Hebben we de Koude Oorlog verloren?

Screenshot_30

(Door: Fjordman)

De  titel van het nieuwste boek van Diana West, “American Betrayal” – De geheime aanslag op het karakter van onze natie, is een uidaging aan de conventionele wijsheid over de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog. Het heeft heel wat opschudding in bepaalde kringen veroorzaakt.

Ik begon te lezen in het boek tijdens mijn eerste bezoek aan Warschau, Polen. Dit is op meerdere manieren toepasselijk. In zijn uitstekende werk “Bloodlands: Europa tussen Hitler en Stalin”, toont historicus Timothy Snyder aan hoe Oost- en Centraal-Europa werden verpletterd tussen de totalitaire regimes van twee beruchte dictators, Adolf Hitler en Joseph Stalin. Een van hun slachtoffers was Polen. Ongeveer 85 % van Warschau werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest. Haar mooie oude binnenstad is eigenlijk vrij nieuw en het werd gereconstrueerd na de Tweede Wereldoorlog .

Vandaag de dag is de stad bezaaid met monumenten en gedenktekens voor degenen die streden tijdens die noodlottige jaren. Voor diegenen die werden weggevaagd, zowel vanuit de Joodse minderheid en de Slavische christelijke meerderheid van de bevolking. Een van de monumenten van de oude stad van Warschau is opgedragen aan de slachtoffers van het bloedbad van Katyn, de massa-executie van 22.000 Poolse officieren in het voorjaar van 1940. Deze daad werd oorspronkelijk toegeschreven aan de nazi’s, maar werd in feite uitgevoerd door de geheime politie van de Sovjets. Het bewijs hiervoor is vrij vroeg opgedoken.

Toch werd dit feit doelbewust begraven door de Roosevelt-regering om niet hun nieuwe Sovjet- “bondgenoten” te beledigen, nadat Hitler besloot de Sovjet-Unie binnen te vallen. Dit schandelijke beleid bleef jarenlang bestaan, zelfs na de oorlog, toen het alle verstandige mensen duidelijk werd dat die Stalin en de communisten nooit echt van iedereen “bondgenoten” konden zijn. Diana West stelt dat door het actief toedekken van deze wreedheden, de westerse wereld in sommige opzichten medeplichtig werd aan Sovjetmisdaden.

Torenhoog boven het centrum van Warschau rijst zelfs vandaag de dag het Paleis van Cultuur en Wetenschap op. Het was een “geschenk” van Jozef Stalin en de Sovjet-Unie in 1952 . Hoe aardig van oom Jozef, vooral omdat hij en Hitler in het geheim Polen hadden opgedeeld en de verschillende andere landen tussen hen onderling in de augustus van 1939, het Nazi-Sovjet pact. De Internationale Socialisten van de Sovjet-Unie waren net zulke expansionistische, totalitaire roofdieren als de nationaalsocialisten in Duitsland waren. Diana West herinnert ons eraan dat dit niet altijd benadrukt wordt vandaag de dag en vraagt​​: Waarom is dit zo ?

Een actuele vraag.

Het was ook niet de eerste keer dat de communisten probeerden in Centraal-Europa via Polen uit te breiden. Zoals Adam Zamoyski informatie geeft in zijn boek “Warschau 1920”: Lenins poging van een verovering van Europa mislukt al na de Eerste Wereldoorlog . De Bolsjewieken, onder leiding van Vladimir Lenin, probeerden door middel van militair geweld Polen binnen te vallen en de wereldrevolutie te exporteren naar Duitsland. Deze vroege poging werd met succes teruggeslagen door het Poolse verzet. Maar de Sovjets keerden een generatie later terug  onder leiding van Lenins meedogenloze leerling Stalin. Deze keer slaagden ze erin om de communistische heerschappij over de oostelijke helft van Europa te verspreiden tot aan Berlijn.

Diana West laat zien hoe de Amerikaanse regering en de westerse geallieerden een totalitair systeem, belachelijk genoeg, versloegen, alleen om half Europa plus China aan een ander totalitair systeem op een presenteerblaadje aan te bieden. Maar was het alleen maar dwaasheid of was het succesvolle Sovjet subversie? West toont aan dat, hoewel de anticommunisten zoals Joseph McCarthy werden belasterd en belachelijk gemaakt, het een simpel feit is dat de Sovjet-Unie in de jaren 1930 en ’40 al een uitgebreid netwerk van invloedrijke medewerkers en agenten binnen de VS had. Communistische infiltratie en ondermijning was heel echt, misschien zelfs onderschat in omvang en ernst.

Een van de belangrijkste schurken van het Amerikaanse verraad is Harry Hopkins. Jarenlang was hij een van de meest invloedrijke leden van de regering Roosevelt. Hij was zo prominent achter de schermen dat hij bijna werd behandeld als een plaatsvervangend voorzitter van Franklin D. Roosevelt. Hopkins oefende een grote invloed uit op het Amerikaanse en dus geallieerde beleid tijdens de Tweede Wereldoorlog en kan daardoor het verloop van de oorlog hebben beïnvloed.

Hij was instrumenteel in het zogenaamde “Lend – Lease” programma dat miljarden dollars aan apparatuur en ondersteuning stuurde naar geallieerde naties. Dit omvatte Stalin en zijn totalitaire misdadigers in de Sovjet- Unie. Het beleid was om min of meer gratis munitie, wapens, brandstof en apparatuur aan Stalin te leveren, zelfs nog eerder dan aan Amerikaanse of westerse troepen. Als gevolg daarvan gingen er enorme scheepsladingen Amerikaanse steun de wereld rond om deze veilig te maken voor communisme . In de tussentijd werden de Amerikaanse troepen, die dapper in de Filipijnen vochten, grotendeels niet bevoorraad. De Britten in Singapore kregen geen nieuwe vliegtuigen die de Japanners hadden kunnen afhouden van een invasie. De Sovjet-Unie verklaarde niet de oorlog aan Japan nadat Duitsland zich had overgegeven, maar Stalin wilde van de Britten, de Amerikanen en anderen een oorlog op twee fronten om voor hem te vechten, wat ze deden.

Het lijdt geen twijfel dat Harry Hopkins erg pro-Sovjet was in de politiek die hij bepleitte in de Roosevelt-regering. Diana West gaat nog een stap verder en speculeert of hij een volledige en bewuste agent van de Sovjet-Unie en Stalin was, die zelfs heeft geholpen om de Sovjets vitale Amerikaanse nucleaire geheimen te geven. Dit is uitgegroeid tot een twistpunt tussen de critici van het boek van West. Ik ben niet in staat om deze bewering te controleren, maar West pleit overtuigend voor haar standpunten. Het werd in ieder geval later bevestigd dat de Sovjet-Unie een groot aantal agenten had dat bereid was te collaboreren en die soms het Amerikaanse beleid kon beïnvloeden.

Diana West vermeldt dat Boris Jeltsin, de eerste postcommunistische, Russische president in de vroege jaren-90 speelde met het idee van het organiseren van een soort Neurenbergproces tegen de misdaden van het communisme. Hij werd gedwongen deze plannen op te geven vanwege weerstand van het Westen.  Waarom deze weerstand uit het Westen? Had dit te maken met het risico van blootstelling van teveel Westerse collaborateurs, sommige nog steeds in hoge posities? Of was het iets anders?

De processen van Neurenberg werden kapot gemaakt door het feit dat de Sovjet-Unie wegkwam met misdrijven waar het net zo schuldig was als nazi-Duitsland. Op aandringen van Stalin zorgden de Sovjets ervoor dat het beruchte, geheime Nazi-Sovjet pact (Molotov-Ribbentrop) tijdens het proces niet werd genoemd. Tot hun grote schande waren de westelijke geallieerden overeengekomen de Sovjet-misdaden op deze manier te verdoezelen.

Screenshot_31

Diana West stelt verder een eenvoudige vraag met behulp van de huidige situatie als uitgangspunt: Hoe komt het dat vijandige islamitische organisaties en landen het zo gemakkelijk vinden om westerse landen te infiltreren en te ondermijnen? Waarom ondervinden ze zo weinig weerstand, terwijl de vertellers van de waarheid hiervoor het risico lopen bedreigd te worden of te worden belasterd of publiekelijk belachelijk gemaakt?

Ze vindt deze situatie griezelig vergelijkbaar met hoe westerse samenlevingen gereageerd hebben – of soms niet goed reageren – vergelijkbaar met de communistische dreiging enkele jaren eerder. Haar diagnose, en die is verontrustend plausibel, is dat de lange strijd tegen communistische leugens, subversie, bedreigingen en manipulatie van de taal de structuur van de westerse beschaving heeft beschadigd. Ons gebruik van woorden is meer en meer losgekoppeld  van de feitelijke werkelijkheid en heeft ons begrip van onze eigen geschiedenis verdraaid en onze morele vezels in gevaar gebracht.

Dit brengt ons bij de vraag waarmee sommigen van ons al jaren hebben geworsteld: Hebben we de Koude Oorlog verloren? Of op zijn minst, niet zo vastberaden gewonnen als we zouden moeten hebben gedaan? Worden niet de overwinnaars verondersteld om het voorrecht van het schrijven van de geschiedenisboeken te hebben? Zo ja, waarom weerspiegelen dan zo veel van onze geschiedenisboeken marxistische sympathieën? Waarom staan ze vijandig tegenover de positieve verworvenheden van de Europese beschaving? Bovendien, als de Verenigde Staten het marxisme versloegen, waarom heeft het land slechts een generatie na president Reagan een president Obama, die een sociaal- geïnspireerd beleid en echo’s van marxistische retoriek sponsort?

De wapenwedloop werd door Ronald Reagan in de jaren-80 aangejaagd en legde slim de onderliggende economische zowel als het morele bankroet van de Sovjet-Unie bloot, die een paar jaar later ineenstortte. Reagan verdient onze dank voor het helpen om af te komen van een imperium dat het kwaad was, zoals hij zelf zei .

Het probleem is dat vanaf de staatsgreep, geënsceneerd door Lenin en zijn schurken in 1917, tot de Sovjet-Unie, eindelijk uiteengevallen in 1991, de westerse wereld generaties lang naast deze agressieve communistische entiteit heeft gewoond. Alleen al het behandelen van een crimineel stelletje totalitaire misdadigers alsof zij de leiders van een normaal land waren, heeft de weerstand van het Westen verzwakt tegen het kwaad.

Wat erger is, is dat de communistische collaborateurs, sympathisanten en agenten van invloed waren en generaties lang de weerstand van het Westen ondermijnden door subversie, desinformatie, valse propaganda en de verspreiding van cultureel pessimisme. Het beest zelf mag misschien niet meer in ons zijn, maar het ideologische gif dat de Sovjet-Unie en haar netwerken in westerse samenlevingen geïnjecteerd hebben, wordt tot op de dag van vandaag in hun bloedbanen rondgepompt.

Deze langdurige marxistische aanval van zowel binnenuit als buitenaf verstoort de rationele denkprocessen van de westerse wereld, waardoor het moeilijker wordt goed te onderscheiden van het kwaad en vriend van vijand . Misschien is dit deels de verklaring waarom het Westen er nu voor andere roofdieren uitziet als een gemakkelijke prooi, bijvoorbeeld bij islamitische roofdieren. Moslims en andere vijandige “aliens” kunnen gewoon het patroon van subversie en infiltratie, dat is gebruikt door de communisten, overnemen. Inderdaad, sommige van de resterende  marxisten van de harde lijn lijken in deze onderneming te worden geholpen.

Er is zoveel materiaal verschenen over de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog dat het moeilijk is om een boek tegen te komen dat uitdaagt over wat je denkt te weten over deze oorlog. Toch slaagt Diana West er in om precies dat te bereiken in “American Betrayel” door veel weinig bekende en soms doelbewust begraven feiten onder onze aandacht te brengen. Dat is geen sinecure. Hoeveel mensen weten van de duizenden Amerikaanse burgers die door de Amerikaanse regering in de steek werden gelaten en dwangarbeid, leed en voortijdig overlijden onder Stalins ijzeren vuist in Siberië moesten verdragen?

Ik kwam een paar passages tegen waar ik niet onvoorwaardelijk de logica van de auteur overneem, maar haar algemene stelling blijft sterk: Generaties van Westelijk “appeasement” van communistische misdaden hebben de morele en de culturele ruggengraat van de westerse beschaving verzwakt, waardoor deze een gemakkelijke prooi voor nieuwe vormen van roofdieren vormt.

Ik zou er aan willen toevoegen dat ik als lezer van en soms als artikelschrijver op FrontPage Magazine verbijsterd en teleurgesteld was over de smerige smaad die haar redacteur David Horowitz en anderen hebben gebruikt tegen West en haar boek. Om het oneens te zijn met bepaalde interpretaties van feiten is één ding, maar dit gedrag gaat veel verder dan dat. Toevallig lijkt het op de lastercampagnes van de karaktermoord tegen anticommunisten die West zelf beschrijft in haar boek. Het is niet alleen oneerlijk, het lijkt een totalitaire impuls te verraden. In dit geval heeft David Horowitz sporen van het marxistische geloofssysteem, die hij vermoedelijk vele jaren geleden achter zich liet, weergegeven.

Het boek “American Betrayal” van Diana West is een sterk boek waarvoor zorgvuldig onderzoek is gedaan. Een werk dat veel van de ideeën ter discussie stelt die u had over een conflict dat de vorm van de moderne wereld vorm gaf. Het verdient het om gelezen te worden.

Screenshot_29

Bron:

 http://gatesofvienna.net/2013/09/did-we-lose-the-cold-war/

Auteur: Fjordman.

Vertaald uit het Engels door:

Vederso

(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Communisme, Historie, Islam, landverraad, socialisme, VS. Bookmark de permalink .

28 reacties op Hebben we de Koude Oorlog verloren?

  1. bobzelf zegt:

    Nou na ALLE AANNAMES , EN MISSCHIEN , EN WEL MEE GAAN IN HAAR GEDACHTES
    HEB IK 1 HEERLIJKE DOODDOENER VOOR U ALLEN :
    De overwinnaar heeft altijd gelijk !!
    en als de moffen niet zonodig maanden verloren hadden om hitler zijn ego te laten strelen
    DOOR stalingrad met de grond gelijk te maken en snel doorgetrokken waren om stalingrad heen !!!! naar de olievelden .
    Dan was die geweldige D=day invasie een fiasco geworden !!!
    EN HAD U NU ALLEN PERFECT DUITS GESPROKEN !!!
    en had u nu allen , een mooi fijn meebrul liedje als meezinger gehad tijdens de voetbal .!!
    en DEUTSCHLAND , DEUTSCHLAND UBER ALLES , LOPEN BRULLEN !!op vakanties
    AS , AS ,AS, IS VERBRANDE TURF !!!

    poetin heeft het nu weer gedaan , nou zonder die man was er zeer waarschinlijk hier en daar een atoombom neergegooid !!
    Zal ik effe 500 amerikanen opnoemen , die de boel belazerd hebben / opgelicht e.d. van af kennedy , al gore , nixon tot en met mohammed obama !!!

    Like

  2. Q zegt:

    Mooi dat alles nog eens in een boek en dit artikel duidelijk word gemaakt.
    Maar die conclusie had ik een paar jaartjes geleden al getrokken.

    Maar hoe verzet je je nu vreedzaam hiertegen ?
    Ik zou zo blij zijn als iemand dat eens uitlegde.

    Like

    • E.J. Bron zegt:

      Ik ben bang dat vreedzaam verzet uiteindelijk niet mogelijk blijkt te zijn… Dan rest nog slechts één optie…

      Like

      • Joop Klepzeiker zegt:

        Zelfs die optie is niet mogelijk, om dezelfde redenen waarom we hier beland zijn.

        Het moet eerst allemaal gebeuren en dan , heel misschien zal men wakker worden en dan na een lange tijd zal er wat kunnen gebeuren, ik betwijfel namelijk aan de houdbaarheid van het grote plan niet over de uitvoering ervan die gaat gewoon door als een stoomlocomotief steeds sneller en sneller, met wat his en pis hier en daar.

        Like

      • koddebeier zegt:

        Dat is het enige wat ons nog rest, echter we zijn zo gebrainwashed met vredelievendheid en zachtaardigheid, dat dat moment maar voor ons uit blijven schuiven…
        Tot het geweld ons inhaalt ??

        Like

    • Theresa Geissler zegt:

      @Q 22.38u.Vreedzaam? Nee, ik geloof niet, dat dat tot de mogelijkheden behoort.
      Dat proberen de goedmensen al tig jaar. Maar de moslims, zeker de radicalere, lopen lachend over ze heen.Het is maar een voorbeeld.
      Zo sinds de jaren ’60/’70 kreeg je niets anders te horen dan dat je je voor alles maar moest openstellen, dan kwam het vanzelf goed.
      In die periode hoorde je ook alleen maar, als bijvoorbeeld de naam McCarthy viel, dat het zo’n schizofrene figuur geweest was,, die overal -onterecht- Communisten zag, en die niets dan ellende veroorzaakt heeft. Nu kun je hier weer lezen dat er wel degelijk twee kanten aan het verhaal zaten. Dat soort dingen.
      Want ik heb zo langzamerhand een rotsvast vertrouwen in het oordeel van Fjordman. En, als hij dat aanbeveelt, ook in auteurs als Diana West.
      Maar een vreedzame oplossing in deze tijd…..Nee. NIET met zo’n tegenstander als de Islam tegenover je. Die verstààt vreedzaam verzet niet eens.
      Het enige wat ze verstaat is geweld.
      Dus, zouden we nu dan moeten zeggen, als dat is wat ze wil, kan ze het krijgen.
      Want pràten…..Nee, zinloos.

      Like

  3. oogenhand zegt:

    Open grenzen en een basisinkomen gaan uitstekend samen. We moeten alleen beseffen dat niet zozeer “extreem-rechts” maar juist de islam een bedreiging voor Art.1 van de Grondwet vormt (en vergelijkbare artikelen van het EVRM). Dan kunnen we gewoon moslims die van niet-moslims stelen gewoon de hand (en voet in geval van roof) afhakken, en kunnen er veel meer vluchtelingen komen zonder dat ons land wordt ontwricht.

    Like

  4. Republikein zegt:

    Koude oorlog? Hete oorlog, that counts!

    Like

  5. Republikein zegt:

    Waar geen kwaad is, daar heet het toch hemel, of vergis ik me?

    Like

  6. Joop Klepzeiker zegt:

    Het kan de grote goegemeente allemaal helemaal geen ene reet schelen, ze liggen er niet wakker van en het zal hun tijd wel duren, dus waar maken jullie je druk om.

    Wees gewoon een reiziger , ga voor een raampje in de trein van de gebeurtenissen zitten en geniet van het politiek landschap wat voorbij komt, levende geschiedenis, wel wat van leren hoor , dit keer dus.

    misschien wat mentale voorbereiding op wat komen gaat, dat kan nooit kwaad.

    Ach ja en dan is er altijd ook nog eens : Wir haben es nicht gewusst

    Like

  7. luckybee zegt:

    Het ziet bijna zo uit; na de val van de Muur, worden de jonge mensen bij ons nog meer in socialistische leer gedrild.

    Like

  8. louis-portugal zegt:

    EEn goed boek denk ik.
    Voor mij heeft ze volkomen gelijk waar ze zegt dat Reagan door zijn politiek het communisme ten val heeft gebracht.
    Zeg dat eens tegen een links figuur en je krijgt de wind van voren want Reagan was MAAR een acteur van B-films enz..
    Toen Tacher stierf, enkele maanden geleden, waren er op allerlei linkse plekken feesten zo haten veel linksen haar.
    Als ik nu naar de duitse verkiezingen kijk waar links toch een meerderheid heeft ondanks dat die, behalve die LINKE, hun hele souvereiniteit aan Brussel willen overdragen, en dus in de verste verte niet kunnen overzien wat ze doen, gaan ze liever kapot dan dat het risico bestaat dat er een ,(hardwerkende) groep beter van wordt.
    Dat zie je ook bij Israël.
    Een hardwerkend land wordt door jaloesie opgevreten.

    Like

  9. louis-portugal zegt:

    Ik begin aan 2 omdat mijn vakje iedere keer omhoog en omlaag wipt.en ik dus daardoor niet goed kan zien wat ik schrijf.
    Ik denk dat door een gedeelte domheid en een ander gedeelte opportunisme komt, door mensen die er beter van worden, er altijd een meerderheid zal bestaan voor veel verkeerde beslissingen.
    Links is veel brutaler dan rechts.
    Ik bedoel dan niet extreen rechts als dat al bestaat.
    Misschien wel bij bankiers en ongeremde managers die zonder aanziens des persoons zo rijk mogelijk willen worden en zelfs ervoor moorden of laten moorden zoals de maffia…
    Extreem links is er in overvloed zoals we bij Mao Stalin en voor mij bij Hitler hebben kunnen zien.
    Laat de discussie of Hitler links of rechts is maar voor een andere keer.
    Hij heeft in ieder geval ook veel linkse dingen gedaan.
    Mensen geloven liever linkse leugens dan rechtse gematigde waarheid.
    TATCHER natuurlijk.

    Like

  10. vanhetgoor zegt:

    Wat mij nu pas opvalt is dat Fjordman zo ontzettend lief schrijft. Helaas gaat hij aan een heel belangrijk punt voorbij, net alsof dat aan zijn aandacht is ontsnapt. De Russische Oktober revolutie in 1917 (7 November 1917) is een onmisbaar punt in de geschiedenis geweest, het moest gebeuren. De slavernij is in 1918 in Rusland afgeschaft toen de Sovjets het hele land hadden bevrijd van de Tsaar en zijn kliek.

    Veel mensen kunnen het zich niet voorstellen hoe het leven is geweest, de extreem extreme rijkdom waarin een handvol families leefde en de diepe uitzichtloze armoede waarin miljoenen mensen moest leven en werken. Het is onvoorstelbaar, de revolutie in 1917 heeft daar een eind aan gemaakt en het feit dat hierdoor de gehele wereld zestig jaar lang nog de rekening van moest betalen, het zij zo.

    Ik ben bereid om het communisme als resultaat en gevolg van de revolutie te accepteren, maar kom niet met het veroordelen van die revolutie. De Tsaren en hun familie waren absolute heersers over Rusland, zij waren de eigenaren van het volk. En terwijl dat volk niet te eten had kochten de Romanovs Faberge-eieren voor een paar honderdduizend Roebels per stuk. De Romanovs zijn vergelijkbaar met de familie Saud, die de eigenaren zijn van Saudi Arabië, ook zij zijn absolute heersers, ook zij kunnen beslissen over leven en dood, ook zij hebben geen verantwoording af te leggen.

    Wij in Nederland hebben altijd in betrekkelijke luxe geleefd, met een koddig en boers koningshuis dat nooit iets betekend heeft, een koningshuis dat zijn hand moest ophouden bij het parlement omdat ze anders niet konden rondkomen. Wij kunnen het ons niet voorstellen hoe erg Rusland geleden heeft onder de Tsaar. Nog veel erger dan onder de Sovjets, en dat was ook geen pretje!

    De Russische Revolutie heeft naar mijn mening meer dan zestig jaar geduurd, de bevolking was pas vrij toen het communisme weg was, maar het communisme was absoluut noodzakelijk om dat tuig dat in het Kremlin woonde met wortel en tak uit te roeien. Dat er ná de Russische Tsaren familie ook nog anderen waren die het land hebben uitgebuit en verkracht is tot daar aan toe. Hun dynastie was niet erfelijk en om de paar jaar werd er een opruiming gehouden en werden de kleine baasjes die zich iets te veel verrijkt hadden achteloos achter de coniferen geveegd. Geeft niet! Opgeruimd staat netjes.

    Wat mij tegenvalt van Fjordman is dat hij het belang van de Russische revolutie niet wil erkennen, deze revolutie veroordelen is namelijk ook de huidige situatie betreuren. Rusland is eindelijk vrij, hoewel Poetin gedraagt zich ook wel eens een beetje als een Tsaar en ook hij is niet vrij van communistische invloeden. Geen enkele andere beweging had deze omwenteling kunnen bereiken. Kijk naar Amerika, kijk naar de omwenteling aldaar, nu ca. dan 230 jaar geleden, ook daar werd de bevolking bevrijd van het lijfeigenschap van de Britse vorst. Ook daar was slavernij en geen persoonlijk bezit mogelijk, iedereen was onderdanig aan de kroon. De Amerikaanse revolutie ging veel trager dan de Russische revolutie. De Russische revolutie kostte ca, zestig jaar om te vervolmaken, de Amerikaanse revolutie kostte meer dan 180 jaar voordat iedereen was bevrijd, feitelijk is het een schande natuurlijk. Maar als men de Amerikaanse revolutie betreurt dan wil men feitelijk de slavernij terughebben en het lijfeigenschap, de strafkolonie, het wingewest en het onderdanig zijn aan de Britse kroon. Het zelfde geldt voor de Russische revolutie, als men die betreurt dan verlangt men terug naar die uitvreters die zich superlatieven ontbrekende rijkdommen toe-eigenden ten kosten van gewone mensen.

    Ik hoop dat Fjordman wil gaan erkennen dat de Russische revolutie een onmisbare stap in de ontwikkeling van Rusland is geweest. Net als de evolutie onmisbaar is geweest! Men moet niet denken dat (Christen) Democraten ergens op de wereld iets betekend hebben voor de ontwikkeling en de bevrijding van de normale burgers! De bevrijding gaat altijd gepaard met bloed. En dus ook met het bloed van onschuldigen helaas.

    De makkelijke acceptatie van communistische propaganda komt voort uit het feit dat een gedeelte van de communistische ideologie gebaseerd is op gezond verstand, namelijk, ieder mens behoort gelijkwaardig te zijn aan anderen.

    De acceptatie van de islam heeft een hele andere oorzaak, namelijk de islam lijkt op een geloof, het heeft de uiterlijke kenmerken van bijvoorbeeld het christendom en het gebruikt een soortgelijk jargon. Het christendom is ongevaarlijk, dan zal de islam dat ook wel zijn, althans zo slaapt men verder!

    Het verschil tussen het communisme en de islam is dat het communisme een hoeksteen is geweest waar de maatschappij verder op heeft kunnen bouwen, de islam is een kankercel die eenmaal in het lichaam niet als vijandig wordt herkend. Deze kankercel kan vervolgens de plaats innemen van nuttige cellen en groeien en voortkankeren. Maar dat is nu eenmaal de eigenschap van kanker, het lichaam ziet het niet als vijandig. Wanneer het wel wordt herkend dan komt er een afweer in werking, de kankercel wordt ingekapseld en afgebroken.

    Misschien wordt het tijd om in te grijpen. Door de islam in te kapselen, zorgen dat er geen voeding komt, de resten fijn te beuken en uit te kotsen. Dat is de natuurlijke manier om af te rekenen met schadelijke zaken.

    Like

    • oogenhand zegt:

      Net zo goed als we ons niet moeten laten gijzelen door de doden van het Nationaal-Socialisme, moeten we ons niet laten gijzelen door de doden van het Communisme. Ik heb een genuanceerd beeld van Jozef Stalin, en weiger hem alleen als een monster te zien. Breek de politiek-correcte kliek door de vraag te stellen: “Had Jozef Stalin wit privilege?”

      Het is weinig verassend dat de Communist Rik Min zeer vijandig tegen Saoedi-Arabië staat.

      Like

  11. henk schroemges zegt:

    Prima boek. Hopenlijk lezen de huidige leiders van de EU en hun vazallen in de EU-landen ook dit boek en vragen zij zich misschien af, of ook zij bedoeld worden!?
    Of kan de hedendaagse Gutmensch zich feitelijk niet tot zo’n gedachtengang inspireren? Dat zal het wel zijn, denk ik.

    Like

  12. Jean zegt:

    Ik zal niet zeggen dat we de koude oorlog verloren zijn maar het is wel een feit dat we al veel verloren zijn door het lafhartig misdadig verraad gepleegd door de EU misdadigers maar dat wil niet zeggen dat we bij de pakjes moeten gaan zitten, wij moeten nu als strijdvaardige Europeanen die verraders van onze beschaving, van onze normen en waarden hard aanpakken en ze verdrijven na ze eerst alles afgenomen te hebben wat ze bij ons gestolen hebben.
    Dat dit moet gebeuren incl. die 55.000.000 achterlijke gewelddadige barbaren is een vaststaand gegeven want vanaf het moment dat het cijfer over de 1.000.000 barbaren is gegaan is het helemaal fout beginnen te lopen, die barbaren MOETEN terug naar hun zandbak waar ze ongestoord hun waanzin kunnen beleven én….waar ze ons geen schade kunnen berokkenen, laat ze maar zwemmen in hun olie, als ze die niet meer verkocht krijgen zingen die barbaarse soepjurken wel een heel ander liedje.
    Heeft al iemand gehoord dat die oliemaffia Afrika bijspringt in de ellende? Ik heb het nog niet gehoord, dat zouden wij moeten doen, wat Vlaanderen betreft moeten ze maar aankloppen bij die familie die er een fortuin heeft gestolen via barbaarse praktijken en daar nu decadent van profiteert.

    Like

  13. Dr. Kwast zegt:

    Wat heeft het voor zin, dat Fjordman het ons laat weten dat er een schrijfster is die uit de doeken doet wat er in de wereld politiek heerst door politieke overwicht uit het verleden. Daar er reageerders zijn die dit allang weten. Mijn interesses is behoorlijk gewekt.

    Like

  14. Dr. Kwast zegt:

    Ik vraag nederig excuus, er zijn er meer die meer weten.

    Like

  15. Paardestaart zegt:

    “De slavernij is in 1918 in Rusland afgeschaft toen de Sovjets het hele land hadden bevrijd van de Tsaar en zijn kliek” ????

    De tsaar “en zijn kliek”? Je gebruikt zelfs het vocabulaire van marxisten.. ^_^
    Afijn – de lijfeigenschap werd in Rusland afgeschaft in 1861, in 1864 werd lokaal (zelf-) bestuur. mogelijk, en vrouwen hadden ah eind van de 19e in Rusland een betere toegang tot academisch onderwijs dan hun tijdgenoten in de rest van Europa, terwijl Rusland .
    De boeren waren straatarm – daar heb je gelijk is, maar elke verbetering van hun toestand werd ernstig belemmerd door de revolutionaire bewegingen die in heel Europa een nieuwe orde voorstonden. Hervormingen werden vaak door bestuurders de kop in gedrukt uit angst voot de omwenteling waar de wereldbestormers om riepen. I
    Overigens denk ik dat de boeren als een blad aan een boom waren omgeslagen als ze de kans hadden gekregen: de honger die de maatregelen van de communisten veroorzaakten sloeg alles wat de stakkers ooit hadden meegemaakt.. Chroesjtsjov erkende in zijn memoires dat hijzelf ‘het in 1913 beter had’ als loodgieter dan in 1932, toen hij tweede secretaris was van het Moskouse partijbestuur.
    Ik denk dat je zoals wij allemaal zwaar belubberd bent door de lezing die de links-dragende bovenbouw ons oplegt, maar er is zeker een andere lezing van de sociale ontwikkelingen in die tijd denkbaar.
    Ik vrees dat er toen, net als nu akelige dwingelanden achter de schermen gebruik maakten van alles dat zich op grass rootslevel manifesteerde. Agitators, of zoals ze zich nu openlijk noemen: community organizers maakten zich net als vandaag de dag meester van het volksgevoel, en gebruikten het, precies zoals nu om hun eigen agenda te verwezenlijken.
    We waren er mondiaal een stuk rooskleuriger aan toe geweest als de rellende revolutionairen nooit een poot aan de grond hadden gekregen; als de mensen maar wat nuchterder en wat minder goedgelovig waren geweest..
    Jagen de arme sukkels koningen en priesters de deur uit; laten ze nog veel onguurder schooiers bij de voordeur weer naar binnen..
    Hier, voor als je je gedachten eens wilt laten weiden over hoe het ook anders had gekund..
    In dat verband is misschien begrijpelijk dat het boek van Diana West zoveel nijd wekt bij historici..: elke prediker, of hij nou voor god of z’n eigen parochie preekt is medeplichtig aan een moedeloosmakende hoeveelheid menselijke ellende. De zonen zijn zonder uitzondering erger gebleken dan de vaders – en een stuk dwazer ook nog..

    http://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/30594/land-van-melk-en-honing.html

    Like

  16. Martien Pennings zegt:

    Jezus zeg!
    Tismenogalwat!
    Daar moet ik allemaal eens heel diep over nadenken.
    Wat ik wéét is dat ik David Horowitz hoog heb zitten.
    En ik vind het irritant, ja onbeschoft dat Fjordman geen link geeft naar de kritiek van Horowitz.
    Bij deze: http://frontpagemag.com/2013/david-horowitz/diana-west-invents-a-new-conspiracy/

    Like

  17. Henk.V zegt:

    Allereerst dank voor je goede vertaling, Vederso!
    Bij Amazon is het boek van Diane West voor een redelijke prijs verkrijgbaar 🙂
    Fjordman is een begaafde observator en analyticus. Daarbij beschikt hij over het vermogen om zijn waarnemingen en conclusies in leesbare tekst aan ons voor te leggen.
    Inzichten van mensen als Diane West en Fjordman kunnen ons uitstekend van dienst zijn, willen we niet alles verliezen wat ons toebehoort.
    De schrijfster van ‘American Betrayal’ legt een kern van het probleem, waarmee het Westen worstelt, bloot.
    ”Generaties van Westelijk ‘appeasement’ van communistische misdaden hebben de morele en de culturele ruggengraat van de westerse beschaving verzwakt, waardoor deze een gemakkelijke prooi voor nieuwe vormen van roofdieren vormt”.

    Wat is ‘appeasement’ eigenlijk? Het meest bruikbare woord is ‘kalmering’. Stel,er ontstaat een geschilpunt, dat tot een conflict kan uitgroeien. Dit spanning loopt op en dreigt uiteindelijk tot een explosieve situatie te leiden. Appeasers willen de druk van de ketel halen, doorgaans door middel van praten.
    ‘Appeasers’ weten dus heel goed dat er dingen niet kloppen! Maar al pratende en overleggende denkt men gedragsveranderingen bij de veroorzakers van de ontstane spanningen te bewerkstelligen. De appeaser wil altijd door praten de druk van de ketel halen, de tegenpartij kalmeren en tot redelijk gedrag te brengen.
    Appeasers haten ‘conflict modellen’!! Botsende meningen praat je gewoon weg!
    Deze strategie volgt het Westen al vele decennia lang. En van een veel te ver doorgevoerde kalmeringspolitiek verzwakt het Westen, zegt de schrijfster.

    Deze politiek van ”appeasement” berust namelijk op de foute veronderstelling, dat iedereen, als het er op aan komt, van goede wil is.
    Bij gelijk geaarden, redelijke mensen dus, valt er al overleggend vaak wel iets te bereiken door middel van praten en een bereidheid tot geven en nemen.
    Het Nederlandse ”poldermodel” is daarvan een bekend voorbeeld.

    Bij confrontaties met dictaturen en zeer expansieve stromingen valt er echter niets te ‘kalmeren’. De drang tot overheersing redeneer je namelijk uit niemands hoofd.

    Een van de meest sprekende voorbeelden daarvan was het mislukte bezoek van de Britse premier Neville Chamberlain in 1938. Deze idealistische en zachtmoedige politicus gruwde van elke vorm van oorlog. Hij geloofde in de kracht van een redelijk gesprek en hij was er stellig van overtuigd dat bij de ‘vredesbesprekingen’ met Hitler
    ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Conferentie_van_M%C3%BCnchen) door het doen van verregaande concessies (waaronder weggeven van het Tjechoslowaakse Sudetenland aan Duitsland) Hitler van oorlogvoering kon worden afgehouden.
    Hij vergiste zich verschrikkelijk! Het tegendeel was het geval. Hitler schatte de houding van Chamberlain precies in en de voorbereidingen voor de oorlog gingen versneld door.
    De voortdurende bereidheid tot het doen van concessies wordt door imperialistische krachten altijd juist beoordeeld: het is een teken van ZWAKTE.
    Politiek correct meent bijvoorbeeld de islam te kunnen ‘vernederlandsen’ door een hoge mate van toegefelijkheid aan de dag te leggen: tot het doen van stapsgewijze concessies dus.
    De uitkomst laat zich raden.

    Diana West stelt dat na de val van het nazisme ,die niet werd bewerkstelligd door voortdurend overleg, maar door gebruikmaking van militaire middelen ,(de enige logische lijn tegenover kwaadwillende expansieve krachten!) het Westen tekort schoot tegenover het communisme, dat zich minstens zo slecht gedroeg als de nazi’s hadden gedaan.De communisten ontsprongen de dans en zij zagen kans het Westen op grote schaal geestelijk te infiltreren en te bespioneren.
    Hiervoor zijn in elk geval twee verklaringen te geven:
    De Tweede Wereldoorlog grepen zo in op het bestaan van de burgers die er door getroffen werden, dat er zich een nieuw ijkpunt ging vormen voor de begrippen goed en kwaad.
    Dat ijkpunt laat zich tot op de dag van vandaag voelen en daarbij is alles wat terecht of onterecht met het denken en handelen van het nazisme verbonden kan worden: SLECHT en alles wat tegen het nazisme in stelling werd gebracht: GOED!
    En om maar met het laatste te beginnen: de communistische regimes van Lenin en Stalin waren wellicht totaal misdadig, wanneer je ze goed bekeek, maar de Sovjets streden wel zij aan zij met de geallieerden. TEGEN het nazisme en dat maakte ze automatisch GOED. Bovendien weet iedereen dat de communisten zeer actief waren in het verzet tegen de nazi’s. De deelname aan de oorlog tegen nazi-Duitsland leverde eigenlijk meteen een vorm van wegpoetsen van de zonden van het communisme, beeldsprakelijk bezien.
    De communisten waren zo kwaad nog niet en in zekere zin is die houding nooit helemaal verdwenen.
    Nederlandse politici met zeer linkse opvattingen hadden het nooit moeilijk in Nederland. Hoeveel lieden met een zeer linkse achtergrond konden zich probleemloos voorzien van een ander etiket en moeiteloos hun weg vinden in de Nederlandse politiek? En is het niet veelzeggend genoeg dat Maxima wegwijs werd gemaakt in de Nederlandse samenleving door de zeer linkse politica Andree van Es?
    Links ontsprong de dans gewoon en dan moeten wij ons afvragen of de politieke wereld na de Tweede Wereldoorlog niet continu met twee maten is gaan meten, ‘links’ beschermend, ‘rechts’ voortdurend in de hoek zettend.

    Het verdrag tussen von Ribbentrop van Nazi-Duitsland en zijn ambtgenoot Molotov, de Russische Minister van Buitenlandse Zaken, toont aan dat de twee toenmalige grootmachten veel minder van elkaar verschilden dan wel eens wordt gedacht. De Polen kunnen er over meepraten.

    Een tweede factor, die verklaart waarom het communisme nooit serieus is beoordeeld en veroordeeld is te ‘danken’ aan het succes van de ‘Frankfurter School’. Over deze richting is hier genoeg geschreven, maar het is wenselijk dat we in elk geval onthouden dat deze stroming er voor gezorgd heeft dat overal in het Westen, op alle plaatsen waar overdracht van kennis plaats vindt, er sleutelposities worden ingenomen door zeer linkse lieden.
    Het gevolg daarvan is dat er al enkele generaties lang mensen met linkse gedachten zijn bestookt.

    Soms verraadt het linkse karakter van de infiltratie zich mogelijk ongewild. Wanneer je iemand in onze samenleving wil demoniseren, dan plaats je die toch gewoon in ‘de rechtse, of extreem rechtse hoek’? Daaruit volgt dat de ‘betere’ mensen alvast niet rechts zijn.. met andere woorden ….

    Dus, hebben wij de Koude Oorlog verloren?
    Laten we het er maar ophouden dat we die in elk geval niet overtuigend gewonnen hebben.

    Like

    • oogenhand zegt:

      Nee, we hebben de Koude Oorlog gewonnen, en daarmee de erfenis van Stalin verkwanseld, die vaak krachtig optrad tegen de islam. WTF, we hebben zelfs moslims gebruikt om de Sovjet-Unie te verslaan, bijvoorbeeld in Afghanistan.

      Like

  18. Jules Vismale zegt:

    De Koude Oorlog is nooit en te nimmer verdwenen en de geallieerden zijn net zo schuldig aan WO II als de nazi’s en communisten. Adolf Hitler had juist het geluk dat de geallieerde leiders, en Jozef Stalin in het bijzonder, in het begin dachten dat Hitler volkomen ongevaarlijk was en hem zoet konden houden met slijmerij, aanbieden van geld, graan en grondstoffen. Maar toen Hitler in 1945 was verslagen bleek later dat Stalin toch erg aardig werd tegen bepaalde nazi’s zoals Joachim von Ribbentrop (de nazi-minster die het beruchte pact uit 1939 ondertekende met hem) en Rudolf Hess (Hitlers plaatsvervanger die hij ervan beschuldigde om met diens vredesmissie naar Engeland en speciaal Winston Churchill de nazi’s richting Rusland zou hebben verjaagd.
    Tijdens het Proces van Neurenberg boden de Russen in het geheim Ribbentrop aan om het beruchte pact tussen Duitsland en Rusland niet openbaar te maken en in ruil daarvoor zouden ze voorkomen dat hij werd opgehangen. Ribbentrop ging daar niet op in en in 1952 probeerde Stalin in het geheim om Hess tot collaboratie te bewegen om hen tot staatshoofd van de DDR te benoemen als deze het socialisme openlijk bekend maakte zodat talloze nazi’s daar naar de communisten zouden overlopen. Hess dacht echter natuurlijk bij zichzelf: “Stomme klootzak! Denk je nou echt dat ik met jou wil samenwerken terwijl jij de aartsvijand van mijn Führer was en er in 1946 alles voor over had om mij achter slot en grendel te krijgen? Flikker maar mooi op met je mooie plannetjes en ga wat mij betreft in een bak stront zitten!”
    En in 1989 hebben de Russen verloren van de Oost-Europese volkeren die zij decennia’s lang hebben onderdrukt, gelijk wat de EU hier doet en deze laatste zal evenmin van Rusland verliezen maar van de EU-hatende Europeanen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s