Angela Merkel wil “meer Europa”

Screenshot_15

Toen Europa, en in het bijzonder de eurozone, vooral  de afgelopen jaren van crisis naar crisis werd geslingerd, is Angela Merkel, de Duitse kanselier en de facto leider van het continent, helemaal tuk geworden op het aandringen dat de oplossing voor elk nieuw probleem ligt in “meer Europa.” En zondag stemde het Duitse volk resoluut voor meer Merkel, ervoor zorgend dat “meer Europa” aan de orde van de dag zal blijven.

Merkels centrumrechtse “Christlich Demokratische Union” won samen met haar Beierse zusterpartij CSU 41,6 % van de stemmen, een forse stijging ten opzichte van de 33,8 % die ze wonnen in 2009. Het resultaat was een persoonlijke triomf voor Merkel en een beloning voor haar dat ze Duitsland relatief onbeschadigd door de financiële crisis leidde. Ondanks de omvang van haar overwinning verliep echter niet alles naar wens. De CDU behaalde net geen absolute meerderheid en haar coalitiepartner gedurende de laatste vier jaren, de klassiek liberale, pro-ondernemingen Freie Demokratische Partei (FDP) leed een vernietigende nederlaag door slechts 4,8% te behalen (haalde niet de kiesdrempel – vert.) tegenover een overweldigende winst van de hoogste score ooit; 15 % in 2009.

Merkel gaat nu coalitiebesprekingen beginnen met de zich links van het centrum bevindende sociaaldemocratische SPD, die tweede werd en iets meer dan een kwart van de stemmen verzamelde. In theorie zou de SPD de krachten kunnen bundelen met “Die Linke” en de “Groenen” om een meerderheidsregering te vormen in het Duitse parlement, de Bondsdag. Echter zowel de SPD als de Groenen beschouwen “Die Linke” – die ver genoeg links staat om aantrekkelijk te zijn voor voormalige leden van de Oost-Duitse communistische partij – als te radicaal om te claimen dat ze niet gemakkelijk aan de kant kunnen worden gezet, maar zij willen er ook niet van beschuldigd worden dat ze het land in gijzeling houden, gegeven Merkels goede resultaat en de zwakke situatie van de economie.

De pro-Europa SPD  is zich er goed van bewust dat als Merkel er niet in slaagt een regering te vormen er nieuwe verkiezingen kunnen komen. En het is zeker niet gegarandeerd dat de SPD het beter zou doen, ze zou het zelfs nog veel slechter kunnen doen. Ondanks officieel pas vijf maanden geleden opgericht, haalde de conservatieve, anti-euro partij “Alternative für Deutschland” AfD 4,7 % van de stemmen. Juist beneden de kiesdrempel om zich van vertegenwoordiging in het parlement te verzekeren. De partij verklaarde zich tot erfgenaam van de  FDP, die het zo slecht deed, dat veel van haar aanhangers waarschijnlijk bij nieuwe verkiezingen overstappen naar de AfD. Dat zou resulteren in een CDU/AfD coalitie die Merkel tot een steviger koers jegens Zuid-Europa zou dwingen.

Dus een “grote coalitie” van centrumrechts en centrumlinks is de waarschijnlijke uitkomst. En terwijl Merkel de SPD ook iets zal moeten toezeggen – misschien een nationaal minimum loon en een belastingverhoging voor de rijken – zou dat een nauwelijks waarneembare wijziging in de politieke koers vormen, noch in Duitsland, en belangrijker, noch in de rest van Europa wat betreft de Duitse politiek met betrekking tot de eurozone en meer nog m.b.t. de Europese Unie (EU); Merkel verklaarde dat de overwinning van haar partij “een stem was voor een verenigd Europa” en hield staande dat we “met betrekking tot Europa niet van koers zullen veranderen”.

Vanuit het oogpunt van de VS zal het “business as usual” zijn, terwijl de regering-Obama ongetwijfeld graag meer een ruk naar links in Duitsland zou hebben gezien, Amerika’s eerste zorg  is dat niets Europa´s tergend langzame economisch herstel bedreigt of de stabiliteit van de eurozone en de EU; een eventuele ommekeer kan de VS weer in recessie doen geraken.

In de afgelopen jaren is Merkel erin geslaagd om een opmerkelijke dubbele evenwichtsoefening uit te voeren: het aanbrengen van straffe bezuinigingen in Griekenland, Spanje en andere Zuid-Europese landen, onderwijl met Duits belastinggeld deze landen overeind te houden en haar populariteit bij de kiezers vergroten. (De reactie van de Grieken op de klinkende overwinning van de “Koningin van de soberheid” is kenmerkend voor het gebrek aan enthousiasme voor Merkels herverkiezing in het zuiden)

Een forser optreden van enerzijds rechts of van anderzijds links zou slecht nieuws voor euro-enthousiastelingen zijn geweest. Een meer rechtse overheid in Berlijn zou het terugschroeven van “bailouts”voor zuidelijke landen hebben betekend en zou hun vertrek uit de eurozone  waarschijnlijker hebben gemaakt, terwijl een coalitie met een grotere SPD-invloed een meer verzachten van de bezuinigingen (in Franse stijl), met een langzamere groei en een toename in werkloosheid het gevolg zou zijn geweest; de huidige matige groei is er alleen voor om Europa overeind te houden en het is grotendeels te danken aan Merkel’s beleid om te bezuinigen op de uitgaven, de uitkeringen te hervormen en de regels voor het bedrijfsleven te versoepelen.

Dus als thuis Merkels overwinning een overwinning was voor stabiliteit en voorzichtigheid , lijkt het een overwinning voor de voorstanders van de eurozone en de bredere doelstelling van een  “steeds hechter verbond” van Europese staten , die uiteindelijk moet leiden tot een federaal Europa. “Grote coalities “ van centralisten – grotendeels vrij van ideologie, behalve van een geloof in een grotere overheid, efficiënt beheer van de economie , en de verwijdering van zoveel mogelijk beslissingsbevoegdheid van gewone mensen – dat zijn precies de elementen die de leiders van het Europese project  hebben bevolen.

Het is echter geenszins duidelijk of Merkel de visie deelt van de eurofanatici. Terwijl ze bijna in haar eentje de eurozone ervan weerhield uit elkaar te breken, heeft zij niet het enthousiasme getoond dat velen van haar zouden willen voor het veranderen in een transferunie naar het voorbeeld van de Verenigde Staten, met geld uit Duitsland en andere rijke noordelijke landen, dat wordt herverdeeld naar het zuiden, of voor een bancaire unie, die Duitsers vermoedelijk zouden beschouwen als ondersteuning door hun gezonde banken van banken van zwakke andere landen.

In feite is het helemaal niet duidelijk wat Merkels visie is, zowel voor Duitsland als voor Europa. Critici zeggen dat ze alleen maar bezig is met elke nieuwe crisis zoals die zich voordoet , doen wat nodig is om de euro overeind te houden en Duitse kiezers tevreden te houden, zonder op de langere termijn te denken. Ze is zeker een buitengewoon terughoudend politicus, die zich niet overgeeft aan de “grandstanding” en emotionalisering zoals Barack Obama. Ze is technocratisch en pragmatisch in plaats van ideologisch. Sommige waarnemers zeggen dat ze als een ambitieuze jonge vrouw in het communistische Oost-Duitsland leerde haar politiek voor zichzelf houden.

Bij veel Duitsers van de generatie voor Merkel – en zeker de politieke klasse – waren alle nationalistische tendensen in de naoorlogse er grondig uit geslagen en de eerste leiders van het verenigde Duitsland ondertekenden, bevorderd door de pro-Europese elites, dat als Duitsers ooit zouden stemmen voor een lossere relatie met hun buren het slechts een kwestie van tijd zou zijn voordat ze opnieuw in hun tanks zouden klauteren en op weg zouden gaan naar de grens van Frankrijk en Polen .

Dat idee is altijd onzin, bedoeld om de Europeanen bang te maken en te stemmen voor meer centralisatie en minder democratie. Maar in tegenstelling tot haar voorgangers lijkt Merkel de bedoeling te hebben de nationale belangen van Duitsland te verdedigen, maar erkent ze tegelijkertijd dat Europa’s recente verleden vraagt ​​om een verenigd continent met Duitsland in zijn centrum, en ze lijkt geen tegenspraak tussen de twee imperatieven te zien.

Maar terwijl Merkel erin is geslaagd om de laatste paar jaar het deksel op de eurocrisis te houden, zou de pan al weer snel kunnen overkoken . Zowel Griekenland als Portugal kan binnenkort een andere bailout vereisen (een derde in het geval van Griekenland) en velen aan de rechtse kant, ook in Merkels eigen partij, zullen zich verzetten tegen vraag naar Duitse steun. Ondertussen zal het plan van de Britse premier David Cameron om opnieuw te onderhandelen over de Britse relatie met Europa, gevolgd door een referendum, Merkel dwingen om partij te kiezen in het debat over de toekomst van het grotere Europese project . Na haar succes om haar kaarten zo dicht tegen haar borst te houden, kan Frau Merkel uiteindelijk gedwongen worden om haar kaarten te laten zien.

Bron:

http://pjmedia.com/blog/more-merkel-more-europe/?singlepage=true

Auteur: Mike McNally.

Vertaald uit het Engels door:

 Vederso

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Duitsland, Eurocrisis, Europa, Europeanisering. Bookmark de permalink .

10 reacties op Angela Merkel wil “meer Europa”

  1. maria zegt:

    Ik heb een vreemd soort bewondering, verwondering eigenlijk hoe Merkel van kleurloze Kohl-protegé is uitgegroeid tot de machtigste vrouw ter wereld. (voor wereldse begrippen dan)
    Gepokt en gemazeld in de DDR…. De geschiedenis zal het leren maar ik geloof niet dat er in deze tijd nog echt integere politici bestaan, en al helemaal niet in de Europese top.

    Like

  2. Republikein zegt:

    Kijk en huiver.

    Like

  3. Jade zegt:

    Duitsland had het verschil kunnen maken, maar waar ik al bang
    voor was komt helaas uit: “Het EU-drama gaat gewoon door…”

    Like

  4. Tiny zegt:

    Las zojuist dat de SPD na afstemming in de eigen gelederen toch de gesprekken met de CDU/CSU spreek Merkel aangaat om een coalitie te vormen. Geen van beiden heeft de absolute meerderheid. Die van Merkel is werkelijk maar flinterdun en daarmee zal ze het niet redden. Eigenlijk was het te verwachten, maar of het lukt en of die coalitie standhoud is weer een ander ding.
    Lukt alles niet, staan er al snel nieuwe verkiezingen in de planning.

    Like

  5. Republikein zegt:

    Merkel is een hoer met afgesneden kietelaar, raar, maar waar!
    http://www.telegraaf.nl/buitenland/article20878226.ece

    Like

  6. Jan zegt:

    ‘Presidente’ Merkel, met dezelfde trek die vooral door links en door Amerikaanse presidenten sinds Johnson wordt gebezigd: met vinger wijzen*. Staat niet stoer, maar debiel en dat is dat mens dan ook met haar achterlijke EU-religie.

    * vb: http://4.bp.blogspot.com/_YHd9CmoXRwI/SggmDfOIYyI/AAAAAAAAA9E/bQ9fPrxexww/s320/hillary_clinton.jpg

    Like

  7. Tom Hendrix. zegt:

    En ook met mevrouw Merkel aan het stuur in Duitsland, gaat de EUROFIELE TREIN gewoon richting AFGROND. Er verandert geen steek, en er zal op BEVEL van BRUSSEL GELD blijven stromen, naar de Duitse en Franse BANKEN. Dat hele gezwam van GELD naar GRIEKENLAND is een LEUGEN, de gewone GRIEK ziet daar geen eurocent van. NEEN, dat geld VLOEIT naar de BANKIERS, die met een BERG SCHULDPAPIER van GRIEKENLAND zitten! De VEROORZAKERS worden BELOOND!

    Like

  8. Hier had in feite moeten staan: “Merkel wil meer Arabia!”

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s