10 jaar dood in haar woning

Screenshot_11

De huurwoning in Rotterdam waar de vrouw werd aangetroffen

Vandaag komt het bij elk journaal terug. De schande dat in Rotterdam een 74-jarige vrouw wordt gevonden die 10 jaar geleden al is gestorven. De buren worden geïnterviewd, die het verschrikkelijk vinden maar er overigens ook niets aan gedaan hebben. Buurvrouw: Ik heb er geen woorden voor. Ik begrijp het niet. Er wordt vervolgens een oud-actrice geïnterviewd, die na haar carrière in eenzaamheid leeft en alleen wat lol beleeft aan het uit haar raam voeren van een zwaan. Ze draagt een alarmknopje om haar nek en dat is het dan.

Een van de arbeiders, die werkte aan het vernieuwen van de gasleiding, wat aanleiding was geweest om het huis binnen te moeten, vond het een schande dat niemand de vrouw ooit gemist had. Met stemverheffing zei hij tot twee keer toe: 10 jaar, 10 jaar. Dat is toch niet normaal! De conclusie van de rapporteur was dat er een gebrek aan medemenselijkheid heerste in de buurt waardoor zoiets kon gebeuren. En niet alleen in deze buurt.

O ja? Is dat alles?

De vrouw was 74 jaar en woonde in een huurhuis. De verhuurder heeft in die 10 jaar geen enkel contact met de huurster gezocht en gehad. Was er nooit een vragenformuliertje dat ingevuld moest worden? Geen enkele keer iets te controleren in de woning?

Aangenomen kan worden dat de huursom automatisch werd afgeschreven van een bankrekening. Het viel bij die bank kennelijk ook niet op dat er nooit anders afgeschreven werd dan die huur en eventueel een andere automatische betaling. Werd de rekening wel regelmatig aangevuld?

De vrouw had recht op AOW. Door de uitkeringsinstantie worden ook vragen gesteld of er eventueel wijzigingen zijn in de leef- en woonomstandigheden. Die werden dan al die tijd niet beantwoord.

In 10 jaar tijd zijn de meters voor gas en elektrisch kennelijk nooit opgenomen.

Er is alle reden om vast te stellen dat er een gebrek aan menselijke belangstelling is voor de mensen waarmee men samenleeft. Er is ook reden om vast te stellen dat officiële en semiofficiële instanties,  banken en eventuele andere betrokken bedrijven, kennelijk alleen staren naar computeruitdraaien en niet meer weten dat achter een betaalde gas-/elektriciteitsrekening met vreemde  onveranderlijke uitkomsten een mens schuilgaat. Bij de bank viel ook niet op dat de rekening een heel saai profiel vertoonde?

Er is aangekondigd dat er een onderzoek zal plaatsvinden. Ik hoop dat men bij dat onderzoek de zaak breed bekijkt en eventueel zorgverzuim bij de diensten erbij betrekt. Het zou wel eens een belangrijk leermoment kunnen zijn.

Door:
Th.M. Van Baarle
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

28 reacties op 10 jaar dood in haar woning

  1. Theresa Geissler zegt:

    Ja, maar het is ook overal hetzelfde liedje, hè? Iemand sterft in eenzaamheid, onopgemerkt, ligt lange tijd dood in de woning en als het dan ontdekt wordt is het niet zelden omdat de buren stankoverlast ervaren…. -Hier trouwens niet, voor zover te lezen valt. Gek, na 10 jaar…..
    Wat ik bedoel: Je buren moeten eerst ergens last van hebben,eer ze actie ondernemen; Zo niet, dan zal het ze meestal aan hun kónt roesten. Veel te druk met zichzelf bezig.
    Dus laat de buren van deze overledene nou maar geen krokodillentranen janken; ze hebben het zelf zo ver laten komen…..
    Aan de andere kant: Vroeger was er méér saamhorigheid, schijnt het, maar dat sloeg dan weer door naar de andere kant: Alles van elkaar weten, roddelen en sociale controle. Moet je óók maar tegen kunnen! (Ik in elk geval niet.)
    Dat je in deze tijd vereenzaamt, leg je er maar bij neer. Op veel punten vind ik dieren tóch al prettiger gezelschap dan mensen.

    Like

      • Theresa Geissler zegt:

        Hoe kom je híer nou bij, Republikein? In het kader van de ouderwetse saamhorigheid?
        Alle kinderen, die op Woensdagmiddag kwamen kijken bij die éne buurvrouw, die televisie had? Zoiets?
        Nou ja, doe ouwe sentimenten…….Wij kregen televisie in 1959, 1960 en toen we hem pas hadden, -ik zal niet ouder dan hooguit zes jaar geweest zijn- kwam er iets op, dat èchte indruk op me gemaakt heeft.
        Het was een -weet ik nog- tweedelig Nederlands televisie-spel , zoals ze toen nog gemaakt werden en het ging over Laurens Janszoon Coster.
        Het was wel een jeugd-uitzending, want het kwam op Zaterdagmiddag, maar het was duidelijk voor de oúdere jeugd bedoeld, zo tussen de 12 en 14.
        Alles heb ik daar natuurlijk niet van onthouden, maar dat je daar vaag tóch nog wat van bijstaat; het drama, de 15de eeuwse aankleding…. Het móet me ergens wel gefascineerd hebben, dat kan niet anders.
        Tja, àls je ergens feeling voor hebt -geschiedenis in mijn geval- is dat soms al vroeg te merken…….
        Het schoot me opeens te binnen vanwege deze nostalgische beelden…..

        Like

    • Rick zegt:

      Ja Theresa…En ditzelfde “Ikke, ikke de rest kan stikke” gedrag zorgt ervoor, dat wij hier op het blog (als gelijkgestemden) rond blijven roeren in de legio problemen die NL en de EUSSR teisteren zonder dat dit weerklank vind bij het gros der natie 😦
      Het zal ze allemaal worst wezen mits de Smartphone het maar blijft doen om hun “netwerk” van honderden “vrienden” te kunnen onderhouden 😉 Druk, druk, druk!!
      Tsja…En inderdaad: hoe beter je de mens leert kennen; des te meer je van dieren gaat houden. Helaas bellen deze laatsten in geval van nood geen hulpdiensten 😦

      Like

    • Tiny zegt:

      Zag net een stukje, was het HvN??? daarover. De buren waren zich allemaal aan het schoon praten met krokodillen tranen.
      Ik kan er met m’n pet nog niet bij, 10 jaar………………………………

      En wat betreft het roddelen Theresa, laat gaan. Ze kunnen beter over je roddelen als bij je komen eten steeds weer. Bovendien zolang er over je gesproken wordt ben je tenminste nog in de picture en lig je niet 10 jaar te mummificeren in je huis.

      Like

      • Theresa Geissler zegt:

        Ja, om het roddelen gaat het ook nirt zoeer; mijn eraring is eerder dat mensen die contact zoeken dit meestal doen met de bijbedoeling, ‘iets’ aan je te willen veranderen. Nooit uit zuivere belangstelling om wie je echt bent.
        Nou, en daar pas ik dus voor.

        Like

      • Tiny zegt:

        Meestal nieuwsgierigheid, het zit gewoon in de mens.
        Denk niet dat iemand zich ervan kan vrijspreken. We hebben allemaal wel eens wat gezegd of besproken met de buren. Of je moest inderdaad helemaal geen contact willen hebben. Maar dan juist wordt er vaak gekletst. Wordt alleen naar als het in kwaadaardigheid ontaard..

        Like

      • Theresa Geissler zegt:

        1ste zin: nirt=niet zoeer=zozeer eraring=ervaring.

        Like

  2. G.Deckzeijl zegt:

    @Th.M.v.Baarle: gisteren eenvandaag ook gezien,zeker?
    Reportage nog niet actief: http://www.eenvandaag.nl/binnenland/47927/vrouw_ligt_10_jaar_dood_in_huis
    Ik merk het zelf ook: ze zien je niet eens meer staan. Waar ze wel 24/7 naar lopen te gapen is het schermpje van hun smartphone. Want DAT is pas belangrijk. En waag het niet commentaar te leveren als als zo’n “telefoon-derivaat” afgaat terwijl je probeert een gesprek aan te knopen, dan zijn de rapen gaar. Dan voelt de eigenaar zich in zijn waardigheid aangetast. Let er maar eens op: plaatselijke politici en andere hotemetoten hebben er ook last van.
    En belangrijk dat ze zich voelen: niet te vatten gewoon.Zij zullen het je wel even vertellen.
    En dan heb ik ’t nog niet eens gehad over het plebs dat om de vier jaar op dezelfde idioten blijft stemmen. Nee, laat ik dit verhaal niet te lang maken.
    Zelfs hier worden bepaalde zaken snel vergeten.

    Like

  3. Jan zegt:

    Welkom in socialistische ‘participatiemaatschappij’.

    Like

  4. koddebeier zegt:

    Het blijkt hier weer overduidelijk, dat bij alle instanties ed. alleen maar draait om het geld.
    Zolang ze via een automatische incasso hun euro’s maar binnenhalen.
    Bewoners onderling hebben allang geen belangstelling meer voor elkaar, wat mij in het journaal ook opviel dat een aantal van hen niet eens Nederlands spraken.
    En van de overheid zijn we tenslotte al langer gewend dat ‘de burger’ ze geen pest interesseert.

    Like

  5. Wachteres zegt:

    Zoiets zou in mijn buurt onmogelijk zijn. Als iemand, al is het voor een paar dagen, naar het ziekenhuis moet, dan wordt iedereen op de hoogte gebracht, er wordt een kaart gestuurd of men gaat, met een paar, op bezoek.

    Ga je met vakantie dan wordt er op je huis gelet en de post wordt dagelijks uit de bus gehaald.

    Van alles en nog wat wordt samen gevierd, als je dat wilt, er is geen verplichting, Deze week hebben we met elkaar een ‘kerstdiner’. Best mogelijk dat niet iedereen komt, ik weet het niet, want ik heb het niet georganiseerd.

    En de sociale controle en het geroddel valt best mee, want Theresa, daar zou ik ook niet tegen kunnen. Onze kleinkinderen, ook uit GB, hebben fantastische vakanties gehad hier, toen ze teeners waren, met de kinderen uit de buurt.

    Wat veel indruk op mij heeft gemaakt: Toen mijn vader overleed waren er én bij de kerkdienst én bij de begrafenis een aantal mensen uit de buurt aanwezig. Toch wel minstens drie uur rijden, heen en terug.

    Ik besef heel goed dat je ook een beetje ‘mazzel’ moet hebben met zo’n buurt!

    Leuk Theo, dat je hier reageert en schrijft. Ik kreeg al regelmatig info van jou toegestuurd.

    Ik zie net dat jij dit artikeltje hebt geschreven, ik vond het schokkend om het in de krant te lezen. Het kwam ongeveer tegelijk met een verhaal van een vrouw die haar overleden man wel een jaar! op bed had laten liggen. Ze kon blijkbaar geen afscheid van hem nemen.

    In- en intriest. In wat voor maatschappij leven wij, denk je dan.

    Dat het verschrikkelijk is en nog erger wordt, wisten we al. Maar dat heeft alles met dictatoriaal links en met de islam van doen en wellicht ook met het feit dat de mensen zich niet druk lijken te maken over wat er in hun wijdere omgeving zich afspeelt.

    Blijkbaar leven we opnieuw in een periode waarin het credo is: “Laten we eten, drinken en vrolijk zijn, want morgen sterven wij”. Carpe diem.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Mazzel? Nou en of je dat moet hebben!
      Mijn ouders hadden vroeger tamelijk veel mazel met hún buurt, het moet gezegd. Ik heb dat minder gehad.
      Om eerlijk te zijn: Thans bèn ik ook tamelijk onmogelijk, geloof ik; elk jaar een beetje onmogelijker……
      Laatst kwam een overbuurvrouw aan de deur, die ik nota bene 20 jaar niet gesproken had! Ze vraagt héél lief of ze binnen mag komen en begint vervolgens over mijn kattenfamilie: Dat ze een petitie mee had “moeten” ondertekenen en dat ze dat nu “eerlijk” kwam zeggen. En of ik soms hulp nodig had. Ik zeg tegen haar: “Dat is jaren te laat. Contact zoeken moet je spontaan in het begin doen, als er niets aan de hand is. Maar toen deed U het niet. Dit is een verkeerd uitgangspunt, contact zoeken als je wat gedaan wilt krijgen. Goeienmiddag!” Ja, sorry, hoor…..
      Met een sisser afgelopen, trouwens: De dierenpolitie een keer op bezoek gehad en vier dagen later een telefoontje, dat ze de zaak lieten vallen, want ik deed niets strafbaars.
      Nee, vertel mij wat….
      Ik kan me nog het voorval herinneren van jàren geleden alweer, toen ik de hoek om kwam en een groepje van die wijven druk met elkaar stond te praten. Toen ze mij zagen, stokte het en zeiden er een paar héél nadrukkelijk goede middag. Ja, ja….
      Ik had er wat onder kunnen verwedden, dat ze het over mijn man hadden, die een alcoholprobleem had…..
      Heel in het begin heb ik geprobeerd, er in te komen, maar dat lukte niet, om die reden, natuurlijk.
      En nou kúnnen ze me wat, dat is alles.
      En aardig doen om wat gedaan te krijgen, daar prik ik zó doorheen, dat hoef ik niet.

      Like

    • Henk.V zegt:

      Ik woon in dezelfde straat als Wachteres en sluit mij helemaal bij haar commentaar aan.

      En wat het commentaar van Gerrit Deckzeijl betreft, hij heeft zeker een punt in dit geval! Sinds de verslaving aan het scherm heeft de verregaande individualisering een enorme vlucht genomen.Wanneer men zich als eerste voor communicatie tot een scherm wendt, zou het gevolg wel eens kunnen zijn dat de directe intermenselijke contacten op het tweede plan komen.
      Wat Wachteres en mijzelf hier op valt is dat de jeugd in de straat actief is.
      Veel jongeren doen in verenigingsverband aan sport, of beoefenen allerlei vormen van muziek.
      Je vervelen, omdat er niets op T.V is schijnt hier minder voor te komen.
      Door de ”noaberschaft” in de straat worden de mensen duidelijk meer bij elkaar betrokken.

      Like

    • delamontagne zegt:

      Het is duidelijk “iets” dat alleen in grote steden voorkomt, echt niet alleen in NL..
      Men kan in grote flats wonen of galerie-flats, hoe noem je dat en niet eens weten wie onder je woont. Wij weten, gek-gesproken nog wie 2 km verop woont.
      Buren noem je zelfs mensen die veel en veel verder weg wonen. Het is een grote-stads-probleem.

      Like

  6. delamontagne zegt:

    wij moeten hier elk jaar bij mijn franse gemeente een in NL-s en frans gesteld papier: “verklaring-van-nog-in-leven-zijnde” laten opstellen en ondertekenen.
    Anders krijgen wij als “uitkerings-gerechtigden”( wat een mooi NL-s woord. ! ! ), niet waar we recht ophebben, onze AoW.
    Papiertje door ambtenares laten onder tekenen en van gemeente-stempel voorzien, kost ons niets.! In NL ? ?

    Like

  7. Theodoor zegt:

    We leven in een ik-wereld.
    Verder heeft de zogenaamde verrijking van links ook bijgedragen aan meer eenzaamheid, bijvoorbeeld zoetwatervissen en zoutwatervissen gaan niet samen in een aquarium. Links kan nog veel leren van de natuur.
    Ook heeft links, het huidige kabinet, stappen ondernomen om de kans tot vereenzaming te vergroten om de zogenaamde familie in te schakelen, is goedkoper en daarom ook beter zeggen ze, vooral als de familie niet met elkaar kan opschieten scoort het goed.

    Like

  8. luckybee zegt:

    Tsia mutie cultie hey? Wilders zei weg er mee.

    Like

  9. Senior zegt:

    Een vorige bewoner van mijn huis heeft er dagen dood gelegen. Het was niet zijn hond die de politie alarmeerde, maar hij werd gemist bij zijn club. Een blik door de brievenbus en de politie wist hoe de vlag er bij hing ; woning heeft een half jaar leeg gestaan …

    Dood in huis liggen is niet iets van deze tijd. Misschien wel dertig jaar of langer terug vond de politie het skelet van een man – die al jaren dood was.

    Gerard van Maasakkers heeft een liedje over een zekere Cis Verdonk :

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Nu we tóch zo bezig zijn: Carmiggelt verhaalde ooit over een vroegere kennis van hem, een vooroorlogse jeugdboekenschrijver, “Homofiel in een tijd toen dat nog niet mocht,” die om die reden inderdaad in de gevangenis belandde en daarna aan lager wal raakte: “Het laatst zag ik hem in de oorlog: Moe, vervuild en uitgeteerd. ‘Ik kan niet meer,’ zei hij, ‘Ik ben totaal mislukt,’ Kort daarna hing hij zich op, in zijn kamer. Zijn eenzaamheid werd perfect geïllustreerd door het feit, dat hij daar 14 dagen gehangen heeft tot een glazenwasser het eindelijk ontdekte.”
      Van alle trieste gevallen op dit gebied zijn zelfmoordenaars toch wel de meest tragische……

      Like

  10. Jade zegt:

    Triest, maar zulke dingen gebeuren steeds meer.
    Prima artikel overigens, de schrijver komt met punten waarmee
    de alarmbellen vroegtijdig zouden kunnen gaan rinkelen.

    Like

    • Rick zegt:

      Dat is dus precies het “dubbele” van het verhaal. Uit respect voor onze heilige privacy mogen deze bedrijven en instellingen de gegevens niet analyseren; laat staan dat zij op basis van deze gegevens actie zouden ondernemen door ergens aan de (alarm-)bel te trekken. Het land zou te klein zijn!! Stel dat de betrokkene nog wél zou leven; heb je gelijk een schadeclaim aan je broek wegens “spionage” en/of ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Dus tsja…wát willen “we” nou?

      Like

  11. Th.M. van Baarle zegt:

    Inderdaad hebben we te maken met privacyregels maar al na 1 jaar zijn er zoveel signalen of omgekeerd het uitblijven van signalen dat er alarmbellen gaan rinkelen, Ik heb mijn verhaal beëindigd dat de onderzoeken die nu ingesteld worden kunnen helpen om dit in de toekomst te voorkomen.
    Als simpelweg de diensten en bedrijven in hun beleid inbouwen dat er minimaal na een afgesproken tijd een contact gelegd moet worden inclusief een antwoord kan er veel voorkomen worden, Er wordt vrijwel overal gewerkt met protocollen. Als daarin een rubriek opgenomen wordt: onopgemerkt overlijden cliënt met ook de te treffen maatregelen.
    De ambtenaar die regelmatig belast is geweest met de behandeling van dit soort zaken vertelde ook wat voor chaos hij vaak aantrof. Hij gaf als voorbeeld een lijk dat gevonden werd te midden van een grote hoeveelheid lege drankflessen. Dit had men eventueel ook al aan kunnen treffen bij leven van de betrokken persoon en dan was de dood wellicht zelfs te voorkomen geweest.
    Een gebrek aan medemenselijk contact kan ook verholpen worden door in systemen waarborgen in te bouwen dat regelmatig contacten gelegd moeten worden. Dat is weliswaar een toename van bureaucratie en regels maar waarmee levens gered kunnen worden en wantoestanden kunnen worden voorkomen.

    Like

    • Rick zegt:

      Toch zullen de meeste mensen, waaronder ik zélf, dit ervaren als nóg meer overheidsbemoeienis c.q. controledrang. We kunnen op de diverse fora niet én de immer groeiende (R)overheden verketteren en tevens aandringen op meer controle voor de situaties die wél in ons straatje passen 🙂 Zó gaat dat dus niet werken…Het is alles of niets voor de overheid 😦
      Ik zit persoonlijk écht niet te wachten op formulieren van mijn bank, private instellingen en semi-overheden die ik jaarlijks zou MOETEN invullen om deze vergezeld van een “proeve van leven” en kopie identiteitsbewijs op te MOETEN sturen. En op straffe van wat?? Gaat dus niet werken omdat het juridisch (gelukkig) niet haalbaar zal blijken.
      Het klinkt hard en meedogenloos; maar in de huidige vergaand geïndividualiseerde maatschappij staat het een ieder vrij om zichzelf net zo te verwaarlozen of desnoods te overlijden zoals het hem of haar belieft. Hoort óók bij de keuze vrijheid.

      Like

  12. Wachteres zegt:

    http://nos.nl/artikel/578318-dochter-van-dode-vrouw-meldt-zich.html

    De vrouw die tien jaar onopgemerkt dood in haar woning in Rotterdam lag, had een kind. Het Algemeen Dagblad sprak met de dochter.

    De 68-jarige dochter vertelt aan het AD dat ze een slechte band had met haar moeder. Twintig jaar geleden spraken zij elkaar voor het laatst.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Tja, Wachteres, ik heb het intussen gelezen,hartelijk dank voor de link.
      Het gekke is -hoewel ik dit uiteraard nooit in deze vorm heb meegemaakt- dat ik er totaal niet van sta te kijken.
      Het is een gevleugeld gezegde, dat ‘kinderen de ouders het bloed onder de nagels vandaan kunnen halen.”Men vergeet maar al te gemakkelijk, dat het omgekeerde óók het geval kan zijn.
      Ouders zijn in staat, hun kinderen de gekste dingen te verwijten, ook zaken waar die kinderen part noch deel aan hebben. Je was niet gepland, je pakt anders uit, dan zij verwacht hadden en/of zij hebben verwachtingen van je, waaraan jij om de één of andere reden niet kunt voldoen. Meestal wordt het dan nog wel bedekt met de mantel der liefde, maar af en toe flakkert bij de ouders de teleurstelling op -sluimerend aanwezig dus- en krijg jij de bui te verduren, die diepere sporen trekt, dan zijzelf beseffen. Van al die dingen zijn of lijken zij zichzelf niet bewust. Jij aanvankelijk ook niet; dat inzicht komt met de jaren pas. Maar, wat zo veel mensen zo gemakkelijk stellen, je kunt, ook als kind, niet doorlopend onvoorwaardelijk van je ouders blijven houden, louter omdat het je ouders ZIJN……
      Ikzelf kreeg als kind door de ogen van de buitenwereld een overvloed aan liefde, maar de onderliggende tendenzen zag men natuurlijk niet.
      Ik heb nooit definitief met ze gebroken, maar zowel bij mijn vader als bij mijn moeder was ik opgelucht toen het ‘afgelopen’ was; ik kon niets meer voor ze betekenen en wóu dat ook niet meer. Ik heb me verbaasd over dat gevoel en verbaas me er tot op heden nog over. Maar het is wèl reëel aanwezig.
      En deze, op zichzelf summiere, informatie in de pers laat toch nog duidelijk genoeg zien, dat het in het geval van deze moeder en dochter allemaal nog wat heftiger is geweest, dus snappen dat het zo gelopen is, kan ik best.
      Toen dochter achter in de veertig was, was kennelijk de maat vol. Vermoedelijk heeft ze het nóg lang geprobeerd.
      Laten we haar over dit verloop niet al te veel verwijten maken. Mama heeft er duidelijk haar steentje aan bijgedragen.
      Dan treft de buren -die immers beter konden beoordelen, hoe lang mevrouw zich al niet meer vertoond had- minstens evenveel verwijt.
      En hier heeft de overledene-zelf ook duidelijk haar aandeel in gehad.

      Like

  13. delamontagne zegt:

    Nog meer overheidscontrole in NL……., verschrikkelijk. Die is al zo groot. Voor ,t welzijn van de mensen, wel NEE om de centjes gaat het.
    Ik heb ,t vage vermoeden dat NL toch wel bij de landen behoort met de meeste overheids-bemoeienis op allerlei vlak. Of dat ,t welzijn van de mensen bevordert.! geloof er niks van. Iemand schreef dat dit soort dingen 30-40 jaar terug ook voorkwamen.” OOK”, dat geloof ik wel, maar ikdenk toch dat ,t nu iets is van deze “grote-stads-tijd”. Niemand die zich meer voor een ander interesseert. Ook de saamhorigheid van vroeger, toen er alleen NL-ers in die wijken woonden, is denk ik verdwenen.
    Bij die NOS-opnamen waren ook mensen die geen NL-s spraken. Een heel stadsdeel ook multi-culti-geweldig geworden. Weten niet eens wie hun buren zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s