisch het socialisme mogelijk maakten – leek minder bezorgd over ’s lands desastreuze immigratiebeleid, ziekmakende misdaadcijfers (die grotendeels het resultaat zijn van dit beleid) en de lange wachttijden in de gezondheidszorg dan over “de groeiende ongelijkheid” in de Noorse samenleving.

 Hij bedoelde niet die soort verschillen die hij en zijn medesocialisten aanprijzen als “diversiteit” (zie “desastreuze immigratiebeleid”, hierboven) Nee, hij bedoelde economische verschillen. Weet u, de echte uitdaging is om ervoor te zorgen dat mensen niet rijk worden, en elk trappen op individuele vrijheden is toegestaan als het doel hiervan een grotere economische gelijkheid is. Dit is het socialistisch denken in een notendop en het brengt Margaret Thatchers beroemde antwoord aan een lid van de oppositie in herinnering, die klaagde over de groter wordende kloof tussen arm en rijk: “Hij zou willen dat de armen armer werden, op voorwaarde dat de rijken minder rijk zouden zijn! Op die manier zul je nooit welvaart creëren voor betere sociale voorzieningen!”

Thatcher’s les moet nog geleerd worden door Jens en zijn medesocialistische technocraten, die gepreoccupeerd zijn door het nivelleren van alles, zelfs als ze “ad infinitum” de uitbouw van de welvaartsstaat nastreven. Hun droomwereld, zo stelt men zich voor, zou lijken op de afbeelding die een kosmoloog zou schilderen van het einde der tijden: doods en leeg, en alles gelijk verdeeld  tot het laatste atoom. Pure entropie! Wat ze negeren is dat heterogeniteit, economisch en anderszins, de verbeelding helpt, energie en ambitie stimuleren die de economische groei van een samenleving aanjagen.  

Ja, dankzij de olierijkdom en misschien ook dankzij de Noorse naïeve eerlijkheid en zelfdiscipline, heeft Noorwegen momenteel een sterke economie, maar middelmatigheid en conformiteit worden hier al te vaak beloond en ondernemerszin, innovatie en excellentie afgestraft. Alleen de Vooruitgangspartij, lange tijd veracht door de culturele elite (inclusief zijn vermeende bondgenoten in de “blauwe” oppositie),  als de op een na grootste partij in het parlement, prijst het individueel initiatief, de individuele creativiteit en de individuele rechten. (om er maar over te zwijgen dat het de enige partij is die de feiten omtrent islamitische immigratie onder ogen ziet).

Gedurende de huidige campagne haalde Jens een bedenkelijke stunt uit: gedurende enige uren reed hij als taxichauffeur door Oslo, pikte passagiers op en maakte een praatje. Een video van deze escapade is zojuist vrijgegeven als een advertentie van de Arbeidspartij (zie de video onderaan het artikel). Het hoofddoel, duidelijk, was om Jens (een stijve technocraat wiens beide ouders politici waren voor de Arbeidspartij) meer gewoon te doen lijken c.q. minder anders. De stunt was mogelijk ingegeven door de herinnering aan de tijd dat, in 1973, koning Olav in een tram mee reed, op zo’n manier dat het de harten stal van heel Noorwegen, waar de populariteit van de monarchie samengaat met een afkeer van klassenverschillen. (zie Jante’s wet). Maar in plaats van Jens te verkopen als “gewone jongen”, de taxistunt uitgedokterd door een reclamebureau, versterkte het zijn volledig gebrek aan gevoel voor het “gewone”. Het liet ook het totale gebrek aan besef voor de meeste bewoners van Oslo zien. Taxi’s brengen twee dingen in herinnering, maar geen daarvan brengen ons tot warme gevoelens voor de Arbeidspartij: (1) exorbitante ritprijzen (waarschijnlijk de hoogste in de wereld) en (2) moslimchauffeurs die passagiers verkrachten en non-sharia-volgers binnen hun gemeenschap bespioneren.

(De mensen van de Arbeidspartij hebben zich vast en zeker niet gerealiseerd dat hun reclameboodschap ontelbare grappen zou uitlokken, bijv. Jens rijdt de natie in de verkeerde richting, dat hij iedereen gedurende acht jaren heeft meegenomen, dat het tijd wordt om het stuur over te geven, dat het goed is om te zien dat hij zich voorbereidt op een nieuwe carrière en tenslotte, 54 jaar oud, dat hij enige ervaring in de private sector moet hebben opgedaan).

De kern van de stunt, claimde Jens, was naar de meningen van kiezers te luisteren. Waarom is dan de reclameboodschap onbruikbaar gemaakt voor reacties en beoordelingen op YouTube? Dan is er nog het niet onbelangrijke feit dat Jens, wiens bureaucratische regelneven hebben gezorgd voor allerlei benodigde extensieve (en dure) trainingen, testen en papierwerk voor zelfs de eenvoudigste baantjes, geen licentie bezat om een taxi te besturen. En omdat hij (zoals hij toegaf) al jaren niet achter het stuur had gezeten, was zijn rijbewijs niet meer geldig. Zijn vrijstelling van deze regels onderstreept zijn afstand tot de gewone burgers en de leegheid van zijn vurige retoriek over kwaliteit. Alsof het nog niet genoeg was om Jens’ stunt te doen mislukken, bleek later dat verscheidene van zijn passagiers ingehuurd waren door een castingbureau. Kortom, het geheel was een charade. Het is een perfect voorbeeld van hoe diep de kloof is tussen de doortrapte socialistische elites en het werkelijke levens van de kiezers, hun zorgen en waarden, die zo vaak ten grondslag liggen aan programma van de socialisten, niet in de laatste plaats aan hun immigratiebeleid.   

Screenshot_14

Het Noorse politieke systeem is zo fundamenteel gebaseerd op sociaaldemocratische vooronderstellingen, dat het een beetje verbazingwekkend aandoet, en altijd verfrissend is, om te luisteren naar Siv Jensen, leider van de Vooruitgangspartij en misschien wel het meest dichtbij Margaret Thatcher staand in het Europa van vandaag. Zij spreekt zich uit tegen deze vooronderstellingen. Op 8 augustus, onder auspiciën van “Litteraturhuset” in Oslo, gaf zij een speech waarin ze voorbeelden gaf van het gezonde verstand, maar in de Noorse politieke arena maar al te afwezig, de ideeën die het fundament vormen van de ideologie van haar partij. Het was, in essentie, een half uur durende cursus in Libertarisme pur sang, een cursus waaraan vele jonge (en niet zo jonge) Noren, opgegroeid met socialistische idealen sinds ze in de dagopvang waren, nodig mee in aanraking dienen te komen.

“Individuen zijn belangrijker dan het systeem”, zei Siv en beschreef haar partij (waarheidsgetrouw) als de enige in Noorwegen die werkelijk het systeem bekritiseert. Het liberalisme, legde ze uit, (refererend aan de traditionele, liberale democratie American-style, tegenover de Scandinavische sociaaldemocratie) gaat het om “respect voor het individueel recht om beslissingen te nemen over haar of zijn eigen leven.” Terwijl ander partijen vechten voor meer macht om beslissingen namens mensen te kunnen nemen, zei ze, vecht de Vooruitgangspartij om de macht, zodat individuen voor zichzelf beslissingen nemen. Ze refereerde aan een hele serie politiek incorrecte uitlatingen en citeerde Thatcher, Reagan, Hayek, Bastiat, Milton Friedman en “Atlas Shrugged” (mijn favoriete boek), ze sprak over teruggave van de macht van de staat aan de individuen, over de aanmoediging van competitie wat betreft schoolkeuze, over de vrije keuze van een evt. ziekenhuis en lagere belastingen. Waar het haar partij om gaat, zo benadrukte ze, is het “respect voor het feit dat mensen verschillend zijn”. Zulke woorden zijn zelden te horen in een Noors forum en prachtig als een bloeiende bloem in een strenge winter langs de Noorse fjorden.

Aan het andere einde van het Noorse politieke spectrum staat de “Rode” Partij, die vraagt om de nationalisatie van grote, “slechte” bedrijven en ze wil het vel over de oren halen van biljonairs. De Facebookpagina van haar leider verklaart trots: “Wij zijn het die er toe doen, niet dat wat geteld kan worden. (Misschien realiseert hij zich niet dat Facebook een groot en een “slecht” bedrijf en in handen van een biljonair is). Die leider, Björnart Moxnes, is jong (geboren in 1981), attractief, goed gebekt, charismatisch, en een gepassioneerde aanhanger van het communisme, als onderdeel van zijn poging om jaloezie en haat tegen de rijken op te stoken, hij leidt als gids busrondritten door delen van het westen van Oslo door wijken van de “super rijken”.(Vorige maand onthulde Aftenposten dat hij zelf in een villa aan het strand woont, die in het bezit is van zijn ouders). Op 12 augustus legde hij in het Litteraturhuset zijn ideologie van zijn partij uit. Moxnes kwam met standpunten, nogal links van het politieke centrum. Heel anders dan Siv Jensens enthousiasme voor vrijheid en voor een vrije markt.  Hij wordt beschouwd als grondig “mainstream” en respectabel binnen de Noorse culturele elite.

Het ingenieuze van Moxnes’s speech was de manier waarop hij erin slaagde de woorden “vrijheid”, “democratie” en zelfs “individualisme” om te draaien om ze synoniem met socialistische waarden te maken. Hij stelde bijvoorbeeld dat “het is het individu dat recht heeft op scholen, gezondheidszorg, op een pensioen….En geen samenleving heeft meer gedaan voor de bevrijding van het individu…dan…de welvaartsstaat”. Hij haalde obligatoir uit naar de VS en sneerde dat het “land of the free” niet werkelijk vrij is, omdat het geen zomervakanties kent en geen ouderschapsverlof heeft. Erkennend dat de USSR en Mao’s China in zekere aspecten beangstigend waren, suggereerde hij dat beide systemen “hun kracht hadden”.

Screenshot_15

Moxnes’s meningen zijn nauwelijks het noemen waard als de invloed van de “Rode Partij” alleen afgemeten zou worden aan haar steun van de kiezers, die is namelijk erg gering. Maar informeel is die steun veel groter. Wel 70 % van de medewerkers bij Dagsavisen, één van de nationale top-dagbladen stemt “Rood”. Een recente peiling onder Noorse journalisten laat zien dat als zij alleen het parlement zou mogen kiezen, de Vooruitgangspartij, die nu 41 van de 169 zetels inneemt, er geen zou krijgen en Rood, dat nu geen heeft, er zeven zou krijgen. (En onder degenen die werden ondervraagd, inclusief de lokale sportjournalisten, en je kan er gif op nemen dat de grote namen, de in Oslo gevestigde verslaggevers en columnisten, inclusief degenen van de NRK, de oppermachtige staatstelevisiezender, zelfs nog meer “links” zijn),

Ik heb lang het gevoel gehad dat als de Noren objectiever zouden worden voorgelicht door de media en vooral de niet aflatende stroom van wilde, oneerlijke anti-Vooruitgangspartij-propaganda zou opdrogen, die partij de controle in het parlement zou overnemen en Siv Jensen premier zou worden. Een woordvoerder van de Vooruitgangspartij vertelde laatst aan vrienden dat als hij met de meeste Noren praat hun meningen aardig overeenkomen met die van de Vooruitgangspartij, maar “zij realiseren zich dat niet”. Omdat de meest machtige opponenten in de media en in alle andere partijen de standpunten systematisch zo vals gepresenteerd hebben door ze gebruikelijk te vergelijken met de Nazi Partij of met Mussolini’s fascisten. Leugens, leugens en nog eens leugens, op zo’n manier behouden de socialistische elites hun machtsgreep over een land, waarin de kloof tussen hen en fatsoenlijke, verantwoordelijke en vrijheidslievende mensen waarover ze regeren, onoverbrugbaar is.

Video:

 

Bron:

http://frontpagemag.com/2013/bruce-bawer/socialists-on-the-campaign-trail/

Auteur: Bruce Bawer

Vertaald uit het Engels door:

Vederso

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Nuttige idioten", Appeasement, Censuur, democratie, Desinformatie, Dhimmitude, dictatuur, Elite, Groenen, Immigratie, Islamisering, Islamofilie, Israël-vijandigheid, Krankzinnigheid, landverraad, mainstream-media, Marxisme, Multiculti, Noorwegen, politici, Rotzakken, Socialisten. Bookmark de permalink .

12 reacties op Verkiezingstijd

  1. Q zegt:

    Ach,
    helemaal geen taxichauffeurspas. Geen geldig rijbewijs.

    Dat moet u eens proberen. De pakkans is hoog net als de boetes, vrijheidsberoving, en dwang mocht u het in uw botte hersens halen om Jens wat na te doen om wat te soosijaliseren met uw omgeving in een armzalige poging om wat pecunia uit de vervoersbehoeftige mens te persen. Dat gaat zo maar niet !!!
    Nog afgezien van de kans op een beroving die is ook al hoog al zullen de autoriteiten hun best gedaan hebben om Jens een dergelijk trauma te besparen.

    Duidelijk is dat de regels voor normale werklui dus duidelijk niet voor Stoltenberg gelden.
    Sommigen zijn nu eenmaal gelijker als anderen.

    Het zal me zelfs niet meer verbazen als de beelden gemaakt zijn in een mini-konvooi.
    Beveiliging ervoor. En beveiliging erachter. Om de taxichauffeur te beschermen tegen electorale onvrede. Mocht het tot vastgelegde doch verwerpelijke uitingen komen van zulke minderwaardige onderbuikgevoelens dan zijn die gewoon – weg gemonteerd -.
    Dan laat je weer wat beelden zien van Jens die onbekommerd op straat speelt/fietst/loopt en het image van Mr. Bimbo is weer gered.

    Brrrr.
    ik krijg kippenvel bij de gedachte

    Like

  2. koddebeier zegt:

    Socialisten zijn ‘mensen’ die gespeend zijn van elke realiteitszin !!
    Ze zijn een gevaar voor een normale samenleving.

    Like

    • Jopie Slim zegt:

      Gelukkig bestaat er geen vaccin tegen socialisten ( het rode vergif ), je zal maar met verzwakte levende socialisten direct in je bloedbaan geinjecteerd worden, samen met organische kwikverbindingen en formaldehyde, dan kan je beter meteen een D’66 pilletje van drion slikken van de duivelse els borst!

      Like

  3. Jan zegt:

    Het zou zo een verhaal kunnen zijn over Samsom (Stoltenberg) en Roemer (Moxnes). Opvallend is dergelijke charlatans niet in de gaten hebben dat de Noorse economie drijft op olie en dat als die er niet zou zijn Noorwegen een armenhuis zou zijn. Menigeen werkt nog geen acht uur per dag omdat men zich dit vanwege de olie kan permitteren.
    Lazy Norwegians Blame Oil and Welfare State for Truancy
    In what should stand as a reminder of the dangers of the welfare state, Norway has surpassed Sweden as the country with the worst work ethic in the world.
    http://www.thepolitic.com/archives/2004/07/26/lazy-norwegians-blame-oil-and-welfare-state-for-truancy/

    Reden waarom aasielshoppers naar Noorwegen komen, niet om te werken, maar om te parasiteren: op iedere asielshopper, aka moslim, verliest Noorwegen $713,000
    http://frontpagemag.com/2013/dgreenfield/norway-loses-713000-on-every-muslim-immigrant/

    Like

  4. delamontagne zegt:

    De auteur:Bruce Bawer is na “Breivik” bedreigd in Norwegen en (tijdelijk!!!) terug-gegaan naar New York. Lang artikel, is het meeste niet analoog wat er in de NL.se-politiek gaande is?? Veel overeenkomsten.
    Het verkiezings-filmpje heb ik niet kunnen volgen, spreek geen Noors, er was geen vertaling onder gezet.
    Persoonlijk vind ik ,t verkiezings-filmpje uit buurland, Zweden……, interessanter.

    httpv://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ewwYHTn_xxc

    Like

  5. Ja, al honderd keer heb ik het gezegd: de macht van de multikrolse nep-elite berust op de totaal-macht in de media, het onderwijs en dus in de politiek.
    Ik ben bang dat er veel geweld nodig zal zijn om het tij te keren.
    En zelfs dat geweld zal waarschijnlijk niet “het tij keren”, maar chaos creëren.
    Oorlogen, burgeroorlogen, enclave-oorlogen,desintegratie: dat is wat “Europese ideaal” samen het multikrolse ideaal gaat opleveren.

    Like

  6. lucky9 zegt:

    Uitstekend artikel. Bedankt voor de vertaling Vederso!
    De vooruitgangspartij blijkt hetzelfde lot te ondergaan dan het Vlaams Belang onderging: demonisering via de media. Gelukkig slaagt men daar in Nederland tegen de PVV veel minder in. Dat pleit voor het gezond verstand van een groot deel van de Nederlanders.

    Het “Libertarisme” waarnaar Siv Jensen verwijst heet in feite “Objectivisme” wat de officiële benaming is van de filosofie door Ayn Rand vastgelegd in enkele non-fictie boeken. De bekendste zijn: “Introductie tot de objectivistische epistemologie” en “Kapitalisme, het onbekende ideaal”.

    Persoonlijk vind ik echter “The virtue of selfihness” een veel grotere prestatie dan haar roman “Atlas schrugged” waarover Bruce Bawer het heeft.
    Wie dit filosofisch meesterwerk leest begrijpt onmiddellijk het hoe en het waarom van de westerse machteloosheid en dhimmitude.

    Altruïsme zonder wederkerigheid is geen deugd maar een absurde, domme denkfout. Collectivistisch altruïsme, socialisme en communisme zijn oplichting: puur bedrog door de linkse kerk.

    Ik schrijf deze reactie opdat de gelovige christenen dit dit lezen zouden begrijpen dat de gouden of gulden regel de enige logische en objectieve maatstaf is voor elk ethisch handelen in een correct moreel denkkader.

    Altruïsme is uiteraard geen geldig alternatief voor zelfverdediging. Collectivistisch altruïsme is dat nog minder. De ene wang, de andere wang en door het zwaard vergaan zijn exegetische onwaarheden. Het zijn sprookjes, geen realiteit maar zoals gezegd dommigheden of bedrog om het volk onder de knoet te houden..

    Like

  7. G.Deckzeijl zegt:

    Goh, als ik aan Rutte II denk zou dat best eens de nieuwe Nederlandse Driekleur kunnen wezen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s