De volkerenmoord op de Armeniërs gaat nog steeds door

Screenshot_8

Honderdduizenden demonstranten marcheerden van het Taksimplein in Istanbul naar de vestiging van het weekblad “Agos”, toen Hrant Dink zeven jaar geleden werd vermoord

Het is alweer zeven jaar geleden dat de Armeens-Turkse journalist Hrant Dink werd vermoord, een zeer gewaardeerd en voormalig uitgever van het Armeense weekblad “Agos”. Dink werd op 19 januari 2007 op klaarlichte dag voor zijn uitgeverij door de 17-jarige Turkse nationalist Ogün Samast vermoord. Samast werd veroordeeld tot 22 jaar en 10 maanden gevangenisstraf, maar de poging om de echte mannen achter de schermen van de moord te veroordelen, werd tot nu toe verhinderd.

De Turkse krant “Hürriyet” bericht dat het grootste deel van de Turkse ambtenaren dat in de moord op Hrant Dink verwikkeld was door de regering werd gestimuleerd. In een interview met Ayşe Günaysu, een Turkse verslaggeefster van de Turkse krant “Özgür Gündem” en sinds 1995 lid van de het “Comité tegen racisme en discriminatie van de mensenrechtenvereniging van Turkije” (afdeling Istanbul) sprak de Armeense krant “Hetq” over Hrant Dink, zijn moord en zijn positie in de Turkse samenleving.

Ayşe, wanneer hoorde u voor het eerst van Hrant Dink?
We wisten van zijn bestaan sinds de eerste uitgave van Agos in het jaar 1996. Het was onze plicht om alles over de niet-islamitische gemeenschappen in Turkije, hun problemen m.b.t. schendingen van de mensenrechten aandachtig te volgen.

Hebt u hem ooit ontmoet?
Ja. Als mensenrechtenorganisatie “Comité tegen racisme en discriminatie, afdeling Istanbul” (IHD) hadden we sinds 1996 nauw contact met hem. Onze tentoonstelling in het jaar 1997 met als titel “Het kinderkamp van Tuzla, een verhaal van inbeslagname”, was een resultaat van onze nauwe samenwerking met Hrant Dink. Hij was degene die voor het verhaal, de foto´s e4n al het materiaal over het kamp heeft gezorgd.

Wie was Hrant Dink volgens u binnen de Turkse samenleving?
Hrant Dink was de persoon die in staat was de waarneming van de Armeniërs in de ogen van een groot deel van de Turkse samenleving te veranderen. Dit bereikte hij door in het openbaar  deel te nemen aan podiumdiscussies en zichzelf beschikbaar te stellen voor interviews op mainstream tv-zenders. Zelfs mensen die niets over de Armeniërs in Turkije wisten, leerden van hem en hielden van hem, want hij was in staat zijn hart te laten spreken op een oprechte en rechtlijnige manier. Anderzijds deed hij zijn best om voor een balans te zorgen terwijl hij zijn gedachten uitte. Hij deed dat altijd uiterst voorzichtig om het Turkse publiek niet uit zijn humeur te brengen.

Hij startte zelfs een campagne tegen de parlementen van die landen, die beslissingen tot erkenning van de volkerenmoord op de Armeniërs hadden aangenomen. Hrant had het gevoel dit te moeten doen om het Turkse publiek ervan te overtuigen dat hij geen gevaar voor Turkije vormde. Maar ook dat heeft hem niet kunnen redden. Turkije is een plek, waar zelfs een zo uitgebalanceerd, voorzichtig en vaak compromitterend beginsel niet wordt geduld. Ondanks al zijn inspanningen om de nationale gevoelens van het Turkse volk niet te kwetsen, werd hij vermoord. Dat is de realiteit van Turkije. De duistere krachten die hem gedood hebben, geven het bericht door dat de oeroude toestand van het staatsdenken niet toestaat dat een Armeniër opstaat en spreekt.

Waarom werd hij vermoord, denkt u?
Ik denk dat het daar aan ligt dat de volkerenmoord niet iets is wat tussen 1915 en 1923 plaatsvond en nu klaar is. Hij gaat nog steeds door, namelijk d.m.v. een agressieve, smakeloze en weerzinwekkende ontkenning. Om de ontkenning in stand te houden, moesten de regeringen van Turkije de Turkse bevolking steeds voeren met nationalisme. Natuurlijk stimuleert dit de ultranationalistische kringen, die sterke banden hebben met het staatsapparaat en diens geheime diensten.

Wie gaf volgens u daadwerkelijk de opdracht tot de moord?
Ik kan alleen maar zeggen hoe ik daar persoonlijk over denk, want de waarheid over de moord wordt nog steeds verborgen gehouden. Wie of wat dan ook de drijvende kracht achter zijn moord vormt, maakte deel uit van het Turkse staatsapparaat. Hierbij dienen vooral geheime diensten en speciale eenheden genoemd te worden, die wij “diepe staat” noemen.

Wat is er na de moord op Hrant Dink in Turkije veranderd?
De moord op Hrant Dink creëerde een publiekelijk bewustzijn over de “Armeense kwestie”, zoals de volkerenmoord in Turkije genoemd wordt. Veel kringen, zelfs de linksen, negeerden wat de Armeniërs in een land van ontkenning en onder de toestanden van de ontkenning doormaakten. Na de moord op Hrant Dink begonnen linkse kringen zich te interesseren voor datgene wat de mensenrechtenorganisatie IHD al tien jaar lang voor de dood van Hrant deed. Maar het maakte me woedend dat hiervoor eerst Hrant Dink vermoord moest worden. Ook kwamen grotere delen van de gedesinteresseerde Turkse samenleving, die zich überhaupt niet met politiek bemoeien, te weten wat de Armeniërs in Turkije doormaken.

Na zijn dood pochten veel Turkse democraten op de “honderdduizenden” die naar zijn begrafenis marcheerden. Dat maakt me woedend. Waar waren deze mensen toen hij tijdens zijn processen en bij fascistische demonstraties voor uitgeverij Agos werd lastig gevallen? Moest Hrant eerst vermoord worden opdat deze “honderdduizenden” begonnen zich in te zetten voor zijn idealen?

Bron:
http://haypressnews.wordpress.com

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Armenië, Fascisme, Genocide, Tunesië, Turken. Bookmark de permalink .

4 reacties op De volkerenmoord op de Armeniërs gaat nog steeds door

  1. janfreak zegt:

    En deze genocide wordt nog steeds in alle toonaarden door de Turkse regering ontkend.
    De Oostenrijkse auteur, Franz Werfel, heeft die genocide beschreven in zijn boek “Die vierzig Tage des Musa Dagh”, uitgegeven in 1933.

    Like

  2. Tom Hendrix zegt:

    En de partij, van het “miezerige mannetje”, Pechthold,D66, ontkent de Armeense Genocide. Maar wel zich druk maken over een geuzenvlag, op de demonstratie op de Koekamp in Den Haag, in September vorig jaar. Huichelpartij!

    Like

  3. luckybee zegt:

    Niets voor niets hebben de Turken deze massakkers willen vertoesjen, zo wel de islamisten als ook de kemalisten.

    Like

  4. Ekster zegt:

    Turkije is een zeer gevaarlijke staat. Niet alleen zijn ze islamitisch maar ook nog eens supernationalistisch. Dat is geen fijne combinatie. Iedereen die kritiek heeft op de islam of de staat loopt groot gevaar.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s