Jihad-toerisme

Screenshot_8

(Door: Dr. Anat Berko)

Al 20 jaar lang bestudeer ik radicaalislamitische moedjahedien (Jihadstrijders) die gevangen zitten in Israëlische gevangenissen; ik houd interviews met hen, onderzoek hun diepste binnenste en ontdek obsessieve ideeën, die hen ertoe brachten terreuraanvallen uit te voeren. Ze hebben zich overgegeven aan de fantasie van een alternatieve werkelijkheid en beschrijven hun drang in metaforen, die lijken op die van obsessieve gok- en alcoholverslaafden. Ze vergelijken deze beelden met “wormen” (in het Arabisch duda) die zich in hun brein ingroeven en hen ertoe dreven geen ander kaartspelletje of spuit te willen, maar dode Israëli´s, Amerikanen, Europeanen of andere “ongelovigen”. Ze probeerden zich niet tegen hun drang te verzetten of zelfs alleen maar te overwegen dat hun handelingen fout zouden kunnen zijn, omdat zij zich volledig door het concept van de Jihad, dat hun gedrag op elk levensterrein dicteerde, gecontroleerd en gemanipuleerd voelden.

Mijn onderzoeksresultaten duiden aan dat de door de Jihadisten gecreëerde obsessies, bekend onder de naam “overgewaardeerde ideeën” – foutieve of overdreven overtuigingen dus – standhouden tegenover iedere redelijkheid of logica. Een meervoudig herhaalde overtuiging was de visie wat er op de shaheed (martelaar voor Allah) na diens dood in het islamitische paradijs zou wachten. Het gevoel van afnemende spanning en ontspanning zou pas na de terroristische handeling komen, wanneer de dader naar de mensen kijkt die hij heeft vermoord. Zelfs plegers van zelfmoordaanslagen, bij wie de bomgordel niet ontploft is of die van tevoren gearresteerd werden voordat ze hun missie konden uitvoeren, beschreven een transcendent gevoel, een glimlach als ze hun doelwitten naderden.

Ze spraken van hun onvermogen om hun impulsieve gedrag te controleren, dat gevaarlijk is voor hen en voor anderen.

Ze omschreven de zoektocht van de moedjahied (Jihadstrijder) als die naar de betekenis van het leven, hoe hij de civilisatie en alles waarvoor deze staat, de rug toekeerde. Velen voelden zich door hun directe omgeving afgewezen vanwege minderwaardigheidsgevoelens, als randverschijnsel of vanwege schuldgevoelens over dingen die ze gedaan of niet gedaan hebben, die de familie-eer schenden. Of omdat ze gewoon niet als productieve, actief participerende burgers in de samenleving konden integreren. Diegenen, die met de westerse samenleving in aanraking kwamen, bleken sterke minderwaardigheidsgevoelens, jaloezie en afwijzing te bezitten – vooral vanwege de verschillen in levensstijl, de rol van de geslachten, het vertrouwen en andere persoonlijke eigenschappen. Enkelen stelden een onoverbrugbare kloof tussen cultuur en wetenschap vast. Een dispatcher (een persoon die daders op hun missie voorbereid en ze erop uit stuurt) van plegers van zelfmoordaanslagen sprak van enorme verschillen betreffende vaardigheden, cultuur en economische omstandigheden tussen christelijke en islamitische Arabieren. Voor de moedjahedien zijn mensen of goed of slecht en deze conceptionele polariteit bepaalt hun weg.

Ook zijn terroristen teleurgesteld in en vervreemd van diegenen, die hen afwijzen, wat tot hun aankondiging leidt dat zij als moedjahedien “de afwijzers afwijzen”. Gelijksoortige gevoelens worden in criminologische onderzoeken criminele gedragsdynamiek genoemd, en omdat een crimineel door de normatieve samenleving wordt afgewezen en zich niet in deze samenleving kan integreren, verklaart hij haar de oorlog. Over het algemeen is er bij islamitische terroristen geen sprake van psychopathologie. Dus kan er bij geen van hen een erkende psychische ziekte gediagnosticeerd worden, ook niet bij diegenen, die geprobeerd hebben een zelfmoordaanslag uit te voeren. Er moet nog onderzocht worden of er sprake is van een collectieve pathologie of niet en of het een kwestie van een samenleving is, waarvan de leden moeilijkheden hebben geweld te onderdrukken en hun drang en woede te controleren.

Jihad, een heilige oorlog tegen de “ongelovigen”, is de persoonlijke plicht van iedere moslim. Als hij deze oorlog niet voert, zal hij sterven als religieuze huichelaar, als iemand die de islam alleen naar buiten toe heeft gepraktiseerd, maar er niet werkelijk in gelooft en hij zal voor eeuwig verdoemd zijn. De terroristen die ik interviewde, vertelden mij dat het voeren van de Jihad voor de moedjahied de weg zou zijn om een aandeel in Allahs genade te vinden – voor hemzelf en zijn familieleden, om rechtstreeks het paradijs in te gaan zonder de islamitische “marteling van het graf”en zonder een pijnlijk onderzoek door de engelen te moeten ondergaan voordat men binnen mag treden.

Op hun zoektocht naar een wereldwijd toneel van opwinding worden de Jihadstrijders begeleid door bedwelming en extase. Ze zoeken plaatsen op waar ze ongestraft kunnen verkrachten en doden en de “ongelovigen” in naam van Allah kunnen bestrijden om zodoende het hoogtepunt van mannelijkheid en eer, die voorbehouden is aan de shaheed, te bereiken. Oppervlakkig gezien schijnen ze voor een ideaal te vechten, maar in werkelijkheid bestaat er een hebzucht naar beloning in deze en de volgende wereld, zelfs bij plegers van zelfmoordaanslagen. Het overweldigende verlangen van veel islamitische opgroeiende jongeren, ook onder in het Westen opgeleide en tot de islam bekeerde jongeren, maar vooral van diegenen die leven in landen zonder echte leiding, is de opwinding. Daarom trekken ze in groten getale naar brandhaarden zoals Afghanistan, Pakistan, Tsjetsjenië, Libië, Irak, Afrika (zoals de jongste terreuraanslag in Kenia) en Syrië, om de missie, de opwinding en de belofte te ervaren een shaheed als ultieme zelfrealisatie te zijn.

Teleurstelling, vervreemding en een gevoel van minderwaardigheid begeleiden de toename in het ritme van het moderne leven en de kloof tussen oost en west neemt constant toe. Door de radicale islam opgelegde ontbering, restricties en oplossingen brengen mensen ertoe om een groep uit te zoeken waar ze bij kunnen horen en die hen helpt hun negatieve gevoelens tegenover anderen, de vreemden, de “ongelovigen”, te kanaliseren. Gevoelens, die ze allemaal hebben. Verder heeft de behoefte aan avontuur en opwinding bijgedragen aan een vorm van het “Jihad-toerisme”, vooral, echter niet uitsluitend, relevant voor jonge islamitische mannen, inclusief die in het Westen geboren werden. In Syrië bevinden zich op dit moment Jihadstrijders uit 60 landen, waaronder islambekeerlingen, die in videoclips een hoofdrol spelen, Jihadisten helpen bij het rekruteren van ondersteuners en propaganda verspreiden. Jihad-toerisme is een subcultuur van de lol en de opwinding, een festival van het geweld, lijkend op de misdadiger- en bendesubculturen in het Westen. De levensstijl van jihadisten maakt het hen mogelijk om de beperkingen van de uiteenvallende patriarchale familie van zich af te schudden. In tegenstelling tot gebruikelijke criminelen, wier maatschappelijke positie met hun classificatie tot misdadiger wordt gedevalueerd, voelen radicaalislamitische terroristen dat zij in naam van Allah goede dingen doen en daarmee hun positie verhogen. Ze reageren op gewelddadige impulsen, zijn ongeremd in hun agressie en proberen indrukte maken op hun omgeving door risico´s aan te gaan, omdat ze hopen daardoor bewondering en lof te krijgen. Ze slachten mensen op iedere leeftijd af, gebruiken zowel gifgas als de bijl, verkrachten en verminken hun “vijanden” zonder rekening te houden met het feit dat kort daarvoor de vijand hun buurman was, of dat ze in ieder geval de taal en de cultuur deelden.

Op hun “extreme Jihadreizen” raken ze gewend aan geweld en aan wreedheden, of zoals een van interviewpartners zei: “Voor ons is de geur van bloed natuurlijk; zelfs als kleine kinderen zagen we hoe de schapen op onze binnenplaats geslacht werden.” Bovendien krijgen ze religieuze rechtvaardiging door verschillende fatwa´s, religieuze juridische adviezen, die door sjeiks zoals Yusuf al-Qaradawi, de religieuze autoriteit van de moslimbroederschap, worden uitgevaardigd. De Jihad-toerist leeft als een rondtrekkende avonturier, die moeilijkheden heeft te integreren in de mainstream van het moderne leven. In plaats daarvan beslist hij voor de weg van het moorden en het geweld, terwijl hij zich als levensstijl tot eigen macht eenvoud en zelfs primitiviteit eigen maakt. Omdat hij andere dingen nastreeft, hoeft hij ook niet met het Westen te concurreren, dat hij in plaats daarvan wil vernietigen. Tegelijkertijd hoopt hij op het herstel van het verleden in plaats van zich aan te sluiten bij de toekomst. Een terrorist, die ik kon interviewen voordat hij door de Amerikanen werd gedood, prees Osama bin Laden en het eenvoudige leven dat hij in de grotten van Tora Bora leidde – een illusie, omdat Bin Laden relatief comfortabel in Pakistan woonde.

De golven van het Jihad-toerisme en van het Jihad-toerisme dat hoofdzakelijk christenen en joden in het vizier heeft, zijn buiten controle geraakt en zijn niet ontvankelijk voor de dwang van familie, cultuur, religie of samenleving. Gewelddadige Jihad-toeristen overstelpen op dit moment complete landen: Afghanistan, Pakistan, Irak, Jemen, Libië, Tunesië, Egypte en Syrië. De wreedheden, die op dit moment in Syrië gepleegd worden, zouden ook een legendarische seriemoordenaar niet in verlegenheid brengen; in Syrië bevinden zich duizenden Jihadstrijders, soennieten en sjiieten, en zelfs bekeerlingen uit het Westen, die onschuldige burgers martelen en vermoorden.

Het is hoogseizoen voor het Jihad-toerisme: terwijl de moedjahedien hun activiteiten in Afghanistan voortzetten, is Syrië op dit moment gewoon dé bestemming, waar zowel de vrienden van Baschar al-Assad als zijn vijanden willekeurig onschuldige mensen van alle leeftijden en van beide geslachten afmaken. Ze rijden op de golven van het bloed en de leden van het Al-Nusra Front, dat gelieerd is aan al Qaida, slachten zowel leden van het Assad-regime af als van de seculiere rebellenorganisatie, die van hun kant het regime bestrijden.

Het westerse onderwijssysteem wil de noodzakelijke instrumenten beschikbaar stellen om in de samenleving te functioneren. In de islamitische landen wordt kinderen echter vanaf hun geboorte bijgebracht dat familie en clan de belangrijkste fundamenten van hun leven zijn en dit dicteren. De islamitische samenleving legt haar leden aan de ketting en het individu heeft geen enkele andere keuze dan te buigen voor de groepsdruk. Terwijl hij in bloed en geweld verzinkt, bestaat zijn enige rechtvaardiging erin om de dood als shaheed te zoeken.

Actuele conflicten laten zien dat het Westen, ondanks ons onderwijs en onze mogelijkheden, heel veel Jihad-toeristen genereert. Voor enkelen van hen, vooral voor diegenen die zijn bekeerd tot de islam, is het voeren van de Jihad in het buitenland opwindend en revolutionair en een kans om de diepte van hun nieuwe overgave te kunnen bewijzen.

Gezien het bovenstaande zou de moord in naam van Allah “shahadamenia” genoemd kunnen worden; dat maakt het voor het Westen eenvoudiger om het syndroom te begrijpen en te bestrijden. Het begrip verwijst naar de bezetenheid naar istishhad (martelaarschap voor Allah) en omvat gevoelens van verhevenheid en euforie na het doden van “ongelovigen”, de capitulatie tegenover het instinct, het onvermogen om in het dagelijks leven te functioneren, en Jihad als goede of zelfs altruïstische daad op aarde om zich te kwalificeren voor een hedonistisch leven na de dood.

Dr. Anat Berko, pHd, is luitenant-kolonel bij de reservisten in het Israëlische leger, ze voert onderzoek uit voor de National Security council en is wetenschappelijk medewerkster aan het International Policy Institute for Counterterrorism aan het Interdisciplinary Center in Israël. Als criminologe was ze gastprofessor aan de George Washington Universiteit en heeft twee boeken over zelfmoordterroristen geschreven: “The Path to Paradise” en het onlangs gepubliceerde boek “The Smarter bom: Women and Children as Suicide Bombers”.

Bron:
http://www.audiatur-online.ch/2013/10/23/jihad-tourismus/
Auteur: Dr. Anat Berko

Bron oorspronkelijk artikel:
http://www.investigativeproject.org/4180/guest-column-jihad-tourism

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Islam, islamitische ideologie, islamofascisme, Jihad, Terrorisme, Westen. Bookmark de permalink .

14 reacties op Jihad-toerisme

    • louis-portugal zegt:

      Idd. Maria een bevestiging wat ieder beetje nuchter mens allang weet en hierboven nog eens wat uitgebreider wordt behandeld.
      Alleen vreseliijk jammer dat veel vooral linkse gutmenschen en politiek dat niet wil weten..

      Like

  1. Republikein zegt:

    Een duidelijk verhaal, ik mis wel de maagden. Of moet je dan door de regels heen lezen?
    Lijkt wel wat op hypnose! Boeiend, bewaar in mijn achterhoofd!

    Like

  2. vigilante zegt:

    kop ,spijker,bangggg!
    Veuls te ”heftig” voor de -gematigde mohammedaan- laat staan dat de ietwat sceptische blanda er wat mee doet.
    Het mentaliteitsverschil is te groot.

    Like

  3. Jan Wandelaar zegt:

    the Muslim-dominant neighborhood

    http://www.barenakedislam.com/2013/10/23/uk-horrific-bottle-attack-on-american-student-by-gang-of-5-muslim-savages-in-tower-hamlets-area/

    Deze video is verwijderd wegens een schending van het YouTube-beleid op het gebied van schokkende of walgelijke inhoud.

    Het spijt ons.

    Like

  4. G.Deckzeijl zegt:

    Als die ellende, dat fascistische gedrocht, beter bekend als de islam, uit al die jarenlang geïndoctrineerde koppen geramd zou kunnen worden, begon ik er vandaag nog mee. Kijk maar.
    http://www.barenakedislam.com/2013/10/23/yemen-muslim-father-burns-15-year-old-daughter-to-death-after-she-was-caught-talking-to-her-fiance-on-the-phone/

    Like

  5. Th.M. van Baarle zegt:

    Hier wordt wetenschappelijk uiteengezet dat het JIHAD-virus bij moslims niet is te bestrijden. Ze zijn ONGENEESLIJK ziek. De ziekte is ook zeer besmettelijk, hetgeen blijkt uit de grote aantallen jongeren die zich in laten palmen om in Syrië de jihad te gaan beoefenen.
    Doordat deze ziekte zich al gedurende 1400 jaar in de genen van de moslims heeft kunnen nestelen en de uitvoering van de jihad meer op een orgie dan op een wanhoopsdaad lijkt, zal een verdere toename van gewelddadige moorden en martelingen onontkoombaar zijn.
    Er rest slechts een strikte isolatie van de ‘besmette’ mens. Uit het uitblijven van afkeuring van de geweldsorgieën door de eigen gemeenschap kan geconcludeerd worden dat het gif van dit virus in de gehele gemeenschap van islamaanhangers is doorgedrongen.
    De zogenaamde gematigde moslimsamenleving in de Westerse wereld kan men het beste zien als een ‘slapende’ vulkaan. Elk ogenblik kan deze tot uitbarsting komen en zich martelend en moordend storten op de niet-moslim-samenleving.
    Remigratie op grote schaal is het enige redmiddel als bescherming voor ons ongelovigen.

    Like

  6. luckybee zegt:

    Een mujahedin ligt diep onder de invloed van de Duivel, dat redding bijna onmogelijk is.

    Like

  7. Tom Hendrix. zegt:

    We zullen zo snel mogelijk af moeten komen van de MOSLIMS, zowel in Nederland als in de rest van Europa. De ISLAM is een BEWEZEN cultuur des doods. En zolang de moslims deze ideologie blijven belijden, en er geen afstand van te nemen, lopen wij allemaal het gevaar om vermoord te worden.

    Like

  8. Dr. Kwast zegt:

    Nog erger dan E-Bola vierus.

    Deze dame solliciteert naar de zak van Sint.
    https://www.facebook.com/photo.php?fbid=42971354

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s