Soedan: Wat gebeurt er met de slaven na hun bevrijding?

Screenshot_16

Jurchol en Garang met Agoop en Ajong voor hun hut

Garang en Jurchol leerden elkaar kennen toen ze uit de slavernij bevrijd en naar hun land thuisland teruggebracht werden. Inmiddels zijn ze getrouwd.

Als een lopend vuurtje verspreidde het nieuws zich onder de Dinka-slaven in de omgeving waarin Garang en Jurchol werden vastgehouden: “Er is een man gekomen die ons naar huis zal brengen!”

Jarenlang misbruikt

Garang en Jurchol behoren tot het volk van de Dinka uit het zuiden van Soedan. In de burgeroorlog werden meer dan 100.000 van hun landgenoten door Arabische milities gevangen genomen en naar het noorden gebracht, waar ze als slaven hun heren moesten dienen.

Garang was een kleine jongen toen hij door de Arabische milities werd gevangen. Als slaaf moest hij op de velden van zijn slavenhouder werken en diens kuddes vee hoeden. “Een keer vroeg ik aan mijn meester of ik iets te eten kon krijgen voordat ik het vee naar het veld zou brengen om te grazen”, vertelt Garang. “Toen pakte hij een tuinschoffel en sloeg me ermee op mijn hoofd.” Hij wijst naar zijn achterhoofd, waar nog steeds een groot litteken is te zien.

Ook Jurchol werd tot slaaf gemaakt toen zij nog heel jong was. Ze werd op een andere plaats dan Garang vastgehouden, waar ze door haar Arabische heren seksueel misbruikt en tenslotte gewoon aan een andere Dinka-slaaf als vrouw werd geschonken, met wie ze twee kinderen, Peter en Agoop, kreeg.

Vlucht uit de slavernij

Volgens de geruchten was de man die hen naar huis zou brengen, een Arabier, die contact zou hebben met de Dinka-hoofdmannen. Hij zou op zoek zijn naar tot slaaf gemaakt Zuid-Soedanese vrouwen en hen naar huis brengen. Hij zou vredelievend zijn en je zou hem kunnen vertrouwen.

Jurchol besloot om met haar kinderen Peter en Agoop van haar slavenhouder weg te lopen en op zoek te gaan naar deze man. Ze vond hem in een nabijgelegen stad – het was een slavenbevrijder van CSI. Jurchol riskeerde haar leven met deze vlucht. Op de vraag waarom ze zo´n risico voor zichzelf en haar kinderen nam, antwoordde ze: “Ik wilde daar niet blijven.”

Ook Garang speelt met het idee om te vluchten. Hij was er meerdere malen getuige van geweest hoe andere slaven vanwege kleine vergrijpen of vluchtpogingen door hun meesters doodgeslagen werden. Desondanks verzamelde hij al zijn moed en ondernam een vluchtpoging.

Schoten in de woestijn

Jurchol en Garang leerden elkaar kennen op de lange reis naar het zuiden, die ze samen met honderden andere bevrijde slavinnen met de man van CSI ondernamen. Op zekere dag hoorden ze schoten in de verte. Na een tijdje bereikte hen het bericht dat Arabische milities een bloedbad hadden aangericht onder een groep gevluchte slaven, die de route van de slavenbevrijder probeerde te bereiken. Deze wijzigde onmiddellijk de reisroute van de groep en onderhandelde met de plaatselijke Arabische sjeiks om de groep ongestoord door het gebied te leiden.

In juni 2010 kwamen ze in Zuid-Soedan aan. Garang en Jurchol besloten te trouwen. Van het plaatselijke CSI-team kregen ze de meest noodzakelijke spullen en graan. Familieleden gaven hen een stuk land dat ze nu bewerken. Daar wonen ze nu met Jurchols kinderen uit haar eerste huwelijk en met hun kleine gezamenlijke zoontje Ajong.

Moeilijke start

Het leven in Zuid-Soedan is niet gemakkelijk, vooral niet voor diegenen die de slavernij in het noorden overleefd hebben. Garang en Jurchol moesten hard werken om voor hun kinderen te kunnen zorgen. Jurchol verzamelt brandhout, dat ze verkoopt in het dorp. Bovendien put ze water uit een bron in de buurt om dit te verkopen. Garang bewerkt het land, maar de laatste oogst was slecht, net als bij veel anderen. Ook hij verkoopt brandhout en probeert werk te vinden op de markt. Vaak leent hij van rijke handelaren theebladen en suiker om aan de kant van de weg hete thee te verkopen. De jonge Peter, Jurchols eerste zoon, woont in een andere stad, waar hij werkt als blindengeleider om wat bij te verdien.

Toen medewerkers van CSI het gezin twee jaar later bezochten, was er geen eten in hun hut. We konden zorgen voor een geit, zodat het gezin in het vervolg melk heeft en meer geiten kan fokken.

“Hier zijn we veilig”

Ondanks de moeilijkheden zijn Jurchol en Garang blij in Zuid-Soedan te zijn. Hun kinderen leven in vrijheid en Peter en Agoop hebben een liefdevolle vader gevonden in Garang. “In het noorden waren we altijd bang voor onze heren of andere Arabieren”, zegt Garang. “Hier zijn we veilig.” In Noord-Soedan mochten ze hun eigen godsdienst niet uitoefenen. Veel van hun landgenoten werden gedwongen zich tot de islam te bekeren.

Screenshot_17

Jurchol verkoopt brandhout en water om te kunnen overleven

Bron:

http://www.csi-schweiz.ch/nach_der_befreiung.php

Auteurs: Luise Fast & Joel Veldkamp

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Arabieren, Islam, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Jihad, Krankzinnigheid, Moslims, Rotzakken, Soedan. Bookmark de permalink .

4 reacties op Soedan: Wat gebeurt er met de slaven na hun bevrijding?

  1. Republikein zegt:

    Als ze bevrijd zijn komen ze naar Eurabia, dat is toch duidelijk, of moet ik het spellen!!!

    Like

  2. Jean zegt:

    Republikein,
    Ze komen niet, ze worden gehaald met vliegtuigen, treinen, boten en hun opdracht die ze krijgen is “de westerse wil van onafhankelijkheid en vrijheid” breken desnoods (meestal) met geweld, barbaars geweld en de achterlijke valse linkse media speelt dat spelletje mee.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s