Angst en gegiechel: Een dag als Jood in Malmö

Screenshot_6

Patrick Reilly, journalist van de Engelstalige versie van de Zweedse “The Local”

Antisemitisme en Malmö zijn woorden die vrij vaak samen voorkomen. Joden keren het zuidelijk deel van de stad de rug toe na afloop van verscheidene incidenten, terwijl potentiële joodse toeristen ontdekken waar het nu om gaat. Vorige maand ontving The Local (in Zweden) van een joodse lezer een email waarin hij aangaf te overwegen Zweden te bezoeken. “Met de opkomst van het antisemitisme in Europa en sommige beangstigende gebeurtenissen in Zweden (Malmö dringt zich op), waarom zou een joodse man met zijn gezin Zweden bezoeken? Ik draag geen tzitzit of een keppeltje, maar ik zie er etnisch uit. Dit is een heel serieuze vraag”, zei de lezer.

In 2010 gaf het Simon Wiesenthal Centrum, dat joodse belangen in het buitenland vertegenwoordigt, een reisadvies af voor Malmö. Het legde er de nadruk op “extreem voorzichtig te zijn”. Een jaar later schrapte een Hollywood filmmaatschappij de opnames voor een film met een joods onderwerp in Malmö vanwege bezorgdheid over de situatie daar.

Vorig jaar zei het Wiesenthal Centrum dat “het geen reden zag om het reisadvies te versoepelen of in te trekken, dat Joden waarschuwt een bezoek aan Zuid-Zweden opnieuw te overwegen.”

Een paar maanden later werd de joodse gemeenschap geteisterd door een bomaanslag. De voormalige burgemeester, Ilmar Reepalu, werd beschuldigd van antisemitisme tijdens de laatste jaren dat hij in functie was, die samenviel met de opkomst van zgn. haatmisdaden tegen Joden, hoewel weinigen het ooit brachten tot openbare aanklager.

Joden in Malmö die open zijn over hun identiteit zijn er slechts weinig. Daar is wel de rabbijn Shneur Kesselman die zich in volledig traditionele kledij steekt en daar is chef-kok Shmuel Goldberg die een keppeltje draagt. Beiden hebben mishandeling meegemaakt. Op de auto van Kesselman werd het woord “Palestina” gekrast en Goldberg zegt dat hij vaak wordt uitgescholden. Begin dit jaar kwam hij een zeer boze man tegen in het centrum van Malmö die  bijna handtastelijk werd. Hij werd aangemoedigd om dit aan de politie te melden, die het als een haatmisdaad classificeerde.

Toen ik Goldberg vertelde dat ik van plan was om een dag een keppeltje te dragen, was hij eerst bezorgd. “Doe niets wat je anders ook niet zou doen. Wees voorzichtig als het onplezierig wordt”, adviseerde hij. Het idee was een gewone dag af te werken en ook plekken te bezoeken waar een toerist ook naartoe zou gaan, echter met één verschil, het keppeltje vastgespeld op mijn hoofd. Mijn bedoeling was geen grote risicio’s te nemen door wijken als Kroksbäck binnen te gaan, waar een Gambiaan met z’n kleine zoon recent was aangevallen en van een brug gegooid werd in een raciaal gemotiveerde misdaad. En bovendien, Kroksbäck is samen met bijvoorbeeld Rosengård niet bepaald een toeristisch hoogtepunt.

Welnu, het duurde niet lang of ik kreeg het gevoel dat ik in beeld was toen ik richting Möllevangen liep. Möllan, zoals het door de plaatselijke bevolking genoemd wordt, is een wijk vol bohemiens met een drukke groentemarkt, overdag vooral bezet door immigranten met pubs die ´s avonds bier schenken. Ik ben ontelbare keren door deze straat gelopen in mijn normale kledij, zonder ook maar nagekeken te worden. Nu leek het of ik twee hoofden had, afgaande op de bikken die mij werden toe geworpen. Terwijl ik een bekende bar passeerde, zag ik enige bezoekers die met open mond in mijn richting keken. Aansturend op de fruit- en groentemarkt was het duidelijk dat er door het winkelpubliek en de kraamhouders in mijn richting werd gestaard.

Toen het tijd werd om iets te kopen, gebeurde er iets vreemds. De verkoper in de marktkraam begon te grinniken en vroeg zijn baas getuige te zijn van de transactie. Beiden waren overdreven vriendelijk, het was bijna teveel van het goede. Starende blikken had ik verwacht, maar goedmoedig toegelachen worden zeker niet. Dit was vreemd. Uit veiligheid had ik een vriend gevraagd dicht bij me te blijven en me op korte afstand te volgen, voor het geval dat…. Nog in Möllan gingen we naar een van de plaatselijke gelegenheden om koffie te drinken, die was ingeklemd tussen falafel- en Zweedse winkels.

Terwijl we op onze bestelling wachtten, werd ik ontdekt door twee mannen in de hoek van het kleine koffiehuis. Ik voelde dat hun blikken zich in mijn glanzende, witte keppeltje boorden, maar – alweer – werd er niets gezegd of gedaan dat kon worden opgevat als antisemitisme, tenminste niet dat ik moest vrezen voor mijn veiligheid. Desalniettemin was ik nerveus en deze gevoelens werden nog versterkt toen we buiten op het plein onze koffie opdronken.

Op verschillende  momenten stopten mensen en keken om in een mengeling van ongeloof en kwaadwillendheid. Zo brak een vrouw uit in gegiechel of dit het grappigste was dat ze in jaren had gezien. Toen treuzelde een groep mannen met grote honden juist voor mij en wat leek wel een eeuwigheid. Misschien was het omdat ze snel in een taal spraken die ik niet kon verstaan of het was de nabijheid van de honden die me bang maakte. Of de dreiging nu echt was of inbeelding, de angst was reëel en die kwam van wat ik op het hoofd droeg.

Dat gevoel verdween niet toen m’n vriend mij vertelde dat een andere groep mannen vanaf een café aan de overkant van de straat me stijf hadden aangestaard. Het werd tijd om Möllan te verlaten, maar ik wilde nog brood kopen voor dat we vertrokken. Opnieuw brak de jonge man in de winkel in lachen uit toen ik hem de kronen overhandigde voor het verse brood. Een nep-Jood in dit gedeelte van de stad was zeker een bezienswaardigheid.

Daarop liepen we naar de grote winkelstraat, de Södra Förstadgatan, naar het grote plein bij Gustav Adolfs Torg, Meer starende blikken volgden, vooral van een vrouw toen ik mijn lunch at, maar ik voelde me veiliger in dit gedeelte van de stad.

Na een poosje begon ik het keppeltje te vergeten totdat een man agressief naar me toe liep en z’n vriend toebeet “fucking Jood”. Het herinnerde me er aan dat als je je joodse identiteit zo duidelijk laat zien dit overduidelijk een risico met zich meebrengt.

Eerlijk gezegd was het een verademing om het keppeltje af te kunnen doen.

Ik heb bijna twee jaren in Malmö gewoond en in die tijd vonden er vele schietpartijen en gewelddadigheden plaats. Als Ier vanuit het buitenland voelde ik me in het geheel niet bedreigd, maar het feit dat ik enige uren een keppeltje droeg, deed een gevoel van angst bij me opkomen. Zelfs toen ik niet bang was, maakte men toch dat ik me anders en onwelkom voelde.

De cijfers laten zien dat mijn angst terecht was. In 2012 werden er in Malmö 66 antisemitische haatmisdaden geregistreerd. Geen daarvan resulteerde in een veroordeling.

Goldberg is van plan om, ondanks de bedreigingen, z’n keppeltje te blijven dragen. Joden die geen keppeltje dragen, zoals de pas aan gekomen Spanjaard Juan Lopez, worden zelden lastig gevallen: “Ik ben in Malmö nooit bang geweest, omdat ik geen traditioneel joods leven leidt. Simpel gezegd, niemand weet dat ik joods ben, niet dat er in Malmö voor de joodse gemeenschap geen werkelijke bedreiging bestaat”, vertelde Lopez aan The Local.

De problemen duren zeker voort. Een leerkracht vertelde me dat sommige ouders hun kinderen van school haalden toen ze erachter kwamen dat zij Jodin was en uiteindelijk stopte zij te werken in Malmö.

Ondertussen wordt de enige joodse kleuterschool na een bomaanslag vorig jaar, beschermd met kogelvrije deuren. Als de kinderen naar buiten gaan in hun zeer zichtbare veiligheidshesjes, dan staat daar de naam van de joodse school niet op geschreven uit angst voor mogelijke aanvallen.

Maar het zou verkeerd zijn de indruk te wekken, zoals velen aan de andere kant van de Atlantische Oceaan hebben gedaan, dat het antisemitisme in Malmö niet zou worden aangepakt. Inderdaad, de berichtgeving over antisemitisme heeft geleid tot veel zelfonderzoek.

Aan “keppeltjes-marsen” nemen honderden inwoners van Malmö deel en andere Zweden benadrukken regelmatig hun steun aan de joodse gemeenschap in de stad, die is gekrompen tot 600 mensen.

In de kwestie van de haatmisdaden beloven politie en politici het beter te gaan doen. In een recent groot interview met The Local zei de nieuwe burgemeester Katrin Stjernfeldt Jammeh dat ze graag de relaties met de joodse gemeenschap zou herstellen en beloofde haatmisdaden harder te gaan aanpakken.

“Ik denk dat we een debat begonnen zijn dat erg belangrijk is als we ons richten op haatmisdaden. Zelfs één is er al te veel”, zei ze.

Laat ons duidelijk zijn. Naast staren en onbezonnen beledigingen gebeurde er niets ernstigs toen ik het keppeltje een paar uren droeg. Maar er hebben genoeg onverkwikkelijke incidenten in Malmö plaatsgevonden om te veronderstellen dat er iets had kunnen gebeuren.

Joden, in ieder geval die Joden wier identiteit duidelijk is, die Malmö bezoeken, moeten zich voorbereiden op ten minste starende blikken en nog erger op geweld.

* Opmerking van de redacteur: Sommige namen zijn veranderd om identiteiten te beschermen.

* Opmerking van de vertaler: Ik had moeite met deze tekst. Het liefst had ik hem in de prullenbak gegooid. Hij riekt mij teveel naar mooipraterij en overtuigt mij niet. Tundra Tabloids heeft deze tekst wel gepubliceerd en die staat bekend om z’n stevige joodse geluid.

Bron:
http://www.thelocal.se/50790/20131014/
Auteur: Patrick Reilly.

Vertaald uit het Engels door:
Vederso
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in antisemitisme, Jodenhaat, Zweden. Bookmark de permalink .

12 reacties op Angst en gegiechel: Een dag als Jood in Malmö

  1. “Als de kinderen naar buiten gaan in hun zeer zichtbare veiligheidshesjes, …”

    Wat moet je zo een kind vertellen, hoe uitleggen waarom hij/zij een veiligheidshesje moet dragen?

    Like

  2. Theresa Geissler zegt:

    Ik ben het eens met Vederso, geloof ik: Vaag verhaal. Kun je niet veel mee.

    Like

  3. luckybee zegt:

    Moete wij Zweden afschrijven van een lid te zijn van de EU?

    Like

  4. realist zegt:

    joden verlaten bepaalde delen van europa niet omwille van nationalistische,rechtse partijen maar wel omwile van de linkse fascisten en hun antisemitisch geimporteerd stemvee

    Like

  5. Jan zegt:

    De kerk van Zweden neemt de ideologie van de islam over, althans als het aan de geschifte tot bisschop benoemde Antje Jackelén ligt

    The Swedish archbishop elect Antje Jackelén’s stance on Islam has caused unease in parts of the press and among some members of the country’s Lutheran clergy.

    As her motto the coming top leader of the Church of Sweden has chosen ”God is greater” – in Arabic ”Allahu akbar” – and when asked to choose between Jesus and Muhammed, she gave no clear answer. This is not the first time influential segments within the Church of Sweden have flirted with totalitarian ideas.
    http://www.d-intl.com/2013/10/16/the-church-of-sweden-replaces-one-form-of-totalitarianism-with-another/?lang=en

    Like

  6. Roni Thome zegt:

    Haat tegen Europese Joden is gewoon anti-Joods. Semieten zijn de geitenneukers van Theo van Gogh. Er wordt hier over anti-joodse sentimenten in Malmö gesproken, alsof de autochtone ZWEDEN daar voor zijn verantwoordelijk. Maar dat is niet zo. Dankzij de lange heerschappij van politiek-correcte linkse Quislings, is Malmö (zoals andere grote steden in Zweden) tot bezet gebied geworden. Het is zelfs geen Europese blanke stad meer. Het wordt bewoond door een mix van schorriemorrie uit de derde wereld. De huidige inwoners hebben meer met bavianen gemeen dan met de Vikingen. Niet enkel de Joden vluchten weg, ook de autochtone Zweden verlaten massaal de omgeving en vluchten in noordelijke richting waar de boel is nog niet geïnfecteerd. De moord, een week geleden, op de 22 jarige Erik Björkman in Uppsala, laat overduidelijk zien hoe ver is dit land gezonken. De jonge Zweed werd in zijn eigen land vermoord omdat hij …een Zweed is. (zie link: https://ejbron.wordpress.com/2013/10/12/en-opnieuw-een-kloten-zweed-dood/). Een vriend uit de Faeröer eilanden, zegt dat Zweden is verloren. Zweedse steden bevinden zich in een hachelijke situatie. Hoe het verder zal gaan, hangt van de Zweden zelf. Als zij bereid zijn om hun land weer terug te veroveren, moeten ze eerst de ‘Vijde colonne van de generatie ’68’ een trap onder hun gat geven en met pensioen sturen. Types zoals Ilmar Reepalu en Mona Shalin hebben geen plaats meer als bestuurders. Zodra de Vikingen zouden Malmö weer op de Islam veroveren, zoals Karel Martel deed in Poitiers in 732, kunnen ook Joden weer in deze stad wonen. DEO VOLENTE.

    Like

  7. Trucker zegt:

    Wat me niet helemaal duidelijk wordt na dit te hebben gelezen, wie is het die lacht, of grinnikt en wie zijn diegenen die staren?
    Zijn dit Zweden, is het een gebied in Zweden dat gekend is om aanwezigheid van antisemieten of zijn het islamieten?

    Like

    • Thomasson zegt:

      @Trucker
      Degenen die in dit geval staren en zo hun best doen een rustig indruk te geven, zijn geen Zweden. Het zijn de Semitische Bavianen import uit het Midden Oosten. Ze hebben begrijpen dat samen met de ‘keppeltje Jood’ loopt ook een cameraman; dus het is een zichtbare val om iedereen te laten zien dat moslims slecht zijn. Ze zijn dit keer niet in de val gelopen. Dat sluipend achterna is typisch gedrag voor hen. Laten zien dat het Zweedse ‘Serengetti-reservaat’ van hen is en meer dan dat tolereren ze niet.

      Like

  8. realist zegt:

    in 1940-1945 moesten ze vluchten voor de nationaal-socialisten(nazi’s) en in de 21ste eeuw moeten ze vluchten voor marxistisch-socialisme(marxzi’s) en hun bijhorend islamitisch kiesvee. wat bij alle twee voorkomt is namelijk socialisme

    Like

  9. treintrien zegt:

    nou ben ik ff heel eerlijk:
    de eerste keer dat ik op amsterdam zuid zo een pijpenkrullenmeneer met keppeltje zag, was ik óók érg verbaasd 😉 Misschien heb ik ook wel ff een seconde te lang met mijn ogen geknipperd 😉
    Ik was bijna dertig en had nog nóóit een echte traditioneel geklede Jood gezien.
    Ik denk eigenlijk dat ik minstens net zo een dom gezicht trok als bij de eerste jurk-met-baard-slippers- en-gek-mutsje ;)… of de eerste halfafgebouwde transseksueel.

    Ik snap dat dus wel, dat staren. Ik heb er niet altijd controle over, in elk geval. Als ik iets geks zie, kijk ik. Er heeft een tijd een man op amsterdam centraal gelopen met een zwarte monnikspij zonder kap, met een soort fluoriserend embleem. Kon ik mijn ogen niet vanaf houden 😉 heel aparte verschijning. Hij had ook altijd duidelijk erg veel pijn, maar ik mocht niks voor hem doen. Hij praatte namelijk niet met mensen zoals ik ? (Géén idee wat dat zijn, mensen zoals ik: vrouwen? uniformen? kleine mensen? ;)) En dan weglopen en weer terugkomen: “En ik heb ook nog maar een half uniform aan, dus dan praat ik al helemáál niet met u! ” En dan zo nog een paar keer met willekeurige one-liners 😉
    En toch elke keer proberen he. (Ikke? Eigenwijs? Neuh…) De eerste paar keer waarschuwde ik de service en veiligheid, maar hij deed verder niks. Veroorzaakte geen overlast of zo. Hij was alleen een beetje raar. Op het laatst was het alleen nog: “Weet u het zeker?” “Ja!” ‘Ok dan, ook goed” En net toen ik dacht dat hij wat ontdooide, hij leek me te ‘herkennen’, zag ik hem ineens nooit meer. Heel gek.

    (Hoe een mens kan veranderen: ’t zou me nu niet eens meer verbazen als er een reiziger in zijn blote kont de trein in zou stappen, bij wijze van spreken. Ik heb wel gekkere dingen gezien haha 😉

    Like

  10. Pingback: Een dag als Jood in Malmö (vervolg) | E.J. Bron

  11. Trucker zegt:

    @ Thomasson 17 oktober 2013 om 23:47

    Oke, nu wordt het me duidelijk, dacht al dat het toch heel erg zou zijn als alle Zwaeden teken zouden geven van antisemitiesme. En in het licht dat het daar ook vergeven (in deze context kan ik gerust spreken van ‘vergeven’ zoals men ongedierte bedoeld) is van islamieten is het dus niet verwonderlijk dat het broeit en bloeit.
    Ik herinner me, weet niet goed meer wanneer ik juist het laast in Antwerpen centrum liep 10- 15 jaar (?) terug zal het wel zijn dat ik toen veel minder Joden zag in hun gekende kledij of met keppeltje.
    Heb als jongeman nog in Antwerpen gewoond toen was de islamiet daar nog niet duidelijk in het straatbeeld enkel de straat achter het station (weet de naam niet meer) was aan het omturnen naar islamgedoe (jaren zeventig) maar het tuig was er nog niet (lees het addergebroed dat ze kweken), en toen konden de Joden nog onbekommerd in Antwerpen op straat gaan.
    Ik weet niet of Joden nu nog met een keppeltje de staat kunnen opgaan want Antwerpen is de stad van alah geworden en niet zonder reden, het is daar VERGEVEN van islam kloterij.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s