Gedwongen islamisering van Noord-Cyprus door neo-Ottomaans Turkije – geduld door het Westen

Screenshot_46

Sinds Turkije in 1974 Noord-Cyprus bezette, werden er 200.000 Grieken uit hun vaderland verdreven. Ankara vestigt daar sindsdien Turken uit Anatolië. Een etnische zuivering in de stijl van de “grote catastrofe”, zoals de Grieken hun verdrijving uit Klein-Azië tussen 1914 en 1923 door de Turken noemen. En alles gebeurt met stilzwijgend dulden van het Westen. Geopolitieke belangen hebben met het oog op Turkije en het Nabije Oosten voorrang boven het Griekse en christelijke deel van het Europese en westerse erfgoed.

Cyprus werd in 1570 door het Ottomaanse rijk veroverd en bleef tot 1878 onder Turkse heerschappij, werd daarna een Brits protectoraat, toen kolonie en verkreeg pas in 1960 na een lange anti-Britse strijd de onafhankelijkheid. Tien procent van de bevolking was destijds moslim, die zich in de tijd van de Ottomaanse heerschappij op het eiland vestigde, of autochtone christenen die tot de islam bekeerden. De bevolking leefde door elkaar heen, waarbij de Grieken overal de meerderheid vormden.

Anglo-Amerikanen weigeren Griekse Cyprioten de aansluiting bij Griekenland

De Griekse Cyprioten, die eigenlijk aansluiting bij Griekenland wilden, kregen hun onafhankelijkheid, niet echter de vereniging met Griekenland. De in de onafhankelijkheidsverklaring vastgelegde clausules ter bescherming van de Turkse belangen, verlamden de regering van het eiland. Pogingen om een gangbare weg te vinden, eindigden in gewapende acties van de Turkse Cyprioten. In 1964 besloot het Turkse parlement Cyprus te veroveren, wat door verzet binnen de NAVO niet lukte. Alleen al de dreiging rustte als een zwaard van Damocles boven de Griekse Cyprioten, die zich niet hadden kunnen verzetten tegen een invasie. Ze bleven daarom streven naar bescherming door aansluiting bij Griekenland. Toen dit door de internationale statengemeenschap vanuit consideratie met Turkije en strategische belangen van de grootmachten, vooral van de VS en Groot-Brittannië, nog steeds geweigerd werd, pleegde de Cypriotische Nationale Garde in 1974 een putsch en verklaarde de aansluiting van Cyprus aan Griekenland.

Screenshot_47

Turkije, garantiemacht van de onafhankelijkheid van 1960, startte de invasie van Cyprus en bracht bijna 40% van het eiland onder zijn controle. De Griekse bevolking in het noorden vluchtte. De Turkse bevolking uit het zuiden werd na Turkse bedreigingen verplaatst naar het noorden. Hun eigendom werd echter nauwkeurig geregistreerd, om een teruggave in de toekomst mogelijk te maken. Zuid-Cyprus verheft sindsdien de aanspraak heel Cyprus te vertegenwoordigen. Het noorden riep in 1975 de Turkse Bondsstaat Cyprus uit, in 1983 de Turkse Republiek Noord-Cyprus, die echter alleen door Turkije werd erkend en hiervan in feite een deel is.

Ankara doet sinds 1974 aan systematische vestigingspolitiek

Ankara vestigt sinds 1974 Turken uit Anatolië op Noord-Cyprus om het bezit te garanderen en er zijn constant 40.000 Turkse militairen op het eiland gestationeerd. Ook de autochtone Turkse Cyprioten klagen over discriminatie door de Anatolische kolonisten en het Turkse leger.

Onlangs waren er op het niveau van godsdienstleiders signalen van ontspanning. Deze hebben echter nog geen positief effect gehad. Het noorden wordt nog steeds onderworpen aan een gedwongen islamisering. De Anatolische Turken zijn in de regel niet erg ontwikkeld, maar wel overtuigde moslims. Sinds de Turkse invasie werden tientallen christelijke kerken verwoest of in moskeeën veranderd. Kloosters, die een 2000-jarige Griekse christelijke cultuur vertegenwoordigen, zijn verdwenen. Cyprus behoorde op de weg van het christendom vanuit het Heilige Land naar het Westen tot een van de eerste missiegebieden. Een van de eerste missionarissen was de heilige Paulus van Tarsus. Het is bewezen, dat de Romeinse proconsul zich in de eerste eeuw na Chr. tot het christendom liet bekeren.

Screenshot_48

Geopolitiek heeft voorrang boven cultuur en religie

De Britse historicus en diplomaat William Mallinson, een uitstekend kenner van Cyprus, beklaagde onlangs dat de Turkse bezetting en de deling van het eiland met stilzwijgende instemming van de VS, concreet van de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger, en de Britse regering, plaatsvond. De Angelsaksische machten waren om geopolitieke redenen geïnteresseerd in een prowesters Turkije. Daarvoor was Cyprus de prijs. Mallinson spreekt van politiek “cynisme”. De zin van Kissinger daar zou typerend zijn, volgens welke met de Turkse invasie en de deling “de kwestie Cyprus opgelost zou zijn.”

Volgens Mallinson “cynisme”, omdat in deze machtslogica een “totale desinteresse voor de cultuur, de tradities en de christelijke wrtels van een land” tot uitdrukking komt.

Neo-Ottomanendom wil invloed op Cyprus, “ook als er op het eiland geen enkele moslim zou zijn”

Ondertussen zet de neo-Ottomaanse politiek van de Turkse regering onder minister-president Recep Tayyip Erdoğan met behulp van Arabisch kapitaal vaart achter de islamisering van Noord-Cyprus. De voorbereidend denker van het neo-Ottomanendom in de buitenlandse politiek, de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Ahmet Davutoglu, beschouwt Cyprus, heel Cyprus, als centrale figuur op het geopolitieke schaakbord van Turkije, “ook als er op het eiland geen enkele moslim zou zijn”, zoals hij verklaarde.

Screenshot_50

Davutoglu gaf daarmee toe dat de minderheid van de Turkse Cyprioten slechts een voorwendsel voor de Turkse bezetting was. Zelfs de Turks Cypriotische bevolking voelt zich intussen deels door Ankara met de rug tegen de muur gezet. Door de massale vestigingspolitiek werden zij ook door Turkije tot een minderheid gemaakt. De meerderheid en de zeggenschap is overgenomen door de Anatolische kolonisten. Een onbalans, die niet in de laatste plaats op grond van sterke culturele verschillen tot spanningen leidt. Daarbij komen nog spanningen met het Turkse leger, dat zich eigenlijk gedraagt als heer in Noord-Cyprus.

Turkse Cyprioten onder Turken in de minderheid – christelijk erfgoed wordt systematisch vernietigd  

Het lange samenleven van de Turkse Cyprioten vanaf 1570 met de Griekse, christelijke meerderheidsbevolking van Cyprus heeft diepe culturele sporen achtergelaten. Vooral het respect tegenover de religie van de ander. De autochtone Turkse Cyprioten gelden bovendien voor het grootste deel eigenlijk als etnische Grieken, die zich onder Turkse heerschappij bekeerden tot de islam. In de regel uit belastingtechnische redenen. Alleen de christenen moesten belastingen betalen, niet echter de moslims. De nu uit de omgeving van ankara komende Anatolische kolonisten weten daar niets van. Als er in Noord-Cyprus nog iets van de oude Grieks-christelijke cultuur bewaard is gebleven, dan is dat te danken aan de autochtone Turkse Cyprioten. Onder hen bestaat ook een syncretische gemeenschap, die door godsdiensthistorici crypto-christenen genoemd worden.

Wat Mallison voor 1974 zei, schijnt net zo voor het heden te gelden. De machtigen van het Westen beroepen zich weliswaar op het christelijke en Griekse erfgoed, maar in werkelijkheid tellen vooral geopolitieke overwegingen, waaraan dit erfgoed gewetenloos wordt opgeofferd. Cyprus ligt te dicht bij het Nabije Oosten en daar tellen andere belangen zwaarder. In ieder geval in menig staatskanselarij.

Screenshot_51

Bron:
http://www.katholisches.info/2013/10/30/zwangsislamisierung-nordzyperns-durch-neo-osmanische-tuerkei-mit-westlicher-duldung/
Auteur: Giuseppe Nardi

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Religie van de vrede", Cyprus, Historie, Islamisering, Moslims, Rotzakken, Turken, Turkije, Westen. Bookmark de permalink .

6 reacties op Gedwongen islamisering van Noord-Cyprus door neo-Ottomaans Turkije – geduld door het Westen

  1. fleckie zegt:

    is het soms een kwestie van een of andere DELFSTOF, voor de kust? een GASBEL of OLIE

    Like

  2. Theodoor zegt:

    Het oneerlijke spel van de grootmachten.
    Een ding is zeker, aan elke grootmacht komt een einde en de grond waarop geleefd werd en wordt blijft.

    Like

  3. Anneke zegt:

    Geduldig de kat uit de boom blijven kijken tot in alle lengte van dagen,weken,jaren, decennia’s, eeuwen….Gedogen, gedogen, gedogen. ..Dit is nu al meer dan veertig-jaar het motto van de westerse politici. Slapzakkie’s in mijn ogen verlamd/te laf om tot gerichte actie over te gaan. Cypri-oten zijn EVENEENS EU-burgers, dus géén inwoners van Klein-Azië. Máár wel een grote waffel blijven opzetten richting Israel, een hoop leugens en verwijten = DICRIMINEREND HANDELEN naar de politici van de aardse NAVEL-Israel!!! ! !!! “Schoften…”.

    Like

  4. G.Deckzeijl zegt:

    Niet meer te vatten dat er nog wordt gedebatteerd over toetreding van dat land tot de EU…
    Als het aan mij ligt komt daar direct een eind aan.
    En die Ploumen begint ook steeds meer op m’n vroegere buurman te lijken…
    http://www.telegraaf.nl/binnenland/22042297/___Spreek_Turkije_aan___.html

    Like

  5. Tom Hendrix. zegt:

    Turkije NOOIT BIJ EUROPA!! En de grootmachten, och, kijk maar naar de RENEGAAT en VERRADER MOSLIM OBAMA, dankzij deze VERRADER gaan de moslims nog vuiler en smeriger te keer! Ik weet genoeg!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s